آقطی سیاه چیست؟ گیاه آقطی یکی از رایج ترین گیاهان دارویی است که در دنیا از آن استفاده می شود. به طور سنتی، آمریکایی های بومی از این دارو برای درمان عفونت ها استفاده می کردند. مصریان باستان از آن برای بهبود رنگ چهره و درمان جای سوختگی استفاده می کرده اند. البته این گیاه هنوز هم در بسیاری از قسمت های اروپا جمع آوری شده و به عنوان طب سنتی جهت درمان مورد استفاده قرار می گیرد. این مقاله از بخش طب سنتی و گیاهان دارویی دکتر سلام، نگاه دقیق تری به گیاه آقطی می اندازد و مدارک مرتبط با خواص درمانی و خطرات خوردن آن را عنوان می کند.

آقطی سیاه چیست؟

به تعدادی از انواع درخت سرده آقطی گفته می شود، که گیاهی گل ده از خانوده هفت کولان است. رایج ترین نوع آن آقطی سیاه است که به آن آقطی اروپایی نیز گفته می شود. این درخت به صورت طبیعی در اروپا رشد یافته و در بسیاری از بخش های دیگر جهان نیز قابل رویش است. درخت آقطی سیاه تا 30 فوت ارتفاع می گیرد. (معادل 9 متر) و دارای خوشه های سفید کوچک و یا شکوفه های کرم رنگی دارد که به آن ها گل آقطی گفته می شود. میوه های توت مانند این گیاه کوچک و به رنگ سیاه یا ترکیبی از آبی و سیاه هستند.

آقطی سیاه

مزه میوه این گیاه ترش بوده و پیش از استفاده حتماً باید پخته شوند. گل های این گیاه بوی مطبوع و لطیفی دارند و می توانند به صورت خام یا پخته مصرف گردند. دیگر گونه ها شامل آقطی آمریکایی، آقطی کوتاه، آقطی آبی، آقطی دارای میوه قرمز می‌ شوند.

بسیاری از بخش های درخت آقطی در طول تاریخ برای اهداف درمانی و آشپزی مورد استفاده قرار می گرفته اند. در طول تاریخ، گل ها و برگ ها برای کاهش میزان درد، ورم، التهاب و برای سرعت بخشیدن به تولید ادرار و افزیش تعریق استفاده می شده اند. پوست این درخت به عنوان ماده ادرار آور، ملین و برای وادار کردن به استفراغ مورد استفاده قرار می گرفته است.

در طب سنتی، میوه خشک شده این درخت یا آب این میوه برای درمان آنفلوآنزا، عفونت ها، سیاتیک، سردرد، درد دندان، درد قلب و دردهای عصبی و به عنوان ملین و ماده ادرار آور مورد استفاده قرار می گرفته اند.

به علاوه، میوه ها می توانند پخته شده و برای تولید آب میوه، مربا، چاشنی غذا، کیک ها مورد استفاده قرار گیرند. گل های این درخت نیز معمولاً جوشیده شده و با شکر ترکیب شده و شربت ایجاد می کنند و یا به همراه چای مورد استفاده قرار می گیرند. گل ها می توانند به صورت تازه و خام نیز در سالادها مصرف شوند.

امروزه، آقطی که نوعی از خانواده گیاه سرده است، در مکمل های غذایی جهت درمان سرما خوردگی و علائم آنفولانزا استفاده می گردد. علاوه بر این، گفته می شود توت های خام، پوست و برگ های این گیاه سمی بوده و مشکلات شکمی ایجاد می کنند.

آقطی سیاه

مزایای آقطی سیاه برای سلامتی

گزارش های فراوانی مبنی بر مزایای استفاده از آقطی و آقطی سیاه وجود دارد. نه تنها این گیاه دارای خواص غذایی فراوانی است، بلکه می تواند با سرما خوردگی و آنفوآنزا مبارزه کرده و سلامتی قلب را تضمین نمایند. به علاوه مبارزه با التهاب و عفونت ها نیز جزو دیگر مزایای این گیاه است.

غنی از مواد مغذی

میوه و گل آقطی ماده، غذایی کم کالری است و دارای آنتی اکسیدان های فراوان نیز می باشد. 100 گرم از میوه تازه این گیاه دارای 73 کالری، 18.4 گرم کربوهیدرات و کمتر از 1 گرم چربی و پروتئین است.

به علاوه این گیاه دارای مواد مغذی فراوان دیگری است که عبارتند از:

  • میزان زیاد ویتامین C: تقریبا 6 الی 35 میلی گرم ویتامین C در هر صد گرم از میوه این گیاه وجود دارد. این میزان معادل 60% ویتامین C مورد نیاز روزانه بدن است.
  • غنی از فیبر خوراکی: گیاه آقطی دارای 7 میلی گرم فیبر خوراکی در 100 گرم از میوه تازه آن است. این میزان بیش از یک چهارم مورد نیاز روزانه است.
  • منبع مناسبی برای اسید فنولیک: این اسید منبع غنی از آنتی اکسیدان است که می تواند باعث کاهش تخریب استرس اکسیداتیو در بدن بشود.
  • منبع مناسبی از فلاونول: گیاه آقطی و آقطی سیاه ، شامل آنتی اکسیدان از نوع فلوئنول کورستین، کامپرلو و ایزورامنتین است. این نوع آنتی اکسیدان ده برابر بیشتر از میوه در گل های آقطی و آقطی سیاه وجود دارد.
  • غنی از آنتوسیانین: آنتوسیانین باعث سیاه و بنفش شدن میوه آقطی شده و آنتی اکسیدانی قوی با خواص ضد التهاب است.

ترکیب غذایی دقیق گیاه آقطی بسته به انواع مختلف این گیاه، میزان رسیده بودن میوه آن و شرایط آب و هوایی است. بنابراین، نوع استفاده آن به توجه به مواده غذایی درون آن می تواند متفاوت باشد.

آقطی سیاه

آقطی به بهبود سرماخوردگی و کاهش علائم آنفلوآنزا کمک می کند

عصاره های میوه و گل آقطی سیاه به نظر برای کاهش شدت و مدت آنفلوآنزا بسیار مفید هستند. نوع تجاری از این گیاه برای درمان سرماخوردگی در شکل های مختلفی یافت می شود که شامل شربت، کپسول، قرص و آدامس می شود.

تحقیقات بر روی 60 نفر مبتلا به بیماری آنفلوآنزا نشان داد که آن‌هایی که 15 میلی لیتر از شربت این گیاه را روزانه 4 مرتبه مصرف کرده اند، پس از 2 الی 4 روز علائم بهبود را مشاهده کردند. در حالی که بقیه افراد به 7 الی 8 روز برای بهبودی احتیاج داشتند.

تحقیقات دیگری که بر روی 64 نفر صورت گرفت که استفاده از قرص های 175 میلی گرمی عصاره آقطی و آقطی سیاه به مدت دو روز، علائم بهبودی خارق العاده ای در درمان آنفوآنزا را نشان داد. این قرص ها تب را رفع کرده، سردردها، درد عضلات و گرفتگی بینی را پس از تنها 24 ساعت بهبود دادند.

علاوه بر دو مورد فوق، تحقیق دیگری که بر روی 312 مسافران پرواز هوایی صورت گرفت نشان داد که مصرف کپسول 300 میلی گرمی از عصاره آقطی، علائم بیماری را در آن هایی که مبتلا شدند بسیار کاهش داد.

نیاز است تحقیقات بیشتری در این حوزه صورت پذیرد تا نتایج را تائید کرده و نقش آقطی و آقطی سیاه در جلوگیری از بروز آنفلوآنزا را اثبات نماید. این را نیز در نظر داشته باشید که بسیاری از تحقیقات بر روی محصولات تولید شده از این گیاه انجام گرفته است و تحقیقات در خصوص مصرف آن به صورت درمان خانگی بسیار محدود است.

آقطی سیاه

سرشار از آنتی اکسیدان

در متابولیسم طبیعی بدن، مولکول های راکتیو ممکن است آزاد شده و می توانند در بدن انباشته شوند. این امر می تواند باعث ایجاد تجمع اکسیداتیو شده و به بیماری هایی چون دیابت نوع 2 و سرطان بیانجامند.

آنتی اکسیدان ها ترکیب های طبیعی از مواد غذایی هستند که شامل ویتامین ها، فنولیک اسید ها و فلاونوئید ها شده و می توانند مواد مولکول های راکتیو را از بدن حذف کنند. تحقیقات نشان داده اند که رژیم غذایی حاوی مقادیر بالای آنتی اکسیدان می توانند باعث جلوگیری از بروز بیماری های مزمن شوند.

گل ها، میوه و برگ های درخت آقطی سیاه منابعی غنی برای آنتی اکسیدان ها هستند. به عنوان مثال، آنتی اکسیدان «آنتوسیانین» که در میوه های این گیاه فراوان است و 3.5 برابر خاصیت آنتی اکسیدانی بیشتری به نسبت ویتامین E دارد.

یکی از تحقیقات صورت گرفته 15 نوع مختلف میوه این گیاه را مقایسه می کند و در تحقیقات صورت گرفته در زمینه انواع نوشیدنی ها، نشان می دهد نوشیدنی  گرفته شده از میوه این گیاه حاوی آنتی اکسیدان های فراوان تری است.

در تحقیقاتی دیگر، اثبات شده که خاصیت آنتی اکسیدانی در افرادی که در یک ساعت گذشته 400 میلی گرم از شربت آقطی را نوشیده اند، بیشتر از دیگر افراد است. تحقیقی دیگر که بر روی موش ها صورت گرفت که نشان داد عصاره آقطی و آقطی سیاه باعث کاهش التهاب و تخریب بافت اکسیداتیو می شود.

با اینکه تحقیقات آزمایشگاهی بر روی قسمت های مختلف این گیاه انجام شده است، امّا تحقیقات بر روی حیوانات و انسان بسیار محدود بوده است. روند پخت و پز آقطی مانند عصاره گیری، گرما دادن و آب گیری می توانند در کاهش خاصیت آنتی اکسیدانی گیاه اثر بگذارند. به علاوه، محصولاتی مانند شربت، آب میوه، چای و مربای این گیاه خواص کمتری به نسبت نتایجی که در آزمایشگاه حاصل شده نشان داده است.

آقطی سیاه

ممکن است برای سلامتی قلب مفید باشد

گیاه آقطی نشان داده که می تواند تاثیرات مثبتی بر سلامتی روی قلب و عروق داشته باشد. تحقیقات نشان داده اند که آب آقطی می تواند سطوح چربی در خون را کاهش داده و کلسترول را به شدت کم کنند. به علاوه، رژیم غذایی حاوی مقادیر زیاد فلاونوئید مانند آنتوسیانین ها می تواند باعث کاهش خطر ابتلا به بیماری های قلبی باشد.

با این وجود، تحقیقی بر روی 24 نفر صورت گرفت که میزان 400 میلی گرم از عصاره این گیاه را که معادل 4 میلی لیتر از آب آن است، سه بار در روز و برای 2 هفته مصرف کردند. با این حال کاهش محسوسی در میزان کلسترول آن ها دیده نشد.

اما تحقیقاتی دیگر بر روی موش های دارای کلسترول بالا نشان داد که رژیم غذایی دارای آقطی سیاه میزان کلسترول درون کبد و آئورت را کاهش داده امّا بر روی کلسترول خون تاثیری نداشته است.

در تحقیقاتی دیگر بر روی موش ها مشاهده شد که موش هایی که از عصاره این گیاه استفاده کردند، ریسک کمتری از آسیب پذیری بافت های بدن در برابر فشار خون را بروز دادند.

علاوه بر همه این ها نشان داده شده که میوه های گیاه آقطی، باعث کاهش اوریک اسید در خون می شوند. اوریک اسید رابطه مستقیمی با افزایش فشار خون داشته و تاثیرات منفی بر سلامت قلب می گذارد.

گیاه آقطی می تواند باعث افزایش ترشح انسولین شده و سطح قند خون را ثابت نگه دارد. البته دیابت نوع 2 یکی از عوامل اصلی برای مشکلات قلبی است. کنترل قند خون برای جلوگیری از این شرایط بسیار حیاتی است.

تحقیقاتی دیگر نشان داد که گل های گیاه آقطی، آنزیم آلفا-گلوکوسیداس را مهار کرده و می تواند باعث کاهش سطح قند خون شود. به علاوه، تحقیقات صورت گرفته بر روی موش های دارای دیابت، نشان داده است که آقطی بر روی کنترل قند خون آن ها موثر بوده است.

البته با همه این موارد نیاز است تحقیقات دقیق تری در خصوص انسان ها صورت گیرد تا بتوان به صورت صد در صد گفت این گیاه در کاهش تعداد حملات قلبی مفید است.

آقطی سیاه

دیگر مزایا برای سلامتی

گزارش های فراوان دیگری از مزایای درخت آقطی برای سلامتی وجود دارد، البته بسیاری از آن ها دارای مدارک تحقیقاتی و علمی محدودی هستند:

  • کمک به مبارزه با سرطان: هر دو نوع آمریکایی و اروپایی آقطی دارای خواص مهار کننده سرطان هستند و این امر در مطالعات آزمایشگاهی اثبات شده است.
  • مبارزه با باکتری های مضر: مشاهده شده است که میوه درخت آقطی مانع رشد باکتری هایی چون هلیکوباکتر پیلوری شده و می تواند علائم تورم سینوس ها و برونشیت را کاهش دهد.
  • حمایت از سیستم ایمنی بدن: مشاهده شده که گیاه آقطی به سیستم دفاعی و ایمنی بدن کمک می کند و این عمل با افزایش تعداد گلبول های سفید ناشی از مصرف این گیاه صورت می گیرد.
  • می تواند در برابر اشعه UV محافظت ایجاد کند: محصول پوست دارای عصاره آقطی می تواند عامل خوبی برای جلوگیری از اشعه های مضر آفتاب باشد. طبق تحقیقات SPF این ماده 9.88 است.
  • ممکن است باعث افزایش ادرار شود: گل های درخت آقطی به نظر تعدد ادرار را افزایش داد و میزان دفع را بیشتر می کنند. این عمل در موش ها آزمایش شده است.
  • ممکن است خواص ضد افسردگی داشته باشد: تحقیقات صورت گرفته بر روی موش ها نشان داده است که مصرف عصاره آقطی عملکرد و خلق و خوی موش را بهبود داده است.

در حالی که این نتایج جذاب هستند، تحقیقات بیشتر بر روی انسان ها برای اثبات خواص، مورد نیاز است. به علاوه، مهم است که بدانید در محصولات تجاری از این گیاه متد استانداردی برای میزان اندازه گیری مواد محتوی وجود ندارد. به عنوان مثال در نمونه ای تجاری که مدعی بود حاوی 762 میلی گرم بر لیتر از آنتوسیانین است، پس از بررسی های بیشتر تنها میزان 4 میلی گرم/لیتر دیده شد. در نتیجه تعیین میزان اثرگذاری محصولات تجاری موجود در بازار کار دشواری است.

آقطی سیاه

خطرات و عوارض جانبی آقطی و آقطی سیاه

در حالی که درخت آقطی و بخش های مختلف آن مزایای فراوانی برای سلامتی دارند، امّا برای مصرف آن ها خطراتی نیز وجود دارد. پوسته درخت، میوه نارس و دانه های دارای موادی چون لکتین می تواند در صورت مصرف زیاد، باعث ایجاد مشکلات معدوی شوند.

به علاوه درخت آقطی دارای موادی است که به آن ها سیانوژن گلیکوسید گفته می شود. این مواد می توانند در شرایط خاص سیانید آزاد کنند. سمی که گاهاً در هسته های زردآلو یا بادام یافت می شوند.

3 میلی گرم سیانید در هر 100 گرم از میوه تازه گیاه آقطی وجود دارد و در برگ های تازه آن این میزان حدود 3 تا 17 میلی گرم است. این میزان تنها 3% از دوز کشنده این ماده برای فردی به وزن 60 کیلوگرم است.

امّا محصولات تجاری و میوه پخته شده این گیاه حتی همین میزان کم سیانید را نیز ندارد و هیچ گزارشی مبنی بر کشته شدن بر اثر مصرف این گیاه وجود ندارد. علائم مصرف خام میوه و برگ ها و پوسته یا حتی ریشه این درخت حالت تهوع، استفراغ و اسهال هستند.

تنها یک گزارش از بیماری 8 نفر پس از مصرف آب میوه و برگ های نوع مکزیکی این گیاه وجود دارد. این هشت نفر دچار حالت تهوع، استفراغ، ضعف، گیجی و بی حسی شدند.

خوشبختانه، مواد سمی یافت شده در میوه درخت آقطی به سادگی توسط پختن از بین می روند. امّا شاخه ها، پوسته و برگ ها نباید به صورت پخته با آب گیری شده استفاده شوند.

اگر خود شما می خواهید برگ و گل درخت را جمع آوری کنید، ابتدا از تشخیص صحیح نوع آمریکایی یا اروپایی درخت آقطی اطمینان حاصل نمایید. چرا که دیگر گونه ها ممکن است دارای مواد سمی بیشتری باشند. به علاوه، در زمان مصرف حتماً پوسته و برگ ها را از میوه جدا کنید.

استفاده از آقطی برای کودکان و افراد زیر 18 سال و همچنین زنان باردار یا شیرده توصیه نمی شود. البته هیچ گونه گزارشی از آسیب این دسته از افراد وجود ندارد ولی اطلاعات کافی برای سلامت این گیاه برای این دسته نیز موجود میست.

جملات پایانی

در حالی که درخت آقطی دارای مزایای فراوانی برای سلامتی است، امّا بیشتر آزمایشات بر روی این گیاه در مقیاس آزمایشگاهی صورت گرفته اند و در حجم بالا بر روی انسان مورد آزمایش قرار نگرفته است.

بنابراین، استفاده از این گیاه برای شرایط خاص سلامتی توصیه نمی شود. شواهد معقول می گویند مصرف این گیاه برای کاهش علائم و مدت زمان آنفلوآنزا مفید است. به علاوه، این گیاه ممکن است برای سلامت قلب مفید بوده، وضعیت آنتی اکسیدان ها در بدن را بهبود بخشیده و خواص ضد سرطانی، ضد دیابت و ضد التهابی دارد.

گیاه آقطی علاوه بر همه موارد فوق می تواند یک افزودنی و طعم دهنده عالی در رژیم غذایی باشد که منبعی غنی از ویتامین C، فیبر و آنتی اکسیدان ها است.


ناباروری ثانویه چیست؟ شما یک فرزند دارید و حالا فرزند دیگری می خواهید. اما به دلایلی، با مشکلی در باروری دوم مواجه شده اید. ناتوانی در بارداری دوباره پس از تولد یک یا چند کودک، ناباروری ثانویه نامیده می شود. با توجه به مرکز کنترل بیماری های ایالات متحده  (CDC)، 11 درصد از زوج هایی که حداقل یک کودک داشته اند ممکن است مشکلات ناباروری ثانویه را داشته باشند. این تقریبا چهار میلیون از خانواده ها یا تقریبا نیمی از موارد ناباروری در ایالات متحده را شامل می شود. در این مقاله از بخش زنان و زایمان دکتر سلام، ما به بررسی ناباروری ثانویه و عوامل خطر بروز آن و راه هایی برای مقابله با این مشکل می پردازیم.

علل ناباروری ثانویه چیست؟

از بین بسیاری از عواملی که منجر به ناباروری ثانویه می شود، برخی از آنها مربوط به ناباروری زنان و برخی مربوط به ناباروری مردان است. همچنین مجموعه ای دیگر از مشکلات ناشناخته نیز وجود دارد.

ناباروری ثانویه

افزایش سن و بروز ناباروری ثانویه :

سن عامل مهمی است که در ناباروری ثانویه نقش دارد. یک زن با تخمکی متولد می شود که می تواند برای یک عمر از آن استفاده کند. اما با گذشت زمان، ذخایر تخمدان کاهش می یابد. این بدان معنی است که کیفیت و کمیت تخمک کاهش می یابد. بنابراین اگر مادر قبلا حاملگی را تجربه کرده است، یک فاصله طولانی پس از تولد یک کودک می تواند بر باروری تأثیر بگذارد.

 مسائل ساختاری در سیستم تولید مثل:

اندومتریوز، چسبندگی لگن، جراحی های شکمی قبلی و اختلالات در لوله فالوپ می تواند تا حد زیادی بر سیستم تولید مثل و در نتیجه باروری مؤثر باشد.

 عامل مردانه و بروز ناباروری ثانویه :

همانند باروری زن، باروری مرد نیز با توجه به کیفیت و کمیت اسپرم، با گذشت زمان، کاهش می یابد. این امر می تواند به دلیل افزایش سن، دارو یا وضعیت سلامتی باشد.

ناباروری ثانویه

 افزایش وزن:

وزن بیش از حد تأثیر زیادی بر توانایی فرد برای بارداری دارد. اضافه وزن موجب نارسایی تخمدان در زنان می شود و اختلال عملکرد نعوظ و کاهش تولید اسپرم در مردان را افزایش می دهد. سیگار نیز اثر مشابهی بر باروری دارد.

این نوع ناباروری می تواند یک نتیجه از هر یک از علل فوق یا ترکیبی از آنها باشد. گاهی اوقات شما یا حتی پزشک تان نمی تواند دلیل را دقیقا مشخص کنید. با این حال، شما نیاز به یک پزشک دارید.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

زمان نقش مهمی در باروری دارد بنابراین شما باید در جستجوی درمان باشید. شما باید با یک متخصص مشورت کنید، اگر:

  • زیر 35 سال هستید و به مدت یک سال برای بارداری تلاش کرده اید و موفق نبوده اید.
  • بیش از 35 سال سن دارید و برای موفقیت در بارداری حداقل 6 ماه تلاش کرده اید.
  • دو سقط جنین متوالی داشته اید.
  • بیش از 30 سال دارید و سابقه دوره های ماهانه دردناک، سقط جنین، چرخه قاعدگی نامنظم یا بیماری التهابی لگنی را داشته اید. در چنین مواردی، پس از تولد یک فرزند، برای دومی باید بیش از یک سال انتظار بکشید.

ناباروری ثانویه

تاثیر عاطفی ناباروری ثانویه

هنگامی که شما با این نوع ناباروری برخورد می کنید، طبیعی است که با یک سری از عواطف مواجه شوید. ناتوانی در بارداری برای دومین بار می تواند منجر به آشفتگی های عاطفی و احساسات معمولی شود که شما آن ها را احساس خواهید کرد:

  • خشم، زیرا شما قبلا کودکی داشته اید، اما در حال حاضر فکرتان درگیر مسئله ای تازه شده است
  • ناامیدی، زیرا قبلا بارداری، خیلی راحت بوده است، اما در حال حاضر اینطور نیست
  • حسادت، چون که دوستان و بستگان شما به راحتی بیش از یک کودک دارند
  • جداسازی، با توجه به احساساتتان شما نمی توانید در هر گروهی قرار گیرید. مسائل مربوط به باروری می تواند رابطه شما را تحت فشار قرار دهد و شما احساس خستگی می کنید
  • احساس گناه می کنید زیرا شما نمی توانید برای فرزند خود یک خواهر یا برادر بیاورید
  • غم و اندوه، زیرا می فهمید که دیگر نمی توانید یک حاملگی شاد را تجربه کنید
  • درماندگی، به علت عدم موفقیت و برنامه ریزی برای دیدار با پزشک
  • غم و اندوه، برای از دست دادن فرصت داشتن یک فرزند دیگر
  • هنگامی که به دیدار کودک تازه متولد شده فردی می روید یا زمانی که فردی بارداری اش را اعلام می کند، رنج می برید

در میان تمام احساسات منفی، ممکن است احساس کمی امید نیز داشته باشید زیرا هر ماه یک شروع جدید است.

اگر فکر می کنید که با وجود تمام تلاش هایتان قادر به باردار شدن نیستید، وقت آن رسیده است تا به یک پزشک برای تشخیص دقیق تر مراجعه کنید.

ناباروری ثانویه

چگونه ناباروری ثانویه تشخیص داده می شود؟

روش های تشخیصی برای ناباروری ثانویه و ناباروری اولیه مشابه است و هر دو مورد باید مورد آزمایش قرار گیرد.

تشخیص در یک زن با انجام یک تحلیل جامع از چرخه قاعدگی انجام می شود. این امر به دنبال آزمایش های گسترده، از جمله هیستروسکوپی و یا هیستروسالپینگوگرام برای تشخیص حفره رحم و آزمونی برای بلاکیج لوله فالوپ  تشخیص داده می شود.

برای یک مرد، این امر شامل آزمایش برای اختلالات خون و تعداد اسپرم و یا تجزیه و تحلیل اسپرم است.

درمان این نوع ناباروری چیست؟

درمان این نوع ناباروری بستگی به علتی دارد که باعث آن می شود. گزینه های درمان احتمالی عبارتند از:

1. داروهای ناباروری:

داروهای خوراکی مانند لتروزول و کلومید (کلومیفن سیترات) باعث می شوند فولیکول های تخمدان را آزاد کنند تا آن ها تخمک را آزاد کنند.  داروهایی که می توانند تزریق شوند عبارتند از هورمون تحریک کننده فولیکول و هورمون لووتیونی، که باعث تولید تخمک های متعدد می شود.

2. تلقیح داخل رحمی (IUI):

تلقیح داخل رحمی (IUI) شامل جمع آوری یک نمونه مایع منی (از طرف همسر یا اهدا کننده)، متمرکز کردن و سپس قرار دادن آن در حفره رحم در زمان تخمک گذاری است. این امر به قرار دادن اسپرم نزدیک به لوله فالوپی که در آن بارور شدن اتفاق می افتد کمک می کند.

3. لقاح آزمایشگاهی (IVF):

در شرایط آزمایشگاهی ویژه برای ایجاد جنین، تخمک و اسپرم مخلوط و سپس به حفره رحم منتقل می شوند. گاهی اوقات، جراحی برای بهبود شانس باروری ضروری است. به جای اینکه تنها بر روش های درمانی بالا تکیه کنید، شما و همسرتان می توانید درمان های طبیعی برای درمان ناباروری را نیز امتحان کنید.

ناباروری ثانویه

اقدامات طبیعی علیه ناباروری ثانویه چیست؟

در زیر برخی از راه های طبیعی برای بهبود شانس باروری دوباره آورده شده است.

1. رابطه جنسی منظم:

رابطه جنسی منظم را حفظ کنید تا شانس باروری را افزایش دهید. آیا میل به داشتن رابطه جنسی ندارید؟ در هر زمانی که شما و همسرتان دوست دارید، این کار را انجام دهید، نه فقط 4 تا 5 روزی که شانس باروری وجود دارد.

2.  بهبود رژیم غذایی و شیوه زندگی:

شما و همسرتان باید یک رژیم سالم را دنبال کنید و سعی کنید وزن ایده آل خود را حفظ کنید. BMI  ایده آل شما باید در حدود 19 تا 25 باشد، یا برای بهبود شانس تخمک گذاری در برخی مواقع باید 20 تا 25 باشد.

از نوشیدن الکل و کشیدن سیگار خودداری کنید زیرا ممکن است اثرات منفی بر باروری داشته باشد. در صورت نیاز، ممکن است پزشک تان شما را به مرکز توانبخشی ارجاع دهد.

3.  احساسات خود را بپذیرید:

شما طیف وسیعی از احساسات را تجربه خواهید کرد، اما به یاد داشته باشید که شما تنها نیستید. پذیرش احساسات تان بخشی از مبارزه است. سعی کنید با پیوستن به یک گروه پشتیبانی، یا با صحبت با پزشک خود درباره گزینه های بهتر صحبت کنید.

ناباروری ثانویه

4.  داروهای گیاهی را مد نظر بگیرید:

اعتقاد داشته باشید که گیاهان آیورودیک باروری را بهبود می بخشند و احتمال ناباروری ثانویه را پایین می آورند. با این حال، آنها فاقد حمایت علمی هستند.

شاتاوری: این گیاه غنی از فیتواستروژن هایی است که شبیه به استروژن هایی هستند که به تنظیم قاعدگی و سیستم تولید مثل کمک می کنند. این گیاه برای درمان مسائل مربوط به استرس، یائسگی، باروری و شیردهی شناخته شده است.

کوهوش سیاه: درمانی برای ناباروری زنان است و اعتقاد بر این است که تخمک گذاری را بهبود می بخشد و تخمدان ها را تحریک می کند.

اشواگاندا: درمان ناباروری مردان، تاخیر در پیری، بهبود مقاومت در برابر عفونت و افزایش تحمل به استرس از مزایای آن است.

کاستبری: درمان ناباروری زنان است و برای تنظیم قاعدگی و تعادل هورمون های تولید مثل شناخته شده است.

ناباروری ثانویه

اگر چشم انداز مثبت داشته باشید داروها یا درمان های جایگزین بهتر است. امیدتان را از دست ندهید زیرا شما هنوز هم می توانید شانس داشته باشید، درست مانند جنیفر لوپز.

بسیاری مانند جنیفر هستند که از ناباروری ثانویه رنج می برند. اما با تشخیص دقیق و درمان مناسب، دوباره می توانند باردار شوند. پس بنابراین شما هم می توانید.

ناباروری می تواند ناراحت کننده باشد. سعی کنید باروری خود را قبل از مصرف داروهای گران قیمت یا جراحی هایی که می تواند یک مشکل فیزیکی برای شما، همسرتان و فرزند تان ایجاد کند، از طریق روش های طبیعی بازگردانید. با تغییر در رژیم غذایی، ورزش و سبک زندگی سالم زندگیتان را به سبک سالم برگردانید و کم تر خود را در معرض سموم قرار دهید. هنگامی که از لحاظ جسمی و ذهنی مناسب باشید، بقیه چیز ها نیز به آرامی به ثمر می رسند.

آیا تجربه ای برای به اشتراک گذاشتن و یا راهنمایی برای مادران در تلاش برای بارداری دوباره دارید؟ لطفا آنها را در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید.

بهم ریختن هورمون زنانه

بدون دیدگاه


بهم ریختن هورمون زنانه می تواند باعث بروز مشکلاتی در بدن شود. بهم ریختن هورمون زنانه می تواند باعث اختلالاتی در روند بارداری و قاعدگی هر زنی گردد. هورمون ها مواد طبیعی هستند که در بدن تولید می شوند. آنها به انتقال پیام در بین سلول ها و اندام ها، کمک می کنند و بر بسیاری از فعالیت های بدن نیز تاثیر می گذارند. هر کسی، چه مرد و چه زن، دارای هورمون های جنسی هستند. در این مقاله از بخش سلامت زنان دکتر سلام، درباره هورمون های جنسی زنانه، نوسانات این هورمون ها در طول زندگی و علائم عدم تعادل هورمونی بخوانید.

انواع هورمون های جنسی زنانه و بهم ریختن هورمون زنانه

دو هورمون جنسی مهم در زنان، استروژن و پروژسترون می باشد. اگرچه هورمون تستسترون، هورمونی مردانه می باشد اما در بدن زنان نیز تولید می شود و به مقدار کمی مورد نیاز است.

بهم ریختن هورمون زنانه

استروژن و بهم ریختن هورمون زنانه

استروژن، اصلی ترین هورمون زنانه می باشد که به مقدار زیادی توسط تخمدان ها تولید می شود اما مقدار کمی از این هورمون توسط غدد آدرنال و سلول های چربی تولید می شود. در طول دوران بارداری، جفت نیز استروژن تولید می کند.

استروژن نقش خیلی بزرگی را در رشد تناسلی و جنسی دارد که شامل موارد زیر می باشد:

  • بلوغ
  • قاعدگی
  • بارداری
  • یائسگی

استروژن همچنین بر روی موارد زیر نیز تاثیر می گذارد:

  • مغز
  • سیستم قلبی عروقی
  • مو
  • سیستم عضلانی اسکلتی
  • پوست
  • مجاری ادراری

سطح استروژن، توسط آزمایش خون می تواند تعیین شود و این در حالی است که از فردی به فرد دیگر، متفاوت می باشد، این موارد در محدوده نرمال در واحد پیکوگرام در هر میلی لیتر (pg / ml) محسوب می شود:

  • زن بالغ، پیش از یائسگی 15 تا 350 pg / mL
  • زن بالغ، پس از یائسگی: <10 pg / mL
  • مرد بالغ: 10تا 40 pg / mL

سطوح در طول چرخه قاعدگی به شدت متفاوت است.

بهم ریختن هورمون زنانه

پروژسترون

رحم ، بعد از تخمک گذاری، شروع به تولید هورمون جنسی زنانه پروژسترون می کند. در طول دوران بارداری، جفت نیز مقداری پروژسترون تولید می کند.

پروژسترون در موارد زیر نقش دارد:

  • آماده سازی دیواره داخلی رحم برای القاء تخمک
  • پشتیبانی از بارداری
  • سرکوب تولید استروژن پس از تخمک گذاری

سطح پروژسترون، توسط آزمایش خون می تواند تعیین شود. محدوده طبیعی بر حسب نانوگرام در هر میلی لیتر است:

 محدوده   مرحله
 0.1 تا 0.3  ng/ml  قبل از بلوغ
 0.1 تا 0.7 ng/ml  در طول اولین مرحله از دوره قاعدگی
2 تا 25 ng/ml  در حین تخمک گذاری (مرحله لوتئال چرخه)
 10تا 44 ng/ml  سه ماهه اول بارداری
 19.5تا 82.5 ng/ml  سه ماهه سوم بارداری
 62 تا 290 ng/ml   سه ماهه سوم بارداری

بهم ریختن هورمون زنانه

تستوسترون

غدد آدرنال و رحم، مقدار کمی تستوسترون تولید می کنند. این هورمون در چندین فعالیت بدن، نقش دارد. از جمله:

  • تمایل جنسی
  • تنظیم دوره قاعدگی
  • تقویت استخوان ها و عضلات

یک آزمایش خون، سطح تستوسترون را تعیین می کند. مقدار طبیعی این هورمون در زنان، 15 تا 70 نانوگرم در دسی لیتر( ng/dl ) می باشد.

تغییر نقش هورمون ها و بهم ریختن هورمون زنانه در طول زمان زندگی یک زن

هورمون های جنسی زنانه برای بیشتر عملکرده های بدن ضروری و اساسی هستند. اما نیازهای هورمونی، با گذر از دوره کودکی و  ورود به مرحله بلوغ تغییر می کند. این هورمون ها در صورت بارداری یا زایمان یا شیردهی تغییر می کنند و به تغییرات خود تا زمانی که به یائسگی می رسید، ادامه می دهند. این تغییرات طبیعی هستند و به هیچ عنوان غیر منتظره نیستند.

بهم ریختن هورمون زنانه

بلوغ

افراد با یکدیگر تفاوت دارند اما بیشتر زنان، در سنین بین 8 تا 13 سال وارد مرحله بلوغ می شوند و این به علت هورمون ها می باشد.

هورمون لوتئینیزه (LH) و هورمون تحریک کننده فولیکول (FSH) در غده هیپوفیز تولید می شوند. تولید در مرحله بلوغ افزایش می یابد، که به نوبه خود باعث تحریک هورمون های جنسی – به خصوص استروژن می شود.

بهم ریختن هورمون زنانه و افزایش این هورمون ها، بر موارد زیر، تاثیر می گذارد:

  • بزرگ شدن پستان ها
  • رشد موهای ناحیه شرمگاهی و زیر بغل
  • جهش رشدی
  • افزایش چربی بدن به خصوص در نواحی کمر و ران
  • بلوغ تخمدان ها، رحم و واژن
  • شروع دوره قاعدگی

قاعدگی و بهم ریختن هورمون زنانه

اولین دوره از دوران قاعدگی، معمولا دو یا سه سال بعد از رشد پستان ها، آغاز می شود. اگرچه افراد با یکدیگر فرق دارند، اما بیشتر زنان در سنین بین 10 تا 16 سال،  اولین دوره قاعدگی خویش را تجربه می کنند.

مرحله فولیکولی

هر ماه، دیواره رحم، خودش را برای القاء تخمک آماده می کند. زمانی که تخمکی برای القاء وجود نداشته باشد، سطح ترشح هورمون های استروژن و پروژسترون پایین می ماند. این حالت، باعث ریزش دیواره رحم می شود. روزی که خونریزی شما شروع می شود، اولین روز از دوره قاعدگی یا مرحله فولیکولی می باشد.

غده هیپوفیز شروع به تولید کمی FSH می کند و رشد فولیکول ها در تخمدان های شما را تحریک می کند. در هر فولیکول یک تخمک وجود دارد. با کاهش سطح هورمون های جنسی، تنها یک فولیکول می تواند به رشد خود ادامه دهد.

همانطور که  فولیکول استروژن بیشتری تولید می کند، فولیکول های دیگر از بین می روند. سطوح بالاتر استروژن موجب افزایش LH می شود. این مرحله حدود دو هفته طول می کشد.

مرحله تخمک گذاری

در اینجا، وارد مرحله تخمک گذاری می شویم. LH باعث پاره شدن فولیکول و آزاد شدن تخمک می شود. این مرحله در حدود 16 تا 32 ساعت طول می کشد. بارور شدن فقط حدود 12 ساعت پس از اینکه تخمک از تخمدان خارج شود، اتفاق می افتد.

مرحله لوتئال

مرحله لوتئال بعد از تخمک گذاری شروع می شود. فولیکول پاره شده، بسته می شود و تولید پروژسترون افزایش پیدا می کند. در این مرحله، رحم آماده دریافت تخم بارور شده می باشد. اگر این اتفاق نیفتد، تولید استروژن و پروژسترون دوباره کاهش می یابد و چرخه دوباره شروع می شود.

کل دوره قاعدگی حدود 25 تا 36 روز طول می کشد. خونریزی بین 3 تا 7 روز طول می کشد. اما این دو با یکدیگر، بسیار متفاوت هستند. چرخه شما ممکن است برای چند سال اول کاملا نامنظم باشد. همچنین در زمان های مختلف زندگی یا زمانی که از داروهای ضد بارداری هورمونی استفاده می کنید، نیز ممکن است متفاوت باشد و این می تواند به خاطر بهم ریختن هورمون زنانه باشد.

بهم ریختن هورمون زنانه

میل جنسی و پیشگیری از بارداری

استروژن، پروژسترون و تستوسترون همگی در میل جنسی زنانه که  شهوت جنسی نیز نامیده می شود و همچنین در عملکرد جنسی آنها، نقش دارند. به علت نوسانات هورمونی، زنان معمولا قبل از تخمک گذاری در اوج میل جنسی هستند.

استفاده از روش های پیشگیری هورمونی که بر میزان هورمون تاثیر می گذارند، معمولا باعث کم شدن شهوت جنسی می شوند. میل جنسی شما نیز ممکن است بعد از یائسگی کم شود.

انجام عمل جراحی به منظور برداشتن غدد فوق کلیوی یا تخمدان ها که باعث کاهش تولید تستوسترون می شوند، میل جنسی را در شما کم می کنند.

بهم ریختن هورمون زنانه

بارداری و بهم ریختن هورمون زنانه

در طول مرحله لوتئال چرخه قاعدگی، با افزایش پروژسترون، رحم  برای دریافت تخمک بارور شده آماده می شود. دیواره رحم ضخیم شده و از مواد مغذی و دیگر مایعات برای حفظ جنین، پر می شود.

پروژسترون گردن رحم را برای محافظت رحم از باکتری ها و اسپرم، ضخیم می کند. سطوح استروژن نیز بالاتر می رود، که باعث ضخیم شدن پوشش داخلی رحم می شود. هر دو هورمون به انبساط مجاری شیر در سینه کمک می کنند.

به محض لقاح تخم، بدن شما شروع به تولید هورمون گونادوتروپین کوریونی انسانی (hCG) می کند. این هورمونی است که در ادرار دیده می شود و برای تست بارداری مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین تولید استروژن و پروژسترون را افزایش می دهد، از قاعدگی پیشگیری می کند و به حفظ بارداری کمک می کند.

لکتوژن جفت انسانی (hPL) هورمونی است که توسط جفت تولید می شود. علاوه بر فراهم کردن مواد مغذی برای کودک، به تقویت غده های شیری برای تغذیه با شیر مادر نیز کمک می کند.

سطح هورمون دیگری به نام هورمون ریلکسین (Relaxin)  نیز در طول بارداری افزایش می یابد. Relaxin به القاء و رشد جفت کمک می کند و از انقباضات زود هنگام دهانه رحم جلوگیری می کند. با شروع درد زایمان، این هورمون به شل شدن عضلات لگن، کمک می کند.

بهم ریختن هورمون زنانه

پس از زایمان و دوران شیردهی

با پایان یافتن دوران بارداری، سطوح هورمون بلافاصله شروع به کاهش می کنند و در نهایت به سطح پیش از بارداری می رسند. کاهش ناگهانی و قابل توجه هورمون های استروژن و پروژسترون ممکن است عامل مهمی در بروز افسردگی پس از زایمان باشد.

تغذیه با شیر مادر باعث کاهش سطح استروژن و جلوگیری از تخمک گذاری می شود. با این حال، همیشه اینطور نیست، و باید برای جلوگیری از یک بارداری دیگر، از روش های پیشگیری استفاده کنید.

مرحله قبل از یائسگی و دوران یائسگی و بهم ریختن هورمون زنانه

در دوران قبل از یائسگی که منجر به یائسگی می شود، تولید هورمون در تخمدان های شما کاهش می یابد. سطح استروژن شروع به نوسان می کند در حالی که سطح پروژسترون کاهش یکنواختی دارد.

همانطور که سطح هورمون کاهش می یابد، واژن ممکن است روان بودن و لیزی کمتری داشته باشد. بعضی افراد کاهش میل جنسی را تجربه می کنند و چرخه قاعدگی آنها نامنظم می شود.

هنگامی که به مدت 12 ماه، دوره قاعدگی نداشته باشید، وارد مرحله یائسگی شده اید. در این زمان، هر دو هورمون استروژن و پروژسترون در سطح پایین یکنواختی دارند. این حالت معمولا در حدود سن 50 سالگی اتفاق می افتد. اما مانند مراحل دیگر زندگی، این نیز ممکن است در هر فردی، متفاوت باشد.

با کاهش یافتن هورمون ها پس از یائسگی، ممکن است خطر ابتلا به بیماری هایی مانند نازک شدن استخوان ها (پوکی استخوان) و بیماری های قلبی عروقی افزایش یابد.

بهم ریختن هورمون زنانه

زمان بهم ریختن هورمون زنانه

هورمون ها به طور طبیعی در طول زندگی دچار نوسان می شوند که معمولا منجر به پیامدهایی می شود که انتظار داریم. مانند:

  • بلوغ
  • بارداری
  • شیر دهی
  • پیش از یائسگی و یائسگی
  • استفاده از داروهای ضد بارداری هورمونی یا هورمون درمانی

اما بهم ریختن هورمون زنانه گاهی اوقات نشانه ای از یک چیز جدی تر و مهم تری است، مانند:

سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

این شایع ترین اختلال غدد درون ریز در زنان جوان و بهم ریختن هورمون زنانه است. PCOS باعث بی نظمی چرخه قاعدگی می شود و در روند بارداری، اختلال ایجاد می کند.

بهم ریختن هورمون زنانه

تولید بیش از حد آندروژن:

این یکی از هورمون های مردانه است که در صورت ترشح بیش از حد، باعث بی نظمی در قاعدگی، ناباروری، بروز آکنه و الگوی طاسی مردانه می شود.

هیرسوتیسم  یا Hirsutism:

افزایش رشد مو در صورت، سینه، شکم و پشت است که ناشی از تولید بیش از حد هورمون های مردانه می باشد و گاهی اوقات هم ممکن است نشانه ای از سندرم تخمدان پلی کیستیک ( PCOS) باشد.

سایر شرایط اساسی عبارتند از:

  • هیپوگنادیسم :کمبود هورمون های زنانه
  • سقط جنین یا حاملگی غیرطبیعی
  • بارداری چندگانه (دوقلوها، سه قلو یا بیشتر)
  • تومور تخمدان

بهم ریختن هورمون زنانه

چه زمان باید به پزشک مراجعه کرد

شما همیشه باید یک بار در سال به پزشک متخصص زنان به منظور بررسی سلامتی خود، مراجعه کنید. پزشک می تواند این تغییرات را مورد بحث قرار دهد و به سوالات دیگر شما نیز پاسخ دهد.

در صورت مشاهده علائم غیر معمولی، منتظر معاینه سالیانه خود نشوید و در صورت تکرار این علائم به پزشک مراجعه کنید:

  • بیماری صبحگاهی یا علائم دیگر حاملگی
  • کاهش میل جنسی
  • خشکی واژن یا احساس درد در طول رابطه جنسی
  • افزایش بی نظمی در چرخه های قاعدگی
  • به سختی باردار شدن
  • درد لگن
  • ریزش مو یا رشد مو در صورت یا بدن
  • افسردگی پس از زایمان
  • علائم طولانی مدت یائسگی که زندگی شما را مختل کرده است

تجربیات خود را با کاربران دکتر سلام به اشتراک بگذارید. در مواقعی که هورمون های شما بهم می ریزد از چه روش های سنتی استفاده می کنید؟ آیا درمان گیاهی و خانگی برای این عارضه می شناسید؟! منتظر تجربیات شما عزیزان هستیم.


در مورد کلوئید چه می دانید؟ آیا می دانید به این عارضه جای زخم هم گفته می شود؟ آیا با راه های درمان جای زخم آشنایی دارید؟ یک کلوید زخمی است که بر روی زخم در حال ترمیم ایجاد می شود. این زخم  اغلب بزرگ، براق و در یک نقطه یا خط از پوست بالا می آید. کلوئید ها به عنوان آسیب های پوستی در مرحله التیام شناخته می شوند، اما اغلب آنها به طور قابل توجهی بزرگتر از بریدگی یا زخم اصلی می باشند. در این مقاله از بخش زیبایی های دکتر سلام به بررسی این عارضه پوستی می پردازیم.

کلوئید چیست؟

کلوئید، معمولا از پوست طبیعی شما تیره تر است و همچنین می تواند خارش داشته باشد. آنها بیشتر افرادی را که دارای پوست های تیره تر هستند تحت تاثیر قرار دهند و اغلب در افراد زیر 30 سال رخ می دهند. مناطقی از پوست که بیشتر در معرض خطر هستند، گوش ها، گونه ها، سینه، شانه ها و بالای بازو ها هستند.

5  تا 15 درصد زخم های به همراه کلوئید، بهبود می یابند. این برآمدگی های بزرگ نباید با زخم های هیپرتروفی که در محدوده زخم اولیه قرار دارند، اشتباه گرفته شود و ممکن است خودشان از بین بروند. در عوض، جای زخم ها از نظر تومورهای پوستی، غیر سرطانی (خوش خیم) هستند. آنها می توانند هر زمانی حتی تا یک سال پس از زخم اصلی باقی بمانند. جای زخم به سرطان تبدیل نمی شود. آنها از پوستی تشکیل شده اند که به سادگی دارای بسیاری از الیاف اتصالی اضافی، به نام کلاژن هستند.

کلوئید

آیا خالکوبی می تواند به کلوئید تبدیل شود؟

این زخم های ناخوشایند به احتمال زیاد هنگامی ایجاد می شوند که پوست در معرض خطر سختی قرار می گیرد، مانند سوختگی یا سوراخ شدن. با این حال، از آنجایی که در طی فرآیند بهبودی، زخم های برآمده ایجاد می شوند هر گونه آسیب به پوست می تواند خطر ابتلا به جای زخم را افزایش دهد. خدمات بهداشتی ملی در انگلستان، توصیه می کند که اگر دچار زخم های کلوئیدی هستید، خالکوبی نکنید.

آیا می توانید آنها را از بین ببرید؟

برخی از درمان های معمولی وجود دارد که ممکن است به درمان جای زخم ها کمک کند. در برخی موارد، شما می توانید جای زخم را به طور دائم حذف کنید. بسیاری از افراد، حداقل در کوتاه مدت به درمان های اولیه پاسخ مثبت می دهند. با این حال، هر دو رویکرد معمول و طبیعی، موفقیت محدودی در حذف جای زخم ها و عدم بازگشتشان دارند. علائمی وجود دارد که نشان دهنده این است که شما مستعد بروز جای زخم در بدنتان هستید. اگر این علائم را بشناسید، می توانید از جای زخم ها جلوگیری کنید.

نشانه ها و علائم کلوئید

جای زخم در ظاهر از فردی به فرد دیگر متفاوت است. آنها به آرامی طی چند ماه تا یک سال رشد می کنند و پس از مدتی ممکن است کوچکتر شوند. به طور کلی، علائم جای زخم عبارتند از:

  • بافت بزرگ، برآمده و زخم بالا آمده که بیشتر بر روی زخم اولیه رشد می کند.
  • پوست براق و بدون مو بر روی زخم
  • بافت زخمی قرمز، بنفش، صورتی یا قهوه ای که اغلب تیره تر از رنگ پوست طبیعی شماست (هیپرپیگمانتاسیون)
  • نرم و به شکل لاستیک که با لمس کردن تغییر شکل می دهد.
  • احساس خارش یا سوزش در زخم (پروریتوس)
  • رشد ناگهانی زخم طی یک دوره چند ماهه تا یک ساله

کلوئید

علل و عوامل خطر

محققان واقعا نمی دانند که علل واقعی ایجاد جای زخم، به جز آسیب های پوستی چیست. برخی از ژن های مرتبط با جای زخمها وجود دارند، اما علت ژنتیکی خاصی وجود ندارد. جای زخم به احتمال زیاد از ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی ایجاد می شود.

عوامل خطر برای جای زخم عبارتند از:

  • پوست تیره
  • نژاد آسیایی یا لاتین
  • تشکیل توده ای از کلوئید
  • بهبود دیر هنگام زخم، به ویژه در گوش ها، صورت و قسمت فوقانی بدن
  • سن 10 تا 30 سال
  • اعضای خانواده با سابقه جای زخم
  • زخمی ناشی از آکنه، آبله مرغان، سوراخ شدن، جراحی، سوختگی، خش و واکسن
  • حاملگی

درمان کلوئید

درمان جای زخم ممکن است بستگی به اینکه زخم چه مقدار شما را آزار داده است، چقدر بزرگ است و چه درمان هایی قبلا انجام داده اید، داشته باشد. گزینه های ممکن عبارتند از:

  • تزریق کورتیکواستروئید. این دارو به زخم تزریق می شود. این روش اغلب اولین گزینه درمانی است و بسیاری از مردم متوجه بهبود در اندازه زخم می شوند.
  • حذف جای زخم به وسیله جراحی. این معمولا همراه با تزریق کورتیکواستروئید یا سایر روش های دیگر از جمله اشعه برای جلوگیری از بازگشت کلوید است.
  • پوشش سیلیکون. سیلیکون برای ساخت ورقه های ژله ای یا پوششی استفاده می شود که کل پوست تحت تاثیر جای زخم را پوشش می دهد. ورقه ها می توانند اندازه آنها را به طور قابل توجهی کاهش دهند.
  • فشرده سازی. قالب های سفارشی ممکن است برای ایجاد فشار بر روی جای زخم مناسب باشد. با گذشت زمان، ممکن است جای زخم کاهش یابد.
  • کریوتراپی. انجماد جای زخم با نیتروژن مایع ممکن است باعث کاهش اندازه زخم شود.
  • اینترفرون یا درمان با فلوئوروآرکیل 5. این داروها به طور مستقیم به زخم تزریق می شوند تا آن را کوچک کنند. این نوع از درمان به عنوان درمان درونی است.
  • درمان با ایمیکویمود. این یک کرم جای زخم است که به منظور کاهش زخم یا جلوگیری از تشکیل جای زخم پس از جراحی بر روی پوست اعمال می شود.
  • گزینه های دیگر. این درمان ها شامل داروهایی مانند:
  1. نوار فلوراندرونولاید (کردرن)
  2. بلومیسین
  3. تکرولیموس
  4. متوتریکسیت
  5. پنتوکسیفیلین
  6. کلشیسین
  7. وراپروم داخلی
  8. سیکلوسپورین
  9. پنی سیلامین دی
  • آرامبخش
  • میتومیسین سی موضعی

هستند.

حتی بهترین درمان های متعارف نیز همیشه جای زخم را به طور دائم حذف نمی کند. همه گزینه ها دارای شانس بالای بازگشت جای زخم پس از درمان هستند. با توجه به برنامه درمان، باید با پزشک خود صحبت کنید. اگر متوجه شدید که جای زخم در حال بازگشت است در اسرع وقت درمان را از سر بگیرید. درمان اولیه جای زخم در مرحله شکل گیری محتمل تر از زمانی است که کامل رشد کرده است.

کلوئید

5 درمان خانگی

نحوه خلاص شدن از شر جای زخم ها با برخی از روش های طبیعی برای خلاص شدن از زخم، همپوشانی دارد. با این حال، جای زخم ها از سلول های پوست ساخته می شوند که کمی متفاوت هستند و نسبت به زخم های معمولی بسیار قوی تر هستند. شما می توانید برخی از روش های خانگی زیر را امتحان کنید تا به کم رنگ تر شدن ظاهری و یا حتی کوچکتر شدن جای زخمتان کمک کنید. قبل از اینکه این درمان ها را شروع کنید، با پزشک خود صحبت کنید. برخی از افراد ممکن است واکنش بدی نسبت به درمان هایی که به طور مستقیم به پوست آنها اعمال می شود داشته باشند. اگر متوجه التهابات شدید پوستی، بدتر شدن جای زخم یا علائم آلرژی و عفونت شدید، از یک متخصص مراقبت های بهداشتی کمک بگیرید.

درمان های طبیعی جای زخم ها یا نکاتی که ممکن است بخواهید که امتحان کنید عبارتند از:

  1. عسل
  2. پیاز
  3. سیر له شده
  4. کرم رتینول خانگی
  5. از بین برنده های دیگر زخم

عسل

مدت زمان زیادی است که عسل برای التیام زخم ها استفاده می شود. این ماده دارای خواص ضد میکروبی است که می تواند به مبارزه با عفونت در آسیب های پوستی کمک کند. اگر چه تحقیقات انجام شده بر روی جای زخم محدود است، اما یک مطالعه تحقیقاتی نشان داد که مخلوط عسل و کالاتروپیک پروکرا در محدود کردن و بهبود زخم های کلوئیدی موثر بوده است.

علاوه بر این، مطالعاتی که بر روی عسل انجام شد، خواص ضد میکروبی و ضد التهابی عسل را نمایان کرد، که پتانسیل آن را برای درمان جای زخم بیشتر کرد. محققان معتقدند که اثر عسل بر جای زخم به علت خواص ضد التهابی آن است که ممکن است پوست را آرام کند. با این وجود، عسل ممکن است در طول روند بهبودی اولیه مفیدتر باشد.

همچنین یک مطالعه بالینی در کودکان نشان داد که عصاره عسل طالانگ نیز در متوقف کردن رشد یک زخم کلوئیدی موثر است.

  • دو تا سه بار در روز عسل را بر روی جای زخم بریزید.
  • از یک عسل خام، فرآوری نشده یا تیره ترین عسلی که می توانید پیدا کنید استفاده کنید تا بیشترین تاثیر را در به دست آوردن سلامتی تان داشته باشد.
  • در صورت نیاز می توانید مقدار بیشتری از آن را بکار ببرید.
  • هنگامی که منطقه بیش از حد چسبنده و یا کثیف شد، عسل را از روی آن ناحیه بشویید.

پیاز

چندین مطالعه بالینی، پیاز را یک درمان مفید برای جای زخم ها معرفی کرده اند. این احتمالا به این دلیل است که پیاز حاوی کورستین است که دارای اثرات ضد التهابی و آنتی اکسیدانی است. محققان استفاده از ژل عصاره پیاز را بر روی پوست بررسی کرده اند.

اگر چه ژل عصاره پیاز به طور مؤثر برای پیشگیری و درمان جای زخم مورد استفاده قرار گرفته است، اما مطالعات دیگری نشان داده است که ترکیب آن با داروهای سنتی کاهش سریع تر کلوئید را نشان داده است. مطالعه ای که در آن ژل به تنهایی موثر بود، شامل زنان آسیایی با زخم های زایمانی بر اثر سزارین بود. آنها 12 لیتر ژل عصاره پیاز موضعی را به مدت 12 هفته سه بار در روز استفاده کردند و به طرز قابل توجهی زخم های کمتری نسبت به افرادی که ژل پلاسبو مصرف می کردند، داشتند.

شما می توانید یک روش مشابه را در خانه امتحان کنید:

  • پیاز را به قطعات کوچک ببرید.
  • برای گرفتن آب آن ها با یک حوله تمیز بر روی آن ها فشار وارد کنید یا با آبمیوه گیر آب آن را بگیرید.
  • آب را بر روی کلوئید بریزید یا فقط حوله مرطوب را بر روی کلوید قرار دهید. اجازه دهید تا خشک شود.
  • پوست خود را بشویید.
  • تا چهار بار در روز تکرار کنید.

بوتاکس با سیر

سیر له شده

سیر دارای مزایای بالقوه زیادی برای پوست است. یافته های آزمایشگاهی نشان داد که ممکن است در مقایسه با بعضی از روش های جراحی معمول برای کلوئید، سیر نیز به همان مقدار موثر باشد و این باعث می شود که درمان مناسب و امیدوار کننده ای باشد.

  • چند حبه سیر را خرد کنید و آنها را مستقیما روی پوست بمالید.
  • اگر متوجه تحریک شدید شدید آن را پس از 15 دقیقه شستشو دهید.

کرم رتینول خانگی

رتینوئید ها از ویتامین A استخراج می شوند. مطالعات آزمایشگاهی نشان داده اند که می توانند الیاف موجود در کلوئید ها را بشکنند. شما می توانید، یک نسخه خانگی از کرم رینینول (یک نوع رتینوئید) موجود در فروشگاه ها را بسازید.

از بین برنده های دیگر زخم

بعضی شواهد وجود دارد که دیگر مواد مبتنی بر گیاه نیز می توانند با زخم ها مقابله کنند. اینها عبارتند از:

  • رزوراترول
  • چای سبز
  • اسید اولانیولیک
  • کرکومین
  • شیکونین (به دست آمده از Lithospermum erythrorhizon، یک گیاه چینی)
  • امودین (به دست آمده از ریواس هیمالیا، خولان سنبله و توت فرنگی ژاپنی)

شما همچنین می توانید روش های دیگری برای مدیریت کلوئید خود امتحان کنید:

  • استتار. اگر دوست دارید کلوئید ها را به دلیل ظاهر شان بپوشانید، می توانید از آرایش استفاده کنید تا رنگ آن را با رنگ پوستتان مطابقت دهید. در این صورت ممکن است کلوئید کمتر قابل دیدن باشد.
  • طب سوزنی. یک مطالعه، بهبود چشمگیری در خارش، رنگ و اندازه یک کلوئید پس از طب سوزنی را گزارش کرد. اگر شما قبلا کلوئیدی بر اثر سوراخ کردن بدنتان داشته اید، شورای طب سوزنی بریتانیا طب سوزنی را توصیه نمی کند.

آیا زخم های کلوئیدی همیشه خودشان از بین می روند؟

کلوئید ها خود به خود ناپدید نمی شوند. با این حال، ممکن است با گذشت زمان کوچکتر شوند و تفاوت رنگ کمتری با پوستتان پیدا کنند.

درمان جای زخم با جراحی نوین دکتر میقانی

پیشگیری از کلوئید

یادگیری نحوه خلاص شدن از کلوئید ها در وهله اول با یادگیری نحوه جلوگیری از آنها شروع می شود. اگر شما مستعد ابتلا به کلوئید هستید یا اگر کسی در خانواده شما کلوئید دارد، باید اقداماتی را برای جلوگیری از تشکیل کلوئید ها انجام دهید.

راه هایی برای جلوگیری از کلوئید ها عبارتند از:

  • اجتناب از آسیب به پوست، از جمله سوراخ کردن، خالکوبی و جراحی
  • مراقبت شدید برای جلوگیری از عفونت پس از آسیب های پوستی، از جمله جراحی
  • مالیدن داروها یا پماد پس از جراحی، با راهنمایی جراح یا متخصص پوست
  • پوشاندن زخم های جدید و یا کلوئید های ایجاد شده با لباس های تنگ یا ورق یا باند چسبنده
  • استفاده از کرم ضد آفتاب
  • ماساژ پس از عمل به مدت 10 دقيقه ودو بار در روز و تا 30 دقيقه و دو بار در هفته در نزديکي محل برش ممکن است به بهبود کمک کرده و از کلوئيد ها جلوگيري کند.

احتیاط

  • تحقیقات رسمی زیادی در مورد همه عوامل امیدوار کننده مبارزه با زخم وجود ندارد. هر گونه درمان طبیعی باید با احتیاط و با توجه راهنمایی ارائه دهنده خدمات بهداشتی تان مورد استفاده قرار گیرد.
  • در صورتی که حساسیت دارید، باید از هر نوع درمان طبیعی یا خانگی اجتناب کنید.
  • اگر در معرض درد، سوزش، تحریک، خارش، علائم عفونت یا هر علامتی که باعث نگرانی شما می شود، هستید، مراقبت های پزشکی را دنبال کنید.
  • با متخصص پوست خود در مورد گزینه های موثر و نحوه جلوگیری از بازگشت کلوئیدها پس از درمان صحبت کنید.


مشکلات رفتاری رایج در سگ ها چیست؟ پارس کردن، گاز گرفتن و مشکلات رفتاری بسیار دیگر در سگ اغلب به دلیل سوء تفاهم ها و بد اداره کردن صاحبان سگ می باشد. شاید شما به تازگی صاحب سگ شده اید، قصد دارید یک حیوان خانگی بگیرید یا تمایل دارید سگ خود را بهتر اداره و کنترل کنید. فهمیدن مشکلات رایج سگ ها اولین قدم برای راه حل مشکلات و کنترل کردن آنها می باشد. آموزش فرمان برداری اساسی به جلوگیری یا بهتر کنترل کردن این مشکلات کمک خواهد کرد در این مقاله از بخش حیوانات خانگی دکتر سلام با ما همراه باشید تا در این مورد بیشتر بدانید.

مشکلات رفتاری رایج در سگ و پارس کردن آنها

اغلب سگ ها به میزان متفاوتی پارس می کنند، زوزه می کشند و حتی ناله می کنند. پارس کردن زیاد به عنوان یک مشکل رفتاری مطرح شده است. قبل از اصلاح پارس کردن سگ در وهله اول مشخص کنید که چرا سگ واق واق می کند.

مشکلات رفتاری رایج در سگ

این موارد رایج ترین موارد است که یک سگ را وادار به پارس کردن می کند:

  • هشدار یا اعلام خطر
  • بازیگوشی و هیجان
  • جلب توجه کردن
  • اضطراب
  • خستگی
  • جواب دادن به سگ های دیگر

یاد بگیرید چطور پارس کردن بی مورد را کنترل کنید. درست است که مشکلات رفتاری رایج در سگ ها خسته کننده است اما استوار و صبور باشید. همچنین دستورات لازم برای آرام پارس کردن را به آنها اموزش دهید. موفق شدن و توجه به جزئیات مدتی طول خواهد کشید.

مشکلات رفتاری رایج در سگ و گاز گرفتن و جویدن اشیا

یکی دیگر از مشکلات رفتاری رایج در سگ ، جویدن اشیا است. جویدن و گاز گرفتن یک عمل طبیعی برای همه سگ ها می باشد. این فقط بخشی از رفتار و روش آنهاست. اما جویدن به سادگی می تواند به یک مشکل رفتاری تبدیل شود، البته اگر سگ تان با این کار، خرابکاری ایجاد می کند. اغلب علت های رایج گاز گرفتن و جویدن در سگ ها عبارت اند از:

  • دندان درآوردن توله سگ ها
  • خستگی یا انرژی زیاد
  • اضطراب
  • حس کنجکاوی (مخصوصا در توله ها)

 سگ خود را به جویدن چیزهای مشخص تشویق کنید. اسباب بازی های زیادی مخصوص جویدن برای آنها تهیه کنید و در دسترسشان قرار دهید. وسایل شخصی خود را دور از دسترس آنها نگه دارید. وقتی در خانه نیستید، سگ خود را در یک جعبه یا فضای محدود شده ای نگه دارید تا خرابکاری کمتری ایجاد کنند.

اگر سگ خود را در حال جویدن وسایلی که مخصوص جویدن نیستند، دیدید او را با یک صدای بلند صدا بزنید، سپس آن وسیله را با یک اسباب بازی تعویض کنید. یکی از مهمترین چیزهایی که می توانید انجام دهید این است که مطمئن شوید سگتان، ورزش و تحرک زیادی داشته است بنابراین انرژی اضافی تدریجا تحلیل می رود وکمتر به جویدن تحریک می شود.

مشکلات رفتاری رایج در سگ

حفر کردن و کندن:

اگر فرصتی به آنها داده شود اغلب سگ ها تا اندازه ای حفر کردن و کندن زمین را انجام می دهند. این یک موضوع غریزی است. گونه های مشخص مثل سگ های شکاری، به خاطر سابقه و پیشینه شکاری خود، بیشتر به کندن تمایل دارند. در کل اغلب سگ ها به دلیل های زیر زمین را حفر می کنند:

  • خستگی یا انرژی زیاد
  • ترس و اضطراب
  • جستوجو کردن آرامش و آسودگی (در محلی جا گرفتن و خنک شدن )
  • پنهان کردن وسایل شان (مثل استخوان یا اسباب بازی هایشان)
  • برای فرار کردن یا راهی بدست آوردن

اگر سگ تان حیاط منزلتان را بکند و گودال حفر کند می تواند برای شما خیلی ناامید کننده و ناراحت کننده باشد. سعی کنید علت کندن را مشخص کنید، سپس روی برطرف کردن علت کار کنید. زمان بیشتری را با سگتان بگذرانید، ورزش زیادی به او بدهید و روی آموزش های اضافی کار کنید. اگر حفرکاری چاره ناپذیر بود، جایی را برای سگ تعیین کنید که سگ بتواند یاد بگیرد که همین منطقه برای کندن قابل قبول است مثل یک صندوق پوشیده شده از شن.

مشکلات رفتاری رایج در سگ

مشکلات رفتاری رایج در سگ و اضطراب جدایی در آنها

اضطراب جدایی یک مشکل رفتاری رایج مطرح شده است. حرکاتی مثل زیاد صدا کردن، گاز گرفتن، دفع ادرار نامناسب و خروج مدفوع انواع خرابکاری است که زمانی که یک سگ از صاحبش جدا شده است می تواند رخ دهد. همه این اقدامات نتیجه ی جدایی نیست. علامت های درست اضطراب جدایی شامل موارد ذیل می باشد:

  • سگ مضطرب می شود زمانی که صاحبش برای بیرون رفتن اماده می شود.
  • بدرفتاری در 15 الی 45 دقیقه اول پس از رفتن صاحب سگ اتفاق می افتد.
  • سگ می خواهد صاحبش را دائما دنبال کند
  • سگ سعی می کند در هر زمان ممکن توسط صاحبش نوازش و لمس شود.

اضطراب جدایی، به آموزش اختصاصی، اصلاح رفتار و ورزش های حساسیت زدایی نیاز دارد. تجویز دارو در کیس های حاد تجویز می شود اما در آخرین مرحله از این روش درمان استفاده می کنند.

دفع ادرار و مدفوع نامناسب:

دفع ادرار و مدفوع نامناسب و بی جای سگ از جمله رفتارهای نا امید کننده آنها است. آنها می توانند ناحیه ای از خانه را خراب کنند حتی در مکان های عمومی و منزل دوستانتان. این موضوع خیلی مهم است که در مورد این رفتار سگ با دامپزشک مشورت کنید بخصوص به منظور مسایل سلامتی خود. اگر علت پزشکی برای این رفتار وجود نداشت سعی کنید علت رفتار را پیدا کنید که ممکن است یکی از عوامل زیر باشد:

  • تحریک دفع ادرار
  • علامت گذاری منطقه ای
  • اضطراب
  • جلب توجه
  • فقدان اسباب بازی مناسب

در توله ها دفع ادرار اجتناب نا پذیر است، مخصوصا قبل از سن 12 هفتگی. سگ های بزرگتر داستان دیگری دارند. خیلی از سگ ها اصلاح رفتار جدی نیاز دارند تا این عادت خود را رها کنند.

مشکلات رفتاری رایج در سگ

مشکلات رفتاری رایج در سگ و التماس کردن برای غذا

التماس کردن یک عادت بسیار بد است اما بسیاری از صاحبان سگ این مسئله را ترغیب می کنند. این عادت می تواند به چاقی و مشکلات گوارشی منجر شود. سگها التماس می کنند چون غذا را دوست دارند. اما ته مانده های غذا چیز دوست داشتنی نیستند. بله مقاومت کردن در برابر این عادت سخت است اما غذا دادن به سگ و گفتن عنوان” فقط همین یک بار” در دراز مدت مشکلاتی را به دنبال خواهد داشت. وقتی که شما به سگ یاد بدهید که التماس کردن مجاز است یک پیام بد به او منتقل می کنید.

قبل از اینکه بنشینید و غذا بخورید به سگ خود بگویید به جای خود برود. ترجیحا یک جایی که نتواند به غذا خوردن شما نگاه کند. اگر ضروری بود او را در یک اتاق دیگر محبوس کنید یا یک خوراک مخصوص به او بدهید تا غذا خوردن خود و خانوادتان کاملا تمام شود.

دنبال کردن:

تمایل سگ به دنبال کردن چیزهای محرک واقعا یک غریزه غارت گری است.خیلی از سگ ها، حیوانات دیگر، مردم و حتی ماشین ها را دنبال خواهند کرد. همه این ها می تواند به خطر یا نتیجه ویران کننده منجر شود.

شما ممکن است، قادر نباشید سگتان را از تلاش برای دنبال کردن باز دارید پس می توانید همراه با او قدم بردارید تا از فاجعه و خطر جلوگیری کنید.

  • افسار سگ خود را تمام مدت نگه دارید
  • به سگ آموزش دهید، زمانی که او را صدا می زنید به طرفتان بیاید
  • یک سوت یا وسیله ایی که صدا تولید کند در دست داشته باشید تا در مواقع لزوم توجه سگ را جلب کنید.

آموزش اختصاصی در طول دوره زندگی سگ به او یاد خواهد داد که قبل از هر چیز اول توجه اش را روی شما متمرکز کند.

مشکلات رفتاری رایج در سگ و پریدن:

توله سگ ها بالا و پایین می پرند تا به مادرشان برسند. یا ممکن است این حرکت را برای جلب توجه کردن انجام دهند. سگ ها همچنین بالا و پایین می پرند برای اینکه قدرت و تسلط خود را نشان دهند. پریدن یک سگ می تواند رنجش آور و حتی خطر ناک باشد.

روش های زیادی برای توقف پریدن سگ وجود دارد ولی همه آنها موفقیت آمیز نخواهد بود. بالا بردن یک زانو، قلاب کردن دست ها یا هل دادن سگ به یک طرف ممکن است در بعضی موارد مؤثر باشد، اما برای بعضی از سگ ها این اعمال پیام غلطی رو انتقال می دهد. پریدن اغلب به منظور جلب توجه می باشد.

بهترین روش: به سادگی دور شوید و سگ را نادیده بگیرید.نگاهش نکنید با او صحبت یا حتی نوازش نداشته باشید به کار خود ادامه دهید وقتی که آرام شد و سر جایش باقی ماند با آرامش یک پاداش به او بدهید.

مشکلات رفتاری رایج در سگ

گاز گرفتن:

سگ ها به دلایلی که ممکن است غریزی باشد، گاز می گیرند. توله سگ ها گاز می گیرند و روی سگ های دیگر و انسان ها می پرند. این کار آنها به منظور کاوش محیط اطراف خود و شناخت فضای اطراف می باشد. صاحبان سگ باید به آنها نشان دهند که گاز گرفتن عمل مجازی نمی باشد. انگیزه ی گاز گرفتن از موارد زیر نشات می گیرد:

  • ترس یا دفاع
  • درد یا بیماری
  • ادعای تسلط و قدرت
  • حفاظت از وسایل خود مثل استخوان، غذا

حمله و پرخاشگری:

سگ پرخاشگر علامت هایی دارد مثل خرناس کشیدن، دندان قروچه کردن، نشان دادن دندان ها، خیز زدن و در نهایت گاز گرفتن.

این مهم است که بدانید بدون در نظر گرفتن سابقه یا نژاد هر سگی، یک پتانسیل برای پرخاشگر شدن دارد. اما سگ های خشن و یا توله های آنها، تمایل بیشتری به نشان دادن رفتارهای خشونت آمیز نسبت به انسان ها و دیگر حیوانات دارند. دلایل خشونت یک سگ با دلایل گاز گرفتن و حمله کردن آنها یکسان است اما در کل سگ های خشن یک مسئله بسیار جدی تری است. اگر سگ شما تمایل به حمله و خشونت دارد با یک دامپزشک مشورت کنید زیرا ممکن است این مسئله ریشه در مشکلات سلامتی داشته باشد. سپس از یک مربی سگ ورزیده کمک بخواهید. اقدامات بسیار جدی باید انجام شود تا دیگران را از گزند سگ های خشن حفظ کرد.


بیشتر بخوانید:

فلوترهای ماده ژله ای پشت چشم

بدون دیدگاه


فلوترهای ماده ژله ای پشت چشم ، بافت های کلاژنی میکروسکوپی درون زجاجیه هستند که تمایل به ایجاد لکه و انداختن سایه بر روی شبکیه دارند و به صورت شناورهایی در بیمار ظاهر می شوند. شايع ترين علت ایجاد شناور ماده ژله ای پشت چشم در چشم پزشکي، جدا شدن زجاجیه  (PVD) و جدا شدن قسمت جلویی هيالوئيد پشتی از شبکيه است. این شرایط غالبا یک تهدید برای بینایی نیست. بیمارانی که علائم و نشانه های شناورهای زجاجیه را دارند، باید توسط چشم پزشک معاینه شوند. در این مقاله از بخش چشم پزشکی دکتر سلام به بررسی این موضوع می پردازیم.

آسیب شناسی ماده ژله ای پشت چشم

فلوتر ماده ژله ای پشت چشم یا PVD به علت سینرژیز زجاجیه (مایع سازی) و انقباض ناشی از افزایش سن است. علاوه بر این، تروما و یا آسیب به کره چشم نیز می تواند موجب شناوری زجاجیه شود.

 ماده ژله ای پشت چشم

فلوترهای (شناورهای) ماده ژله ای پشت چشم

شناوری زجاجیه به طور معمول بر بیماران با سن بالای 50 سال اثر می گذارد و شیوع آن تا سن 80 سالگی ادامه می یابد. خطر ابتلا به شناوری زجاجیه، در افرادی که نزدیک بین هستند، بیشتر است. علاوه بر این، چشم هایی که با یک بیماری التهابی بر اثر ضربه مستقیم به کره چشم مواجه هستند و یا چشمی که به تازگی تحت عمل جراحی قرار گرفته است نیز مستعد به ابتلا به شناوری زجاجیه هستند. به نظر می رسد که مردان و زنان به طور یکسان تحت تاثیر این مشکل قرار می گیرند.

اندام شناسی

سه بخش در چشم وجود دارد:

  • بخش قدامی
  • بخش پشتی
  • بخش زجاجی

 بخش قدامی شامل محتویات چشم در پشت قرنیه است. بخش پشتی شامل محتویات عنبیه تا جلوی لنز است. محفظه زجاجی حاوی محتویات چشم در پشت لنز است و محل شناور زجاجیه است.

ژل زجاجی که شامل الیاف کلاژن می باشد، به دلیل سن و عوامل مکانیکی، بخش زجاجی را که مسئول سینرژیس و انقباض است، تحت تاثیر قرار می دهد. الیاف با زجاجیه ترکیب می شوند و به سطح شبکیه متصل می شوند. با گذشت زمان، زجاجیه کاهش می یابد و این فیبرها روی سطح شبکیه می مانند. اغلب این فیبر ها شکسته می شوند و اجازه می دهند که زجاجیه جدا شود و همچنان به کاهش ادامه دهد.

در نهایت، زجاجیه نمی تواند حجم حفره ای که در آن قرار دارد را پر کند و این منجر به جداسازی زجاجیه از شبکیه می شود و باعث ایجاد فلوتر یا شناوری زجاجیه در این بخش می شود. اگر این روند به تدریج اتفاق افتد، علائم معمولا خفیف هستند و مورد توجه قرار نمی گیرند.

اما اگر فرایند جداسازی سریع باشد، یا چسبندگی غیر طبیعی بین زجاجیه و شبکیه وجود داشته باشد، PVD  می تواند رگ های شبکیه یا خود شبکیه را پاره کند.

 ماده ژله ای پشت چشم

بافت آسیب ‌شناسی ماده ژله ای پشت چشم

زجاجیه شامل 99٪ آب و چند نوع کلاژن فیبر II و نوع IX به همراه بسیاری از موکوپلی ساکارید ها و اسید هیالورونیک است که آب داخل زجاجیه را تشکیل می دهند. زجاجیه به اطراف شبکیه و پارس پلانا متصل است. علاوه بر این، به ماکولا، عصب بینایی و عروق نیز متصل شده است. قوی ترین پیوستگی در پایه زجاجیه است، در حالی که ضعیف ترین پیوند در امتداد عروق شبکیه است. بنابراین، جداسازی ها و شناوری ها در عروق شایع هستند و می توانند منجر به خونریزی زجاجیه شوند که با شناوری زجاجیه در یک زمان اتفاق می افتد. اتصالات زجاجیه-شبکیه از سلول های مولر موجود در غشای محدود کننده داخلی بوجود می آیند.

پیشیینه و فیزیک

بیماران اغلب گفته اند که شناورها، حباب ها، اشکالات، کلاغ ها یا لکه های تاریک را در طول حرکت چشم مشاهده می کنند که بیشتر با تاری دید و زمینه ای موقت در بینایی همراه است. زجاجیه جابجا شده در طول حرکت چشم، ورود نور را مختل می کند و یک سایه روی شبکیه ایجاد می کند که بیمار آن ها را به عنوان یک ساختار خاکستری مانند مو، اشکالات و تارهایی می بیند.

بررسی این موضوع باید شامل تشخیص تغییرات بصری شبکیه چشم مرتبط با میگرن باشد که می تواند با شناورهای جدید همراه باشد. سؤالات مهمی که باید در نظر بگیرید عبارتند از: برای چه مدتی این علائم اتفاق افتاده است؟ آیا این اتفاق قبلا افتاده است؟ آیا اخیرا جراحی چشم داشته اید؟ آیا فردی در خانواده تان سابقه جدا شدن شبکیه را دارد؟

آزمایش لامپ شکاف برای بررسی زجاجیه قدامی (نشانه شافر) مورد نیاز است و افتالموسکوپی غیرمستقیم با دندانه های اسکلرال می تواند از پارگی یا شکستن شبکیه جلوگیری کند. دید PVD در لامپ شکاف با یک لنز 90 دیوپتر می تواند با شناسایی یک رشته شناور خاکستری سیاه و سفید در زجاجیه انجام شود. این کار می تواند به بیمار در پیدا کردن شناور کمک کند. علائم شافر و خونریزی زجاجیه احتمال ایجاد پارگی شبکیه در جداسازی زجاجیه پشتی را افزایش می دهد.

ارزیابی

اگر نمی توان PVD  را مشاهده کرد یا خونریزی زجاجیه تاری دید ایجاد کرده است، به منظور جلوگیری از جدایی شبکیه و شناسایی PVD اولتراسونوگرافی توصیه می شود.

درمان و کنترل فلوترهای ماده ژله ای پشت چشم

درمانی برای PVD یا فلوتر زجاجیه یافت نشده است. اگر شبکیه دچار شکستگی شود، باید دستورالعمل های درمان را برای شکستگی یا پارگی دنبال کنید.

مدیریت بیمار باید شامل آموزش بیمار در مورد علائم جداسازی شبکیه مانند موارد زیر باشد:

  • افزایش شناورها
  • چشمک زدن
  • وخیم شدن وضعیت بینایی
  • یا ظهور یک پرده یا سایه در هر نقطه از محدوده بینایی

اگر این علائم در شما ایجاد شود، نیاز به بررسی فوری توسط چشم پزشک دارید.

اگر در بررسی ها، شکستگی یا خونریزی مشاهده نشود، یک آزمایش اسکلرال در 2 تا 4 هفته انجام می شود. اگر در 2 تا 4 هفته هیچ جداسازی ای دیده نشود، آزمایش قبلی را به فاصله 3 ماه و 6 ماه پس از شروع علائم اولیه تکرار می شود. اگر هیچ شکستگی در شبکیه دیده نشد، اما خونریزی شدید زجاجیه یا خونریزی شبکیه در محیط پیرامون وجود داشت، باید یک آزمایش مشابه در فاصله زمانی یک هفته، 2 تا 4 هفته، 3 ماه و 6 ماه پس از شروع علائم اولیه انجام شود. اگر هیچ شکستگی در شبکیه یافت نشد، اما خونریزی قابل توجهی در زجاجیه یا سلول های زجاجیه قدامی موجود بود، آزمایشات باید توسط متخصص شبکیه تکرار شود زیرا احتمال شکستگی شبکیه زیاد است.

 ماده ژله ای پشت چشم

تشخیص های مختلف

تشخیص های متفاوت شامل موارد زیر است:

  • فلوتر زجاجیه/ جدا شدن زجاجیه قدامی
  • خونریزی زجاجیه
  • پارگی شبکیه یا جداشدن

پیش بینی فلوتر ماده ژله ای پشت چشم

پیش بینی شناورهای زجاجیه یا PVD ها آسان است. اما پیش بینی زمانی سخت است که یک بیمار با خونریزی زجاجیه یا جدا شدگی شبکیه درگیر است. در عرض 3 ماه، علائم شناوری کاهش می یابد. حتی برخی علائم بیمار ممکن است ناپدید شوند. اگر نشانه ها کاهش نیابند و تا حد زیادی بینایی بیمار را تحت تأثیر قرار دهند، باید به وسیله یک متخصص شبکیه بررسی شوند.

آب مروارید و مسائل دیگر

بزرگترین نگرانی در مورد شناورهای زجاجیه، پتانسیل مربوط به آسیب شناسی شبکیه است که تهدیدی برای بینایی است. دو نمونه قابل ذکر سوراخ ماکولا یا جدا شدگی شبکیه است. این امر هنگامی رخ می دهد که الیاف زجاجیه نشکسته اند، اما منقبض شده اند و شدیدا به شبکیه چسبیده اند. این مشکلات اگر درمان نشوند، می توانند منجر به پیدایش علائم و از دست دادن چشمگیر و دائمی بینایی شوند.

در صورتی که شناورهای زجاجیه گسترش پیدا کنند، به منظور کاهش خطر از دست دادن دائمی بینایی بهتر است که برای ارزیابی مشکلتان فورا به یک چشم پزشک مراجعه کنید.

خارش و سوزش عضلات

بدون دیدگاه


احساس خارش و سوزش عضلات ، در واقع احساس سوزش و خارشی است که در سطح پوست وجود ندارد، بلکه در عمق بافت ماهیچه در زیر پوست احساس می شود. این احساس معمولا بدون قرمزی یا سوزش پوست در فرد بوجود می آید و می تواند برای هر کسی اتفاق بیفتد، هرچند شرایط خاص هر فرد می تواند احتمال آن را افزایش دهد. این موضوع به ویژه در دوندگان معمول تر و رایج تر است. در این مقاله از بخش ورزش و سلامتی دکتر سلام به بررسی این موضوع می پردازیم.

خارش و سوزش عضلات

دانشمندان در حال انجام مطالعات بسیاری درباره بحث خارش و سوزش هستند و به دنبال بررسی ارتباط آن با سلامت جسمی و درد می باشند. هنگام احساس خارش در عضلات، در واقع این بافت های عضلانی نیستند که خارش دارند، بلکه علت سیگنال اشتباهی است که اعصاب در ماهیچه ها ارسال می کنند. همچنین ممکن است این احساس مربوط به این باشد که اعصاب چگونه به افزایش جریان خون در طی فعالیت بدنی و نیز حرارت و گرما پاسخ می دهند.

خارش و سوزش عضلات

داشتن این احساس در عضلات خطرناک نیست، اما می تواند نشانه ای از مشکلی در جایی دیگر از بدن باشد. در صورتی که این احساس ادامه داشته باشد و یا فرد مجددا آن را احساس کند، باید با پزشک درباره هر گونه علت های احتمالی صحبت کنید. اگر باردار هستید و ناگهان خارش و سوزش در عضلات احساس کردید، ممکن است مشکلی  جدی در کبد داشته باشید. در صورتی که هرگونه علائم دیگری از واکنش های آلرژیک دارید، با پزشک خود مشورت کنید.

علت خارش و سوزش عضلات

از اینکه دقیقا چرا عضلات خارش یا سوزش دارند اطلاعات کاملی در دسترس نیست، اما در ادامه به بخشی از علت های احتمالی آن اشاره خواهیم کرد. تشخیص علت در صورتی که نشانه های دیگری وجود داشته باشد،آسان تر است؛ اما خارش و سوزش در عضلات معمولا علائم خاصی ندارد.

سیستم عصبی دارای گیرنده هایی است که به محرک ها (مانند گرما، سرد، درد و خارش) واکنش نشان می دهند و به بدن می گویند که چطور باید از خود دفاع کند. دانشمندان در حال بررسی اعصاب و علت رفتار ها و واکنش های عصبی هستند.

تعداد زیادی از مطالعات در پی همگام سازی پاسخ های عصبی درد و خارش می باشند. این رویه می تواند منجر به ایجاد پیشرفت هایی برای درمان درد مزمن و خارش شود.

خارش و سوزش عضلات

فیبرومیالژیا

فیبرومیالژیا یک بیماری مزمن با علتی ناشناخته است که عضلات را تحت تاثیر قرار می دهد. درد و خستگی عضلات ناشی از فیبرومیالژیا ممکن است باعث احساس سوزش در عضلات شود. سایر علائم فیبرومیالژیا شامل درد و ضعف در بدن است.

سندرم خستگی مزمن

در تحقیقات اخیر انجام شده، علت برخی از علائم سندرم خستگی مزمن (CFS) مشخص گردیده است. افراد مبتلا به CFS ممکن است موارد زیر را تجربه کنند:

  • سرگیجه
  • خارش
  • مشکل در هضم غذا
  • درد مزمن
  • مشکلات مربوط به مفاصل و استخوان

دانشمندان به این نتیجه دست یافتند که این علائم تنها به یک ژن در افراد مبتلا به CFS و اعضای خانواده آنها مرتبط است. لازم به ذکر است که خارش و سوزش ناشی از CFS بیشتر در سطح پوست و نه در عضلات رخ می دهد. با این حال، CFS نیز بر عضلات تاثیر می گذارد و ممکن هنگام خستگی در عضلات، احساس خارش نیز پیش بیاید.

خارش و سوزش عضلات

خشک شدن عضلات

احساس خارش و سوزش یک احساس غیرمعمول است که امکان دارد با بیماری ام اس همراه باشد. علائم مرتبط با آن شامل سوزش، درد و احساس سوزن سوزن شدن در بدن می شوند. ام اس یک بیماری سیستم مرکزی عصبی است، لذا حتی اگر هیچ عاملی برای خارش وجود نداشته باشد، می تواند باعث ایجاد احساس خارش و سوزش در عضلات شود.

خارش عصبی

آسیب به سیستم عصبی می تواند بدون هیچ علامت ظاهری باعث ایجاد خارش در عضلات شود. عواملی نظیر سکته، ام اس، زونا و همانژیوم غاری می توانند باعث خارش عصبی شوند، زیرا عوامل مذکــور بر بسیاری از مسیرهای عصبی تاثیر می گذارند. از آنجا که یافتن مکان خارش عصبی امری دشوار است، ممکن است به عنوان یک خارش و سوزش در عمق عضله تجربه شود.

نتایج یکی از مطالعات انجــام شده نشان داد که خارش می تواند ناشی از مشکلات اتصال مغز باشد. این موضوع کمک شایانی به حرکت رو به رشد علم می کند که هدف آن درک بهتر نحوه اثرگذاری اعصاب و سلامت عصبی بر خارش است.

خارش و سوزش عضلات

احساس خارش و سوزش عضلات در طول تمرین و بعد از آن

اگر خارش و سوزش عضلات شما تنهـا زمانی اتفاق می افتد که ورزش می کنید، احتمالا شما علائم دیگری نخواهید داشت.

بسیاری از مردم از خارش و سوزش عضلات به خصوص در آب و هوای گرم یا زمانی که از آخرین تمرین آنها چیزی نگذشته، شکایت دارند. ورزش، به خصوص تمرینات مختص قلب مانند راه رفتن و دویدن، جریان خون را افزایش می دهد و اکسیژن زیادی را به عضلات می فرستد. باور ما این است که رگ های خونی عضلات، فراتر از قبل در حالت کشش قرار می گیرند و این موضوع اعصاب موجود در اطراف آنها را بیدار می کند.

یکی از مطالعات انجام شده بر روی حیوانات نشان داد که موش ها یک گیرنده عصبی مهم دارند که باعث برقراری ارتباط بین انقباض عضلات و احساس خارش و سوزش در عضلات می شود.

از آنجایی که پیغام های عصبی که احساس درد را مخابره می کنند، با پیغام های عصبی خارش ارتباط دارند، احساس خارش در عضلات نیز می تواند یکی از راه هایی باشد که بدن شما استرس دریافت شده از تمرین را تخلیه می کند.

مطالعات موردی نشان داده اند که ورزش می تواند باعث ایجاد واسکولیت یا همان التهاب عروق خونی شود. هنگامی که عروق خونی ملتهب می شوند، دیواره های این عروق تغییر کرده و می توانند جریان خون را محدود کنند. همه این موارد ممکن است به اعصاب موجود در عضلات پیغام بفرستند و باعث ایجاد خارش در عضلات شوند.

لازم به ذکر است که هیچ کدام از موارد مذکور به شکل مستند اثبات نشده است، اما خارش و سوزش عضلات را می توان اتفاقی معمول در میان دوندگان دانست.

دارو

شاید خارش و سوزش عضلات به علت یکی از داروها یا مکمل های مورد استفاده شما باشد. در مورد عوارض جانبی احتمالی داروهایتان ، از جمله تداخل داروها ( اگر چند نوع دارو مصرف می کنید)، با پزشک خود مشورت کنید.

خارش شکم

دوران بارداری

علت خارش و سوزش عضلات در دوران بارداری می تواند کششی باشد که بدن انجام می دهد تا بتواند بیشتر رشد کند و نتیجتا جنین را حمل کند. اما این نیز می تواند نشانه ای از کلستاز کبدیِ بارداری (ICP) باشد. این بیماری می تواند خطرهایی برای شما و نیز جنین به همراه داشته باشد و در سه ماهه سوم بارداری رخ می دهد. اگر علائم این بیماری را دارید، حتما با پزشک خود مشورت کنید.

آسیب پذیری در برابر پروتئین بخاطر ورزش

برخی از افراد در مواردی نادر می توانند به ورزش واکنش آلرژیک داشته باشند. آسیب پذیری در برابر پروتئین بخاطر ورزش می تواند علائمی مثل خارش و مشکل در تنفس باشد.

درمان خارش در عضلات

اینکـه چگونه خارش و سوزش عضلات را درمان کنید کاملا به علت آن بستگی دارد. یک پزشک باید علل خارش شدید و مکرر را بررسی کند. هدف اصلی در درمان خارش و سوزش عضلات ، کاهش میل به خاراندن، آن هم بدون آسیب به عضلات و پوست است.

درمان های خانگی

موارد نه چندان شدید و نادر خارش و سوزش عضلات را می توان در خانه درمان کرد.

برای این کار می توانید موارد زیر را امتحان کنید:

با لوسیون مایع و بدون عطر ماساژ دهید.

  • دوش و یا حمام خنک بگیرید تا جریان خون کاهش یابد.
  • تمرکز کنید تا ذهن خود را آرام کرده و بر احساس خارش فائق بیایید.
  • برای ریکاوری بعد از دویدن شدید، پاهایتان را به دیوارگذاشته، حالت بدنی یوگا بگیرید.
  • یخ را به منطقه خارش عضله بگذارید تا احساس خارش را آرام کند.
  • کرم کپسایکین کرم ضدآفتاب است که ممکن است املاح مورد نیاز را فراهم کند.
  • استامینوفن (تیلنول) می تواند التهاب عضلانی را کاهش داده و لذا خارش موجود را تسکین دهد.

خارش و سوزش عضلات

درمان های پزشکی

اگر دچار بیماری هستید که موجب خارش و سوزش عضلات می شود، پزشک می تواند برای شما یک برنامه درمان تهیه کند.

در برخی موارد، داروهای ضد افسردگی، ضد اضطراب و آنتی هیستامین ها می توانند راهگشا باشند.

در مواردی که خارش از نوع عصبی است، بیهوشی یا بی حسی موضعی نیز کاربرد دارد. برخی از شواهد غیر قابل اثبات نشان می دهند که بازتاب شناسی (رفلکسولوژی) می تواند سیستم ها و اعصاب موجود در بدن را بهبود بخشد و لذا از احساس خارش جلوگیری کند.

چه زمانی لازم است به دکتر مراجعه کنیم؟

اگر خارش و سوزش عضلات ، با مواردی مثل قرمزی، حالت تعوع و یا اسهال همراه شد، به پزشک مراجعه کنید.

اما اگر نشانه های واکنش آلرژیک شدید که در ادامه گفته می شود را داشتید، سریعا با اورژانس تماس گرفته یا مراجعه کنید:

  • خارش گلو
  • مشکل تنفس
  • نگرانی یا اضطراب
  • مشکل در بلعیدن
  • سرگیجه
  • تپش قلب

در پایان باید بدانید خارش و سوزش عضلات احساسی است که می تواند مربوط به یک مشکل عمومی و ساده سلامتی مربوط باشد یا نباشد. این احساس معمولا بیشتر به اعصاب و جریان خون مرتبط است تا یک احساس خارش ساده.

اگر احساس خارش شديد يا طولانی داشتید، خصوصا اگر با تغييراتی ديگر در سلامتی تان همراه شد، مهم است که به پزشک مراجعه کنید تا علت را بيابيد و آنرا درمان کنيد.

دانلود آهنگ علیرضا روزگار آشفته حالی

  • دسته‌بندی نشده
  • نوامبر 9, 2018
بدون دیدگاه

دانلود آهنگ علیرضا روزگار به نام آشفته حالی

در این پست می توانید آهنگ علیرضا روزگار آشفته حالی را با دو کیفیت اصلی ۱۲۸ و ۳۲۰ به همراه متن اهنگ دانلود کنید

دانلود آهنگ علیرضا روزگار آشفته حالی

Download New Song By Alireza Roozegar Called Ashofte Hali

خوانندهنام آهنگموزیکدسته بندی
علیرضا روزگارآشفته حالیعلی تجویدیآهنگ عاشقانه

 

نوشته دانلود آهنگ علیرضا روزگار آشفته حالی اولین بار در دانلود آهنگ جدید • دان موزیک. پدیدار شد.

کاهش وزن با لپتیژن ( Leptigen )

بدون دیدگاه


لپتیژن ( Leptigen ) یکی از قرص های رژیمی در بازار است که ادعا می شود تاثیر شگرفی در کاهش وزن سریع و آسان دارد.  اما اکثر این مکمل ها تنها به خالی تر شدن کیف پول شما کمک می کنند. با این حساب آیا لپتیژن ( Leptigen ) نیز به عنوان یکی از قرص های محبوب در بازار این چنین است؟ در این مقاله از بخش تغذیه دکتر سلام، به بررسی لپتیژن- مکملی برای کاهش وزن- می پردازیم تا ببینیم آیا این مکمل به همه آنچه درباره اش گفته شده عمل می کند یا خیر!

لپتیژن ( Leptigen ) چیست؟

لپتیژن یک مکمل کاهش وزن است که برای افزایش سوخت و ساز بدن و افزایش چربی سوزی و کاهش وزن استفاده می شود. لپتیژن ( Leptigen ) را به عنوان “بهترین مکمل کاهش وزن” معرفی می کنند. این مکمل شامل ترکیب خاصی از مواد تشکیل دهنده است که ادعا می شود هر یک از این مواد به شکل جداگانه در تسریع کاهش وزن موثر هستند.

لپتیژن ( Leptigen )

فواید این مکمل شامل موارد زیر است:

  • کاهش وزن و کاهش چربی های پهلو و شکم
  • کاهش اشتها
  • افزایش انرژی
  • کنترل سطح قند خون و کلسترول
  • جذب راحت در بدن و رسیدن به بهترین نتیجه ممکن

توصیه می شود مصرف این مکمل 2 کپسول در روز، حداقل 30 دقیقه قبل از صبحانه و ناهار باشد.

این مکمل توسط یک شرکت آمریکایی به اسم Green Bracket ساخته شده است. همچنین این کپسول تحت نام هایی مثل Burn TS و Dietspotlight Burn به فروش می رسد.

مواد تشکیل دهنده لپتیژن ( Leptigen )

این مکمل به عنوان یک مکمل با دوره مصرف یک ماهه فروخته می شود، حاوی 60 کپسول است و از مواد زیر تشکیل شده است:

مِراتریم (400 میلی گرم): مراترین در واقع ترکیبی از گیاهان ایندیکوس اسفرانتوس و گارسینیا مانگوستا است

عصاره چای سبز (200 میلی گرم): که یک شکل فشرده از چای سبز است.

کروم مِیت (100 میلی گرم): یک کرومیوم معدنی حاوی نیاسین (ویتامین B3) که کرومیوم پلیینیکوتین را ایجاد می کند.

کافئین (75 میلی گرم): یک محرک طبیعی که در گیاهان قهوه، چای و کاکائو یافت می شود.

در ادامه در مورد آنچه که هر یک از این مواد می توانند برای کاهش وزن انجام دهند بحث می کنیم. هر کپسول حاوی موادی برای پر کردن آن و عوامل ضد انعقاد از جمله ژلاتین، سلولز، دی اکسید سیلیکون و استریت منیزیم است.

لپتیژن

آیا این مکمل تاثیرگذار است؟

تاکنون هیچ تحقیقی مستقیما به بررسی این مکمل نپرداخته است، اما برخی از مطالعات ترکیبات تشکیل دهنده آن را مورد تحقیق قرار داده اند. در اینجا نگاهی به هر یک از چهار ماده تشکیل دهنده این مکمل خواهیم پرداخت:

مراتریم

مراتریم ترکیبی از دو گیاه است، یک گل به نام ایندیکوس اسفرانتوس و یک میوه به نام گارسینیا مانگوستا. ایندیکوس اسفرانتوس در طب سنتی هند استفاده شده است. به نظر می آید این گیاه ضد التهاب باشد و نیز در کاهش سطح قند خون تاثیرگذار باشد. با این حال، در این زمینه جهت پشتیبانی از این موضوعات تحقیقات کمی انجام شده است.

گارسینیا مانگوستا محصول جنوب شرقی آسیا است و در طب سنتی مشابه ایندیکوس اسفرانتوس استفاده شده است. این میوه نیز احتمالا در کاهش وزن موثر است، با این حال برای این موضوع نیز اقدامات کمی انجام شده است.

یافته های دو آزمایش که به مدت دو ماه به بررسی میزان اثربخشی مراتریم موارد امیدوار کننده ای به شرح زیر را نشان دادند:

  • کاهش وزن 3.74 تا 5.2 کیلوگرم
  • کاهش اندازه دور کمر به میزان 5.44 تا 11.9 سانتی متر
  • افزایش در هورمون به آدوبونکتین، که به چربی سوزی ارتباط داده می شود.

نتایج یک آزمایش چهار ماهه نیز نشان داد که مراتریم به کاهش وزن 4 کیلوگرمی و نیز کاهش کلسترول منجر شد. به نظر می رسد تاکنون آزمایش طولانی تری در مورد مراتریم انجام گرفته باشد.

لپتیژن

عصاره چای سبز

یک کپسول فشرده شده حاوی چای سبز مواد تشکیل دهنده مشابهی با یک فنجان چای سبز دارد. پلیفنول هایی که در چای سبز وجود دارند (مانند کاتچین ها، فلاونوئیدها، تانن ها و تئوفلاوین ها) احتمالا به عنوان یک آنتی اکسیدان عمل کرده و در ثبات سلامت نقش موثری خواهند داشت.

با این حال، تحقیقات زیادی در این مورد بر روی انسان انجام نشده است، بنابراین مستقیما مشخص نیست که این مزایا به چه صورت است. مطالعات نشان داده اند تنها زمانی که چای سبز حاوی کافئین باشد، تا حدودی به کاهش وزن می انجــامد. براساس مطالعات متعددی که بر روی عصاره چای سبز انجام شد، روشن شد که تنها میزان کمی باعث کاهش وزن میشود.

کروم میت

کروم میت از نیاسین (ویتامین B3) ساخته شده است که با مواد معدنی ترکیب شده است. طبق تحقیقات انجام شده، کروم برای کاهش قند خون به ویژه در افراد مبتلا به دیابت تاثیرگذار است. یافته ها حاکی از آنست که برخی از اشکال کروم برای کاهش اشتها و میل به غذا مفید هستند، اما شواهد زیادی از این موضوع وجود ندارد که این کاهش اشتها به کاهش وزن کمک خواهد کرد.

مطالعه ای که به بررسی اثرات کروم میت و دو مکمل کاهش وزن دیگر پرداخت، دریافت که شاخص BMI بعد از 8 هفته در یک گروه 60 نفری که میانگین آنها چاق بودند ، 6/1 درصد کاهش یافت. اما این مطالعه به اثرات خود کروم میت توجهی ندارد. مطالعات دیگری که در آن به 20 زن دارای اضافه وزن، نیاسین ترکیب شده با کرومیوم داده شد، نشان داد کــه هیچ بهبود وزن یا کاهش چربی اتفاق نیفتاده است.

کافئین

کافئین می تواند سطح انرژی و هشیاری را افزایش دهد. برخی مطالعات نشان داده اند که کافئین همچنین می تواند باعث کاهش وزن و چربی نیز شود. ممکن است این مشخصه به این دلیل باشد که کافئین ضربان قلب و متابولیسم را افزایش داده و نتیجتا که باعث می شود که بدن سریعتر کالری بسوزاند.

با این حال، نتایج حاصل از یک مطالعه به ما نشان داد که کاهش وزن طولانی مدت در اثر مصرف کافئین کمتر از یک پوند (0.41 – 0.43 کیلوگرم) است احتمالا بیش از 12 سال طول خواهد کشید.

لپتیژن ( Leptigen )

اثرات جانبی لپتیژن

تولید کنندگان ، این مکمل را برای افراد زیر 18 سال توصیه نمی کنند و برای عوارض اصلی جانبی آن از “سردرد خفیف و یا افزایش ضربان قلب” یاد می کنند. آنها همچنین توصیه می کنند قبل از اینکه این مکمل را بخوانید با پزشک خود مشورت کنید، اگــر:

  • داروی خاصی مصرف می کنید.
  • باردار هستید.
  • به نوزاد شیر می دهید.
  • به کافئین حساس هستید.

نتایج مصاحبه های آنلاین مشتریان نیز به عوارض جانبی مثل افزایش فشار خون، سوزش معده و عرق سرد اشاره دارند.

اطمینان از مصرف مراتریم و کروم میت

به نظر می رسد دو مورد از مواد تشکیل دهنده این مکمل که در این کپسول نیز استفاده شده اند، قابل اعتماد و بی خطر باشند. آزمایش های ایمنی نشان می دهد که مصرف مراتریم حتی در مقادیری بالاتر نسبت به آنچه در لپتیژن استفاده شده (400 میلی گرم) می تواند مفید باشد.

ترکیبات مشابهی با کروم میت نیز مورد آزمایش قرار گرفته و برای استفاده به شکل ایمن و با خیالی آسوده توصیه می شوند. با این حال، از آنجا که کرومیوم موجود در کروم میت باعث کاهش قند خون می شود، افراد مبتلا به دیابت باید قبل از مصرف لپتیژن با پزشک خود مشورت کنند.

لپتیژن

اطمینان از مصرف کافئین و عصاره چای سبز

دو ماده اصلی دیگر لپتیژن ممکن است چند عارضه جانبی داشته باشند. در حقیقت، هنگام مصرف آن، سازندگان این دارو توصیه می کنند که از هیچ منبع دیگری مثلکافئین، چای، نوشابه، مکمل های غذایی دیگر یا داروهای حاوی کافئین استفاده نکنید.

به طور کلی، این مکمل حاوی حدود 100 میلیگرم کافئین است؛ هم کافئین اضافه شده و هم کافئین طبیعی موجود در عصاره چای سبز. این تقریبا معادل مقدار کافئینی ست که در یک فنجان قهوه دم شده مصرف می شود، که برای اکثر مردم کاملا قابل اطمینان و بی خطر است. با این حال، کافئین می تواند برخی از عوارض جانبی را در افراد ایجاد کند، مانند:

همچنین بررسی پیرامون مصرف عصاره چای سبز برای کاهش وزن نشان داد که عوارض جانبی گزارش شده به طور متوسط ​​خفیف تا متوسط ​​است و شامل مواردی مثل اسهال، نفخ و حالت تهوع می شود.

 

لپتیژن

آیا مصرف این مکمل به خطرات و مزایای آن می ارزد؟!

ادعا می شود که لپتیژن با افزایش متابولیسم، باعث کاهش وزن، کاهش اشتها و سوزاندن چربی ها می شود. شواهدی نیز وجود دارد که عنصر اصلی این مکمل (مراتریم) ممکن است باعث کاهش وزن در کوتاه مدت شود، اما هنوز دقیقا مشخص نیست که آیا این اثرات طولانی مدت باقی خواهد ماند یا خیر. به نظر می رسد لپتیژن برای اکثر بزرگسالان قابل استفاده بی خطر باشد، با این حال اگر حامله هستید، یا به نوزاد شیر میدهید، هر گونه شرایط خاص پزشکی و یا دارویی دارید، حتما قبل از مصرف با پزشک خود مشورت کنید.

در مقایسه با سایر محصولات کاهش وزن مانند لیپوزن و ترایو پچ، گزارشات مشتریان در مورد اثربخشی لپتیژن متنوع است؛ گرچه که بسیاری از قیمت بالای این محصول شکایت دارند. در نهایت، باید بدانید در هر صورت برای کاهش وزن نیاز به دریافت کالری کمتر از آنچه در حال حاضر دریافت می کنید دارید! این یعنی لپتیژن یک محصول غیر ضروری ست که می تواند هزینه های شما را افزایش دهد!


آیا جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی امکان پذیر است؟ از دست دادن مو یکی از استرس زاترین عواقب و نشانه های شیمی درمانی در پروسه درمانی سرطان بوده و بسیاری از مردم به دنبال این قضیه هستند که آیا می توان از رخ داد چنین اتفاقی جلوگیری کرد؟ طی سال های اخیر روش های متعددی از جمله «خنک کننده پوست» وجود دارد که کاملا برای برخی از مردم تاثیرگذار و کاربردی بوده است. مانند هر موضوع دیگری این روش ها نیز دارای محدودیت ها و عوارض جانبی می باشد. در این مقاله از بخش زیبایی، پوست و موی دکتر سلام به بررسی این موضوع می پردازیم.

آیا جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی امکان پذیر است؟

تعداد معدودی از روش های مختلف برای جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی مورد آزمایش قرار گرفته است. اگرچه موفقیت به طور کامل حاصل نشده است. برای برخی از بیماران کمک کننده بوده و برای برخی دیگر بی اثر بوده و یا تنها بخشی از ریزش را جلوگیری کرده است. بسیاری نیز ترجیح می دهند از موهای مصنوعی استفاده کنند.

جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی

در بسیاری از موارد مصرف داروهای تجویز شده حین شیمی درمانی از دیگر روش ها، کاربردی تر می باشد. اگرچه روش خنک کننده پوست نیز اخیرا بسیار رایج شده  است، اما برای اولین بار، حدود 30 سال پیش مورد استفاده قرار گرفته است. موارد دیگری نیز در علم انکولوژی یا غده شناسی مطرح است که نگرانی هایی ایجاد کرده است. در ادامه نگاهی می اندازیم به مسائل مرتبط با روش های جلوگیری از ریزش مو و روش هایی که در حال حاضر در دسترس می باشند. چه مواردی لازم است که شما حین درمان بدانید تا بتوانید بهترین تصمیم را درمورد روش درمان و کاهش مو سر خود اتخاذ کنید؟

مسائل و مشکلات جلوگیری از ریزش موی سر حین شیمی درمانی

هر زمان که روشی برای درمانِ عوارضی جانبی وجود دارد، مسائلی برای نگرانی نیز بوجود می آید. با در نظر گرفتن جلوگیری از ریزش مو سر در شیمی درمانی ، برخی از مسائل موجود وجود دارند:

گسترش یافتن

تعدادی از انکولوژیست ها نگران اند که روش خنک کننده پوست می تواند مانع از رسیدن داروها به تمام سلول های سرطانی شود  ( بخصوص هنگامی که بیماری مرتبط با خون یا سرطان خون باشد) و گسترش سرطان هنگام استفاده از خنک کننده زیاد می شود.

ایجاد ناراحتی

تحمل یه بسته یخ روی سر برای مدتی تقریبا طولانی در هر جلسه شیمی درمانی بسیار اذیت کننده است. در واقع رنجش حاصل از قرار دادن بسته یخ روی سر بیمار در هر جلسه شیمی درمانی یکی از اصلی ترین دلایلی است که مردم را از انتخاب این روش برای جلوگیری از ریختن مو در شیمی درمانی خود وا می دارد.

جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی

هزینه

هزینه های اجاره تجهیزات قرار دادن بسته یخ در هر جلسه می تواند یکی دیگر از دلایلی باشد که برای بسیاری از مردم منع کننده باشد.

تدارکات

خنک کننده پوست یک پدیده نوین در علم شیمی درمانی می باشد لذا امکان آماده سازی و زیرساخت های لازم برای قرار دادن تجهیزات آن برای هر مرکز درمانی سرطانی ممکن نیست. این موجب شده تا بسیاری از بیماران نتوانند از این روش برای درمان استفاده کنند.

جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی و نازک شدن مو

استفاده از روش های جلوگیری از ریختن مو در شیمی درمانی کاملا کاربردی و موثر نمی باشد. ممکن است این روش ها تنها بخشی از موها را حفظ کند و یا موجب نازک شدن بسیار زیاد موها شود. در نتیجه بسیاری از مردم تصمیم می گیرند تا از پوشش دهنده های سر مانند موی مصنوعی و یا کلاه استفاده کرده و روش خنک کننده پوستی را با هزینه هایی که دارد عملی و مفید ندانند.

روش ها

هر دو روش مکانیکی و شیمیایی وجود دارد که برای جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی مورد استفاده قرار گرفته اند.

جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی

خنک کننده مو/کلاه های یخی

بسته های خنک کننده پوست سر و یا کلاه های یخی در جلسات شیمی درمانی مورد استفاده قرار می گیرند. تئوری پشت این روش، مقابله با رگ های خونی نزدیک فولیکول های مو است که مانع از رسیدن سریع داروهای شیمی درمانی به این سلول ها می شود.

برخی از مطالعات این روش را برای مقابله با ریختن مو سر مفید دانسته اما به نظر می رسد که این روش بیشتر در صورت استفاده از داروهای خاصی از شیمی درمانی عملی بوده و اگر داروهای دیگری مورد استفاده قرار گیرند شاید این روش نتیجه ای نداشته باشد.

بر اساس مطالعه انجام شده در سال 2017 که در مجله انجمن پزشکی آمریکا به انتشار رسید، استفاده از روش خنک کننده پوست برای بانوان مبتلا به سرطان سینه در مرحله اول و دوم بعد از جلسه چهارم شیمی درمانی کمتر از 50 درصد موجب این عارضه مو شده است.

در کنار ناراحتی مرتبط با سرما مانند سردرد و احساس سرماخوردگی، بیماران نگران طولانی شدن زمان درمان و شیمی درمانی هستند. خنک کننده پوست تنها زمانی بسیار کارا به نظر می رسد که با داروهای شیمی درمانی از جمله آدریامیسین (دکسوروبیسین) و تاکسانس ها مانند تاکسول (پاکلیتاکسل) همراه شود.

فشرده سازی پوست سر

سربندهای فشرده ساز نیز همراه و یا بدون خنک کننده پوست مورد استفاده قرار می گیرند، اگرچه استفاده از آن ها به تنهایی، بسیار کمتر از روش خنک کننده پوست موثر می باشد. آزمایشات کلینیکی در حال انجام می باشد. به خصوص تاثیر سربندهای فشرده ساز برای آن هایی که پرتو درمانی روی مغزشان انجام می شود. زیرا پرتو برخلاف شیمی درمانی معمولا منجر به از دست دادن همیشگی مو سر می شود.

جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی

جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی با داروها

تجویز داروها نیز روش دیگری است که در حین شیمی درمانی به بیماران مبتلا به سرطان انجام می شود. این موضوع را باید در نظر داشته باشید که استفاده از هر یک از داروها می تواند دارای عوارضی جانبی بوده که حائز اهمیت می باشد و مهم است که تنها تحت نظارت و راهنمایی پزشک مصرف شود.

داروهایی که برای جلوگیری از ریزش مو سر هنگام شیمی درمانی مورد استفاده قرار گرفته اند:

روژائین (مینوکسیدیل) موضعی 2%: این دارو شاید شناخته شده ترین دارویی است که در بازار موجود بوده و برای جلوگیری از ریختن مو مردان مورد استفاده قرار می گیرند. در حالی که این دارو برای جلوگیری از ریزش مو سر حین شیمی درمانی تاثیر کمتری داشته و بیشتر با هدف کمک به رشد مجدد موی سر بعد از جلسات شیمی درمانی تجویز می شود.

پانیکام میلیاکام موضعی: مانند روژائین این دارو نیز مشخصا برای جلوگیری از ریزش مو هنگام شیمی درمانی مورد استفاده قرار نگرفته و بیشتر به منظور کمک به رشد مجدد موها بعد از شیمی درمانی تجویز می شود.

جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی

نتیجه گیری

انتخاب روشی برای جلوگیری از این عارضه مو حین شیمی درمانی، تصمیم بسیار شخصی می باشد. روش های ذکر شده در این مقاله برای بسیاری از مردم پیشنهاد نمی شود. از جمله استفاده از آنها برای بیماران خونی مانند سرطان خون. برای آن هایی که دارای تومور می باشند، مواردی از جمله ناراحتی، هزینه و کارآمد بودن بخشی از این روش ها باید در نظر گرفته شود.

اگر تصمیم به استفاده از هر یک از روش های مذکور را دارید با انکولوژیست خود مشورت کنید. بسیاری از پرستاران با روش های حنک کننده پوستی آشنا نیستند در نتیجه این شما هستید که باید تصمیم بگیرید که آیا این روش را برای جلوگیری از این عارضه مو خود اتخاذ می کنید یا خیر.

آخرین دیدگاه‌ها