کدام ورزش شکم می تواند برای دوران بارداری مفید باشد و از اضافه وزن در بارداری پیشگیری کند؟ زنان زیادی به محض اینکه باردار می شوند، برنامه های ورزشی خود را قطع می کنند زیرا فکر می کنند که ورزش کردن در این دوران می تواند به جنین آنها صدمه وارد کند. نیازی نیست که در حاملگی، برنامه تناسب اندام خود را قطع کنید. اگر بعد از تمرین ورزشی احساس می کنید سبک و پر انرژی تر می شوید و این همان چیزیست که شما حتی در حین بارداری به آن نیاز دارید، باید به تمرینات خود، ادامه دهید. با بخش زنان و زایمان و ورزش و سلامتی دکتر سلام همراه باشید تا شما را با 21 ورزش شکم که در این دوران ایمن می باشند، آشنا سازیم.

ورزش شکم در دوران بارداری

در حقیقت فعال بودن، بارداری و زایمان را آسان تر می کند. برخی از انواع ورزش شکم می تواند تناسب اندام شما را حفظ کرده و به شما کمک کند تا برای زایمان آماده شوید. اگرچه، ممکن است مجبور شوید شدت تمرین را پایین بیاورید و همچنین تمریناتی را انجام دهید که مناسب با شرایط شما است. این تمرینات چه هستند؟ دکتر سلام به شما لیستی از بهترین ورزش شکم را که می توانید در طول دوران حاملگی با خیال راحت انجام دهید، ارائه می دهد. لزم به ذکر است که این تمرینات را حتما پس از مشاوره با دکتر متخصص خود، شروع کنید.

ورزش شکم در دوران بارداری

بهترین ورزش شکم برای انجام در دوران بارداری

احتیاط: هیچ یک از این تمرینات را بدون مشورت با پزشک خود انجام ندهید.

در دوران بارداری، شما باید آماده بمانید و به طور منظم ورزش کنید. برخی از انواع ورزش شکم که می توانید در دوران بارداری انجام دهید عبارتند از:

1- بلندکردن زانو در حالت نشسته

این ورزش را می توان با کمک یک صندلی انجام داد. این تمرین کمک می کند تا عضلات اصلی خود را تقویت کنید.

نحوه انجام:

  • یک صندلی محکم را انتخاب کنید و در نزدیکی لبه آن بنشینید.
  • به طور مستمر، پاهای خود را به صورت قائمه نگه دارید.
  • کف دستان خود را رو به پایین در زیر مفصل ران خود قرار دهید.
  • به آرامی شکم خود را با خم شدن زانوی چپ خود کش بیاورید، به طوری که لگنتان کج شود.
  • اکنون، به آرامی زانو خم خود را به سمت سینه تان حرکت دهید.
  • شروع به پایین آوردن زانوی چپ خود به سمت زمین برای رسیدن به وضعیت اولیه خود کنید.
  • تمام مراحل بالا را با پای راست خود تکرار کنید.

در سه ماهه اول، دو ست 8 تا 12تایی را تکرار کنید. شما می توانید این حرکت را را به همراه وزنه های 1 تا 3پوندی که به هر مچ پا وصل کرده اید، انجام دهید.

در سه ماهه دوم و سوم، دو ست 8 تا 10 تایی تکرار شود.

2- کرانچ درازکش به بغل

این یکی از ایمن ترین ورزش شکم در دوران بارداری است.

نحوه انجام:

  • روی زمین دراز بکشید.
  • به آرامی بدن خود را به طرف چپ بچرخانید و زانوهای خود را در زاویه 30 درجه نسبت به کمر قرار دهید.
  • بدن را به طرف راست بچرخانید تا زانوهای شما در حدود 6 سانتیمتر از کف زمین فاصله پیدا کند.
  • اطمینان حاصل کنید که وزن بدن شما در پشت شانه چپ و تیغه شانه شما قرار دارد.
  • هر دو دست را پشت سر خود قرار دهید و انگشتان دستتان را لمس کنید.
  • درحالی که تلاش می کنید تا زانوی راست خود را لمس کنید، تنه خود را به سمت بالا در موقعیت مورب قرار دهید. تا آنجا که می توانید تنه خود را بالا بیاورید.
  • هنگام انجام مراحل فوق، شانه چپ شما باید کمی از کف زمین فاصله داشته باشد.
  • بازوهای خود را به سمت زانو ببرید و آنها را کمی بالاتر حلقه کنید.
  • سپس دستانتان را پشت سرتان قرار دهید و خود را به جایگاه اولیه برگردانید.
  • مراحل را در سمت دیگر تکرار کنید.

یک ست شش تایی را برای هر دو طرف تکرار کنید. هنگامی که احساس راحتی می کنید، می توانید حدود 12 تکرار انجام دهید.

3- نفس عمیق

این یکی از ساده ترین انواع ورزش شکم است.

نحوه انجام:

  • ریلکس کنید و به راحتی پشت خود را صاف نگه دارید.
  • دستان خود را روی کمرتان قرار دهید.
  • یک نفس عمیق بکشید و دنده های خود را بیرون بدهید.
  • هوا را به تدریج بیرون دهید و دنده های خود را به حالت بسته شدن برسانید.
  • با منقبض کردن عضلات جلوی لگن و سینه خود، عضلات خود را شل کنید.
  • تمام مراحل را تکرار کنید.

4- حفظ ثبات توپ در حالت نشسته

برای این ورزش شکم، شما نیاز به یک توپ تعادلی دارید. اگر قبلا  هرگز این کار را انجام نداده اید برای حفظ تعادل خود، از همسر یا دوست خود کمک بگیرید.

نحوه انجام:

  • در حالتی که پا و پشتتان در حالت عمود است بر روی توپ تعادل بنشینید.
  • دست ها را روی دو طرف قرار دهید تا تعادل خود را حفظ کنید.
  • هنگامی که پای خود را بالا می برید نفس عمیق بکشید و بازوی مخالف را تا مکانی بالاتر از سرتان بالا بیاورید.
  • نفس خود را دو تا سه ثانیه نگه دارید و به موقعیت اولیه بازگردید.
  • با دست و پای دیگر تکرار کنید.

5- تمرین پلانک پهلو

تمرین پلانک پهلو به روش های مختلفی انجام می شود. در اینجا یک تمرین ایمن برای شکم در دوران بارداری آورده شده است.

نحوه انجام:

  • به بغل دراز بکشید.
  • آرنج خود را به طور مستقیم در زیر شانه خود قرار دهید.
  • زانوها را خم کرده و آنها را روی یکدیگر قرار دهید.
  • ستون فقرات خود را در حالت طبیعی خود (صاف) حفظ کنید و با تمرکز خوب، نفس عمیق بکشید.
  • لگن خود را با فشار وارد کردن بر آرنج، بالا ببرید تا یک خط مستقیم از سر به باسن ایجاد شود.
  • سر و گردن خود را صاف نگه دارید.
  • شما می توانید این موقعیت را برای 20 تا 30 ثانیه حفظ کنید و به طور طبیعی نفس بکشید.
  • مراحل را در طرف دیگر تکرار کنید.

6- کرانچ ایستاده

  • این تمرین مشابه کرانچ در حالت درازکش است.
  • صاف بایستید و پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید.
  • زانوهای خود را مقداری خم کنید و دست هایتان را در پشت سرتان قرار دهید.
  • انتهای شکم خود را کش بدهید و لگن خود را بچرخانید.
  • در حالی که به عظلات شکم خود فشار می آورید درست به همان روش کرانچ در حالت درازکش، این حرکت را به سمت جلو انجام دهید.

7- دوچرخه ایستاده

این یک ورزش عالی برای افزایش قدرت تعادل و بهبود قدرت است. برخلاف اکثر تمرینات که بر روی زمین انجام می شود، این تمرین خطر آسیب رساندن به کمر و پشت شما را کاهش می دهد.

نحوه انجام:

  • پاهای خود را به اندازه عرض لگن خود باز کنید.
  • به جلو کمی خم شوید.
  • زانوی راست خود را به سینه نزدیک کنید.
  • به راست بچرخید، به نحوی که آرنج چپتان، زانوی راست شما را لمس کند.
  • به ناحیه اولیه خود برگردید و این کار را با پای چپ و آرنج راست خود نیز تکرار کنید.

این مراحل را بین 10 تا 20 بار تکرار کنید لمس پنجه پا در حالت ایستاده:

8- لمس پنجه پا در حالت ایستاده:

این حرکت کمک می کند تا فشار بر پشتتان را کاهش و انعطاف پذیری ستون فقرات و باسنتان را افزایش دهد.

نحوه انجام:

بایستید و پاهای خود را به اندازه عرض باسنتان باز کنید.

به آرامی ناف خود را منقبض کرده و به داخل فرو ببرید و لگن خود را تحت فشار قرار دهید.

هر دو بازوی خود را بالا ببرید و آنها را زیر سرتان قرار دهید.

به آرامی به جلو خم شوید و بازوهای خود را به سمت یکدیگر در جهت پایین حرکت دهید.

سعی کنید انگشتان پای خود را لمس کنید یا تا جایی که ممکن است بدون ایجاد فشار بر شکمتان خم شوید.

این را 10 تا 12 بار تکرار کنید.

9- پلانک

این ورزش شکم نیاز به انجام بر روی دست ها و زانو ها دارد. این ورزش به تقویت ماهیچه های اصلی تان کمک می کند.

نحوه انجام:

  • بر روی شکم خود بخوابید.
  • ساعد های خود را بر روی زمین دقیقا در راستای شانه هایتان قرار دهید.
  • به آرامی روی انگشتان پا و ساعد خود بلند شوید تا بدن شما شکل یک خط صاف را به خود بگیرد.
  • به آرامی ناف خود را منقبض کرده و به لگن خود فشار وارد کنید.
  • این موقعیت را حداقل برای10 تا 60 ثانیه حفظ کنید.

10- کگل

تمرینات کگل (Kegel) کمک می کند تا عضله  Pubococcygeal) PC) تقویت گردد. این عضله وظایف زیر را بر عهده دارد:

  • جریان ادرار را کنترل می کند
  • کودک در حال رشد شما را نگه می دارد
  • از خونریزی جلوگیری می کند
  • ماهیچه های واژن را قوام می بخشد
  • در زایمان نقش دارد

نحوه انجام:

  • به راحتی بر روی توپ تمرین بنشینید و نفس عمیق بکشید. در حالی که در حال نفس کشیدن اطمینان حاصل کنید که مدت دم و بازدمتان برابر بوده است.
  • دفعه بعد که بازدم انجام می دهید سعی کنید عضلات واژن خود را سفت کنید. این باید تداعی گر انقباض ماهیچه ها در زمانی که شما شدیدا نیاز به ادرار دارید، اما مجبور به نگه داشتن آن هستید، باشد.
  • به گردن، صورت و شانه هایتان استراحت دهید، در این مرحله فقط عضلات کف لگن شما باید احساس تنگی و انقباض داشته باشند. این موقعیت را برای پنج تا هشت ثانیه حفظ کرده و سپس به آرامی رها سازید.
  • سعی کنید این تمرین را حداقل 20 بار در روز انجام دهید و به طور تدریجی تعداد آن را افزایش دهید.
  • هستید، به شکم خود اجازه انقباض بدهید. هنگامی که به اندازه کافی استنشاق کردید، بازدم انجام دهید تا ریه شما کاملا تخلیه شود.

11- اسکات

این تمرین ورزشی خوبی برای کمک به شما در مرحله تحریک در حین زایمان است.

نحوه انجام:

  • بایستید و پاهای خود را به اندازه عرض باسن خود باز کنید.
  • بازو های خود را در مقابل سینه خود بالا بیاورید.
  • به آرامی به پایین خم شوید. اگر احساس ناراحتی کردید یا نتوانستید تعادل خود را حفظ کنید از همسر یا دوست خود بخواهید تا برای بازیابی تعادلتان به شما کمک کند. بعد از چند بار انجام این تمرین کم کم احساس آسودگی می کنید.
  • اطمینان حاصل کنید که در تمام مدت تمرین پاشنه پای خود را به زمین می فشارید.
  • گام به گام، اسکات را در حدی که می توانید به زمین نزدیک شوید زیاد کنید.
  • در طول اسکات، شانه ها، پشت و شکم را به نحوی کنترل کنید که فشار در این نواحی احساس شود.
  • اکنون به آرامی به وضعیت اولیه خود بازگردید.

این تمرین را در دو نوبت 15 تایی انجام دهید.

هنگامی که به سه ماهه دوم وارد می شوید، ممکن است این تمرین سخت به نظر برسد. شما می توانید این ورزش را در حد توانتان، ادامه دهید.

12- حرکت گربه – گاو

این ورزش به تقویت ماهیچه های اصلی و افزایش انعطاف پشت و ستون فقرات کمک می کند.

نحوه انجام:

  • بر روی زمین روی دست ها و پاهایتان قرار بگیرید.
  • دستان خود را در راستای شانه ها و زانوهای خود را در راستای باسن خود قرار دهید.
  • شروع به نفس کشیدن کنید و رو به بالا به سقف نگاه کنید. در حین این کار به پشت خود قوس دهید.
  • در هنگام بازدم به سینه خود فشار وارد کرده و ناف خود را به سمت ستون فقرات به داخل منقبض کنید.
  • دم و بازدم را به نحوی انجام دهید که ریتم آن با حرکاتتان سازگار باشد.
  • این مراحل را به مدت دو دقیقه تکرار کنید، استراحت کنید و سپس مجدد ورزش را از سر بگیرید. این یکی از انواع ورزش شکم ایمن برای دوران بارداری است.

13- بالا بردن پا در حالت درازکشیده به پهلو

این تمرین باعث تقویت ماهیچه های شکم و لگن شما می شود.

نحوه انجام:

  • به بغل دراز بکشید و پاهایتان را از یکدیگر جدا کنید. آرنج خود را بر روی زمین قرار دهید تا تکیه گاهی برای قسمت بالایی بدنتان باشد.
  • اکنون پای راست خود را به آرامی بالا بیاورید. تا حدی که می توانید آن را بلند کنید. اطمینان حاصل کنید که باسنتان در راستای بدن قرار دارد.
  • پایتان را تا حدود دو اینچی پای چپتان پایین بیاورید.

این کار را برای هر پا 20 بار تکرار کنید و کل تمرین را تا زمانی که پاهایتان احساس خستگی کردند انجام دهید.

14- سگ پرنده

این یک ورزش تعادلیست که عضلات شکم شما را تقویت می کند.

ورزش شکم در دوران بارداری

نحوه انجام:

  • بر روی زانوهای خود بر روی زمین قرار بگیرید. قبل از شروع تمرین ساعد خود را در راستای شانه ها و زانو های خود را زیر لگن قرار دهید.
  • پشت خود را صاف نگه دارید.
  • ماهیچه های اطراف شکم خود را سفت نگه دارید.
  • اکنون، به آرامی پای چپ خود را بالا بیاورید و در راستای خطی در پشت خود کش دهید. ماهیچه های اطراف شکمتان باید احساس سفت شدگی کنند.
  • در حین انجام این مرحله بازوی راستتان را بالا بیاورید و به طور مستقیم در مقابلتان قرار دهید.
  • برای مدتی در همین حالت توقف کنید و سپس تمرین را ادامه دهید.
  • در حین برگشتن به وضعیت اولیه، نفس خود را رها کنید.
  • این تمرین را با دست و پای مخالف خود تکرار کنید.

15- متمایل کردن لگن در حالت ایستاده

این تمرین خوبی برای بهبود مزاج و تقویت ماهیچه های پشت و شکم است.

نحوه انجام:

  • در نزدیکی دیواری بایستید.
  • پشت و لگن خود را به دیوار تکیه دهید.
  • پاشنه شما باید 12 تا 18 اینچ با دیوار فاصله داشته باشد. به وجود فاصله کم بین دیوار و پشتتان توجه داشته باشید.
  • اکنون، شروع به انعطاف دادن به ماهیچه های خود کنید به نحوی که فشار را حس کنید و باسن شما به سمت عقب خم شود. شما این حس را خواهید داشت که قسمت پایین پشتتان صاف خواهد شد و خود را از دیوار فاصله خواهد داد.
  • این موقعیت را برای پنج ثانیه حفظ کنید.
  • این کار را ده بار انجام دهید.

16- چرخش مفصل ران

این نرمش به تقویت مفصل ران کمک می کند.

نحوه انجام:

  • در وضعیتی که راحت هستید به بغل دراز بکشید.
  • پایین پای خود را در حالتی که بالای آن صاف است، خم کنید. اگر احساس ناراحتی کردید یک بالشت در زیر سر خود قرار دهید.
  • اکنون، بالای پای خود را در فاصله دو تا چهار اینچی از زمین نگه دارید.
  • پای خود را صاف نگه دارید. ماهیچه های کنار شکم خود را برای نگه داری باسنتان به کار ببرید.
  • این موقعیت را برای پنج ثانیه حفظ کنید.
  • مراحل را برای 10 بار تکرار کنید.
  • این مراحل را برای پای دیگر تکرار کنید.

17- کرانچ

این یک تمرین عالی برای مقاوم کردن ماهیچه های شکمی است.

نحوه انجام:

  • به راحتی به پشت دراز بکشید.
  • زانوهایتان را خم کنید و پای خود را روی زمین قرار دهید.
  • دستان خودرا کنار و زیر ناف قرار دهید.
  • به آرامی دو انگشت از هر دست را به قسمت پایینی شکمتان فشار دهید.
  • اکنون، به آرامی به قسمت پایینی شکم خود فشار وارد کنید. در حال انجام این کار باسن خود را حرکت ندهید. بدون حبس کردن نفستان قفسه سینه خود را بالا بیاورید.
  • به محض این که احساس سفتی در عضلات شکمتان کردید، فورا تمرین را متوقف کنید. در حین انجام باید سفتی عضلات شکم را در زیر انگشتانتان حس کنید.
  • این موقعیت را برای ده ثانیه حفظ کنید.
  • حرکت را 20 مرتبه تکرار کنید.

18- ضربات قیچی

این حرکت را تنها در سه ماهه اول بارداری انجام دهید. حتی اگر در ادامه دوران بارداری نیز با این حرکت احساس راحتی می کردید باز هم بهتر است که از انجام آن اجتناب کنید.

ورزش شکم در دوران بارداری

نحوه انجام:

  • به پشت دراز بکشید و دستان خود را به صورت صاف در زیر لگن خود قرار دهید.
  • پشت خود را تا جایی که می توانید به صورت صاف بر روی زمین قرار دهید.
  • به آرامی یکی از پاهای خود را بالا بیاورید تا در فاصله 10 اینچی از زمین قرار گیرد.
  • در حالی که پایتان را پایین میاورید، پای دیگر را به سمت بالا حرکت دهید.

سه نوبت 10تایی این ورزش را انجام دهید. بین هر نوبت اندکی استراحت کنید.

19- شیب دار کردن پاشنه

این تمرین به کش آمدن ماهیچه های رانتان کمک می کند.

نحوه انجام:

  • در حالی که بازوهایتان در کنارتان قرار دارد به آرامی به پشت دراز بکشید.
  • زانوهایتان را خم کرده و پاهایتان را به سمت داخل بیاورید.
  • پاشنه خود را کمی بالاتر از زمین بالا بیاورید. این کار را همزمان برای دو پا انجام ندهید.
  • به آرامی به موقعیت اولیه خود برگردید.
  • این حرکت را با بالا آوردن پای دیگر تکرار کنید.

20- رها کردن پاشنه منفرد

این تمرین به مقاوم کردن ماهیچه های سرینی بزرگ کمک می کند.

نحوه انجام:

  • در حالی که دست هایتان در کنارتان قرار­دارد به پشت دراز بکشید.
  • زانوهای خودرا 90 درجه خم کنید.
  • یک پای خود را در حالی که دیگری در موقعیت 90 درجه است خم کنید.
  • ماهیچه های خود را منقبض کرده و پایی که صاف است را پایین تر بیاورید.
  • قبل از برگشت به حالت اولیه زمین را لمس کنید.
  • حرکت را با پای دیگر تکرار کنید.

21- TA خود را مشارکت دهید

این یک تمرین عالی برای دوران بارداری به منظور مقاوم کردن ماهیچه های اصلی بدنتان است.

نحوه انجام:

  • صاف بنشینید و نفس عمیقی بکشید.
  • دست های خود را بر روی نافتان قرار دهید.
  • نفس عمیقی بکشید تا جایی که احساس کنید که معده شما انبساط پیدا می­کند. این کار را بدون بالا دادن شانه هایتان انجام دهید.
  • اکنون همراه با منقبض کردن نافتان نفس خود را آزاد کنید.
  • این کار را بین 5 تا 10 بار همراه با کنترل کامل بر تنفستان انجام دهید.

شما باید قبل از شروع هر تمرینی با پزشک خود مشورت کنید زیرا آن ها ممکن است بر اساس شرایط سلامت شما تمریناتی را توصیه کنند.

ورزش شکم در دوران بارداری

چگونه ورزش شکم می تواند در طول دوران بارداری مفید باشد؟

تناسب اندام برای هر خانم باردار یک اولویت است و بهترین راه برای رسیدن به تناسب اندام این است که با ورزش شکم به طور منظم، دست و پنجه نرم کنید زیرا:

  • باعث منعطف شدن بدن می شود.
  • وضعيت را بهبود بخشیده و درد پشت را تسکين می بخشد.
  • به آماده شدن برای زایمان طبیعی از طریق مقاوم کردن ماهیچه های شکم کمک می کند.
  • با این تمرینات انرژی خود را افزایش دهید و در طول روز فعالیت خود را ادامه دهید.
  • توانایی خود را برای بارداری افزایش دهید.
  • قدرت و استقامت خود را افزایش دهید.
  • عضلات اصلی خود را تقویت کنید.
  • اما قبل از آغاز انواع ورزش شکم، باید برخی نکات ایمنی را بدانید.

اقدامات ایمنی هنگام انجام انواع ورزش شکم در طول بارداری

در حین انجام انواع ورزش شکم باید این نکات را به خاطر داشته باشید:

  • در سه ماهه اول، می توانید با افزایش تعداد تکرارها، برای مدت طولانی تا زمانی که احساس سختی نمی کنید ورزش کنید. همچنین می توانید تمرین را با اضافه کردن وزن کمی به ماهیچه های خود ادامه دهید.
  • در سه ماهه دوم و سوم، شدت تمرینات خود را کاهش دهید یا تمرینات را به طور کامل متوقف کنید زیرا ممکن است به شما آسیب برسانند.
  • تمرینات تاق باز را بعد از سه ماهه اول انجام ندهید (درازکش به پشت).
  • آب و آب میوه های تازه بنوشید و هیدراته بمانید. این کار را بین تکرارها انجام دهید.
  • از ورزش در شرایط گرم و مرطوب اجتناب کنید زیرا می تواند دمای بدن شما را افزایش دهد و همچنین هیدرات شما را از بین ببرد.
  • ورزش شکم را بیش از حد انجام ندهید زیرا می توانند فشار خون و تچیکاردی (ضربان قلب نامنظم) جنین را افزایش دهند. در صورتی که احساس افزایش ضربان قلب یا خستگی کردید، تمرین را متوقف کنید.
  • از انجام تمریناتی که باعث فشار زیاد به نواحی شکم می شوند و یا همچنین حرکات ناگهانی برایتان ایجاد می کنند اجتناب کنید.
  • اگر قبلا ورزش نكرده اید و آن را در دوران بارداری شروع کرده اید، تمرین روزانه را فقط با 5 دقیقه در روز شروع كنید. هر هفته آنرا پنج دقیقه افزایش دهید تا  به 30 دقیقه در روز برسید.
  • همچنین، قبل از اینکه شروع به تمرین کنید، باید بررسی کنید که آیا دیاستازی حرکتی دارید یا خیر (جداسازی دو ماهیچه شکمی از رکتوس شکم).

سه ماهه سوم بارداری

شکاف شکمی یا دیاستازیس چیست؟

Diastasis recti abdominis (DRA) جداسازی دو ناحیه عضلانی رکتوس شکمی است. در دوران بارداری، شکم رو به رشد، با کشیدن رگ های خونی رکتوس، شکاف شکمی را گسترش می دهد. شکاف ایجاد شده بین طرف چپ و راست عضلات شکم هنگامی که کودک شما رشد می کند، گسترش می یابد. زنانی که دوقلو باردار هستند و یا کسانی که حاملگی های چند تایی دارند بیشتر احتمال دارد که این شکاف شکمی را داشته باشند.

چگونه شکاف شکمی را قبل از ورزش، بررسی کنیم؟

شما می توانید از طریق این مراحل بفهمید آیا دایستیس پیدا کرده اید یا خیر:

  • به پشت دراز بکشید و زانوهای خود را خم کنید.
  • بازوهای خود را در طول بدن خود در حالی که کف دستانتان به سمت زمین است استراحت دهید.
  • اکنون در حالی که بازوهای خود را کش می دهید، سر خو را به آرامی بالا بیاورید.
  • اگر در این حالت متوجه شکاف یا فاصله ای در بالا و پایین ناف خود شدید یعنی شما فاصله بین ماهیچه های شکم دارید.
  • برای تایید آن با پزشک خود مشورت کنید.

قوی تر ساختن عضلات شکم با کمک ورزش شکم ، کمک خواهد کرد که انعطاف پذیرتر باشند. عضلات انعطاف پذیر باعث می شود تا کودک شما در طول زایمان راحت تر به دنیا بیاید. ورزش شکم در طول دوران بارداری را که در بالا ذکر شد امتحان کنید تا شکم شما مناسب و قوی شود، اما برای اولین بار با پزشک خود صحبت کنید.

آیا ورزش شکم در طی دوران حاملگی را انجام داده اید؟ چگونه این ورزش ها در طول این دوران به شما کمک کردند؟ تجربیات خود را با ما در میان بگذارید.

منبع: دکتر سلام

15 مشکل متداول در طول دوران بارداری

بدون دیدگاه


در مورد مشکلات دوران بارداری چه می دانید؟ آیا زمانی که شاهد علائم و مشکلاتی در بارداری خود می شوید، حتما باید به پزشک مراجعه کنید؟ در چه شرایطی شما نیاز به مراقبت های پزشکی خواهید داشت و باید سریعا خود را به اورژانس برسانید؟ اگر می خواهید در مورد مشکلات و عوارض شایع این دوران، بیشتر بدانید، پس، این مقاله از بخش زنان و زایمان دکتر سلام را بخوانید و آگاهی خود را بالا ببرید. با ما همراه باشید.

مشکلات دوران بارداری

بارداری دوران ویژه ای در زندگی شماست و همانطور که درمورد بارداری خود هیجان زده اید در طول این مسیر قطعا مشکلات کوچکی نیز وجود دارد. اما اکثر مشکلاتی که شما در طول دوران بارداری با آن مواجهید در حقیقت کاملا متداول هستند. البته شما باید در طول دوران بارداری هر زمان که احساس ناراحتی می کنید با پزشک خود مشورت کنید. در عین حال ما لیستی از مشکلات متداول در مدت بارداری که ممکن است در این مدت آن ها را تجربه کنید گردآوری کرده ایم.

دوران بارداری

15 مشکل متداول در دوران بارداری که ممکن است با آن ها مواجه شوید:

1- خونریزی لثه:

در دوران بارداری ممکن است مقداری تورم و درد را در لثه های خود، مخصوصا در مواقعی که مسواک می زنید تجربه کنید. احتمال دارد که در هنگام مسواک زدن متوجه خونریزی از لثه های خود شوید، که اغلب هنگامی که تغییرات هورمونی در نتیجه حاملگی رخ می دهد اتفاق می افتد. این شرایط به طور متداول تحت عنوان ورم لثه بارداری شناخته می شود و همچنین گاهی می تواند به عنوان علائمی از بیماری لثه باشد. حتما با پزشک یا دندانپزشک خود درباره آن صحبت کنید.

2- احساس گرمای زیاد:

کاملا طبیعی است که در هر زمانی حتی در مواقعی که ممکن است هوا گرم نباشد احساس گرما کنید. احتمال دارد که همیشه احساس تعرق یا سوزش زیاد و ناراحتی داشته باشید، در حدی که احساس کنید که گرمازده شده اید. تغییر در سطوح هورمون همراه با افزایش خونرسانی به پوست دلیل افزایش دمای بدن شما در طول دوران بارداری است.

دوران بارداری

3- بی اختیاری ادرار:

بی اختیاری ادرار شرایطی است که در هنگام سرفه، عطسه یا گاهی حتی در هنگام خندیدن با صدای بلند ممکن است مقداری ادرار از شما خارج شود. اگرچه این امر می تواند بسیار خجالت آور باشد، اما  این یکی از مشکلات خیلی شایع در طول دوران بارداری و گاهی پس از آن است. هنگامی که حامله هستید عضلات لگن شما شروع به افتادگی و آماده شدن برای تولد می کنند. این بدان معنیست که شما کنترل کمتری روی ماهیچه های لگن خود دارید. می توانید از پزشک خود بخواهید که تعدادی از تمرینات تقویت کف لگن را به شما پیشنهاد دهد و به شما بفهماند که کدام یک برای شما امن تر است تا انجام دهید.

4- یبوست:

بسیاری از تغییرات هورمونی در بدنتان اغلب حس ناراحتی به شما می دهد یا باعث ناراحتی در بدن به منظور دفع مدفوع می شود. برای جلوگیری از یبوست اطمینان حاصل کنید که روزانه حداقل هشت تا ده لیوان آب می نوشید. از مایعات بیشتری در رژیم غذایی خود استفاده کنید؛ مایعاتی مانند آبمیوه های تازه، میلک شیک ها، اب نارگیل رقیق شده و امثال این ها. اگر پزشکتان برای شما مکمل های آهن را تجویز کرده است، سوال کنید که آیا می توانید برند آن را تغییر دهید یا برای مدتی استفاده از آن را متوقف کنید. این یکی از مشکلات رایج در دوران حاملگی است.

5- خواب شفاف، عجیب و غیرقابل توصیف:

ممکن است ترسناک باشد اما کاملا عادی است که شما در هنگام بارداری خواب شفاف یا سبک داشته باشید. در اغلب موارد، رویاها بسیار عجیب و غریب خواهد بود و شما به سختی می توانید توضیح دهید که چرا این رویا را داشتید. داشتن چنین رویاهایی در دوران بارداری بسیار شایع است. به خصوص اگر بارداری اولتان است، این می تواند در شما اضطراب و سردرگمی ایجاد کند. شما ممکن است به طور مداوم نگران باشید که چگونه به عنوان یک مادر برخورد کنید، چگونه می توانید اطمینان حاصل کنید که شما و کودک تان، هر دو ایمن هستید و بسیاری از چیزهای دیگر. عدم قطعیت، اضطراب و تمام تغییرات هورمونی و تغییرات دیگر در بدناتن، اتفاق می افتد که می تواند به رویاهای غیر قابل توضیح و سخت منجر شود.

دوران بارداری

6- احساس خستگی بیش از حد:

گاهی اوقات ممکن است فقط در سه ماهه سوم احساس خستگی داشته باشید، اما در بسیاری از موارد، افراد در طول 12 هفته اول نیز احساس خستگی می کنند. تغییرات هورمونی زیادی که در شما رخ می دهد باعث می شود که همیشه احساس خستگی کنید، حتی اگر به خوبی استراحت کرده باشید. به بدن خود گوش دهید و هر زمان که احساس خستگی می کنید استراحت کنید. از راه رفتن بیش از حد و یا انجام کارهایی که می تواند شما را خسته کند اجتناب کنید.

7- خارش:

هنگامی که شما حامله هستید، بدنتان  مقادیر بیشتری از خون را به پوست می فرستد. در نتیجه پوست شما شروع به خارش می کند. هنگامی که به سه ماهه سوم خود برسید یا شکم شما شروع به رشد قابل توجهی کند و برآمده شود، باعث کشیده شدن پوست شکم شده و خارش بیشتر در این ناحیه را ایجاد می کند. خارش خفیف شایع و طبیعی است، اما مطمئن شوید که از خارش شدید رنج نمی برید. اگر اینگونه است می تواند نشانه ای از وضعیت سلامتی باشد و به عنوان کلستاز بارداری یا کلستازیس داخل رحم بارداری (ICP) یا کلستازیس حاملگی  شناخته می شود.

8- سردرد:

در چند هفته اول حاملگی ممکن است سردرد خفیف داشته باشید، در حالی که در بعضی موارد ممکن است بسیار شدید باشد. اگرچه اینها رخدادهای طبیعی هستند اما می توانند بسیار ناراحت کننده باشند. دلیل اصلی سردرد در هنگام بارداری، تغییر در میزان هورمونتان است. یوگا یا تکنیک های آرامش بخش را امتحان کنید، اطمینان حاصل کنید که به اندازه کافی می خوابید و به اندازه کافی استراحت می کنید و حداقل هشت تا ده لیوان آب بنوشید تا ناراحتی را کاهش دهید.

اضافه وزن در بارداری

9- سوزش معده و سوء هاضمه :

تغییرات هورمونی که با آن مواجه می شوید می تواند منجر به سوء هاضمه شود که گاهی در شروع دوره سه ماهه دوم شما اتفاق می افتد . همچنین همانطور که نوزادتان بزرگتر می شود و رحم شما گسترش می یابد، این امر مقدار قابل توجهی فشار را به معده تان وارد می کند؛ به همین دلیل شما حجم زیادی از سوء هاضمه و سوزش معده را تجربه می کنید. وعده های غذایی سبک میل کنید و وعده های غذایی خود را به جای سه وعده بزرگ به شش وعده کوچک تر تبدیل کنید. از خوردن غذای سرغ شده و چرب خودداری کنید و وعده های غذایی سبک تر را انتخاب کنید. گرسنگی نکشید زیرا باعث سوزش معده می شود.

10- خونریزی بینی:

این امر قطعا می تواند شما را وحشت زده کند اما مقداری خونریزی بینی در طول دوران بارداری امری کاملا شایع است و هیچ دلیلی برای نگرانی وجود ندارد.  دلیل اصلی این اتفاق، تغییر در سطح هورمون های شما است. همچنین هنگامی که حامله هستید، پوستتان تمایل به خشک شدن بیش از حد معمول دارد. همین امر برای پوست داخل بینی تان نیز صادق است، که اغلب می تواند علائم پوسته پوسته شدن  و مقداری خونریزی داشته باشید.

مراقبت های دوران بارداری از هفته اول تا سوم

11- ترشح از نوک پستان:

احتمالا فکر می کردید که وقتی کودکتان به دنیا می آید شما شروع به تولید شیر می کنید. در واقع، بدن شما به محض اینکه باردار می شوید، تولید شیر را شروع می کند. این برای سینه های شما کاملا طبیعی ست که هنگامی که باردار هستید مقداری شیر ترشح شود. مایعی که اکنون آن را مشاهده می کنید، کلسترام خواهد بود؛ اولین شیری که بدن شما تولید می کند.

12- افزایش ترشح واژن:

در طول دوران بارداری افزایش مقدار ترشح از واژن ممکن است نظر شما را جلب کند. نه تنها مقدار تغییر خواهد کرد، بلکه شما تفاوت در بافت و بوی ترشح را نیز خواهید دید. نگران نباشید، زیرا این امر بسیار طبیعی است. هنگامی که شما باردار هستید، دیواره های واژنتان نرم تر می شود. افزایش میزان تخلیه واژن کمک می کند تا از هر عفونتی که می تواند از واژن به سمت رحم حرکت کند، جلوگیری شود.

13- خونریزی از واژن:

خونریزی از واژن در حین بارداری امری طبیعی و شایع نیست و باید لحظه ای که آن را می بینید، به پزشک خود اطلاع دهید. خون کمی که در دوران اولیه بارداری خود مشاهده می کنید ، به عنوان لانه گزینی شناخته شده است. این اتفاق زمانی می افتد که جنین در دیواره رحم شما جای می گیرد. اگر خونریزی را در 12 هفته اول بارداری خود مشاهده کنید، می تواند نشانه ای از سقط جنین یا حاملگی خارج رحمی باشد. نگران نباشید، چرا که بسیاری از زنان که خونریزی واژینال را در این مدت تجربه می کنند بارداری سالم و زایمان سالمی دارند. حتما بلافاصله در این مورد به پزشک اطلاع دهید.

دوران بارداری

14- مشکل در خوابیدن یا بی خوابی:

همانطور که ممکن است در طول دوران بارداری احساس خستگی مفرط را تجربه کنید، همان قدر نیز این احتمال وجود دارد که شما متوجه شوید که خوابیدن برای شما سخت شده است . تغییرات زیاد در بدن شما و عدم تعادل هورمونی که در این زمان اتفاق می افتد، خواب مناسب را برای شما دشوار می سازد. هنگامی که شکم شما به طور قابل ملاحظه ای رشد می کند، در مواقعی که دراز می کشید احساس فشار زیادی می کنید.

بیش از حد در مورد آن فکر نکنید زیرا بیشتر شما را نگران می کند و بیشتر باعث دور شدن شما از خواب می شود. سعی کنید موقعیتی پیدا کنید که احساس می کنید برای شما راحت تر است. اگر احساس می کنید نمی توانید بیش از حد طولانی بخوابید، در طول روز و هر زمان که می توانید چرت بزنید. شما همچنین می توانید بر روی صندلی راحتی نشسته و مقداری بخوابید.

15- درد در ناحیه لگن:

با این که بسیار معمول نیست، اما بسیاری از زنان در حین بارداری احساس درد و ناراحتی زیادی در ناحیه لگن دارند. درد لگن در دوران بارداری به عنوان درد حلقه لگنی مربوط به بارداری (PPGP) یا اختلال عملکرد سمفیز پوبیس (SPD) شناخته شده است. بعضی از علائم رایج PPGP درد در هر دو طرف پشت کمر، درد در ناحیه بین مهبل (واژن) و درد مقعد و درد بیش از حد در نزدیکی استخوان نشیمنگاه است. در هنگام راه رفتن، چرخش در رختخواب، بالا رفتن از پله ها یا ایستادن روی یک پا، می توانید درد بیشتری احساس کنید. به محض اینکه متوجه مشکل درد در حین بارداری شدید، فورا با پزشک خود صحبت کنید.

بارداری با تغییراتی در بدن شما همراه است و بسیاری از آنها می توانند علائم ناراحت کننده ای را ایجاد کنند. در حالی که بسیاری از مشکلات دوران بارداری که در این مقاله ذکر شد بسیار متداول است، اما به یاد داشته باشید که مشکلات دوران حاملگی برای هر زنی منحصر به فرد است. چیزی که برای فردی ممکن است عادی باشد در فردی دیگر ممکن است به کمک پزشکی نیاز داشته باشد. بنابراین اطمینان حاصل کنید که همه چیز را با دکتر خود در میان می گذارید.

مادران، با کدام یک از این مشکلات در هنگام بارداری مواجه بوده اید؟ در اینجا به ما بگویید و با کاربران دیگر به اشتراک بگذارید.

منبع: دکتر سلام


تبخال در کودکان و نوزادان بصورت تاول هایی اطراف لب ها ظاهر می ‌شود. در برخی از مواقع والدین تبخال را با جوش های ناشی از آلرژی یا عفونت باکتریایی اشتباه می‌ گیرند، در حالی که علت اصلی این عارضه پوستی، یک عامل ویروسی می‌ باشد. پرسشی که برای والدین پیش می‌ آید این است که نوزادشان چگونه تبخال زده است؟ در این مقاله از بخش سلامت کودک دکتر سلام، تمامی اطلاعات مورد نیاز شما در ارتباط با این عارضه پوستی جمع آوری شده است. پیشنهاد می کنم این مقاله را تا انتها بخوانید.

تبخال چیست؟

تبخال به تاول های جوش مانندی می ‌گویند که در اطراف لب ها یا دهان ظاهر می ‌شوند. این تاول ها حاوی مایع شفافی هستند که در صورت ترکیدن تاول می ‌توانند سرازیر شوند. معمولاً این عارضه پوستی به دنبال تب دیده می ‌شود.

تبخال

چه عواملی باعث تبخال می‌ شوند؟

علت اصلی این عارضه پوستی یا هرپس دهانی، ویروسی به نام هرپس سیمپلکس نوع 1 (HSV-1) می‌باشد. در کنار این ویروس، ویروس دیگری با نام هرپس سیمپلکس نوع 2 (HSV-2) نیز می‌ تواند عامل این عارضه پوستی باشد، هرچند این ویروس معمولاً عامل هرپس تناسلی می‌ باشد. تبخال هایی که بخاطر HSV-2 ظاهر شوند بسیار نادرند.

چگونه نوزادان می‌ توانند به این عارضه پوستی دچار شوند؟

نوزادان به روش های زیر می‌ توانند به این عارضه پوستی دچار شوند:

تماس مستقیم با زخم فرد آلوده:

معمولاً ویروس از طریق تماس با زخم فرد آلوده منتشر می ‌شود. این انتقال هنگامی اتفاق می ‌افتد که والدین یا خویشاوندان، نوزاد را می ‌بوسند.

استفاده از وسایل غذاخوری اشتراکی:

ویروس هرپس سیمپلکس از بزاق فرد ناقل در دوره انکوباسیون، می ‌تواند منتشر شود. این ویروس می تواند تا 24 الی 48 ساعت قبل از ظهور اولین نشانه های بیماری از فرد بیمار به بقیه منتقل شود، این یعنی والدین یا خویشاوندان آلوده بدون آن که خبر داشته باشند با استفاده از وسایل غذاخوری یکسان با نوزاد، او را مبتلا می‌ کنند.

هنگام زایمان:

اگر مادر هرپس تناسلی داشته باشد، می ‌تواند هنگام زایمان ویروس هرپس سیمپلکس نوع دوم را از کانال زایمان به نوزادش منتقل کند.

استفاده از لیف و حوله حمام مشترک:

ویروس می ‌تواند از یک تاول به لیف یا حوله حمام چسبیده و به یک فرد سالم منتقل شود. نوزاد می‌تواند به این روش از والدین یا خویشاوندان خود بیماری را بگیرد.

ویروس این عارضه پوستی برای مدت زیادی می ‌تواند در بدن فرد بیمار، پنهان باشد، در نتیجه فرد ناقل بدون آن که بفهمد می ‌تواند بقیه را بیمار کند.

تبخال

علائم تبخال در کودکان چیست؟

این ویروس دوره انکوباسیون طولانی دارد، در نتیجه علائم بیماری می ‌‌توانند تا 2 الی 12 روز پس از ابتلا به ویروس ظاهر شوند.

علائم این عارضه پوستی در نوزادان کمتر از 4 هفته پس از ابتلا به ویروس ظاهر می ‌شوند. تمامی این علائم به سطح ایمنی و سلامت کودک بستگی دارد. علائم معمول این عارضه پوستی در نوزادان شامل موارد زیر می‌ شوند:

  • جوش های کوچک و زرد رنگ اطراف لب ها که در کناره های لب بیشتر یافت می ‌شوند. این جوش ها در نواحی ای مثل گونه ها، لب بالا و چانه نیز می ‌توانند یافت شوند.
  • خارش مداوم لب ها
  • اطراف و داخل دهان کودک می‌ تواند دردناک شود.
  • تب خفیف (37.7 درجه سانتی گراد)
  • این عارضه پوستی در اطراف لب ها می‌ تواند خوردن و آشامیدن را برای کودک دشوار سازد، در نتیجه میل کودک به غذا یا شیر کمتر می ‌شود.
  • کودکان بی حال تر به نظر می ‌رسند و شاید دچار خستگی مزمن شوند.

این علائم می‌ توانند تا 3 هفته در فرد بیمار باقی بمانند. ماندگاری این علائم در نوزاد به عواملی مانند شدت عفونت و سن نوزاد بستگی دارد. علائم این عارضه پوستی در بسیاری از موارد خطرناک نیست، اما اگر سیستم ایمنی کودک مبتلا، ضعیف باشد این علائم می ‌توانند شدید باشند.

تبخال

چه زمان باید به پزشک مراجعه کنید؟

اگر هر یک از علائم زیر را مشاهده کردید، فوراً به پزشک مراجعه کنید:

  • تب شدید (38 درجه سانتی گراد یا بالاتر)
  • عدم هوشیاری
  • بی اشتهایی یا نخوردن غذا
  • تشنج
  • ورم گره های لنفی اطراف گردن

پزشک پس از بررسی این علائم، تشخیص نهایی را می ‌دهد.

تبخال

تبخال در نوزادان چگونه تشخیص داده می‌ شود؟

پزشکان با انجام یکی از راه کارهای زیر، به راحتی این عارضه پوستی را تشخیص می ‌دهند:

معاینه فیزیکی

بیشتر پزشکان با بررسی زخم های این عارضه پوستی و محل ایجادشان، بیماری را تشخیص می ‌دهند.

نمونه برداری تبخال

نمونه کمی از این عارضه پوستی یا مایع داخلش جمع آوری شده و به آزمایشگاه ارسال می‌ شود. در آزمایشگاه پس از بررسی نمونه، تشخیص نهایی داده می ‌شود.

آزمایش خون

چنانچه هر یک از راه کارهای بالا بی نتیجه باشد، پزشکان درخواست آزمایش خون می‌ دهند. در نتیجه این آزمایش، ویروس تبخال شناسایی می‌ شود.

تبخال

چگونه این عارضه پوستی در نوزادان درمان می‌ شود؟

این عارضه پوستی درمان خاصی ندارد. هدف اصلی از معالجه این عارضه پوستی، کمتر کردن شدت علائم و انتشار ویروس است. در اکثر مواقع، سیستم ایمنی کودک می ‌تواند بر ویروس غلبه کند.

اگر عفونت شدید باشد و سیستم ایمنی نوزاد نتواند بر بیماری غلبه کند، می ‌توان از دارو های خاصی برای معالجه استفاده کرد. از داروهای معمول درمان این عارضه پوستی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

دارو های ضد ویروسی خوراکی:

آسیکلوویر، فامسیکلوویر و والاسیکلوویر از این دسته دارو می‌باشند. پزشکان پس از تشخیص شدت بیماری، دز مناسب را یافته و دارو را تجویز می ‌کنند.

پماد های ضد ویروسی:

از این پماد ها برای کند کردن فرآیند انتشار بیماری و تسریع بهبودی استفاده می‌ شود.

بسیاری از نوزادان برای غلبه بر بیماری به دارو نیاز ندارد و با رعایت و مراقبت خانگی بهتر می ‌شوند.

تبخال

چگونه تبخال کودکان را در خانه معالجه کنید؟

شما با انجام مراحل و راه کار های زیر می‌ توانید این عارضه پوستی نوزادتان را معالجه کنید:

هر از چند بار زخم ها را بشویید:

هر از گاهی زخم ها را با صابون های ضد عفونی کننده یا شامپو بدن بشوئید. با این کار از انتشار ویروس ها جلوگیری می‌ کنید.

دستان کودک را بشویید:

کودکان تمایل دارند به زخم هایشان دست بزنند، به همین خاطر توصیه می ‌شود تا هنگام ششت و شو زخم ها، دستان نوزاد را هم بشویید.

از کیسه یخ بر روی زخم ها استفاده کنید:

اگر کیسه یخ را برای چند دقیقه بر روی محل زخم ها بگذارید، از شدت درد و خارش این عارضه پوستی می‌ کاهید. لازم است پس از استفاده از کیسه ها، آنها را بیرون بیندازید تا از انتقال ویروس به یک فرد سالم جلوگیری شود.

از لیف های مرطوب و گرم استفاده کنید:

اگر کیسه های یخ کودکتان را آزرده می‌کند، می‌توانید از لیف های مرطوب استفاده کنید. توجه داشته که لیف ها تمیز باشند. بعد از استفاده از این لیف ها آن ها را دور بیندازید.

اطراف دهان کودک را با آب نمک بشویید:

ریزش آب دهان در کودکان بسیار شایع است. لیف تمیزی را در آب نمک فرو کرده و سپس اطراف دهان نوزاد را با آن بشویید. با این کار از پخش شدن ویروس جلوگیری می ‌کنید.

به کودکتان بیشتر شیر بدهید:

تحقیقات نشان می ‌دهند که پادتن های موجود در شیر مادر مانع اتصال ویروس به برخی سلول های سالم می ‌شوند. همچنین شیر مادر سیستم ایمنی نوزاد را تحریک کرده تا ایمونوگلوبولین A بیشتری تولید کند.

پس از مشورت با پزشک از دارو استفاده کنید:

اگر علائم بیماری بسیار شدید و آزاردهنده بود، می‌ توانید از داروهای ضد التهابی مانند استامینوفن (پاراستامول) و ایبوپروفن استفاده کنید. توجه داشته باشید که همه این کار ها را پس از مشاوره با پزشک انجام دهید.

تبخال

عوارض این عارضه در کودکان چیست؟

این عارضه پوستی در کودکان می‌تواند عوارض زیر را داشته باشد:

ورم مغزی: ویروس تبخال می‌تواند به مغز رسیده و عفونت مخفی ایجاد کند. این عفونت می‌ تواند باعث ورم مغزی شده و تشنج ایجاد کند.

التهاب قرنیه هرپس سیمپلکس: اگر نوزاد پس از خاراندن زخمش به چشمانش دست بزند می ‌تواند به این وضعیت دچار شود. در بسیاری از موارد این حالت خطرناک نیست، اما در برخی موارد اگر التهاب شدید باشد کودک نابینا می ‌شود.

اگزما هرپتیکوم: نوزادانی که در کنار این عارضه پوستی، اگزما نیز دارند، احتمال ابتلا به این وضعیت در آن ها بسیار زیاد است. این وضعیت دردناک است و دوره نقاهت بسیار طولانی ای دارد.

چگونه نوزادان را از این عارضه پوستی محافظت کنید؟

با رعایت موارد زیر می ‌توانید از ابتلا به این عارضه پوستی پیشگیری کنید:

  • نوزاد را از افراد آلوده دور نگه دارید.
  • هیچ وسیله ای را با نوزاد بصورت اشتراکی استفاده نکنید.
  • نوزاد را در مکان های شلوغ نبرید.
  • اگر در دوارن بارداری به این عارضه پوستی دچار هستید از داروهای مناسب استفاده کنید.

پیشگیری از ابتلا به بیماری، بهترین راه برای حفظ سلامتی کودکان می ‌باشد.

تبخال

آیا تبخال می‌تواند دوباره ظاهر شود؟

بلی! ویروس هرپس سیمپلکس برای مدت طولانی می ‌تواند داخل سلول های عصبی مخفی بماند. با این وجود عوامل خارجی می‌ توانند باعث ظهور دوباره این وضعیت شوند. برخی از این عوامل خارجی در زیر لیست شده است:

  • استرس، کم خوابی و خستگی
  • بیماری هایی مانند سرماخوردگی یا آنفلونزا
  • وضعیت هایی مانند کم آبی
  • جراحاتی که زخم باز ایجاد می ‌کنند
  • تغذیه نامناسب
  • قرار گرفتن در معرض آفتاب یا گرما شدید
  • هوای خشک و سرد

این ویروس در تمامی طول عمر در فرد مبتلا باقی می ‌ماند، در نتیجه خطر ظهور این عارضه پوستی همیشه وجود دارد. دکتر سلام همچنین مقاله ای در مورد درد معده نوزادان منتشر کرده است که پیشنهاد می کنم حتما بخوانید.

علت ورم کردن سقف دهان چیست؟

بدون دیدگاه


آیا تا به حال برایتان پیش آمده است که احساس کنید، سقف دهان شما متورم شده باشد و احساس درد کنید؟ آیا می دانید به چه دلایلی ممکن است فردی، سقف دهانش متورم گردد؟ چگونه میتوان از این عارضه پیشگیری کرد و چگونه میتوان با راهکارهای خانگی، آن را درمان کرد؟ در این مقاله از بخش بیماری های دکتر سلام با ما همراه باشید تا به بررسی این موضوع بپردازیم.

سقف دهان و تورم آن

سقف دهان عبارتست از یک صفحه استخوانی در قسمت جلو و یک قسمت نرم و بدون استخوان، در قسمت پشت که مانند مانعی بین حفره های دهانی و بینی عمل می کند. گاهی ممکن است سقف دهان متورم شود. تورم سقف دهان ممکن است به چند علت بوجود بیاید، که بیشتر آنها با حداقل درمان رفع می شوند. در موارد خیلی نادر، شرایط وخیم تری ممکن است باعث تورم سقف دهان شود.

سقف دهان

 علائم دیگری که ممکن است همراه با تورم باشد، عبارتند از:

  • وجود تاول یا زخم های دیگر
  • خشکی دهان
  • اسپاسم عضلانی
  • درد یا ناراحتی

علل ورم کردن سقف دهان

طیف وسیعی از شرایط می توانند باعث تورم این ناحیه از دهان شوند که عبارتند از:

وجود زخم در دهان

 زخم های دهانی اغلب شامل برفک و تبخال هستند که بر روی لثه ها، گونه ها یا لب ها دیده می شوند و در بعضی موارد بر روی این ناحیه از دهان، نیز ممکن است دیده شوند. زخم ها باعث درد، تاول و تورم می شوند و بعضی افراد قبل از ایجاد زخم، متوجه درد و تورم آن می شوند.

 آسیب یا زخم

یکی از شایع ترین علل ورم این ناحیه از دهان، آسیب یا زخم است. تعدادی از شایع ترین علل زخم عبارتند از:

  • خوردن غذایی سفت که ممکن است به این ناحیه از دهان آسیب برساند.
  • خوردن یا نوشیدن یک ماده غذایی خیلی داغ
  • خراش سقف دهان بوسیله یک قسمت خشک غذا

کمبود آب

کمبود آب بدن باعث متورم شدن این ناحیه از دهان می شود، همچنین سبب خشکی دهان شده و اگر فرد اقدامی برای رفع این حالت انجام ندهد، باعث تورم سقف دهان می شود.

برخی از علل شایع کمبود آب و خشکی دهان عبارتند از:

  • مصرف بیش از حد الکل
  • مصرف داروهای خاص
  • نخوردن آب کافی
  • عرق کردن بیش از اندازه مخصوصا در روزهای گرم یا انجام تمرینات ورزشی
  • بیماری

کم آبی باعث عدم تعادل الکترولیتی می شود و فرد ممکن است احساس ضعف کند و یا اسپاسم عضلانی داشته باشد.

موکوسل

به وجود آمدن یک مخاط در داخل یک کیست برآمده که در این ناحیه از دهان ظاهر می شود، موکوسل نام دارد. موکوسل ها معمولا دردی ندارند و معمولا پس از یک آسیب کوچک مانند بریدگی یا شکاف بر روی این ناحیه از دهان به وجود می آیند.

موکوسل ها معمولا نیازی به درمان ندارند و ممکن است خودشان از بین بروند اما اگر فردی دارای موکوسل خیلی بزرگی است و یا مرتب عود می کند، پزشک بدون هیچ خطری، می تواند آن را تخلیه کند.

ورم یا برآمدگی های فلس دار (Squamous papillomas)

ویروس زگیل انسانی “human papillomavirus (HPV)” عامل رشد و تشکیل ورم های فلس دار می باشد. این برآمدگی های فلس دار، توده های بدخیم سرطانی نیستند و بر روی این ناحیه از دهان می توانند دیده شوند.

به طور معمول این توده ها باعث درد نمی شوند. با این حال، به محض پی بردن و تشخیص آن، باید تحت درمان قرار بگیرند. در این حالت، پزشک ممکن است برای خارج کردن این توده، نیاز به عمل جراحی داشته باشد.

شرایط پزشکی خاص

 به ندرت اتفاق می افتد که تورم این ناحیه از دهان،  ناشی از بیماری های خاصی مانند سرطان دهان یا هپاتیت ویروسی باشد. سرطان دهان موضوعی غیرعادی است و بر طبق آمار انجمن سرطان آمریکا، در سال 2018، حدود 51.540 نفر در ایالات متحده آمریکا، به سرطان دهان مبتلا شده اند.

سقف دهان

درمان و داروهای خانگی ورم این ناحیه از دهان

در بیشتر موارد، فرد، تورم سقف دهان خود را در خانه می تواند درمان کند و یا می تواند منتظر بماند تا خود به خود درمان شود. زخم های عادی مانند سوختگی ناشی از نوشیدن یک نوشیدنی خیلی داغ، معمولا در طی چند روز خوب می شود.

تبخال یا برفک معمولا خود به خود از بین می روند اما در بعضی موارد، فرد برای کاهش تعداد دفعات زدن تبخال و یا کاهش شدت آن، از دارو استفاده می کند.

در وضعیت کمبود آب و یا عدم تعادل الکترولیتی، افراد می توانند مصرف مایعات را افزایش دهند. بهترین نوشیدنی، نوشیدنی های غیر الکلی مانند آب و چای گیاهی است.

اگر تعداد الکترولیت ها خیلی کم باشند، فرد می تواند با نوشیدن، نوشیدنی های مخصوص ورزش که حاوی الکترولیت هایی مانند سدیم، پتاسیم و کلرید و مقدار زیادی شکر هستند، یا آب میوه، تعادل الکترولیت ها را به حالت اول برگرداند.

در مواردی که فرد به بیماری خاصی مبتلا میباشد، باید از یک پزشک و درمان های پزشکی کمک بگیرد. درمان نمونه های سرطانی شامل جراحی، اشعه درمانی یا شیمی درمانی می باشد.

برای کاهش ورم، می توانید از مواد طبیعی زیر استفاده کنید:

آب نمک

آب نمک، به کاهش درد و خلاص شدن از باکتری و یا ویروس هایی که عامل بروز عفونت بوده اند، کمک می کند. نمک را با آب گرم مخلوط کنید و با این محلول دهان خود را به خوبی بشویید.

آلوئه ورا

آلوئه ورا کمک می کند تا التهاب دهانتان بهبود پیدا کند و تسکین بخش زخم های باز می باشد. شما می توانید این ژل را از هر داروخانه بخرید یا می توانید آن را از برگ های تازه آلوئه ورا استخراج کنید.

قالب یخ

یخ، اثر خنک کننده را دارد، زیرا با کاهش جریان خون در آن ناحیه، باعث کاهش درد و تورم می شود. یخ را بر روی ناحیه متورم قرار دهید تا درد و التهاب تان را کاهش دهد.

روغن درخت چای

این روغن دارای خاصیت ضد باکتری، ضد التهابی می باشد و می تواند درد را تسکین دهد. دریافت دهانشویه که حاوی قطره روغن درخت چای با آب است، بسیار مفید و کمک کننده است. دهان خود را با این دهانشویه ها بشویید.

ریشه شیرین بیان

ریشه شیرین بیان برای محافظت از غشای مخاطی، کاهش التهاب، و بهبود زخم بسیار مفید می باشد. ریشه شیرین بیان را خرد کرده در آب خیس کنید و روزی 3 الی 4 مرتبه دهان خود را با این مایع بشویید.

شیر نارگیل

شیر نارگیل تاثیر بسزایی در کاهش درد دارد. دهان خود را با مخلوط عسل و شیر چند بار در روز بشویید و یا با شیر نارگیل شستشو دهید.

بذر گشنیز

دانه های گشنیز به کاهش التهاب و کاهش درد کمک می کنند. 1 قاشق از این بذر را در یک لیوان آب بخیسانید و دهان خود را با روزی 3 بار با این محلول بشویید.

نمک دریایی و پراکسید هیدروژن

این مخلوط به کاهش التهاب، کاهش درد و مبارزه با عفونت کمک می کند. مقدار مساوی از این دو ماده را با هم مخلوط کنید و آن را به صورت روزانه استفاده کنید.

جوش شیرین

جوش شیرین به خنثی سازی اسید، کاهش التهاب، و مبارزه با عفونت کمک می کند. خمیر را مستقیما بر روی منطقه ملتهب شده قرار دهید.

عسل

عسل را روی این ناحیه از دهان، بگذارید. این ماده به مرطوب شدن بافت های پوستی در دهان کمک می کند.

سقف دهان

چه زمان باید به پزشک مراجعه کنیم؟

اگرچه در بیشتر موارد، علل تورم در دهان به مداخلات پزشکی نیازی ندارند، اما فرد در بعضی موارد باید با پزشک صحبت کند.

بعضی از دلایلی که باید به پزشک مراجعه کرد، عبارتند از:

  • درد که با داروهای بدون نسخه از بین نمی روند.
  • ورم بر اثر یک عامل ناشناخته و یا تورمی که بیشتر از یک هفته طول بکشد.
  • تورمی که با سایر علائم همراه باشد.

در اغلب موارد، دلیلی برای نگرانی درباره تورم این ناحیه از دهان، وجود ندارد. معمولا، فرد باید طی چند روز تا یک هفته، کاملا بهبودی خود را به دست بیاورد.


احتمالا وحشتناک ترین کلمه ای که ممکن است مادران باردار با آن روبرو شوند، سقط جنین می باشد. این وضعیت تاسف انگیز و وحشتناک می تواند به شما ضربه روحی بدی وارد کند. اکثر زوج های جوان، از بالا رفتن آمار سقط جنین در جامعه امروزی، اطلاعی ندارند و این می تواند زنگ هشداری برای آنان باشد. اگر به فکر بچه دار شدن و یا منتظر تولد نوزاد خود هستید، درباره عوامل خطر سقط جنین و راهکارهای پشیگیری از آن، باید مطالبی را بدانید. بنابراین، در این مقاله از بخش زنان و زایمان دکتر سلام، به بررسی مفصل و دقیقی درباره سقط جنین، علل آن و آنچه که می توانید درباره آن انجام دهید، می پردازیم.

سقط جنین چیست؟

متخصصان پزشکی، از سقط جنین به عنوان از دست دادن ناگهانی تخمک یا جنین قبل از هفته بیستم بارداری، نام می برند که سقط جنین خود به خودی نیز نامیده می شود. تصور اکثر افراد بر این است که سقط پدیده ای بسیار نادر است، اما مطالعات نشان داده اند که حدود 10 تا 20 درصد از تمام حاملگی های شناخته شده به سقط جنین ختم می شوند.

سقط جنین

حقایق مهمی درباره سقط جنین

در اینجا، نگاهی می اندازیم به بعضی از حقایق مهم درباره سقط جنین:

  • بیشتر سقط های جنین که رخ می دهد به علت مرگ ناگهانی جنین ناشی از اختلالات مادرزادی است.
  • بعضی از علل سقط جنین عبارتند از: عوامل هورمونی، مشکلات ایمنی، قرار گرفتن بیش از حد در معرض اشعه، بیماری مادر و عفونت.
  • ورزش و آمیزش، هرگز باعث سقط جنین زود هنگام نمی شوند.
  • خطر سقط جنین در زنان بالای 35 سال بیشتر از زنان جوان است.
  • زنانی که سقط جنین های متعددی دارند، باید از نظر پزشکی توسط متخصصین زنان و زایمان مورد معاینه قرار بگیرند.
  • بیشترین مقدار سقط قبل از هفته 13 بارداری اتفاق می افتد.
  • زنانی که به طور متوالی، دو بار سقط داشته اند، بیشتر در معرض خطر سقط های دیگری نیز هستند.
  • علائم اولیه سقط عبارتند از: انقباض ماهیچه های شکم (شبیه درد قاعدگی) و درصد کمی خونریزی.
  • زنانی که سقط دارند، علائمی مانند حالت تهوع، انقباضات دردناک، خونریزی شدید و لخته شدن خون را تجربه خواهند کرد.
  • زنانی با سقط های متعدد، باید از لحاظ پزشکی، آزمایشاتی شامل آزمایش خون به منظور تشخیص مشکلات ژنتیکی و سطوح هورمونی را انجام دهند.
  • پزشک، رحم را از نظر عفونت معاینه می کند و ساختار رحم را با استفاده از اسکن CAT یا MRI، مورد بررسی قرار می دهد.
  • مصرف الکل، سیگار کشیدن و مصرف داروهای خاص، خطر سقط را افزایش می دهند.
  • داروهایی که برای درمان سرطان، مالاریا و آکنه پوست استفاده می شوند، خطر سقط در زنان را افزایش می دهند.
  • زنانی که به تازگی سقط داشته اند، بلافاصله پس از سقط، دیلاتاسیون (انبساط رگ ها) و کورتاژ (D & C) را باید انجام دهند. این روش، بقایای به جا مانده از جفت را از رحم خارج می کند.
  • زنان از نظرجسمی و عاطفی، به استراحت کافی و تجدید قوا نیاز دارند.

سقط جنین

انواع مختلف سقط

بسته به اینکه در چه مرحله ای از حاملگی هستید، انواع مختلفی از سقط وجود دارد که می توانند اتفاق بیفتند. علائم ممکن است با یکدیگر فرق داشته باشند و زنان نیز ممکن است به درمان خاصی برای سقط نیاز داشته باشند. اجازه دهید تا نگاهی به انواع مختلف سقط بیندازیم.

 بارداری شیمیایی

اختلال در جنین که در مراحل اولیه بارداری اتفاق می افتد، بارداری شیمیایی نامیده می شود. در حاملگی شیمیایی، هر چند تخمک بارور می شود، اما بعد از گذشتن مدت کوتاهی از لانه گزینی، از بین می رود.

بیشتر حاملگی های شیمیایی به علت ناهنجاری های کروموزومی در تخم بارور اتفاق می افتد. نشانه حاملگی شیمیایی خونریزی است که ممکن است کمی بعد از سقط رخ دهد یا کمی شدید تر از حد طبیعی است.

 تخم معیوب

 به عنوان بارداری نهفته نیز نامیده می شود، زیرا سقط در مراحل اولیه بارداری رخ می دهد، قبل از اینکه زن تصوری از بارداری داشته باشد. تخم بارور شده، خودش را به دیواره رحم می چسباند، ولی جنین به درستی رشد نمی کند. در این حالت، تخم معیوب سبب بروز اختلالاتی در جنین می شود.

 پزشک با انجام سونوگرافی، متوجه خالی بودن کیسه حاملگی شده و ضربان قلب جنین را نیز نمی تواند بشنود. پس از تشخیص تخم معیوب، به بیمار توصیه می شود که دیلاتاسیون و کورتاژ (D & C) انجام دهد. متخصص در فرآیند درمان، دهانه رحم را باز کرده و رحم را کاملا تمیز می کند.

 سقط جنین ناخواسته

 در سقط جنین ناخواسته، جنین در مراحل اولیه بارداری می میرد، اما بافت بارداری هنوز در بدن زن وجود دارد. در بعضی زنان، با وجود سقط ناخواسته، باز هم علائم بارداری وجود دارد.

 برخی علائم قابل توجه سقط ناخواسته عبارتند از ترشحات و انقباضات واژن. یک زن به انجام روش D & C، برای از بین بردن بافت جنین از درون رحم، نیاز دارد.

 سقط جنین تهدید کننده

 سقط تهدید کننده اشاره دارد به خونریزی واژینال که در 20 هفته اول حاملگی اتفاق می افتد. از نشانه های سقط تهدید کننده، کمر درد و انقباضات شکمی هستند. این حالت به این معنی نیست که بارداری شما به سقط ختم می شود.

 اگر خونریزی ناگهانی واژینال داشتید، در این صورت، پزشک آزمایشات پزشکی خاصی را انجام خواهد داد. در سقط تهدید کننده، دهانه رحم بسته باقی می ماند. زمانی که پزشک، بسته بودن دهانه رحم را تشخیص داد، باید در تمام طول بارداری، استراحت مطلق داشته باشید و تحت نظارت دقیق قرار بگیرید.

 سقط جنین غیر قابل اجتناب

 سقط جنین غیر قابل اجتناب، اشاره دارد بر خونریزی واژینال نامشخص و درد شکمی که در اوایل دوران بارداری رخ می دهد. این حالت منجر به انبساط کانال گردنه رحم می شود و نشانه ای از سقط شدن جنین شما می باشد.

سقط جنین ناقص

 در سقط جنین ناقص، زن خونریزی شدید واژینال و درد شدید شکم دارد. علامت این نوع سقط ، باز شدن گردنه رحم و خارج شدن قسمت کوچکی از بافت های جنینی از کانال رحم می باشد. سونوگرافی، به پیدا کردن برخی از بافت هایی که هنوز در رحم وجود دارد، کمک می کند.

 سقط جنین کامل

 در سقط جنین کامل، تمام بافت حاملگی از رحم خارج می شود. برخی از علائم شایع در سقط جنین کامل، درد شدید شکم، خونریزی شدید واژینال و خارج شدن بافت حاملگی است. در سقط جنین کامل، درد و خونریزی به سرعت از بین می رود. سونوگرافی وقوع سقط جنین کامل را مورد تائید قرار می دهد.

سقط جنین

برخی از علل بسیار شایع سقط جنین

برخی از علل شایع سقط عبارتند از:

1- اختلالات کروموزومی

 کروموزوم های ناقص که عامل 60 درصد از سقط های جنین است. کروموزوم ها ساختارهای کوچکی هستند که درون سلول های انسان وجود دارند و مسئولیت حمل ژن ها را بر عهده دارند. بدن انسان دارای 23 جفت کروموزوم است که یکی را از مادر و دیگری را از پدر می گیرد. در بیشتر موارد، موقعی که تخمک و اسپرم به یکدیگر می رسند، یکی از کروموزوم ها معیوب می شود. جنینی که به این طریق به وجود می آید دارای اختلال کروموزومی است و بارداری به سقط منجر می شود. زوج هایی که سقط های مکرری دارند، دستخوش ناهنجاری های کروموزومی واقع می شوند.

2- غیر عادی بودن رحم و گردنه رحم

شکل غیر طبیعی و یا چند بخشی بودن رحم (سپتوم رحم)، یکی از دلایل سقط می باشد زیرا جنین نمی تواند در دیواره رحم، جای بگیرد و رشد کند. تقریبا ده درصد از سقط های جنین، به علت غیر عادی بودن و وجود ناهنجاری رحم است.

 گردن رحم ضعیف یا غیر عادی، غالبا منجر به سقط می شود و با پایان یافتن سه ماهه اول بارداری، و در حالی که جنین در سن شش ماهگی رشد رحمی خود می باشد، اما رحم غیر عادی، قادر به نگهداری جنین نیست.

پزشکان با روش های جراحی، سپتوم رحم را درست می کنند و پزشک، به منظور درمان گردن رحم غیر عادی، عمل جراحی سرکلاژ را به شما پیشنهاد می کند. (جراحی که طی آن، دهانه رحم بخیه می خورد و بسته می ماند)

3- اختلالات ایمنی

گاهی اوقات، بروز اختلالات ایمنی باعث محدود شدن زمان قرار گرفتن جنین در رحم می شود و در نتیجه سقط اتفاق می افتد.

4- بیماری هایی که تحت درمان قرار نگرفته اند

 بیماری های مزمنی مانند دیابت کنترل نشده یا مشکلات تیروئید (هم پرکاری تیروئید و هم کم کاری تیروئید)، محیط نامساعدی را برای جنین ایجاد می کنند و جنین در چنین محیط نامطلوبی نمی تواند زنده بماند و سقط می شود.

5- سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

 زنانی که به سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) مبتلا هستند، بیشتر در معرض خطر عود سقط در زندگی خود هستند. به علت سندرم تخمدان پلی کیستیک، میزان هورمون مردانه تستوسترون، در بدن زن، در سطح بالایی است که همین موضوع باعث تخمک گذاری نامنظم و قاعدگی های نامنظم می شود.

سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)، باعث می شود که لایه آندومتر در بدن زن، به طور کامل رشد نکند. پزشکان مصرف داروهای خوراکی ضد دیابت مانند متفورمین (گلوکوفاژ) را برای کاهش خطر سقط در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستسک ( PCOS) تجویز می کنند.

6- عفونت های باکتریایی

 تعداد زیادی از میکروب ها به ایجاد اختلال در وضعیت سلامتی دستگاه تناسلی مردان و زنان کمک می کنند. اما برخی باکتری های مضر در افزایش خطر سقط نقش دارند. دو باکتری خاصی که در سقط نقش دارند عبارتند از مايکوپلاسما هومينيس و اورئا پلاسما اورئالیکتیوم.

این باکتری های خاص در دستگاه تناسلی بدن انسان زندگی می کنند و سبب افزایش خطر سقط می شوند. عفونت باکتریایی باعث التهاب اندومتر (لایه داخلی رحم) شده و به جنین آسیب می رساند.

7- قرار گرفتن در معرض دود سیگار، مصرف الکل، مواد مخدر، مواد سمی در محیط زیست

نیکوتینی که در تنباکو وجود دارد، به راحتی می تواند به جفت برسد و مانع از رسیدن خون به جنین در حال رشد شود. مادران سیگاری یا مادرانی که در معرض دود سیگار قرار دارند، با خطرات بیشتری برای سقط مواجه هستند.

مصرف نوشیدنی های الکلی نیز موجب سقط ناگهانی جنین می شود. قرار گرفتن در معرض مواد سمی محیطی مثل گازهای صنعتی و مواد آلوده آزمایشگاه ها یا کارخانه جات و بیمارستان ها، خطر سقط را افزایش می دهند. قرار گرفتن در معرض اشعه یا مواد سمی نیز همین تاثیر را دارد.

بعضی از علل دیگر سقط جنین عبارتند از:

  • آسیب رسیدن به مادر
  • مشکلات هورمونی
  • مشکلات سلامتی مادران
  • سوء تغذیه
  • مصرف بیش از حد محصولات کافئین دار
  • سن مادر

سقط جنین

علائم و نشانه های احتمالی سقط

برخی از علائم رایج در سقط جنین عبارتند از:

  • خونريزی واژينال
  • شایع ترین علت سقط، خونریزی واژینال است.
  • معمولا خونریزی از لکه های خفیف شروع می شود و تا خونریزی شدید ادامه پیدا می کند و به نظر شدیدتر از خونریزی دوران پریود می باشد.
  • خونریزی واژن شامل لخته شدن خون است، این لخته شدن هم می تواند خفیف و جزئی باشد و هم زیاد باشد.

در صورت خونریزی واژینال در هر زمان از دوران بارداری خود، فورا از پزشک بخواهید تا از نظر وضعیت عمومی و از لحاظ خدمات مامایی، به شما کمک کند.

درد شدید در ناحیه پشت

درد در ناحیه پشت در هنگام سقط، باعث ناراحتی و اضطراب در شما می شود. در پائین ترین قسمت نخاع و پشت، درد شدیدی را خواهید داشت.

گرفتگی عضلات شکم

درد شدید شکم و در اطراف ناحیه تناسلی در طول دوران بارداری باید مورد توجه قرار بگیرد.

اگر در هر طرف از شکم، احساس درد شدید داشتید، به مراقبت های فوری پزشکی نیاز دارید.

تیر کشیدن یا درد در شکم، شبیه به درد های دوران قاعدگی است، و نشانه های اولیه سقط با شروع یک درد شدید و ناگهانی در ناحیه تناسلی شروع می شود.

غیر از علائمی که در بالا ذکر شد، به علائم زیر نیز در رابطه با سقط می توانید توجه کنید:

  • دفع بافت یا مواد لخته مانند
  • تهوع
  • استفراغ
  • خونریزی که از مقدار خفیف شروع شده و شدید می شود
  • ضعف

در موارد خیلی نادر، هیچ گونه علامتی برای نشان دادن سقط وجود ندارد، مگر اینکه در طول معایناتی که بطور معمول انجام می گیرد، نشانه ای از سقط مشاهده شود. خونریزی، درد شدید شکم یا سرگیجه، نشانه هایی از حاملگی خارج از رحم هستند. حاملگی خارج از رحم زمانی است که جنین در خارج از رحم شکل میگیرد و این حالت به درمان فوری پزشکی نیاز دارد.

سقط جنین

عوامل خطر زا در افزایش شانس شما برای سقط جنین

در اینجا برخی از عوامل خطرزا که احتمال سقط در دوران بارداری را افزایش می دهد، ذکر می کنیم:

1- سن

در زنان بالای 40 سال احتمال بیشتری برای داشتن کودکی با یک اختلال کروموزومی وجود دارد که همین موضوع خطر سقط را افزایش می دهد. سقط در زنان 40 ساله نسبت به زنان 20 ساله، بیشتر وجود دارد.

2- تاریخچه سقط

زنانی که سقط جنین های مکرری داشته اند، احتمال خطر بیشتری برای سقط مجدد دارند.

3- عفونت ها

ابتلا به برخی بیماری های عفونی مانند لیستریا، سرخجه، سرخک، اوریون و HIV، خطر سقط را افزایش می دهند.

4- داروها

مصرف داروهای بدون نسخه مانند داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن و آسپرین، خطر سقط را افزایش می دهند.

5- مواد سمی در محیط زیست

قرار گرفتن زیاد در معرض مواد شیمیایی سمی مضر مثل سرب، آرسنیک، بنزن، اکسید اتیلن و گازهای بیهوش کننده، شانس ابتلا به سقط را افزایش می دهند.

سقط جنین

تشخیص سقط

در طول انجام آزمایش لگن، متخصص زنان از نزدیک می تواند دهانه رحم شما را از لحاظ اینکه باز شده یا از نه، معاینه کند. پزشک متخصص، از طریق سونوگرافی شکم یا واژن، رشد و ضربان قلب کودک شما را بررسی می کند.

 برخی از آزمایشات پزشکی که برای تشخیص سقط در دوران بارداری استفاده می شود، در اینجا عنوان می کنیم:

  • معاینه لگن به منظور بررسی بزرگ شدن دهانه رحم
  • انجام سونوگرافی برای شنیدن ضربان قلب جنین و اطمینان از سلامت نوزاد
  • انجام آزمایش خون برای بررسی کمبود خون شامل آزمایش HCG (کیفی) را برای تأیید حاملگی، آزمایش HCG (کمی) هر هفته و شمارش گلبول های سفید خون (WBC) برای تشخیص عفونت رحم

درمان سقط جنین

زمانی که سقط رخ می دهد، بافت جنینی که از واژن خارج شده، توسط پزشک متخصص مورد بررسی و معاینه قرار می گیرد. با تشخیص مناسب، اختلالات کروموزومی و نوع درمانی که برای غلبه بر این مشکل مورد نیاز می باشد را می تواند تعیین کند.

اگر به طور طبیعی، بافت بارداری از بدن شما خارج نشود، پزشک از طریق عمل جراحی (کورتاژ مکش، D و C)، مواد باقی مانده در رحم را خارج می کند. پس از عمل جراحی، چرخه قاعدگی، طی 4 تا 6 هفته بعد شروع می شود. توصیه متخصصین پزشکی این است که صبر کنید تا یک چرخه عادی قاعدگی را پشت سر بگذارید و بعد برای بارداری مجدد اقدام کنید.

سقط جنین

راه های طبیعی برای پیشگیری از سقط

در اینجا چند نکته مفید برای پیشگیری از سقط به طور طبیعی را ذکر می کنیم:

1- قبل از بارداری، از اسید فولیک یا ویتامین ها استفاده کنید

مصرف مکمل اسید فولیک یا ویتامین قبل و در طول دوران بارداری، به مبارزه شما در برابر شانس وقوع سقط ، کمک می کنند. توصیه پزشکان، مصرف 600 میلی گرم اسید فولیک در روز می باشد که شانس نقص مادرزادی و سقط را از بین می برد.

2- ایمن سازی منظم و مرتب

ابتلا به برخی از بیماری های مزمن، باعث افزایش خطر سقط می شوند از طریق انجام واکسیناسیون ساده، از ابتلا به چنین بیماری هایی جلوگیری کنید. اگر تاریخچه واکسیناسیون خود را نمی توانید به خاطر بسپارید، در یک دفترچه، یادداشت کنید. در طول دوران بارداری، شما به معاینات منظم پزشکی و انجام آزمایشات خون نیاز دارید تا از رشد و پیشرفت کودک در رحم خود اطمینان داشته باشید.

3- متخصص زنان و زایمان را از تاریخچه پزشکی خود مطلع سازید

 بیماری های مزمنی مانند بیماری تیروئید، صرع و لوپوس احتمال سقط را افزایش می دهند. تاریخچه کامل پزشکی خود را در اختیار متخصص زنان بگذارید تا بتواند داروهای مناسبی را برای شما تجویز کند.

4- از نوشیدنی های کافئین دار یا الکل پرهیز کنید

 بعد از اینکه باردار شدید، باید میزان مصرف نوشیدنی های کافئین دار را محدود کنید و نباید بیش از دو فنجان قهوه (200 میلی گرم) در روز بنوشید. مواد مضری که در کافئین وجود دارد بر میزان هورمون تاثیر می گذارد و خطر سقط را افزایش می دهد.

5- ورزش منظم

 در دوران بارداری، انجام تمرینات سبک ورزشی، تمرینات کششی، پیلاتس و یوگا توصیه می شود. انجام بیش از حد تمرینات ورزشی و خستگی بیش از اندازه، باعث ازدیاد دمای بدن شده و مقدار خونی که باید به جنین برسد، کاهش پیدا می کند. ورزش هایی مانند اسکی و بوکس را در طول بارداری انجام ندهید زیرا به نوزاد آسیب وارد می کند.

6- خوردن غذاهای سالم

  • در دوران بارداری، از مصرف گوشت خام و محصولات لبنی غیر پاستوریزه پرهیز کنید. بیماری های عفونی ناشی از مصرف این گونه مواد غذایی عبارتند از ليستريا و توکسوپلاسموز که خطر سقط جنين را افزايش می دهند.
  • سعی کنید از سبزیجات و میوه های ارگانیک استفاده کنید و از مصرف محصولاتی که حاوی علف کش ها و آفت کش ها هستند، خودداری کنید. این مواد شیمیایی تأثیری منفی بر باروری دارند.
  • در دوران بارداری از ماهی های دریایی که غنی از اسیدهای چرب امگا 3 هستند، مصرف کنید. علاوه بر اسیدهای چرب، حاوی پروتئین و ویتامین A و اسیدهای چرب سالم نیز هستند. اسیدهای چرب امگا 3، تولید هورمون را افزایش داده و باعث تنظیم چرخه قاعدگی می شود و التهاب رحم را کاهش می دهد.
  • در رژیم غذایی روزانه خود از ماهی سالمون، کاد و هالیبوت (نوعی ماهی پهن بزرگ) استفاده کنید. از مصرف ماهی های مانند تن، اره ماهی و ماهی خاردار پرهیز کنید زیرا سرشار از جیوه هستند.
  • در رژیم روزانه خود از غلات کامل استفاده کنید، زیرا حاوی فیبر و ویتامین های ضروری هستند. رژیم غذایی فیبر دار، مواد سمی را از بدن خارج کرده و به داشتن سطح قند خون سالم،کمک می کند.
  • فیبر ها به غیر از تنظیم سطح قند خون و سطح هورمون، به هضم بهتر غذا نیز کمک می کنند. مقدار زیادی از میوه های فیبردار، دانه های کامل، لوبیا، آجیل و سبزیجات برگ سبز را به رژیم غذایی خود اضافه کنید.
  • از مصرف آب نبات، دسرهای بسته بندی شده، آب میوه های کارخانه ای و نوشابه های گازدار، به دلیل وجود قندهای تصفیه شده در آنها، پرهیز کنید. شکر فرآوری شده سطح قند خون شما را بهم ریخته و عملکرد سیستم ایمنی را ضعیف می کند.

7– از مصرف مواد مخدر اجتناب کنید

 در دوران بارداری از مصرف تنباکو، الکل یا داروهای مخدر غیرقانونی پرهیز کنید. علاوه بر اینکه مصرف این مواد، برای سلامتی مادر و جنین بسیار خطرناک است، خطر سقط را نیز افزایش می دهند.

8- کنترل سطح استرس

 کنترل سطح استرس، نقش مهمی در از بین بردن خطر سقط در دوران بارداری دارد. در صورتی که استرس شدیدی داشته باشید، سالم ماندن و حفظ آرامش در دوران بارداری، کار مشکلی است. بعضی از تکنیک های کاهش دهنده استرس وجود دارند که در دوران بارداری می توانید انجام دهید مانند نفس عمیق، مدیتیشن، یوگا، یا حتی نقاشی یا باغبانی.

9- ترک سیگار

محققان به این نتیجه رسیده اند که سیگار کشیدن، سلامتی مادر و نوزاد را به خطر می اندازد و خطر ابتلا به سرطان، بیماری های قلبی، اختلالات ریوی، فشار خون بالا و سکته مغزی را افزایش می دهد.

زنانی که به سیگار کشیدن معتاد هستند و یا در معرض دود سیگار قرار دارند، بیشتر در معرض ناباروری، سقط ، زایمان زودرس و یا تولد نوزاد با وزن کم هستند.

ترک دخانیات نه تنها باعث نجات زندگی جنین در حال رشد شما می شود، بلکه به شما نیز به عنوان والدین کودک، در انجام وظایفتان کمک می کند.

10- کنترل وزن سالم بدن

چاقی نیز همانند سیگار کشیدن، تاثیری منفی بر زنان باردار دارد. چاقی از لحاظ پزشکی، خطر ابتلا به بیماری های قلبی، دیابت و انواع مختلف سرطان را افزایش می دهد. همچنین باعث افزایش احتمال خطرات دوران بارداری مانند سقط، زایمان زودرس، پره اکلامپسی و دیابت بارداری می شود. کنترل وزن سالم بدن، به شما برای غلبه بر خطرات دوران بارداری کمک می کند و باعث می شود نوزاد سالمی را به دنیا بیاورید.

11- داشتن روابط جنسی امن و بی خطر

عفونت هایی که از راه جنسی منتقل می شوند مانند سیفلیس و کلامیدیا، باعث سقط ناگهانی جنین، مرگ نوزاد، ناباروری و حاملگی خارج از رحمی می شود. برای جلوگیری از چنین شرایطی، زنان باردار باید رابطه جنسی امن و بدون خطری با همسر خود داشته باشند.

سقط جنین

درمان های خانگی برای پیشگیری از سقط جنین

برخی از درمان های مؤثر خانگی برای پیشگیری از سقط وجود دارند که عبارتند از:

  • مخلوط یک قاشق غذاخوری انگور فرنگی هندی با عسل برای مبارزه با عوارض حاملگی و سقط.
  • اگر در طول دوران بارداری، دچار ریفلاکس اسید معده هستید، جویدن 3 تا 4 عدد بادام برای مقابله با این وضعیت به شما کمک می کند.
  • برنج قهوه ای حاوی کربوهیدرات های پیچیده ای است که در درمان ریفلاکس اسید معده در طول دوران بارداری موثر است.
  • با استفاده از گیاهان دارویی، نوشیدنی های سالمی تهیه کنید تا از خطر زود هنگام سقط جلوگیری شود.
  • نصف فنجان شیر را با 4/1 قاشق چای خوری برگ بو، مخلوط کرده و روزی دو بار مصرف کنید و از جنین خود را از سقط محافظت کنید.
  • Black Haw ترکیبی گیاهی است که مشکلات مربوط به قاعدگی و بارداری را درمان می کند. ریشه ها و ساقه این گیاه در پیشگیری از سقط زود هنگام و درد پس از زایمان موثر هستند. این گیاه حاوی سالیسین و اسکوپولیتین است که باعث کاهش انقباضات رحم می شود. این گیاه را به شکل کپسول یا دمنوش، می توانید مصرف کنید.
  • ریشه های گیاه False Unicorn ( تکشاخ دروغین)، میزان باروری را افزایش داده و از سقط جلوگیری می کند. ریشه های این گیاه باعث سفت شدن عضلات رحم شده و از سقط به علت پائین افتادن رحم یا ضعیف شدن گردن رحم، کمک می کند.

منبع: دکتر سلام


در مورد آرتریت روماتوئید چه می دانید؟ آیا می دانید افرادی که به این بیماری دچار می شوند، شاهد عوارض این بیماری بر روی مفاصل خود می باشند؟ به نظر شما چگونه میتوان از بروز این بیماری مفصلی پیشگیری کرد؟ آیا می خواهید با نحوه تشخیص و علائم آن بیشتر آشنا شوید. در این مقاله از بخش فیزیوتراپی و ارتوپدی دکتر سلام، نگاهی دقیق به نحوه تاثیر آرتریت بر روی آرنج می اندازیم. همچنین گزینه های درمانی شامل ورزش، جراحی و تزریق استروئید را مورد بررسی قرار می دهیم. با ما همراه باشید.

آرتریت روماتوئید چیست؟

آرتریت روماتوئید بر روی هر یک از مفاصل بدن، می تواند تاثیر گذار باشد از جمله مفصل آرنج. این وضعیت در درازمدت موجب التهاب، سفتی و درد در اطراف مفاصل آسیب دیده می شود. آرتریت روماتوئید (RA) در آرنج بسیار ناراحت کننده است و ممکن است بر روی انجام کارهای روزانه مانند برداشتن اشیایی که در ارتفاع هستند و یا حمل و نقل کیسه ها تأثیر بگذارد و باعث آسیب دائمی به مفصل آرنج و حتی تغییر شکل آن شود.

آرتریت روماتوئید

چگونه آرتریت روماتوئید بر روی مفصل آرنج تاثیر می گذارد؟

تاثیر این بیماری بر روی آرنج، می تواند باعث التهاب، درد و سفتی در مفصل و اطراف آن شود. تورم منجر به کاهش تحرک در مفصل آرنج می شود.

مفصل آرنج، بازو را به ساعد وصل می کند. این مفصل، ترکیب پیچیده ای شامل سه استخوان و چند قسمت کوچکتر است. مفصل آرنج بر حرکت دست و ساعد تاثیر می گذارد، بنابراین افراد به منظور انجام کارهای روزمره خود، بر حرکت این مفصل اتکا می کنند.

در مراحل اولیه این بیماری، افراد ممکن است در هنگام برداشتن اشیاء یا کشیدن مفصل آرنج، احساس درد داشته باشند. اگر چه حرکت هایی که مفصل آرنج در آنها نقش دارد، می تواند ناراحت کننده و درد آور  باشد، اما معمولا بر محدوده حرکتی، تاثیر کمی می گذارد.

با این حال، درد اغلب در طول زمان بدتر می شود. بعضی افراد درد خفیف و مداومی را در آرنج خود حس می کنند، حتی زمانی که در حالت استراحت هستند و بعضی دیگر ممکن است درد را در زمان های خاصی از روز، مانند صبح، حس کنند.

با گذشت زمان، آرتریت می تواند آسیب دائمی به مفصل آرنج وارد کند. التهاب مزمن می تواند به بافت های مفصل آسیب برساند و از حرکت استخوان ها بر روی یکدیگر جلوگیری کند. این حالت در درجه اول بر روی بافت سینوویال که با مفصل در ارتباط است، تاثیر می گذارد. افراد همچنین ممکن است فرسایش و سائیدگی استخوان را تجربه کنند.

در 20 درصد افرادی که مبتلا به آرتریت هستند، برآمدگی های کوچک و سفتی به نام ندول در اطراف آرنج آنها دیده می شود.

آرتریت روماتوئید

علائم این بیماری در آرنج

این بیماری باعث درد، تورم و حساسیت در مفاصل شده و در نتیجه باعث سفتی مفاصل می شود. تاثیر این وضعیت بر روی مفصل آرنج ، حرکت بازو را نیز محدود می کند.

با گذشت زمان، استخوان های آرنج  آسیب می ببینند و تغییر شکل می دهند. علاوه بر کاهش محدوده حرکتی، می تواند منجر به انکیلوز شود که در این حالت، استخوان های یک مفصل در هم ادغام می شوند.

آسیب یا تغییر شکل مفصل آرنج ممکن است بر روی اعصابی که به دست می رسند، فشار وارد کند که موجب احساس بی حسی یا سوزش در انگشتان دست می شود.

در شکل پیشرفته تر این بیماری، گره های روماتوئیدی در آرنج ایجاد می شوند. این ها، توده های کوچکی هستند که درست زیر پوست ظاهر می شوند و بدون درد هستند، اما می توانند از نظر سلامتی باعث بروز مشکلاتی مانند واسکولیت ( التهاب رگ های خونی) شوند.

این بیماری می تواند شامل چند نشانه دیگر نیز باشد:

  • خستگی
  • کاهش وزن
  • تب
  • ضعف

علائم آرتریت روماتوئید می آیند و می روند، بنابراین افراد اغلب در دوره ای دردهای خفیفی دارند و دوره ای دیگر، درد شدیدی را تجربه می کنند. هرکسی که به این بیماری مبتلا می باشد، تجربه متفاوتی از این درد ها دارد که می تواند زمان و تکرار آنها با یکدیگر فرق داشته باشد.

آرتریت روماتوئید

تاثیر آرتریت روماتوئید بر روی دست

اغلب بر روی دست و مچ تاثیر می گذارد و می تواند باعث تورم در بند انگشت، مفصل انگشت، و مچ دست شود. این تورم می تواند باعث درد و سفتی قابل توجهی در مفصل شود به طوری که توانایی فرد برای استفاده از دست را به طور کامل محدود می کند.

تورم و سفتی در دست معمولا در صبح به اوج خود میرسد و در طول روز به تدریج کاهش می یابد.

التهاب طولانی مدت باعث تغییر شکل انگشتان دست و مفاصل می شود و تاثیر قابل توجهی بر تحرک دست دارد به نحوی که انجام کارهای روزانه، برای افراد مبتلا به این بیماری، سخت و دشوار می شود.

اثر این بیماری بر روی پا و مچ پا

این بیماری بر روی مفاصل پا و مچ پا نیز تأثیر می گذارد. تا 90 درصد افراد مبتلا به این بیماری مفصلی، این علائم را در پاهای خود تجربه خواهند کرد.

در واقع، افراد خیلی اوقات علائم را در انگشت کوچک پای خود مشاهده می کنند  قبل از اینکه علائم را در دستان خود داشته باشند.

افراد ممکن است متوجه بروز علائم در پای خود شوند، زیرا ممکن است بر راه رفتن آنها تاثیر بگذارد زیرا راه رفتن باعث می شود که فشار ثابتی بر روی پا و در اطراف پا وارد شود.

بیشترین مفاصل پا که تحت تاثیر قرار می گیرند عبارتند از:

  • مفصل های کوچک در انگشتان پا که مفاصل بین فالانژ نامیده می شود
  • مفصل بزرگ در انگشت بزرگ پا که مفصل متاتارسوفالانژ (MTP) نامیده می شود.
  • مفصلی که پا را به مچ پا متصل میکند و مفصل سابتالار نامیده می شود.
  • مفصل مچ پا، اگر چه این کمتر رایج است.

آرتریت روماتوئید

این بیماری به تاندون ها، رباط ها و دیگر بافت های اطراف مفاصل نیز می تواند آسیب برساند. به عنوان مثال، بر تاندون آشیل که ساق پا را به استخوان پاشنه پا متصل می کند. نودول ها در این منطقه می توانند ظاهر شوند.

آسیب به تاندون ها باعث تاب خوردگی انگشتان و روی هم قرار گرفتن آنها می  شود. در این حالت، انگشتان پا به سمت پایین خم شده و شبیه پنجه میشوند. این وضعیت معمولا به عنوان پنجه چکش نیز شناخته می شود.

آسیب به تاندون ها و رباط ها در وسط پا، باعث به وجود آمدن قوس پا می شود.

مشکلات مربوط به  مفاصل MTP، باعث به وجود آمدن یک برآمدگی استخوانی در کف پا می شود که بسیار دردناک است و بر چگونگی حرکت فرد تاثیر می گذارد.

تغییر شکل پا و انگشتان پا می تواند باعث سایش مفاصل و یا روی هم قرار گرفتن انگشتان پا، در داخل کفش شود و  مشکلات دیگری را به وجود آورد، مانند:

  • ندول ها
  • پینه پا
  • تورم دردناک در اولین مفصل انگشت پا
  • ضخیم شدن پوست پا بر اثر فشار

بسیاری از افراد شدت عوارض آرتریت روماتوئید را زمانی حس می کنند که در راه رفتن و تحرک، با مشکل روبرو می شوند و اگر به طور موثری درمان نشود، ممکن است فقط چند ماه طول بکشد.

آرتریت روماتوئید

اثرات آرتریت روماتوئید بر روی زانو

این بیماری در بسیاری از افراد، بر روی مفصل زانو نیز اثر می گذارد.

مفصل زانو دارای غضروفی است که از سایش استخوان ها بر روی یکدیگر جلوگیری می کند. التهاب می تواند به این غضروف آسیب برساند و باعث سایش استخوان ها با هم شوند. این حالت در افرادی که به آرتریت روماتوئید مزمن مبتلا هستند یا درمان مؤثری برای کنترل التهاب دریافت نکرده اند، دیده می شود.

در بعضی افراد ممکن است یک استخوان به طور غیر طبیعی در زانو رشد کند، که به نام استئوفیت، شناخته می شود.

آرتریت روماتوئید زانو می تواند باعث درد و سفتی مفصل شود و  بر چگونگی راه رفتن و تحرک فرد تاثیر بگذارد.

انواع این بیماری مفصلی

این بیماری می تواند به شکل های مختلفی وجود داشته باشد، و هر کدام  نشانه های اندکی با یکدیگر داشته باشند. این بیماری می تواند به اشکال زیر بروز کند:

آرتریت روماتوئید

پلی آرتریت

پلی آرتریت نوع جداگانه ای از آرتریت نیست، بلکه یک نمونه از آرتریت می باشد. قرار گرفتن پنج مفصل یا بیشتر، تحت تاثیر آرتریت، پلی آرتریت نامیده می شود.

پلی آرتریت معمولا شامل التهاب مزمن است و می تواند تاثیر شدیدی بر تحرک فرد داشته باشد.

انواع مختلفی از پلی آرتریت وجود دارد که می تواند بدن را به روش های مختلفی تحت تاثیر قرار دهد. به عنوان مثال، لوپوس یک نوع پلی آرتریت است که می تواند روی پوست، کلیه ها و سیستم عصبی مرکزی (CNS) نیز تاثیر بگذارد.

آرتریت نوجوانان

آرتریت نوجوانان، که به عنوان بیماری روماتیسمی کودکان نیز شناخته می شود، گروهی از بیماری های خود ایمنی و التهابی است که افراد زیر 16 سال را تحت تاثیر قرار می دهد.

یکی از شایع ترین انواع آرتریت، آرتریت ایدیوپاتیک نوجوانان است که در این دسته قرار می گیرد.

انواع مختلفی از آرتریت ایدیوپاتیک نوجوان وجود دارد و علائم آنها نیز متفاوت است. با این حال، التهاب مفصل در همه آنها رایج است.

آرتریت روماتوئید

تشخیص این بیماری

پزشکان معمولا این بیماری را بر اساس علائم فردی تشخیص می دهند، اگر چه آزمایش های پزشکی نیز می توانند مفید باشند.

پزشکان با انجام یک معاینه فیزیکی، تشخیص بیماری را آغاز می کنند، همچنین ممکن است از آزمایشات تصویربرداری، از جمله اشعه ایکس، سونوگرافی، MRI و آزمایش خون استفاده کنند.

MRI کمتر رایج است، اما می توانند برای تشخیص نشانه های زودهنگام آرتریت روماتوئید و بررسی میزان آسیب در مفاصل مفید باشند. تشخیص زودهنگام می تواند برای درمان آرتریت روماتوئید بسیار مفید باشد.

درمان آرتریت روماتوئید

این بیماری حالتی مزمن دارد، اما افراد می توانند از درمان های مختلفی برای کنترل علائم، بهبود کیفیت کلی زندگی و کاهش پیشرفت بیماری استفاده کنند.

گاهی اوقات درمان های بالینی نسبت به درمان دارویی، تاثیر بیشتری دارند در این موارد، پزشکان مقدار دارو را به حداقل میزان خود می رسانند تا مانع از التهاب شوند.

آرتریت روماتوئید

درمان هایی که در مورد آرتریت روماتوئید آرنج  انجام می گیرد؟

فیزیوتراپی

حرکت آرنج در طول روز، باعث انعطاف پذیری و افزایش محدوده حرکتی آرنج می شود و عضلات اطراف مفصل آرنج را قوی نگه می دارد.

تمرینات ورزشی باعث کشش و تقویت مفصل آرنج می شوند و علائم آرتریت روماتوئید را کاهش می دهند. تقویت عضلات بازو، فشارهای وارد شده بر روی مفصل را از بین می برد، در حالی که کشش سبب کاهش سفتی در بافت اطراف مفصل می شود.

یک فیزیوتراپ که در زمینه روماتوئید تجربه دارد، می تواند با ارائه یک برنامه تمرینی، به فرد کمک کند تا آرنج خود را بدون اینکه آسیبی به آن برساند، حرکت داده و فعال نگه دارد.

در صورت امکان، میتوان یک برنامه ورزشی مناسب را با تمرینات قلبی عروقی و تمرینات مقاومتی به منظور حفظ سلامت قلب و دیگر قسمت  های بدن، ترکیب کرد.

دارو

پزشکان اغلب داروهایی را برای کاهش التهاب، کنترل درد و کاهش آسیب های ناشی از آرتریت روماتوئید ، تجویز می کنند که عبارتند از:

  • مسکن ها
  • داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs)
  • داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری (DMARDs)
  • داروهای یولوژیکی
  • داروهای استروئیدی

پزشکان ممکن است ترکیبی از این داروها را برای افزایش اثربخشی آن توصیه کنند. شایان ذکر است که این داروها می توانند عوارض جانبی داشته باشند. به عنوان مثال، داروهای ضد روماتیسمی ( DMARD) و  داروهای بیولوژیکی می توانند سیستم ایمنی بدن را سرکوب کنند و احتمال ابتلای فرد به عفونت را افزایش دهند.

تزریق استروئید

تزریق استروئید به مفصل در شرایط خاصی می تواند کمک کننده و موثر باشد. استروئیدها می توانند بلافاصله التهاب حاد را کاهش دهند. یک پزشک در مورد اینکه آیا این گونه درمان مناسب است یا خیر، میتواند به شما مشاوره دهد.

عمل جراحی

التهاب طولانی مدت می تواند آسیب دائمی به مفاصل، تاندون ها، رباط ها و سایر بافت های اطراف برساند.

در بعضی موارد، ممکن است برای درمان، عمل جراحی لازم باشد که میتواند شامل جراحی های ساده تا جراحی های بزرگی مانند جراحی تعویض مفصل آرنج باشد.

چکیده مطالب

علائم آرتریت روماتوئید در ابتدا خفیف هستند، اما در طول زمان، بدتر و وخیم تر می شوند. آرتریت روماتوئید حالتی مزمن دارد. تا وقتی که برای این بیماری، درمانی وجود ندارد، افراد می توانند علائم بیماری را تحت کنترل خود درآورند و با استفاده از روش های مختلف درمانی، از وارد شدن آسیب به مفصل جلوگیری کنند.

دکتر سلام پیشنهاد می کنم مقاله 7 تمرین ورزشی برای آرتروز شانه را حتما بخوانید و با انجام این حرکات ورزشی ساده به کاهش علائم خود کمک کنید.

منبع: دکتر سلام


شرکت داروسازی دکتر عبیدی به مناسبت روز جهانی بیماری فیبریلاسیون دهلیزی، در راستای مسئولیت اجتماعی خود و با هدف آگاهی‌رسانی درباره این بیماری، روز شنبه هفدهم شهریورماه 1397 مراسمی عمومی با عنوان «جریان در شریان» را در مجموعه تفریحی توچال تهران برگزار کرد.

در این برنامه که با حضور دکتر محمدحسین نجفی، متخصص قلب و عروق و فوق‌تخصص آنژیوپلاستی و فریبا کوثری، بازیگر و سفیر اطلاع‌رسانی بیماری فیبریلاسیون دهلیزی برگزار شد، ضرورت و اهمیت آگاهی‌رسانی درباره بیماری و دلایل بروز آن مورد بحث قرار گرفت و توصیه‌های لازم به مردم حاضر در مجموعه توچال ارائه شد.

دکتر نجفی، سن بالای 60 سال و فشار خون بالا را از جمله مهم‌ترین عوامل ایجاد این بیماری دانست و گفت: «بیماری‌های قلبی مختلف از جمله بیماری‌های عروق کرونر مانند سکته قلبی، نارسایی قلبی، بیماری‌های دریچه‌ای قلب و سابقه جراحی قلب نیز از دیگر دلایل بروز این بیماری هستند.» وی همچنین در خصوص روش‌های تشخیص و پیشگیری از این بیماری گفت: «برای تشخیص بیماری فیبریلاسیون دهلیزی، گرفتن نوار قلبی و معاینات عمومی قلب کافی است. همین‌طور برای پیشگیری از عوارض ناشی از این بیماری همچون سکته مغزی، داروهای ضد انعقاد خون با تشخیص پزشک برای بیمار تجویز می‌شود.»

در بیماری فیبریلاسیون دهلیزی، ریتم و سرعت ضربان قلب از حالت طبیعی خارج شده و نامنظم می‌شود. این بیماری شایع‌ترین اختلال ریتم قلب است و در صورت عدم تشخیص و پیشگیری، می‌تواند منجر به سکته مغزی شود. بیماری فیبریلاسیون دهلیزی نشانه‌های اختصاصی ندارد اما تپش قلب، تنگی نفس، سرگیجه، خستگی و ضعف می‌تواند از نشانه‌های ابتلا به آن باشد.

حملات سکته مغزی مهم‌ترین و خطرناک‌ترین عارضه فیبریلاسیون قلبی است که احتمال وقوع آن در بیماران مسن (بالای 75 سال) و افرادی که به نارسایی قلبی، فشار خون بالا و یا دیابت مبتلا هستند بیشتر است. براساس آمارهای موجود یک مورد از هر سه حادثه سکته مغزی به فیبریلاسیون دهلیزی نسبت داده می‌شود.

دکتر محمدحسین نجفی با توضیح ساده‌ای از چگونگی عملکرد قلب به حاضران در رویداد «جریان در شریان» گفت: «زمانی که دهلیزها ضربان را می‌سازند، منقبض می‌شوند و خون را به بطن‌ها منتقل می‌کنند، اگر به هر علتی دهلیزها به صورت همزمان منقبض نشوند، ریتمی تحت عنوان فیبریلاسیون دهلیزی اتفاق خواهد افتاد که در این حالت بیمار احساس تپش قلب خواهد کرد.» وی افزود: «از آنجایی که در این حالت تمام ماهیچه‌های قلب با هم منقبض نمی‌شود، در قلب لخته خون ایجاد شده که این لخته می‌تواند به سمت اندام‌های مختلف بدن حرکت کند. در اکثر مواقع این لخته به سمت مغز حرکت کرده و باعث سکته مغزی می‌شود.»

در این مراسم فریبا کوثری درباره ضرورت توجه به سلامت قلب و انجام معاینات عمومی منظم صحبت‌ کرد. در محل برگزاری مراسم نیز، غرفه‌ای‌ تعبیه شده بود که در آن به صورت رایگان فشار خون افراد اندازه‌گیری و توصیه‌های مرتبط به آن‌ها ارائه می‌شد.

گفتنی است شرکت داروسازی عبیدی همواره در زمینه اطلاع‌رسانی و ایجاد آگاهی عمومی در خصوص بیماری‌های مختلف قدم برداشته است. این شرکت پیش از این نیز پویش سراسری «عدد خود را بدانید» را با هدف ایجاد آگاهی از بیماری فشار خون برگزار کرده است. در این پویش با مراجعه به چند شرکت‌ بزرگ فشار خون بیش از 10 هزار نفر اندازه‌گیری شد که نتایج آماری حاصل شده از این فعالیت در حال آماده‌سازی برای انتشار است.

منبع: شرکت دارو سازی عبیدی


آیا تاکنون توده ای خمیری در زیر پوستتان که به راحتی حرکت می‌کند را مشاهده کرده ‌اید؟ اگر پاسخ شما بلی است، باید بدانید که احتمالاً به لیپوم دچار شده اید. این وضعیت بسیار شایع است و از هر 100 نفر، یک نفر در طول عمرش حداقل یک بار این وضعیت را تجربه خواهد کرد. در اکثر مواقع شما تنها به یک غده چربی زیر پوست دچار خواهید شد، اما در 20 درصد افراد مبتلا تعداد لیپوم ها بیشتر از یکی می ‌باشد. در این مقاله از بخش پزشکی دکتر سلام به بررسی این موضوع می پردازیم. با ما همراه باشید.

لیپوم یا غده های چربی زیر پوست چیست؟

غده های چربی زیر پوست، توده ای خوش خیم است که در زیر پوست به دلیل رشد بیش از حد سلول های چربی ایجاد می ‌شود. این وضعیت در هر نقطه ای از بدن که در آنجا سلول های چربی وجود داشته باشد، می ‌تواند ایجاد شود. غده های چربی زیر پوست نرم و کروی یا لوبولی می‌ باشند و به راحتی حرکت می ‌کنند. در بسیاری از مواقع این غده های چربی زیر پوست، نسبتاً کوچک اند، اما محققان مشاهده کرده اند که غده های چربی زیر پوست بزرگتر از 2 اینچ هم می‌توان در بعضی از افراد پیدا کرد.

لیپوم

غده های چربی زیر پوست، بیشتر در ناحیه گردن و بدن دیده می ‌شوند، اما در هر قسمتی از بدن که سلول های چربی حضور داشته باشند می‌توان غده های چربی زیر پوست را در آن ناحیه مشاهده کرد. آیا غده های چربی زیر پوست می ‌تواند سرطانی شود؟ لیپوم توده ای خوش خیم و غیرسرطانی محسوب می‌ شود. لیپوسارکوما نوعی سرطان نادر است که در عمق بافت چربی ایجاد می‌ شود و می ‌تواند شبیه لیپوم های عمقی باشد.

غده های چربی زیر پوست، سرطانی نیستند و به ندرت یک غده چربی زیر پوست می ‌تواند به سرطان تبدیل شود. با این حال باز هم این خطر  وجود دارد که این توده های خوش خیم، سرطانی شوند. در نتیجه اگر هر گونه تغییری در توده( مخصوصاً اگر توده به سرعت بزرگ یا دردناک شود) مشاهده کردید، با پزشک خود مشورت کنید تا در صورت نیاز نمونه برداری از بافت صورت بگیرد.

انواع یا غده های چربی زیر پوست

تمامی لیپوم ها از بافت چربی بوجود می ‌آیند، اما بر اساس ظاهرشان زیر میکروسکوپ به زیرگروه های زیر تقسیم می‌شوند:

  • لیپوم عادی (سلول های سفید بالغ معمولی)
  • هیبرنوم (چربی قهوه ای به جای چربی سفید)
  • فیبرولیپوم (چربی بعلاوه بافت رشته ای)
  • آنژیولیپوم (چربی به اضافه مقدار زیادی از عروق خونی)
  • میلولیپوم (چربی در کنار سلول های خون ساز)
  • لیپوم سلول های دوکی (چربی بعلاوه سلول های میله ای)
  • لیپوم سلول های مختلف (چربی با انواع مختلف سلول ها)
  • لیپوم غیرعادی (چربی های عمقی با سلول های بیشتر)

لیپوم

علائم و نشانه های این عارضه

غده های چربی زیر پوست در هر نقطه ای از بدن می‌ تواند ایجاد شود. در بیشتر موارد غده های چربی زیر پوست، در نواحی‌ ای مانند گردن، شانه ها، پشت، شکم، دستان و کشاله های ران پدیدار می ‌شوند. تشکیل غده های چربی زیر پوست در عضلات، استخوان ها و اندام های داخلی کمتر رایج است، اما می ‌تواند اتفاق بیفتد.

علائم غده های چربی زیر پوست شامل توده ای است که:

  • در زیر پوست قرار دارد
  • نرم و خمیری است
  • با کمی فشار انگشتان جا به جا می‌ شود
  • کوچک (بیشتر غده های چربی زیر پوست، قطری کمتر از 5 سانتی متر دارند) بوده اما قابلیت رشد دارند
  • بعضی اوقات دردناک (اگر توده در کنار اعصاب رشد کند یا حاوی عروق خونی فراوان باشد) می‌ شود

لیپوم

علل و عوامل خطر لیپوم

اول از همه جالب است بدانید که غده های چربی زیر پوست در زنان شایع تر از مردان می ‌باشد، اما چرا این توده ها شکل می‌ گیرند؟

تاکنون محققین نتوانسته اند دلیل ایجاد لیپوم را بطور کامل پیدا کنند. لیپوم ها معمولاً پس از جراحات ایجاد می ‌شوند، اما پزشکان مطمئن نیستند که جراحت می‌ تواند دلیلی برای تشکیل این توده ها باشد یا خیر.

ریسک فاکتور های ابتلا به غده های چربی زیر پوست شامل موارد زیر می ‌باشد:

  • سن بین 40 تا 60 سال
  • ژنتیک، زیرا تجربه نشان داده است که غده های چربی زیر پوست، در برخی خانواده ها رایج تر است

غده های چربی زیر پوست، در هر سنی می‌ تواند ایجاد شود، اما احتمال تشکیل این توده های چربی در سنین 40 الی 60 سال بیشتر است. برخی مطالعات علمی نشان داده است که در زنان بیشتر غده های چربی زیر پوست، بصورت تکی و در مردان اکثراً بصورت دسته ای ظاهر می شود.

لیپوم

تشخیص و درمان های این عارضه

در بسیاری از موارد تشخیص غده های چربی زیر پوست برای پزشکان کار دشواری نیست. آنها با بررسی و فشردن توده می ‌توانند به نتیجه مورد نظر برسند. اگر غده های چربی زیر پوست بزرگ یا دردناک باشد، پزشکان دستور آزمایش می ‌دهند تا مواردی مانند لیپوسارکوما، نوع نادری از سرطان، را رد کنند. آزمایش های معمول درخواست شده در این موارد شامل نمونه برداری، عکس برداری فراصوت، سی تی یا ام آرآی می‌ باشد.

غده های چربی زیر پوست توده های رایجی هستند که در سطح بدن ظاهر می ‌شوند و نیاز به برداشتن آن ها نیست. پزشکان به جای برداشتن توده به بیمار توصیه می‌ کنند تا با دقت هر روز توده را بررسی کرده و در صورت مشاهده تغییرات، دوباره به پزشک مراجعه کند.

در برخی از موارد غده های چربی زیر پوست با توجه به تصمیم فرد بیمار با عمل جراحی برداشته می ‌شود. بیمار شاید نگران محل تشکیل توده بوده یا غده های چربی زیر پوست، زیبایی ظاهری فرد مبتلا را برهم زده باشد. با این حال در بعضی از مواقع اگر غده های چربی زیر پوست، مانع رشد عضلات یا عامل درد باشد، پزشکان دستور به حذف توده می‌ دهند.

عمل جراحی حذف غده های چربی زیر پوست، معمولاً با بی حسی موضعی انجام می ‌شود و فرد مبتلا پس از عمل می ‌تواند از بیمارستان مرخص شود. از آن جایی که غده های چربی زیر پوست معمولاً به بافت اطراف حمله ور نمی‌ شوند، به آسانی با یک برش کوچک می‌توان آن ها را بیرون آورد. پس از ایجاد برش، توده را می‌توان با فشار فیزیکی یا لیپوساکشن خارج کرد.

لیپوم

درمان های طبیعی و خانگی لیپوم یا غده های چربی زیر پوست

متاسفانه تاکنون مطالعات زیادی در ارتباط با این دسته درمان های غده های چربی زیر پوست انجام نشده است. با این حال یک سری روش ها برای بهبود وضع یا پیشگیری از ابتلا به غده های چربی زیر پوست وجود دارد.

1- دوری و کاهش اضافه وزن

مطالعات نشان می ‌دهند که ارتباط آماری مستقیمی بین چاقی و خطر ابتلا به غده های چربی زیر پوست وجود دارد. همچنین مشاهده شده است که افراد میان سال و چاق بیشتر دچار غده های چربی زیر پوست می ‌شوند.

اگر از ابتدای جوانی به نبرد با چاقی بروید، راه های طبیعی فراوانی هستند که به شما در مبارزه کمک خواهند کرد مانند:

  • غذاهای خانگی و سالم بیشتری مصرف کنید و یک رژیم سالم و مغذی داشته باشید.
  • مصرف شکرتان را کاهش دهید، زیرا شکر عامل بسیاری از بیماری های مزمن مانند چاقی، مشکلات قلبی و دیابت می ‌باشد.
  • مدت زیادی را یک جا ننشینید.
  • ورزش کنید! سازمان جهانی سلامت حداقل روزی 1 ساعت فعالیت فیزیکی برای کودکان و 150 دقیقه ورزش ملایم هوازی را در هفته برای بزرگسالان پیشنهاد می‌ کند. اگر در هفته نمی ‌توانید 150 دقیقه ورزش کنید، می ‌توانید 75 دقیقه ورزش هوازی شدید انجام دهید.

2- سرکه سیب

سرکه سیب حاوی اسید استیک می‌ باشد. آزمایشات انجام شده بر روی موش های چاق نشان داد که استیک اسید می ‌تواند از ذخیره شدن چربی ها جلوگیری کرده و سوخت و ساز بدن را افزایش دهد. شما می‌ توانید با مصرف روزانه ‌ی ترکیب سرکه سیب، عسل و زنجبیل از تشکیل شدن غده های چربی زیر پوست جلوگیری کنید.

3- از مصرف چربی های ناسالم خودداری کنید

با توجه به این که غده های چربی زیر پوست در نتیجه انباشته شدن چربی ایجاد می ‌شوند، شدیداً توصیه می ‌شود که از مصرف هر گونه روغن ناسالم مخصوصاً چربی ترانس در رژیم روزانه‌ تان خودداری کنید.  بسیاری از مردم روزانه بدون آن که متوجه باشند، مقدار زیادی چربی ترانس مصرف می ‌کنند. این چربی های مضر را در غذاهای فست فودی به فراوانی می‌توان یافت.

بیشتر چربی های ترانس مصرفی ما، مصنوعی هستند. با اضافه کردن هیدروژن به روغن گیاهی مایع می‌توان این دسته روغن ها را ساخت. این روغن ها به هیچ وجه سالم نیستند و برای سلامتی بسیار مضرند.

4- غذا های حاوی امگا 3 مصرف کنید

اسید های چرب امگا 3 باعث تقویت سیستم ایمنی شده و فعالیت ضدالتهابی دارد، در نتیجه جایگزین خوبی برای چربی های ناسالم می ‌باشد. تحقیقات نشان می ‌دهد که مصرف میزان کافی اسید های چرب امگا 3 مانند روغن ماهی می تواند سطح تولید ایکوزانوئید های التهابی، سایتوکاین ها و گونه های فعال اکسیژن را کاهش دهد.

برخی از منابع سرشار امگا 3 عبارتند از:

  • سالمون تازه صید شده
  • ساردین
  • گردو
  • روغن کتان

لیپوم

سوالات رایج

آیا غده های چربی زیر پوست می ‌تواند سرطانی شود؟

معمولاً این اتفاق نمی ‌افتد اما نظارت بر رشد و تغییرات توده چربی بسیار مهم است.

آیا غده های چربی زیر پوست دردناک است؟

غده های چربی زیر پوست می تواند دردناک باشد. در اکثر موارد غده های چربی زیر پوست دردناک نیست، اما اگر به اعصاب نزدیکش فشار وارد کند یا عروق خونی از درونش عبور کنند می‌تواند دردناک باشد.

آیا لزومی دارد که غده های چربی زیر پوست را برداریم؟

در بیشتر موارد نیازی به برداشت توده نیست و با درمان های طبیعی خانگی می‌توان این وضعیت را معالجه کرد.

هشدار

اگر توده یا ورم غیرعادی‌ مشاهده کردید، توصیه می ‌شود که به پزشکتان مراجعه کنید. اگر غده های چربی زیر پوست دردناک یا بزرگ دارید، لازم است به پزشک مراجعه کنید. باید بدانید که غده های چربی زیر پوست می ‌توانند با لیپوسارکوما اشتباه شوند. لیپوسارکوما نوعی سرطان بسیار نادر است که بیشتر در عضلات اندام های متصل به تنه یا ناحیه شکم ایچاد می‌ شود. همواره می‌توان با انجام نمونه برداری از نوع توده مطمئن شد.

7 تمرین ورزشی برای آرتروز شانه

بدون دیدگاه


در مورد آرتروز شانه چقدر اطلاعات دارید؟ آیا می دانید با کمک چه تمریناتی می توانید علائم این عارضه را کاهش دهید؟ آرتروز بر روی هر مفصلی از بدن، از جمله مفاصل شانه تاثیر می گذارد. انجام تمرینات ورزشی خاصی به صورت منظم به کاهش علائم آرتروز شانه که شامل درد و ورم هستند، کمک می کنند. در این مقاله از بخش فیزیوتراپی و ارتوپدی دکتر سلام می خواهیم به بررسی به ارائه تمرینات ورزشی بپردازیم که آسیب های وارد شده به مفاصل شانه، ناشی از بیماری آرتروز را می تواند کم کرده و به افراد در کنترل درد کمک کنند.

آرتروز شانه چیست؟

 هر سال، در ایالات متحده، تقریبا  54.4میلیون نفر، به بیماری آرتروز مبتلا می شوند. آرتروز باعث عود التهاب در مفاصل شده و در نهایت سبب درد و سفتی عضلات می شود. این علائم تأثیر قابل توجهی بر میزان تحرک و پویایی افرادی می گذارد که مفاصل آسیب دیده ای دارند. در نتیجه، آرتروز، حکم یک نیروی محرکه و مشوقی برای انجام تمرینات ورزشی است. با این حال، فعال نگه داشتن مفاصل، اثری قوی بر شدت نشانه های آرتروز دارد. انواع آرتروز که عموما بر روی شانه تاثیر می گذارند عبارتند از آرتریت روماتوئید (RA) و استئو آرتریت.

آرتروز شانه

هفت تمرین ورزشی برای آرتروز شانه

مفید ترین تمرینات ورزشی برای آرتروز عبارتند از:

  1. تمریناتی که دامنه حرکتی و انعطاف پذیری زیادی دارند، مانند کشش، که سفتی و خشکی عضلات را کاهش می دهند.
  2. تمرینات قدرتی که باعث شکل گرفتن توده عضلانی در اطراف مفاصل می شوند و فشار وارده به مفاصل را کاهش می دهند.
  3. فعالیت های هوازی، مانند راه رفتن، شنا کردن و دوچرخه سواری که باعث بهبود عملکرد قلب، ریه و ماهیچه ها می شوند.

تمرینات ورزشی زیر باعث کشش و تقویت عضلات پیرامون مفصل شانه می شوند:

1- کشش شانه به سمت بالا

این تمرین باعث پیشرفت دامنه حرکتی در مفصل شانه ها و کشیدگی عضلات می شود. انجام این تمرین به طور مرتب به تسهیل انجام فعالیت های روزانه شما مانند برداشتن لوازمی که در قفسه ها هستند، کمک می کند. این تمرین را به صورت زیر انجام دهید:

  • به پشت دراز بکشید.
  • یک دسته جارو یا یک عصا را با هر دو دست نگه دارید و شانه ها را از هم باز کنید.
  • دسته جارو یا عصا را به آرامی بر روی ران های خود بگذارید.
  • دسته جارو یا عصا را به آرامی به بالای قفسه سینه، سپس بالای سر ببرید تا جایی که تقریبا بتوانید کف زمین بالای سر خود را لمس کنید. بازوهایتان را تا جایی که می توانید صاف نگه دارید.
  • دست ها را پائین بیاورید یا عصا را به آرامی به ران هایتان برسانید.
  • این تمرین را در 3 دوره 10 تایی و یک بار در روز انجام دهید.

با انجام این تمرین، باید کششی ملایم را در شانه ها، پشت و سینه خود در هنگامی که بازوها را به سمت بالا می کشید، حس کنید.

آرتروز شانه

2- کشش و چرخش شانه به سمت بیرون

این تمرین نیز به دسته جارو یا عصا نیاز دارد. این حرکت ورزشی، باعث بهبود انعطاف پذیری در مفاصل شانه می شود. مراحل زیر را دنبال کنید:

  • به پشت دراز بکشید.
  • بازوها را به طرفین باز کنید، آرنج ها را خم کنید و دستانتان را به عرض شانه ها باز کنید و عصا را به بالای قفسه سینه ببرید.
  • عصارا به سمت چپ بکشید تا در شانه چپ خود احساس کشش کنید.
  • به موقعیت اول خود برگردید.
  • این تمرین را در سمت راست بدن خود نیز تکرار کنید.
  • این تمرین را در 3 دوره 10 تایی و یک بار در روز انجام دهید

3- تمرین چرخش کتف برای آرتروز شانه

این حرکت چرخشی، باعث افزایش دامنه حرکتی شانه ها می شود. برای انجام این تمرین، حرکات زیر را انجام دهید:

  • بایستید و دستانتان را در طرفین بدن خود قرار دهید.
  • شانه هایتان را به سمت گوش هایتان ببرید و به مدت 5 ثانیه نگه دارید.
  • به آرامی کتف هایتان را به یکدیگر نزدیک کنید و به مدت 5 ثانیه نگه دارید.
  • کتف ها را به سمت پایین بکشید و به مدت 5 ثانیه نگه دارید.
  • این تمرین را 10 بار تکرار کنید.

آرتروز شانه

4-  ورزش پاندولی

ورزش پاندولی به کاهش درد و شل شدن ماهیچه های شانه،کمک می کند و شامل مجموعه ای از حرکات زیر است:

  • به جلو خم شوید و یک دست خود را بر روی یک صندلی بگذارید تا تعادل خود را از دست ندهید. از بازوهایتان استفاده کنید تا درد کمتری داشته باشید.
  • دست دیگر خود را به سمت پایین آویزان کنید.
  • با تکان دادن پاها و باسن، دست آویز خود را به عقب و جلو و از یک سمت به سمت دیگر به صورت دورانی بچرخانید.
  • این تمرین را 30 بار در هر جهت و یک بار در روز انجام دهید.

5- تکیه به در برای کاهش علائم آرتروز شانه

تکیه به در، به کشش ماهیچه های شانه و استحکام مفاصل کمک می کند. این تمرین را به صورت زیر انجام دهید:

  • روبروی یک در بایستید و هر دو دست خود را به بالای سر خود بکشید.
  • دست خود را روی چهارچوب در بگذارید.
  • به آرامی به سمت جلو خم شوید تا فشار نرمی را در شانه های خود احساس کنید.
  • برای 15تا 30 ثانیه در این حالت بمانید.
  • این حرکت را 3 بار تکرار کنید.

6- پرس در

پرس در، به استحکام مفاصل شانه کمک می کند. این تمرین را به صورت زیر انجام دهید:

  • جلوی در بایستید و یک آرنج را در زاویه راست نگه دارید به طوری که انگشت شست دست، به سمت سقف باشد.
  • پشت مچ دست خود را به چهارچوب در فشار دهید.
  • برای 5 ثانیه در این حالت بمانید.
  • با کف دست خود و سمت دیگر چهارچوب در،این حرکت را تکرار کنید.
  • با هر سمت در، 3 دوره 10 تایی از این تمرین را انجام دهید.

آرتروز شانه

 7- تقویت عضلات موضعی برای آرتروز شانه

تقویت عضلات موضعی در بهبود وضعیت کلی بدن تاثیر گذار می باشد و باعث حرکت بهتر شانه ها در تمام جهات می شود. این تمرین ها به یک نوار لاستیکی ورزشی نیاز دارند که می توانید در فروشگاه های کالاهای ورزشی خریداری کنید.

این تمرین را به صورت زیر انجام دهید:

  • راست بایستید و شانه ها را به عقب ببرید.
  • حلقه نوار لاستیکی را به دور یک جسم محکم و عمودی بیندازید و سر دیگر نوار را با دست خود بگیرید.
  • شانه های خود را شل کرده و آرنج هایتان را به دو طرف خم کنید.
  • آرنج هایتان را به عقب بکشید به طوریکه به کتف ها فشار وارد شود اگر باند لاستیکی، استحکام ندارد، یک گامی به عقب برداشته و یا انتهای حلقه نواری را دور دستان خود بپیچانید.
  • این حالت را به مدت 5 ثانیه نگه دارید
  • این تمرین را در 3 دوره 10 تایی و یک بار در روز انجام دهید.

نکات ایمنی

آرتروز، مشوق و محرکی برای انجام تمرینات ورزشی می باشد پس، مراقب باشید که این تمرینات، آسیبی به شما وارد نکنند. در صورت داشتن آرتروز، این نکات را در هنگام ورزش کردن رعایت کنید تا آسیبی به شما وارد نشود.

قبل از انجام هر تمرین ورزشی، برای به حرکت درآوردن جریان خون در کل بدن، خود را گرم کنید. گرم کردن شامل 10 دقیقه پیاده روی تند و یا انجام یک فعالیت هوازی سبک می باشد.

با انجام این تمرینات، باید تا جایی که می توانید کشش را در شانه های خود حس کنید، اما نباید این کشش باعث درد شود. اگر انجام یک حرکت خاص، آسیبی به شما وارد کرد، بلافاصله آن را قطع کنید. اگر درد چند ساعت پس از تمرین نیز ادامه پیدا کند، باید به پزشک مراجعه کنید.

اگر با انجام تمرینات ورزشی، شانه ها ورم می کنند، از کمپرس یخ برای کم کردن التهاب استفاده کنید. داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) می توانند مفید باشند.

آرتروز شانه

تمرینات ورزشی مضر برای آرتروز شانه

از انجام تمریناتی که به عضلات شانه ها  فشار می آورند یا باعث وارد شدن فشار بیش از حدی بر روی آنها می شود، دوری کنید زیرا ممکن است منجر به آسیب شوند.  بعضی از حرکات کششی برای برخی افراد و نه همه، ممکن است دردناک یا ناراحت کننده باشند، بنابراین همیشه در طول انجام تمرینات ورزشی به صدای بدن خود گوش کنید.

برای بعضی افراد، تمرینات ورزشی شانه مانند فشار دادن یا بلند کردن وزنه های سنگین، برای مفاصل شانه هایشان، می تواند خیلی سخت باشد. با این حال، انجام ورزش های سبک برای ساختن عضلات شانه ضروری هستند.

ورزش های هوازی برای سلامت جسمی و ذهنی لازم و ضروری است. افرادی که علائم شدید آرتروز دارند، می توانند تمرینات ملایمی را جایگزین ورزش های عادی خود کنند مثلا آب درمانی را جایگزین ورزش شنا کنند. آب درمانی مزایایی مشابه شنا دارد با این تفاوت که فشار کمتری بر روی شانه وارد می شود.

 افراد مبتلا به علائم خفیف آرتروز، می توانند ورزش های هوازی را به همان شکل مرسوم خود انجام دهند. نوع مناسب تمرینات ورزشی و مقدار تکرار این تمرینات، از فردی به فرد دیگر متفاوت است و به شدت علائم آرتروز فرد و دیگر عوامل مانند مقدار توده عضله در اطراف مفصل آسیب دیده، بستگی دارد.

 فیزیوتراپ باید توانایی این را داشته باشد که با ارائه یک برنامه ورزشی مناسب، بیمار را مداوا کرده و درباره انجام تمرینات خاصی که فرد باید از انجام آنها اجتناب کند، توضیح بدهد.

چشم انداز

 بیماری آرتروز شانه ، همیشه در یک موقعیت ثابت نیست و در حال تغییر می باشد. مراحل اولیه بیماری، معمولا با علائمی خفیف  همراه است و اثر مهمی بر دامنه حرکتی شخص ندارند. آرتروز شانه پیشرفته، با درد شدید و کاهش حرکت مفصل شانه آسیب دیده همراه است. انجام تمرینات ورزشی منظم، باعث فعالیت مفاصل شانه می شوند و تاثیر قابل توجهی در کاهش درد و افزایش و بهبود دامنه حرکت در این ناحیه از بدن دارد. افراد باید با دقت به انجام تمرینات ورزشی بپردازند تا مفاصل و بافت های اطراف، آسیب بیشتری نبینند.


کایفوزیس، که گاهی اوقات به نام گوژ پشتی ، قوز کمر ، کیفوز ، پشت گرد یا کمان پیرزن نیز نامیده می شود، وجود یک منحنی در پشت است که از حد معمول بیشتر است. اگر چه بیشتر، زنان سالخورده را تحت تاثیر قرار می دهد، اما می تواند در هر سنی اتفاق بیفتد. در مرحله خفیف، مشکلاتی به وجود می آورد. با این حال، تاخیر در درمان، می تواند عوارض جدی ایجاد کند. در این بخش از فیزیوتراپی و ارتوپدی دکتر سلام با ما همراه باشید تا به بررسی پشت گرد یا کیفوز و درمان طبیعی قوز کمر بپردازیم. با ما همراه باشید.

کایفوزیس یا پشت گرد یا کیفوز چیست؟

پشت گرد یا کیفوز ، به معنی وجود یک انحناء زیاد در پشت است. در این حالت پشت کاملا گرد شده و باعث به جلو آمدن سر و گردن می شود که می تواند به شکم نیز فشار وارد کند. در بعضی موارد، این برآمدگی شبیه کوهان به نظر می رسد و حالت خمیده ای را در فرد به وجود می آورد. در اکثر موارد، بروز پشت گرد یا کیفوز به سن بستگی دارد. استخوان بندی ستون فقرات به علت ترک خوردن یا فشرده شدن، ضعیف شده و مهره های ستون فقرات از یک ستون به ستونی دیگر جا به جا می شوند و  باعث ایجاد منحنی می شوند.

کایفوزیس یا پشت گرد یا کیفوز

تشخیص کایفوزیس ( پشت گرد یا کیفوز ) بر عهده یک متخصص مراقبت های بهداشتی است تا وجود منحنی ستون فقرات را مورد تائید قرار دهد. همچنین برای تغییرات عصبی مانند فلج، ضعف یا سایر تغییراتی که تحت تاثیر منحنی ستون فقرات، به وجود آمده اند، بررسی هایی انجام خواهد شد. آزمایشاتی که ممکن است صورت گیرد شامل اشعه ایکس، آزمایش های عملکرد ریوی، MRI و آزمایش تراکم استخوان برای بررسی پوکی استخوان می باشد.

کایفوزیس قفسه سینه، شامل انحناء ستون فقرات در بالای ستون فقرات (منطقه قفسه سینه) می باشد که باعث بروز ظاهری کمانی شکل می شود. کایفوزیس گردنی نیز انحنا یا کایفوزیس گردن است.

نشانه ها و علائم پشت گرد یا کیفوز

نشانه های پشت گرد یا کیفوز در درجه اول شامل ظاهر گرد و برآمده ای از پشت است. علائم پشت گرد یا کیفوز ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • خستگی و کوفتگی
  • درد پشت، به ویژه قسمت وسط یا پایین پشت
  • انعطاف یا سفت شدن ستون فقرات
  • زحمت یا درد در انجام فعالیت های خاص، مانند بلند شدن از حالت نشسته، نگاه به سمت بالا، رانندگی یا دراز کشیدن
  • مسائل گوارشی، از جمله ریفلاکس اسید معده و یا مشکل رفتن به حمام
  • مشکل تنفسی یا درد قفسه سینه (در موارد پیشرفته)

کایفوزیس یا پشت گرد یا کیفوز

دلایل و عوارض خطر کایفوزیس

کایفوزیس به دلیل انحناء استخوان های ستون فقرات (مهره ها) ایجاد می شود و معمولا به دلیل ضعیف شدن فرم گوه ای شکل مهره ها ایجاد می شود.

دلایل این مشکلات در استخوان های ستون فقرات عبارتند از:

  1. بیماری شویرما ، که به نام کایفوزیس شویرمان نیز شناخته می شود و در بچه ها، معمولا در پسران و در دوران رشد قبل از بلوغ اتفاق می افتد.
  2. پوکی استخوان یا استخوان های ضعیفی که منجر به شکستگی فشرده می شود.
  3. آسیب یا شکستگی به ستون فقرات
  4. بیماری های تخریبی که بر ستون فقرات تاثیر می گذارند، از جمله آرتروز و تخریب دیسک کمر
  5. لغزیدن مهره ها برر روی یکدیگر (spondylolisthesis )
  6. برخی اختلالات هورمونی (غدد درون ریز)
  7. اختلالات عضلانی، مانند تحلیل عضلانی یا فلج مغزی
  8. اسکولیوسیس، که باعث انحناء ستون فقرات به شکل C یا S می شود
  9. اسپینا بیفیدا، نقص مادرزادی که بر ستون فقرات و کانال نخاعی تأثیر می گذارد
  10. تومور یا نوروفیبروماتوز
  11. عفونت های نخاعی
  12. سرطان یا درمان آن که می تواند ستون فقرات را ضعیف کند
  13. اختلالات نادری مانند نشانگان اهلرز-دنلوس یا سندرم مارفان
  14. طرز ایستادن یا نشستن بد که می تواند باعث کایفوزیس موضعی یا و قوز کمر شود و در بین نوجوانان شایع تر است، به علت خمیده بودن یا دولا دولا راه رفتن که منجر به ضعف عضلات و انحناء ستون فقرات می شود.
  15. سوء تغذیه، به خصوص کمبود ویتامین D و کلسیم که می تواند منجر به پوکی استخوان یا سایر بیماری های استخوان شود
  16. مداخلات پزشکی، مانند جراحی ستون فقرات

درمان رایج و متعارف

  1. درمان کایفوزیس و قوز کمر بستگی به علت بیماری دارد. در برخی موارد، هیچ گونه درمان پزشکی لازم نیست. انجام تمرینات کایفوزیس یا فیزیوتراپی، به تقویت عضلات پشت و جلوگیری از خم شدن آنها کمک می کند – مخصوصا در مورد کایفوزیس موضعی ( قوز کمر ) یا بیماری شویرمان. برای موارد شدید یا موارد ناشی از مشکلات دژنراتیو یا مادرزادی، درمان های کایفوزیس و قوز کمر ، شامل موارد زیر می باشد:
  2. داروهای ضد درد مانند استامینوفن، ایبوپروفن یا ناپروکسن سدیم. داروی ضد درد، در موارد شدید تجویز می شود.
  3. ترکیبی از حرکات نشاط آور و فیزیوتراپی. این می تواند به قرار گرفتن در وضعیت صحیح و جلوگیری از منحنی های جدی تر، به ویژه در جوانان مبتلا به ب بیماری شویرمان کمک کند.
  4. درمان پوکی استخوان با مصرف دارو و تغییر دادن رژیم غذایی که می تواند باعث تقویت استخوان ها و جلوگیری از شکستگی استخوان ها شود که می توانند علائم کایفوزیس را بدتر کنند.
  5. عمل جراحی، به ویژه در موارد درد شدید یا انحناء بزرگ که باعث ایجاد مشکلات تنفسی یا حرکتی می شود. همجوشی ستون فقرات نیز به کاهش مقدار انحناء ستون فقرات و کاهش ضربه های عصبی کمک می کند.
  6. مصرف دارو یا جراحی برای درمان تومور یا عفونت که منجر به کایفوزیس می شود.

5 درمان طبیعی برای علائم پشت گرد یا کیفوز و قوز کمر

در بسیاری از موارد، کایفوزیس و قوز کمر به درمان پزشکی نیاز ندارد. مواردی که نیاز به درمان دارند، اغلب به درمان های طبیعی مانند فیزیوتراپی پاسخ می دهند که می توانند وضعیت را بهبود بخشند و درد را از بین ببرند.

کایفوزیس یا پشت گرد یا کیفوز یا قوز کمر

این درمان های طبیعی را برای رفع برخی از نشانه های مرتبط با کایفوزیس در نظر بگیرید، به خصوص اگر مبتلا به کایفوزیس وابسته به پوکی استخوان، کایفوزیس موضعی ( قوز کمر ) یا کایفوزیس شویرمان هستید:

1- خوردن مواد غذایی حاوی مواد مغذی تقویت کننده استخوان

ضعف استخوان در بسیاری از موارد در بروز کایفوزیس و قوز کمر نقش دارد. با داشتن یک رژیم غذایی که باعث استحکام و تقویت استخوان های شما شود، می توانید از پوکی استخوان و کاهش توده های استخوانی جلوگیری کرده و یا درمان کنید و همچنین احتمال دارد شکستگی استخوان های تحت فشار ستون فقرات را که می تواند به بدتر شدن کایفوزیس و قوز کمر منجر شود، کاهش دهد.

رژیم غذایی که به سلامت استخوان ها کمک می کند، شامل موارد زیر است:

1- غذاهایی حاوی کلسیم، مانند:

  • محصولات لبنی
  • سبزیجات
  • آجیل
  • جلبک دریایی
  • مغز استخوان

2- غذاهایی حاوی ویتامین D، مانند:

  • ماهی های چرب مانند ماهی قزل آلا
  • جگر سیاه
  • تخم مرغ
  • کره

3- غذاهایی حاوی منیزیم، مانند:

  • سبزیجات
  • برنج جنگلی یا قهوه ای
  • آجیل
  • لوبیا
  • کتان
  • آووکادوها
  • کدو مسما

4- غذاهایی حاوی ویتامین K، مانند:

  • سبزیجات
  • چای سبز
  • پنیر سفت
  • مواد غذایی تخمیر شده
  • سبزیجات مخصوص سالاد

5- مواد غذایی حاوی روی، مانند:

  • صدف
  • جگر سیاه
  • خرچنگ
  • جوانه گندم

6- غذاهایی حاوی منگنز، مانند:

  • دانه های کامل مانند برنج قهوه ای و گندم سیاه
  • سبزیجات
  • ملاس

7- مواد غذایی حاوی بورون، مانند:

  • بادام
  • لوبیا و حبوبات
  • کشمش و آلو
  • نخود

 همچنین می توانید یک رژیم غذایی پیشگیری کننده از پوکی استخوان که غنی از مواد مغذی بالا است را مصرف کنید و مصرف لبنیات کم چرب، موادی که از نظر پروتئینی غنی هستند، سبزیجات برگ سبز و غذاهایی که با التهاب مبارزه می کنند، را بیشتر مصرف کنید.

کایفوزیس یا پشت گرد یا کیفوز

 2- برای درمان پشت گرد یا کیفوز از مصرف غذاهایی که دشمن استخوان هستند، اجتناب کنید

خیلی از چیزها وجود دارند که می توانید بخورید، بنوشید یا انجام دهید که باعث ضعیف شدن استخوان های شما شود. از مصرف آنها به منظور ضعیف شدن تدریجی استخوان ها پرهیز کنید یا حتی می توانید از این طریق به بدن خود کمک کنید تا از مواد مغذی که در استخوان ها ذخیره شده است، استفاده کند.

سیگار کشیدن به کاهش تراکم استخوان کمک می کند

سیگار یا مصرف سایر محصولات دخانیات را کنار بگذارید. تحقیقات نشان می دهند که افراد سیگاری بیشتر به پوکی استخوان و شکستگی مبتلا هستند. همچنین التیام شکستگی استخوان، در افراد سیگاری به کندی صورت می گیرد.

مصرف الکل بیش از حد، باعث می شود بدن قادر به ساختن استخوان های سالم نباشد

نه تنها مصرف الکل بیش از حد باعث برهم خوردن تعادل کلسیم در بدن می شود،بلکه می تواند در میزان هورمون ها و ویتامین هایی که باعث تولید استخوان های قوی می شوند، تداخل ایجاد کند.

عدم فعالیت فیزیکی شما را در معرض خطر زیادی برای داشتن استخوان های ضعیف قرار می دهد

افرادی که ورزش نمی کنند احتمالا به پوکی استخوان مبتلا هستند و استخوان های ضعیفی دارند از استراحت بیش از حد دوری کنید و بهبود سلامت استخوان های خود را با انجام تمرینات منظم ورزشی، تضمین کنید. با گذشت زمان، بدن می تواند استخوان های قوی تری بسازد.

نوشیدنی های غیرالکلی به داشتن استخوان هایی نرم کمک می کنند

 ارتباطاتی بین مصرف کولا و استخوان های ضعیف وجود دارد. اگر چه علت دقیق آن مشخص نیست، اما می توانید به جای کولا، از نوشیدنی های دیگری استفاده کنید یا مصرف خود را محدود کنید تا از ضعیف شدن استخوان ها جلوگیری کنید.

قهوه ممکن است یکی دیگر از مواد تضعیف کننده استخوان باشد

 درست همانند کولا، بین مصرف قهوه و داشتن استخوان هایی ضعیف، ارتباطی وجود دارد اما دلیل این هم واضح نیست، اما با کاهش یا محدود کردن مصرف قهوه، می توانید به خود کمک کنید، به ویژه اگر این نوشیدنی ها را به جای نوشیدنی های غنی از کلسیم مانند شیر استفاده می کنید. مصرف چای کافئین دار، ارتباطی با سلامت استخوان ها ندارد.

کایفوزیس یا پشت گرد یا کیفوز

3. مصرف مکمل ها

افراد مبتلا به ضعف استخوان و درد ناشی از کایفوزیس و قوز کمر ممکن است از برخی مکمل ها برای کمک به سلامتی استخوان و عضلات، کاهش التهاب و درد استفاده کنند.

با این حال، برخی از مکمل ها با داروها تداخل دارند و یا باعث بروز عوارض جانبی می شوند. قبل از مصرف هرگونه مکمل، با پزشک متخصص در زمینه بیماری کایفوزیس و قوز کمر ، مشورت کنید و از مناسب بودن مصرف این مکمل ها اطمینان حاصل کنید:

کلسیم و ویتامین D

 بسیاری از افراد با جذب این مواد مغذی فقط از طریق رژیم غذایی مشکل دارند. ممکن است توصیه شود که 800 تا 200 میلی گرم کلسیم و 800 تا 2000 واحد بین المللی یا ویتامین D بیشتری در روز مصرف کنید. کلسیم برای رشد و تقویت استخوان ضروری است و ویتامین D به جذب کلسیم کمک می کند.

منیزیم

منیزیم به بدن کمک می کند تا کلسیم، جذب کند و هورمون هایی که برای سالم ماندن استخوان ها نیاز است را تولید کند. ممکن است توصیه شود که به مقدار 400 تا 800 میلی گرم در روز مصرف کنید.

ویتامین K1 و ویتامین K2

 این ویتامین ها به بدن کمک می کنند تا استئوکالسین تولید کنند که در ساختن استخوان و بافت شرکت دارند و به چسبیدن کلسیم به استخوان ها کمک می کنند. ممکن است توصیه شود که تا 1000 میکروگرم ویتامین K1 و حدود 45 تا 180 میکروگرم ویتامین K2 مصرف کنید.

کایفوزیس یا پشت گرد یا کیفوز

فلز روی

به روند بهبودی استخوان ها و تولیدکلاژن که در ساخت استخوان ها استفاده می شود، به بدن کمک می کند. شما ممکن است 12 تا 30 میلی گرم روی در روز نیاز داشته باشید.

منگنز

در ساخت کلاژن و غضروف استخوان، به بدن کمک می کند. همچنین باعث می شود که استخوان ها مواد معدنی مهم را در خود نگه دارند. ممکن است به مقدار 10 میلی گرم از این مکمل نیاز داشته باشید.

 عنصر شیمیایی برم

 این عنصر به متابولیزم کلسیم، ویتامین D و منیزیم کمک می کند. شما ممکن است تا 5 میلی گرم به این ماده نیاز داشته باشید.

 کراتین انرژی مورد نیاز ماهیچه ها را فراهم می کند و می تواند به شما در ساختن عضله و افزایش قدرت کمک کند.

پروتئین

 اگر با مصرف مواد غذایی، قادر به جذب کافی پروتئین نیستید، مصرف مکمل پودر پروتئین ممکن است کمک کند. گزینه های گیاهی و یا مبتنی بر کازئین مفید هستند. مصرف این مکمل در صورتیکه زیاد ورزش می کنید یا مواد غذایی غنی از پروتئین نمی خورید، مفید می باشد.

بتا- آلانین

این اسید آمینه به کاهش خستگی عضلانی کمک می کند و باعث می شود تا آسان تر فعالیت کنند. این اسید آمینه در صورتی که ورزش می کنید، به ساختن عضله کمک می کند. ممکن است توصیه شود تا 4 گرم در روز مصرف کنید، البته بستگی به میزان فعالیت و وزن شما نیز دارد.

(SAM-e (S-adenosylmethionine

 این مکمل به کاهش درد و مبارزه با التهاب کمک می کند. همچنین ممکن است به رشد غضروف نیز کمک کند. این مکمل خوبی برای افرادی است که به استئوآرتریت مبتلا هستند و یا دردهای مرتبط با استخوان دارند.

Boswellia Serrate (کندر هندی)

 با التهاب و درد مبارزه می کند و اگر به طور دائم مصرف شود، روند از بین رفتن غضروف را آهسته می کند.

زردچوبه یا کورکومین

 با درد و تورم مبارزه می کند و مصرف آن در طولانی مدت و به طور دائم مفید می باشد.

روغن ماهی

امروزه، توانایی اسیدهای چرب امگا 3 در مبارزه با التهاب شناخته شده است. همچنین حساسیت و سفتی عضلات را در برخی افراد از بین می برند و ممکن است به کاهش درد نیز کمک کنند.


بیشتر بدانید: خمیدگی پشت دلیلش چیست و شیوه های درمان


کایفوزیس یا پشت گرد یا کیفوز

4. درمان پشت گرد یا کیفوز با ورزش و انجام فیزیوتراپی

ورزش نه تنها برای استخوان ها بلکه برای ماهیچه ها نیز مفید است. علاوه بر این، تقویت عضلات پشت می توانند به بهبود وضعیت قرار گرفتن شما نیز کمک کند. ورزش و فیزیوتراپی می توانند موجب کاهش درد و درد ناشی از کایفوزیس و قوز کمر شوند به ویژه برای افرادی که مبتلا به کایفوزیس موضعی ( قوز کمر ) یا بیماری شویرمان هستند بیشتر مفید می باشد، اما ممکن است برای دیگران هم مفید باشد. چند نمونه از ورزش های کایفوزیس و قوز کمر عبارتند از:

عقب نشینی و یا حرکت تصویر در آینه

 به آرامی وضعیت خود را از آنچه که هستید، وارونه کنید.ذسر خود را بالا گرفته و شانه ها را به عقب و پایین بکشید. چانه خود را کمی بالا بیاورید تا سرتان با شانه ها و پشتتان، در یک راستا قرار بگیرد. این حالت را به مدت 30 تا 60 ثانیه نگه دارید، اما اگر احساس درد داشتید، حرکت را متوقف کنید بهتر است در هنگام انجام این تمرین، پشت به دیوار بایستید.

وضعیت مار کبری

 این وضعیت در ورزش یوگا، به تقویت عضلات پشت کمک کرده و از خمیده شدن پشت جلوگیری می کند. بر روی شکم دراز بکشید و پاهایتان را به عقب بکشید. کف دستانتان را بر روی زمین و نزدیک به دنده ها و یا شانه های خود قرار دهید. روی پاهایتان را بر روی زمین بگذارید. هنگامی که هوا را خارج می کنید، فقط از عضلات کمر و پشت (نه شانه ها و دستها) استفاده کنید تا به آرامی ستون فقراتتان کشیده شده و سر و سینه از زمین بلند شود. ران ها را به زمین فشار دهید و به پایین نگاه کنید تا عضلات گردنتان آرام شوند. سپس به آرامی پشت خود را پایین بیاورید در صورت امکان این حرکت را حداقل سه بار یا بیشتر تکرار کنید.

موقعیت پانچ

 این حرکت یوگا، شانه ها و پشت و همچنین شکم شما را تقویت می کند و باعث می شود که ستون فقرات خود را مستقیم نگه دارید. بر روی دستان و زانوهای خود بنشینید و کف دستها را به اندازه عرض شانه های باز کنید. به آرامی هر دو پا را به پشت سرتان بکشید و وزن خود را بر روی انگشتان پا و کف دستتان بیندازید. از عضلات پشت و شکم خود استفاده کنید تا از خم شدن پشتتان جلوگیری کنید. به پایین نگاه کنید و این حالت را تا زمانی که خسته نشده اید، حفظ کنید. این حرکت را تا جایی که برایتان امکان دارد، چند بار تکرار کنید.

نوع فیزیوتراپی برای درمان کایفوزیس و قوز کمر بستگی به نوع آن دارد. تمرینات ممکن است شامل پیاده روی، تنیس، وزنه برداری یا فعالیت های دیگری باشد که شما لذت می برید، و همچنین کشش ها و حرکاتی که برای پاسخگویی به نیازهای خاص شما، طراحی شده است.

افراد مبتلا به کایفوزیس موضعي، احتمالا فيزيوتراپي را برای اصلاح وضعیت خود و برگشتن به حالت اولیه، انجام میدهند. ماساژ و جابجا کردن ستون فقرات می تواند به حل مسائل مربوط به بازگشت به وضعیت اولیه و ترمیم حرکت مفصل نخاعی کمک کند.

کایفوزیس یا پشت گرد یا کیفوز

5. استفاده از لوازم و وسایل راحت (ارگونومیک)

 تقریبا برای همه افراد مبتلا به کایفوزیس و قوز کمر ، داشتن یک وضعیت مناسب مفید خواهد بود و این وضعیت، به آنها در اینکه راحت تر بنشینند و کارهایشان را با داشتن یک ستون فقرات خوب و سالم انجام دهند، کمک می کند. وضعیت بد و نامناسب می تواند سبب تشدید کایفوزیس و مشکلات دیگری شود. برخی از ارگونومی ها عبارتند از:

اقلام ارگونومیک هیچ معذوریتی درقبال تمام تلاش شما برای داشتن یک وضعیت خوب، ندارند

 در عوض، آنها برای پشتیبانی و بهبود وضع خوب شما ساخته شده است. شما نیز باید به درستی از آنها استفاده کنید و از اینکه برای قد شما تنظیم شده اند و چگونگی استفاده از آنها، مطمئن شوید.

پاهای خود را صاف بر روی زمین بگذارید بدون اینکه راه عبوری از بین پاهایتان باشد

 به شما کمک می کند که وزن بدن خود را حفظ کرده و از اینکه به راحتی خم شوید، جلوگیری می کند.

بحالت زاویه 90 درجه ننشینید

 در عوض، باید کمی تکیه دهید. صندلی باید یک زاویه بین 100 تا 110 درجه داشته باشد.

به پشت خود تکیه کنید

 تکیه زدن به پشت، باعث صاف نگه داشته شدن ستون فقرات در وضعیتی مناسب می شود.

زنگ تفریح داشته باشید

 بلند شوید و در اطراف حرکت کنید تا باعث انبساط و کشیدگی عضلات شوید.

صفحه نمایش را مستقیما در مقابل دید خود نگه دارید

 صفحه نمایش را هم تراز با سطح چشم خود قرار دهید، بنابراین دیگر مجبور نیستید گردن خود را دراز کنید و یا به جلو خم کنید و یا سرتان را برای دیدن بچرخانید.

اگر از صفحه کلید استفاده می کنید، آنرا به سمت پایین کمی شیب دهید و دور بگذارید

 دست ها نباید بالاتر از آرنج ها باشند. این کمک می کند که مچ دست و بازوها در وضعیت راحتتری قرار بگیرند.

کایفوزیس یا پشت گرد یا کیفوز

چگونه از پشت گرد یا کیفوز و قوز کمر جلوگیری کنیم؟

پشت گرد یا کیفوز به علت ضعیف شدن استخوان ها اتفاق می افتد و میتوان با درمان یا پیشگیری از پوکی استخوان، از مبتلا شدن افراد مسن به آن، جلوگیری کرد. در اغلب موارد میتوان از پوکی استخوان با داشتن فعالیت و مصرف مقدار زیادی ویتامین D و کلسیم، جلوگیری کرد.

کایفوزیس موضعی یا و قوز کمر را می توان با قرار دادن بدن در وضعیت مناسب و انجام تمرینات ورزشی برای تقویت عضلاتی که از ستون فقرات، گردن و شانه ها حمایت می کنند، درمان کرد.

برای موارد ناشی از نقص ستون فقرات یا بیماری های ارثی، هیچ راهی برای جلوگیری از این بیماری وجود ندارد. با این حال، درمان به موقع می تواند از بدتر شدن علائم جلوگیری کند. موارد خفیف تر ممکن است به درمان های ساده رژیم غذایی، درمان پوکی استخوان و فیزیوتراپی پاسخ دهند. با این حال، بسته به علت بروز پشت گرد یا کیفوز ، گاهی اوقات برای جلوگیری از عوارض جدی، به عمل جراحی نیاز است.

اقدامات احتیاطی

سعی نکنید خودتان این بیماری را تشخیص دهید. تعدادی از مشکلات مربوط به پشت هستند که ممکن است با شرایط دیگری که درمان های مختلفی دارند اشتباه گرفته شوند.

سعی کنید برای درمان پشت گرد یا کیفوز از یک متخصص مراقبت های بهداشتی کمک بگیرید. انجام ندادن درمان مناسب در برخی از انواع پشت گرد یا کیفوز ممکن است باعث مشکلات تنفسی، درد شدید پشت، نقص دائمی و مشکلاتی در رابطه با قلب یا سیستم عصبی، از جمله ضعف یا فلج شود.

 قبل از مصرف داروهای گیاهی یا مکمل ها، با پزشک یا داروساز، مشورت کنید، زیرا بسیاری از داروهای طبیعی می توانند با داروهای تجویزی تداخل پیدا کنند یا عوارض جانبی را به وجود بیاورند.

منبع: دکتر سلام

آخرین دیدگاه‌ها