در این مقاله از بخش زیبایی، پوست و موی دکتر سلام، هیدرودرم (هیدروفیشیال) را با دیگر درمان ‌های پوستی غیر تهاجمی (بدون نیاز به جراحی) مانند میکرودرم ابریژن، لایه برداری شیمیایی، میکرودرم ابریژن مقایسه می کنیم. نمی توان انکار کرد که آب گرم درمانی می تواند موجب طولانی تر شدن زیبایی پوست شما، کاهش خطوط ریز، چین و چروک، بهبود آکنه و آکنه روزاسه گردد. یکی از جدیدترین درمان های پوستی غیرجراحی در بازار هیدرودرم می باشد که یک شیوه درمانی است که ادعا می کند مطلوب ترین پوست صورت را برای شما حاصل خواهد کرد. هیدرودرم (هیدرافیشیال) چگونه می تواند با دیگر درمان های پوستی که امتحان خود را پس داده اند رقابت کند؟ بیایید نگاهی بیاندازیم.

هیدرودرم (هیدروفیشیال) چیست؟

برای انجام هیدرودرم (هیدروفیشیال) ، متخصصین زیبایی از یک دستگاه اختصاصی با عنوان هیدرودرم ام‌ دی مجهز به سیستم های لبه ای استفاده می کند تا در یک درمان از چهار روش مجزای جوانسازی صورت استفاده کند. این درمان چند مرحله ای موجب پاکسازی، لایه برداری و بیرون کشیدن سلول های مرده می ‌شود. پس از آن با استفاده از سرم تزریق شده با آنتی اکسیدان ‌ها، پیتید ها و اسید هیالورونیک جوانسازی پوست انجام می شود.

هیدرودرم (هیدروفیشیال)

این روش عمدتاً برای موارد زیر مورد استفاده قرار می گیرد:

  • خطوط و چروک ریز
  • خال های تیره
  • هایپرپیگمنتیشن
  • منافذ بسته
  • منافذ بسیار باز
  • آکنه خفیف
  • پوست چرب

این دستگاه چگونه کار می کند؟ هیدرودرم از یک سر مارپیچ مکنده منحصر به فرد برخوردار است که موجب بیرون کشیدن آلودگی ها می گردد و سرم را به طور عمیق به داخل منافذ می ریزد و آنها را در طول درمان باز می کند.

این روش بدون درد که در داخل مطب انجام می شود، برای افراد با هر نوع پوست به سرعت نتایج ماندگاری ایجاد می کند و قطعا به زمان استراحت نیاز ندارد.

اگرچه برخی از افراد  پس از درمان در حدود یک ساعت کشیدگی و قرمزی را تجربه می کنند، اثرات جانبی و خطرات هیدرودرم (هیدروفیشیال) در تمام سطوح  حداقل هستند.

هیدرودرم (هیدروفیشیال)

 هیدرودرم (هیدروفیشیال) در مقابل میکرودرم ابریژن

میکرودرم ابریژن یک روش  نسبتا جراحی می باشد که با استفاده از یک ابزار ساینده به آرامی پوست را سمباده می ‌زند تا لایه های ضخیم بیرونی را از بین ببرد. مرسوم ترین دستگاه های میکرودرم ابریژن مانند درماسویپ (DermaSweep)، در درمان با تزریق سرم مورد استفاده قرار می گیرند که موجب نرمی، صاف تر شدن و درخشنده تر شدن پوست می گردد.

گاهی اوقات هیدرافیشیال به عنوان هیدرودرم ابریژن مورد اشاره قرار می گیرد زیرا مشابه با درمان های میکرودرم ابریژن می باشد که به وسیله متخصص پوست شما انجام می شود.

هرچند برخلاف لایه برداری دستی که از طریق سمباده زدن در میکرودرم ابریژن انجام می‌ شود، هیدرودرم (هیدروفیشیال) برای پاکسازی عمیق و حذف آلودگی ها از سرم مکنده استفاده می کند. به همین دلیل روش هیدرودرم (هیدروفیشیال) ملایم تر و اثر بخش تر است.

تصمیم گیری در رابطه با انجام هیدروفیشیال یا میکرودرم ابریژن به مشکلات پوستی شما بستگی دارد.

یکی از مزایای میکرودرم ابریژن نسبت به هیدرودرم ابریژن این است که در آن علائم ترک پوستی  کاهش می‌ یابد. اگر در زمان مقایسه درمان های پوستی غیر جراحی این موضوع برای شما اهمیت دارد، می توانید برای این موضوع به میکرودرم ابریژن چند امتیاز بدهید.

با توجه به آنچه گفته شد، میکرودرم ابریژن برای مداخله در تعادل رنگ پوست شناخته شده است و می تواند نقاط روشن تر و تیره تر بر جای بگذارد. در همان زمان، هیدروفیشیال به طور سریع پوستی نرم تر حاصل می ‌سازد.

میکرودرم ابریژن برای افرادی با ترک های پوستی پیشنهاد می شود که به طور کلی به درمان خال های تیره و عدم تعادل رنگ در پوست فکر نمی ‌کنند. همچنین یک انتخاب مناسب برای افرادی با آکنه روزاسه فعال، مویرگ های شکننده، زخم های باز، پسوریازیس و دیگر شرایط پوستی است.

هیدرودرم (هیدروفیشیال)

هیدروفیشیال در مقابل میکرونیدلینگ

میکرونیدلینگ که به عنوان درمان القای کلاژن شناخته می شود یکی از محبوب ترین درمان های غیر جراحی برای جوان سازی پوست است. این فرآیند با استفاده از سوزن های ریزی که  لایه بیرونی را سوراخ می کنند، پوست را مجبور به تولید کلاژن بیشتر می کند و به جوان سازی کمک می کند. نتیجه، پوستی صاف تر و فریبنده تر است.

یکی از مهم ‌ترین اشکالات میکرونیدلینگ این است که می تواند موجب ایجاد زخم گردد و از خطر بالای عفونت برخوردار است. صرف نظر از اینکه این درمان به وسیله متخصص پوست یا در خانه انجام شود، سوزن های بزرگتر و سوزن های منحنی می ‌توانند موجب ایجاد زخم جبران‌ ناپذیر گردند و خطر عفونت را به همراه دارند.

با در نظر داشتن این مسئله، میکرونیدلینگ گزینه بسیار خوبی برای افرادی با مشکلات پوستی خاص یعنی جای زخم است. بر اساس مطالعه انجام شده در سال ۲۰۰۹ در مجله جراحی پوست و زیبایی شناسی تقریبا همه افرادی که میکرونیدلینگ انجام داده بودند بیان کردند که جای زخم های آنها به طور قابل توجهی بهبود یافته است و اثرات جانبی بلندمدت یا مضری را تجربه نکردند.

اگر نگرانی اصلی شما جای زخم آکنه و شلی پوست می باشد، میکرونیدلینگ یک گزینه عالی است.

با وجود این که میکرونیدلینگ درد زیادی ندارد، بسیاری از بیماران بیان کردند که در طول و پس از درمان دچار ناراحتی شده‌اند. اگر تحمل درد شما اندک است، قطعاً هیدرودرم (هیدروفیشیال) روش بهتری است.

میکرونیدلینگ نسبت به هیدرودرم (هیدروفیشیال) گزینه بهتری برای افراد با زخم های آکنه  عمیق، دائمی و دیگر زخم ‌های پوستی می ‌باشد و برای همه رنگ های پوستی توصیه می شود. این روش تنها به افرادی که در معرض خطر عفونت قرار دارند یا نسبت به درد سوزن آستانه تحمل پایینی دارند توصیه نمی شود.

هیدرودرم (هیدروفیشیال)

 هیدرودرم (هیدروفیشیال) در مقابل لایه برداری شیمیایی

هیدرودرم (هیدروفیشیال) و لایه برداری های شیمیایی سلول های پوستی مرده را از بین می ‌برند. لایه برداری های شیمیایی از سطوح مختلف برخوردار هستند و شامل لایه برداری های سطحی تا لایه برداری های عمیق می باشند و عمدا موجب پوسته پوسته شدن و پوست انداختن می ‌شوند.

این درمان از اسید هایی مانند اسید سالیسیلیک، اسید آلفا هیدروکسی و اسیدهای دیگر استفاده می ‌کند تا خطوط ریز، چین و چروک، لکه های پیری، کک و مک و زخم های سطحی را برطرف کند.

لایه بردار های شیمیایی می توانند فوق العاده موثر باشند اما برای همه خوب نیستند. به دلیل استفاده از اسید در آنها، به افرادی با اختلالات پوستی خاص توصیه نمی ‌شوند.

علاوه بر این، لایه بردار های پوستی در افرادی با رنگ های پوست روشن ‌تر اثر بخش تر هستند در حالی که هیدرودرم (هیدروفیشیال) به همه افراد با هر رنگ پوست خاص توصیه می شود.

اگر شما پرستار یا باردار هستید و یا به اگزما، آماس پوستی،  آکنه روزاسه یا پسوریازیس مبتلا هستید نباید از لایه برداری های شیمیایی استفاده کنید. از سوی دیگر، افراد با پوست بسیار حساس می توانند از هیدرودرم (هیدروفیشیال) استفاده کنند و به طور خاص برای درمان آکنه روزاسه و پوست های خشک و پوسته پوسته توصیه می شود.

لایه برداری شیمیایی برای افرادی با چین و چروک، خط های ریز، لکه های پیری و دیگر مشکلات پوستی که از پوست حساس، اختلالات پوستی یا رنگ پوست تیره برخوردار نیستند، مناسب است و افراد با پوست حساس، اگزما، آماس پوستی، آکنه روزاسه، پسوریازیس و دیگر اختلالات نباید از لایه بردار های شیمیایی استفاده کنند.

هیدرودرم (هیدروفیشیال)

هیدروفیشیال در مقابل فتوفیشال IPL

منبع نوری پالسی پر قدرت (IPL) یک روش جوانسازی پوستی می باشد که از پالس هایی مانند لیزر با نور منسجم برای  از بین بردن لکه های ناشی از نور خورشید، لکه های پیری، خال ‌ها، منافذ بزرگ و بسیاری دیگر از مشکلات پوستی شایع استفاده می کند.

این منبع نوری به طور عمیق به پوست نفوذ می کند و موجب انقباض رگ های خونی و کلاژن می گردد که به کاهش سرخی و خطوط پوست کمک می کند.

اگرچه درمان با IPL اثربخش می‌ باشد اما از معایبی برخوردار است. یکی از این معایب این است که آنها برای همه رنگ زدایی ها مناسب نیستند.

رنگ زدایی های عمیق مانند لکه های پیری و کک و مک ها معمولاً با میکرودرم ابریژن و سایر تکنیک های روشن کننده پوست بهتر درمان می شوند.

فتوفیشال IPL به افرادی با اختلالات پوستی توصیه می‌ شود و درمانی نسبتا ملایم است. همچنین این روش برای سرعت و حداقل تهاجمی بودن محبوب است. افراد می ‌توانند ظرف ۳۰ دقیقه یا کمتر درمان فتوفیشال را دریافت کنند و می توانند سریعا پس از درمان فعالیت های روزانه خود را انجام دهند برای مثال می توانند پس از درمان خودشان به سمت خانه رانندگی کنند.

هرچند، افرادی که فتوفیشال IPL را انجام دادند گزارش دادند که اثرات جانبی آن به ویژه سرخی، منافذ باز شده و ظاهر پوست سالخورده برای چندین هفته پس از درمان باقی می ‌ماند. همچنین برخی از افراد گزارش دادند که درمان بر دندان ‌های پرشده آنها اثر داشته است و موجب احساس ناراحتی مشابه با جویدن حلبی شده است.

فتوفیشال IPL گزینه مناسبی برای افراد با لکه های سطحی، آکنه روزاسه و دیگر مشکلات پوستی است. این درمان برای افرادی که از رنگ پوست تیره تر برخوردار هستند، افرادی با چروک و جای زخم عمیق و افرادی که داروی آکوتان مصرف می کنند مناسب نمی باشد. درمان های IPL گزینه خوبی برای افرادی با آکنه یا آکنه روزاسه شدید یا زنان باردار نمی باشد.

آفانتاسیا چیست؟

 هیدرودرم (هیدروفیشیال) چقدر هزینه دارد؟

مانند هر روش زیبایی دیگر، هزینه های این روش  به محل زندگی شما، تجربه فردی که این روش را انجام می دهد و میزان درمان مورد نیاز شما بستگی دارد.

به طور کلی، هزینه هیدرودرم (هیدروفیشیال) در هر مطب پزشکی می تواند متفاوت باشد. برای مقایسه، هزینه میکرودرم ابریژن معمولا کمی کمتر است. این دو گزینه به عنوان مقرون به صرفه ترین درمان های پوستی با حداقل حالت تهاجمی در نظر گرفته می ‌شوند.

میکرونیدلینگ یکی از گرانترین درمان های مراقبت پوست غیر تهاجمی می‌ باشد و هزینه هر جلسه درمان آن بالاست.

اگرچه لایه برداری های شیمیایی می‌توانند مقرون به صرفه باشند اما هزینه آنها به عوامل متعدد بستگی دارد. همچنین فتو فیشال IPL از هزینه متوسط برخوردار است.

بدون تردید برای بیشتر مردم هزینه عامل مهمی است و از این رو لازم است تا درمانی انتخاب شود که نتیجه مورد نظر شما را حاصل می ‌سازد. برای دستیابی به هدف زیبایی شناسی، درک گزینه ‌های موجود و اثرگذاری هر یک از آنها بر مشکل شما از اهمیت برخوردار هستند.


می دانید فیتوتراپی چیست؟ آیا می دانستید که واکنش نسبت به برخی از داروها چهارمین علت مرگ و میر در آمریکا است؟ با توجه به تحقیقات منتشر شده توسط دانشگاه هاروارد، احتمال واکنش نسبت به داروهای تجویزی حتی پس از آزمایش آن ها یک پنجم است. حتی داروهایی که به درستی تجویز شده بودند نیز باعث بستری شدن ۱.۹ میلیون نفر در هر سال می شدند، از این میان حدود ۸۴۰,۰۰۰ نفر تحت تاثیر عوارض جانبی دارو در بیمارستان بستری می شدند. تمام این ها نشان دهنده یک حقیقت تلخ هستند: داروهای جدید که برای بهبود حال ما ایجاد شده اند می توانند به ما آسیب وارد کنند. به همین علت است که فیتوتراپی یا استفاده از گیاهان دارویی و مولکول های گیاهان برای درمان، علمی در حال رشد است. به علاوه، این حقیقت که داروهای جدید همیشه نباید انتخاب اول ما در درمان باشند نیز در حال توسعه است. اما هنوز استفاده از داروهای جدید نسبت به داروهای گیاهی بیشتر است. در این مقاله از بخش طب سنتی و گیاهان دارویی دکتر سلام به بررسی فیتوتراپی یا همان گیاه درمانی می پردازیم.

فیتوتراپی چیست؟

فیتوتراپی به معنای استفاده از مولکول های گرفته شده از گیاهان در درمان و پیشگیری از بیماری است. می توان گفت که فیتوتراپی یعنی استفاده از داروهایی که ساختگی نیستند و در آزمایشگاه ها به روش مصنوعی ساخته نشده اند.

فیتوتراپی (گیاه درمانی)

تمام اصول و مواد استفاده شده در این داروها، مولکول های خالص گیاهان است. فیتوتراپی برای پیشگیری و رهایی از برخی عارضه های سلامتی، پیشگیری از پیری پوست و آکنه، دیابت، فشار خون بالا و حتی سرطان استفاده می شود.

فیتوتراپی در مقابل برخی از داروهای ساخته شده از گیاهان

دکتر بامی جوزف، موسس داروسازی گیاهی و محصولات گیاهی، اظهار کرده است که فیتوتراپی بر اساس دانش ساخت دارو بر مبنای گیاهی ساخته شده است که به آن “فیتو- فارموکولوژی” نیز گویند.

برخلاف، داروهای سنتی گیاهی، فیتوتراپی بر اساس آزمون و خطای طبی کنترل شده و مطالعات مولکولی دقیق است. درمان سنتی گیاهی همچون آیورودا، به ما دانش کلی تری از گیاهان دارویی ارائه می دهد.

برای مثال مطالعه گیاه رازک را می توان زیر مجموعه گیاه شناسی سنتی دانست. در داروهای آیورودا، این گیاه برای کاهش علائم استرس، اختلال خواب، کلسترول بالا و دیابت به کار می رود.

در داروسازی آیورودا یا داروسازی گیاهی، دانش کلی درباره استفاده از گیاهان و مزایای آن ها وجود دارد. اما در فیتوتراپی، گیاه را ایزوله می کنند و قسمت های مولکولی مختلفی را بررسی و مقایسه می کنند.

همان گونه که دکتر جوزف آن را تعریف کرد، “ما تستی از پادتنی مونوکلونال برای امور پزشکی ایجاد کردیم و قصد سنجیدن درجه خالص بودن و بیواکتیویتی آن را داشتیم. ما آزمایش های زیادی انجام دادیم و مطالعات پراکنده ای روی ساخت آن ها انجام دادیم و خصوصیات فارموکولوژی مولکول های خاصی را بررسی کردیم”.

پس به طور ساده فیتوتراپی نوع علمی گیاه شناسی دارویی است که از ترکیب های گیاهی و عصاره های خاصی برای ارتقاء سلامتی استفاده می کند. هم فیتوتراپی و هم گیاه شناسی دارویی سنتی نقطه اشتراکی دارند و نقطه اشتراک آن ها گیاه است.

اما هنگامی که دانشمندان گیاهان را تجزیه کردند و روی آن ها به طور علمی مطالعه کردند، دیگر به آن گیاه شناسی دارویی سنتی یا آیورودا نگفتند. پس به آن فیتوتراپی یا فیتو فارموکولوژی گفتند.

فیتوتراپی (گیاه درمانی)

داروهای فیتوتراپی و داروهای فارموکولوژی

داروهای گیاهی، شامل مولکول های طبیعی گیاهان بدون هیچ گونه تغییری هستند. به علاوه داروهای فارموکولوژی مولکول های ساختگی هستند. خواص فارموکولوژی زیادی در گیاهان یافت شد، به همین خاطر شرکت های فارموکولوژی هزاران تنوع ساختگی از مولکول های گیاهان را ایجاد کردند. سپس مطالعات بالینی انجام دادند و مجوزی تهیه کردند و این تنوع های ساختگی را “دارو” نامیدند.

مزایای برجسته گیاه درمانی

۱- داروهای طبیعی با منشا علمی

آن چه سبب تفاوت فیتوتراپی از گیاه شناسی سنتی می شود این است که فیتوتراپی پروسه ای علمی است. قبل از انتشار محصولات فیتوتراپی، آماده سازی آن ها شامل آزمایش های بالینی و مطالعات سخت بیومدیکال است.

در فیتوتراپی اعتقاد بر این است که فرد داروهای گیاهی سودمندی را دریافت می کند، این داروها ضرری ندارند و فراهمی زیستی آن ها بالاست. به همین خاطر است که آماده سازی داروهای فیتوتراپی زمان بر است و دائما گیاهان متفاوتی را ترکیب می کنند تا تاثیر مثبت مواد و ترکیبات را بالا ببرند.

۲- تاریخچه طولانی استفاده

از زمان های بسیار گذشته، از گیاهان برای درمان استفاده می شد. در هند، چین و فرهنگ های محلی استفاده از گیاهان دارویی تاریخچه ای بسیار طولانی دارد. در حقیقت با توجه به مطالعات منتشر شده درباره فارماکوگنوزی “تاریخچه درمان با گیاهان به اندازه تاریخچه قدمت بشر است”.

 در جستجو برای گیاهان مفید دارویی، بشر دنبال یافتن ترکیبات با خاصیت درمانی در پوست درخت، دانه، میوه و سایر قسمت های گیاهان بوده است. تاریخچه قوی درباره گیاهان دارویی نشان می دهد که آزمایش های طبی درباره این موضوع قدمتی هزاران ساله دارد.

در حقیقت تاریخچه برخی از اسناد درباره استفاده از داروها بسیار جزئی و دقیق و نزدیک به علم و دانش امروزی است.

۳- غیر سمی بودن و نداشتن هیچ گونه عوارض جانبی

داروهای گیاهی معمولا بی خطر و بدون مواد سمی هستند، و اگر از آن ها به طور درست استفاده شود، هیچ عوارض جانبی از خود نشان نمی دهند. در حقیقت حتی استفاده زیاد از این مواد هم بی خطر است.

فرمول موجود در این داروها در آزمایش تست و تثبیت شده است. اما در موارد نادری، آماده سازی فیتوتراپی و این داروها می توانند سبب ایجاد واکنش و حساسیت شوند که علت آن حساسیت متفاوت فردی نسبت به گیاهان و عصاره های خاص است.

برخی از داروها که نوع ساختگی این ترکیبات گیاهی هستند توسط بدن به عنوان زنوبیوتیک یا بیگانه زیست تلقی می شوند. اما بدن ما گیاهان طبیعی را می پذیرد و به همین خاطر است که هنگام استفاده از آن ها به عنوان دارو، عوارض جانبی مشاهده نمی شود.

۴- عدم تاثیر تحمل دارویی

با توجه به گفته های دکتر جوزف، داروهایی گیاهی همچون داروهای ساختگی و مصنوعی تاثیرات مخرب و تاثیر تحمل دارویی ندارند. به کاهش موثر بودن دارو در طول زمان، تحمل دارویی گویند.

گاهی اوقات با گذر زمان پاسخ بدن فرد نسبت به دارو، به علت مصرف زیاد از آن دارو پایین می آید. این اتفاق معمولا برای داروهای بدون تجویز پزشک و داروهای غیر مجاز می افتد. با استفاده فیتوتراپی که مواد را از مولکول های گیاهان واقعی می گیرند، استفاده از دارو به طور مداوم و حتی در طول زمان طولانی هم هیچ گونه ایرادی ندارد. بدن دارو را می پذیرد و آن را پس نمی زند.

فیتوتراپی (گیاه درمانی)

محصولات رایج فیتو تراپی

اگر چه بسیاری از محصولات دارویی که در آزمایشگاه ها ساخته می شوند، ساختگی و مصنوعی هستند، اما بسیاری از داروها ریشه در مواد گیاهی و طبیعی دارند. برای دهه ها، عصاره گیاهان و مشتقات آن ها به علت تاثیر درمانی در پیشگیری و درمان مشکلات سلامتی، توجهات زیادی را به خود جلب کرده بودند. داروهای بسیار زیادی وجود دارند که از گیاهان ساخته شده اند، داروهای معروف زیر از جمله آن ها هستند:

  • مورفین و کدئین که از گیاه خشخاش گرفته شده است.
  • سودافد (پزودوافدرین) و متامفتامین که از گیاه افدرا سینیکا گرفته شده اند.
  • آسپیرین (استیل سالیسیلیک اسید) که آن را از پوست درخت بید تهیه می کنند.
  • پنی سیلین که از قارچ کپکی سبز آن را تهیه می کنند.

امروزه محصولات دارویی را می توانید به صورت آنلاین سفارش دهید یا از داروخانه ها سفارش دهید. برخی از محصولات گیاهی از عصاره گیاه رازک، کانابیدیل یا روغن CBD تهیه می شوند. ترکیب این مواد خاصیت درمانی دارد. محصولات فیتوتراپی زیادی طراحی شده اند که فشار خون بالا را پایین می آورند، با دیابت مبارزه می کنند و به حفظ سلامت انسان کمک شایانی می کنند.

محصولات گیاهی معمولا با گیاهان و چاشنی هایی که در داروسازی گیاهی شهرت دارند، ساخته می شوند. این موارد شامل زردچوبه، ریحان، جینگو بیلوبا، آشواگاندا، جینسنگ، زنجبیل، کورکومین و کندر هستند.

فیتوتراپی (گیاه درمانی)

آموزش های مربوط به گیاه درمانی و فیتوتراپیست ها و محل آموختن آن ها

بهترین راه برای تبدیل شدن به یک فیتوتراپیست موفق، گذراندن دوره و گرفتن مدرک داروشناسی است. سپس می توانید دوره داروشناسی گیاهی را نیز بگذرانید. اما این را بدانید که جاهای زیادی ادعا می کنند که “مدرک فیتوتراپی” ارائه می دهند اما در حقیقت گیاه شناسی دارویی سنتی را آموزش می دهند. همان طور که قبل تر هم گفتیم بین این دو تفاوت وجود دارد زیرا فیتوتراپی به جنبه علمی و مولکول های گیاهان، هنگامی که با سایر مولکول ها ترکیب می شوند، بر می گردد.

سخن آخر

  • فیتوتراپی به استفاده از مولکول های گیاهان برای درمان و پیشگیری از بیماری ها بر می گردد.
  • اگر چه در درمان های سنتی توسط گیاهان نیز از گیاهان برای بهبود استفاده می شود اما فیتوتراپی علمی است که برای تولید داروهای موثر از آزمایش های زیادی در آزمایشگاه ها بهره می گیرد.
  • مزایای اصلی فیتوتراپی، علمی بودن روش آن، تاریخچه طولانی آن، تاثیر غیر سمی و عدم تحمل دارویی پس از استفاده طولانی مدت از آن است.


کودکان و نوجوانانی که درگیر اختلال اضطراب اجتماعی (SAD) هستند، گاهی تا بزرگسالی با این علائم زندگی می کنند بدون این که حتی متوجه آن ها شوند. اگر چه SAD سومین اختلال سلامت ذهن رایج است، بسیاری از والدین و معلمان با علائم و نشانه های آن در کودکان و نوجوانان آشنا نیستند. اختلال اضطراب اجتماعی شامل ترس یا فوبیای شدید از موقعیت های اجتماعی یا عملکردی است. اگرچه بسیاری از نوجوانان اضطراب های نرمال ناشی از تغییرات بلوغ را تجربه می کنند، افرادی که اختلال اضطراب اجتماعی دارند ترس زیادی را از موقعیت هایی که با آن روبرو هستند، تجربه می کنند. برای برخی از نوجوانان، اضطراب اجتماعی مزمن و شدید میگردد و روی عملکرد آن ها در مدرسه، فعالیت های فوق برنامه و توانایی دوست یابی تاثیر می گذارد. در این مقاله از بخش روانشناسی دکتر سلام، به بررسی اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان می پردازیم.

انواع اختلال اضطراب اجتماعی

گاهی کودکان و نوجوانان با نوع کلی تری از اضطراب اختلال اجتماعی دست و پنجه نرم می کنند و گاهی تنها در عملکرد به مشکل بر می خورند (تنها در موقعیت های عملکردی دچار اضطراب می شوند‌).

اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان

علائم اختلال اضطراب اجتماعی

علائم این اختلال در کودکان با توجه به تفاوت در سن متغیر است. به عنوان والدین یا کسی که به کودک اهمیت می دهد باید بدانید که تمام این موارد نشان دهنده SAD نیستند، اما اگر این علائم را مشاهده کردید و دلیل آن را نیز پیدا کردید، با یک روان درمانگر برای اطلاعات بیشتر مشاوره کنید.

کودکان در سنین پیش از دبستان:

  • ترس از چیزهای جدید
  • زود رنجی، گریه، نق زدن
  • افسردگی و وابستگی
  • امتناع از حرف زدن
  • کودکان در سنین مدرسه:
  • ترس از بلند خواندن یا جواب دادن به سوال ها در کلاس
  • ترس از صحبت با سایر کودکان
  • ترس از ایستادن در جلوی بقیه دانش آموزان
  • ترس از صحبت کردن با بزرگسالان
  • ترس از انجام فعالیت های ورزشی و موسیقی
  • ترس از سفارش دادن غذا در رستوران
  • ترس از شرکت در جشن تولد
  • ترس از ملاقات با دوستان
  • ترس از قضاوت شدن توسط دیگران
  • امتناع از شرکت در فعالیت ها

اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان

نوجوانان:

مثل نوجوانی که ..

  • ساکت است
  • همه چیز را درون خود می ریزد
  • اگر تشویق به صحبت شود، بیشتر عقب می کشد
  • مردد است
  • بی اراده است
  • دائما نگران قضاوت منفی است
  • ترس از تحقیر و خجالت
  • دست به سینه بودن
  • پایین نگه داشتن سر
  • تغییرات اندک حالت چهره
  • داشتن عادات عصبی همچون پیچاندن مو و بی قراری

رفتار در مدرسه:

  • معمولا عملکرد ضعیفی در مدرسه از خود نشان می دهند
  • دست خود را در کلاس برای داوطلب شدن بالا نمیبرد
  • بیرون از محیط کلاس با همکلاسی ها رابطه ای ندارد
  • ترس از اجرا و ارائه در برابر دیگران/ صحبت در جمع
  • ترس از بلند صحبت کردن در کلاس
  • هنگامی که در مرکز توجه است احساس ناآرامی دارد
  • به تنهایی در کتابخانه و یا کافه می نشیند
  • ترس از درخواست کمک از معلم
  • اگر دیر آمده باشد از آمدن سر کلاس می ترسد
  • از رفتن به مدرسه امتناع می کند و درس ها را پاس نمی کند

رفتار با دیگران:

  • در محیط های گروهی احساس راحتی ندارد
  • دوستان کمی دارد
  • ترس از شروع مکالمه و شرکت در بحث
  • از درخواست با هم بودن به دیگران می ترسد
  • از تماس گرفتن با دیگران می ترسد
  • از برقراری ارتباط چشمی می پرهیزد
  • آرام سخن می گوید و من من میکند
  • تمایل به در مرکز بودن ندارد و معمولا در حاشیه است
  • هنگامی که با دیگران صحبت می کند، درباره خود چیزی نمی گوید

نوجوانانی که اختلال اضطراب اجتماعی دارند، معمولا در تمام زمینه های زندگی به مشکل بر میخورند. این افراد عملکرد ضعیفی در کلاس دارند و برای شرکت در کلاس ها تمایلی ندارند. دانش آموزانی که اختلال اضطراب اجتماعی دارند کمتر تمایل به دوست یابی و شرکت در فعالیت های فوق برنامه دارند.

افرادی که اختلال اضطراب اجتماعی شدید دارند، از رفتن به مدرسه و ترک خانه امتناع می کنند. به علاوه عدم درمان اختلال اضطراب اجتماعی در بلوغ، ریسک ابتلا به مشکلات سلامت ذهن در آینده را بالا میبرد. این مشکلات شامل افسردگی، اختلالات خورد و خوراک، مصرف مواد و حتی فکر کردن به خودکشی است.

اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان

دلایل

اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان، همچون بزرگسالان می تواند به دلایل ژنتیکی، عوامل محیطی، عوامل اجتماعی و عوامل ذهنی/ بیولوژیکی اتفاق بیفتد. بسیاری از والدین خود را سرزنش می کنند و خود را مقصر می دانند اما ترکیبی از عوامل سبب این اختلال می گردد. مهم ترین کاری که می توانید انجام دهید، حمایت از کودک و کمک به آن ها است.

تشخیص اختلال اضطراب اجتماعی

تشخیص اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان شامل ارزیابی عوامل در موقعیت های مختلف است. این ارزیابی گاهی شامل دیدگاه والدین و معلمان است و با استفاده از مدارک ثبت شده در مدرسه انجام می شود.

گاهی اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان آشکار نمی شود زیرا والدین و بزرگسالان فکر می کنند که کودک یا نوجوان خجالتی است. اما تشخیص و اقدام زود هنگام در پیشگیری از اختلالات طولانی مدت موثر است. عارضه های سلامتی بالقوه را تشخیص می دهند و دلیل رفتارهایی همچون قلدری کردن را نیز پیدا می کنند.

اگر احتمال خود آزاری و خودکشی در دانش آموز وجود داشته باشد، این عوامل را باید سریع تشخیص داد. ملاک های تشخیص ناخوشی که در بزرگسالان به کار می روند را در کودکان و نوجوانان نیز به کار میبرند. اما موارد احتیاطی دیگری نیز وجود دارند که باید آن ها را جدی گرفت.

کودکان و نوجوانان متوجه نمی شوند که ترس آن ها غیر منطقی است و فکر می کنند که تنها هنگامی که با بزرگسالان صحبت می کنند این ترس به سراغ آن ها می آید اما اکثرا هنگامی که با همسن و سالان خود صحبت می کنند نیز به مشکل بر میخورند.

اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان

درمان

درمان این اختلال در کودکان و نوجوانان با کمک به آن ها در کاهش اضطراب و کمک به آن ها در انجام فعالیت های مدرسه و روزمره است. درمان های موثر شامل موارد زیر هستند:

  • رفتار درمانی شناختی (CBT)
  • خانواده درمانی
  • داروهایی همچون مهار کنندگان باز جذب سروتونین همچون پاکسیل، زولوفت، پروزاک و زاناکس

به علاوه درمان های استاندارد، استراتژی های زیادی وجود دارند که معلمان، والدین و دانش آموزان برای کنترل اختلال اضطراب اجتماعی در محیط مدرسه و خارج از مدرسه می توانند از آن ها استفاده کنند.

مدرسه نقش مهمی در این اختلال دارد، زیرا جایی است که اختلال اضطراب شخصیتی مخرب ترین تاثیر را روی عملکرد نوجوانان میگذارد. اقدامات مربوط به مدرسه که توسط روانشناسان، دانش آموختگان مهارت های اجتماعی و دانش آموختگان مهارت های علمی انجام می شوند می توانند در بهبود عملکرد مدرسه در اختلال اضطراب اجتماعی سودمند باشند.

به عنوان والدین باید درباره این اختلال اطلاع کسب کنید و آگاهی خود را درباره چیزی که نوجوانان در حال تجربه آن هستند، بالا ببرید. با معلمان، مشاوران مدرسه و سایر کارکنان مدرسه برای تلاش در بهبود اوضاع فرزندتان، در ارتباط باشید. با یکدیگر، می توانید موقعیت را برای کودک یا نوجوانی که دچار این اختلال است بهبود ببخشید.

اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان

نکاتی برای والدین

به عنوان والدین کودکان مضطرب اجتماعی، اطلاع از این که چگونه می توانید از کودک خود حمایت کنید سخت است. باید اضطراب اجتماعی فرزند خود را از راه مفیدی کنترل کنید. به کودک یا نوجوان این امکان را بدهید که خود را در موقعیت هایی که از آن ها واهمه دارد قرار دهد تا بتواند با ترسش روبرو شود.

هنگامی که در موقعیتی که از آن واهمه داشتند، قرار گرفتند آن ها را مضطرب نکنید. اهدافی واقع گرایانه همچون شرکت در انجمن و دوست یابی برای کودک و نوجوان در نظر بگیرید. سپس کارهایی که باید برای رسیدن به این هدف انجام دهند را مشخص کنید. به علاوه از فعالیت هایی همچون هنر، هنرهای دست ساز، موسیقی، یوگا و نویسندگی که به کودک و نوجوان کمک می کنند و به آن ها احساس آرامش می دهند، حمایت کنید.

 شنونده خوبی باشید و به کودک و نوجوان نشان دهید که می توانند بر این شرایط غلبه کنند. به کودک و نوجوان موفقیت ها و دستاوردهای گذشته را یادآوری کنید و به او اعتماد به نفس بدهید. سرانجام اگر اضطراب کودک یا نوجوان شدید شد، به مشاور مراجعه کنید. حل برخی مشکلات برای شما به عنوان والدین سخت است و گاهی باید با دارو و روان درمانی با آن ها مقابله کرد.

سخن آخر

اگر کودک یا نوجوانی دارد که معتقدید دچار اختلال اضطراب اجتماعی هستند، بهتر است وقت ملاقاتی برای تشخیص و درمان تنظیم کنید. هر چه مدت زمان طولانی تری بگذرد و این اختلال درمان نشود، اختلال کودک شدیدتر می گردد. اگر نوجوانی هستید که با این اختلال زندگی می کند، درباره این علائم با والدین و معلم و مشاور و راهنمای خود صحبت کنید و می توانید از آن ها درخواست کمک کنید.


ورزش کردن در پیری فواید زیادی بر سلامتی آنها می گذارد. آیا می دانید چه نکاتی را باید در این راستا رعایت کنند. با افزایش سن برخی فکر می کنند بدنشان تحمل ورزش ندارد. شاید این تفکر درست باشد اما مطمئنا بدن شما برای ورزش های سنگین تحمل ندارد و ورزش های سبک می تواند شما را سرحال کند و بیماری ها را از شما دور کند. افراد سالخورده و میانسال نیز می توانند مانند جوانان از فواید ورزش بهره مند شوند. در این مقاله از بخش ورزش و سلامتی دکتر سلام به بررسی پیری و ورزش کردن می پردازیم.

پیری و ورزش کردن – فقط حرکت کنید!

شما می توانید بدون فعالیت فیزیکی هم زندگی کنید و به نظر خودتان مشکلی هم نداشته باشید اما خوب است بدانید که هر ساله حدود 3.2 میلیون نفربه دلیل نداشتن فعالیت فیزیکی میمیرند. ورزش منظم، به ویژه در میان افراد مسن، برای سلامتی بسیار مهم است.

 

نکات ورزشی برای سالمندان

پیری و ورزش کردن – نگویید من پیر شده ام!

ورزش برای همه است حتی افرادی که می گویند من پیر شده ام. حتی مقادیر متوسط ​​فعالیت بدنی می تواند تاثیر بزرگی داشته باشد. اول، البته، با دکتر خود صحبت کنید. اگر شما غیرفعال شده اید، باید هرچه زودتر شروع کنید، به خودتان بگوئید، 5-10 دقیقه فعالیت متوسط ​​را هر روز انجام دهید. خودتان از تاثیرش شگفت زده می شوید.

فقط باید ورزش کردن را ساده در نظر بگیرید!

به خاطر سنتان نیست که احساس خستگی می کنید و نیاز به استراحت دارید بلکه به خاطر کم تحرکیتان است که زود خسته می شوید و حس می کنید باید استراحت کنید. حتی افراد مسن با مشکلات جدی مثل بیماری قلبی، دیابت، آرتریت و… می توانند با ورزش کردن در زندگی،  بهتر زندگی کنند.

نگویید قلبم تحمل ورزش را ندارد!

هر چه بیشتر پا به سن می گذارید، شانس کمتری برای چیزهایی مثل حمله قلبی و سکته مغزی وجود دارد. دکتر شما می تواند به شما بگوید چه نوع تمرین هایی برای شما بهترین هستند و چه مدت باید آنها را انجام دهید. شما احتمالا برای 150 دقیقه فعالیت هوازی متوسط ​​خواهید داشت، مانند پیاده روی سریع و یا دوچرخه سواری آسان. جارو کردن یا چمن زنی با ماشین چمن زنی یا یک جلسه تمیز کردن سنگین نیز می تواند به عنوان یک فعالیت برای شما در نظر گرفته شود. و شما مجبور نیستید آنها را پشت سر هم انجام دهید بلکه می توانید آنها را به بخش های 30 دقیقه ای قسمت کنید و انجام دهید.

ورزش هایی برای افزایش قدرت بدنی سالمندان

نمی توانید مثل قدیم حرکت های سخت انجام دهید!

تمریناتی که انعطاف پذیری را ترویج می دهند استقامت، قدرت و تعادل را نیز بهبود می بخشند. این تمرینات را می توان به عنوان مثال، تمرینات کششی که ، پاها، شانه ها، گردن و پشت شما را هدف قرار می دهند، انجام داد. یوگا هم می تواند کمک کند. با این حال، آن را آسان انجام دهید یعنی حرکت هایی که به شما فشار زیادی وارد نمی کند را انتخاب کنید و انجام دهید. به طور کلی، افراد مسن هم مانند جوانان ورزش می کنند، اما برخی قسمت ها در افراد سالخورده ضعیف تر از جوانان است و نیاز به کار کردن بیشتری دارد. یکی از این قسمت ها، انعطاف پذیری گردن است، که باعث می شود بتوانید حین دوچرخه سواری یا رانندگی پشت سر خود را ببینید. مورد دیگر قدرت و نیروی گرفتن است که توسط آن می توانید در بطری ها را باز کنید یا اشیاء سنگین را بلند کنید. ورزش به شما کمک می کند همیشه بتوانید مستقل زندگی کنید و برای انجام کارهایتان به کسی محتاج نشوید.

ترس از آسیب رساندن به خود دارید

برای داشتن ایمنی، ابتدا با پزشک خود مشورت کنید، مخصوصا اگر غیر فعال بوده اید و تازه می خواهید شروع به انجام فعالیت های ورزشی کنید و  یا مشکلات و بیماری های جدی داشته باشید. پزشک شما می داند که چه چیزی نیاز دارد و چه کاری می توانید انجام دهید. کارشناسان می گویند که کسانی که تازه شروع به فعالیت می کنند، باید به آرامی با تمرینات آهسته شروع کنند. نوشیدن مقدار زیادی آب، گوش دادن به بدن خود، گرم کردن قبل از تمرین، و بعد از آن سرد کردن از جمله برنامه های مهم برای شروع فعالیت و ورزش کردن می باشد.

همانی باشید که می خواهید

مطالعات اخیر نشان می دهد که تمرینات خاص – مانند سوار شدن دوچرخه ثابت – در واقع به کاهش سلولیت شما که  در مدت زمان طولانی بوجود آمده است کمک می کند  به عبارت دیگر، هیچ وقت دیر نیست که از مزایای ورزش بهره ببریم. مهم نیست که چقدر مسن هستید، چقدر غیر فعال بوده اید، ورزش می تواند کمک زیادی برای شما باشد.

تاثیر ورزش بر تعادل شما

ورزش روزانه یا حداقل سه روز در هفته قدرت تعادل را در افراد میانسال که مبتلا به ورم مفاصل یا زانو درد هستند تقویت می کند. بر طبق تحقیقات انجام گرفته، هم تمرینات ایروبیک و هم بدنسازی، هر دو به تقویت تعادل بدن کمک می کند. برای انجام ورزش بدنسازی حتما با پزشک خود مشورت کنید. همچنین سه بار در هفته پیاده روی ۴۵ دقیقه ای، جربان اکسیژن را در ریه های شما تقویت می کند، و به این ترتیب قدرت تمرکز شما را تقویت می کند.


شکستگی مچ پا مربوط به استخوان می‌باشد، ممکن است در یک تصادف با اتومبیل یا پرت شدن از یک بلندی مچ پای شما دچار شکستگی شود. شکستگی‌های مچ پا می‌تواند از یک ترک ساده و جزیی بر روی استخوان و یا شکستن استخوان تا پوشت شما متنوع باشد. درمان شکستگی مچ پا بستگی به محل دقیق شکستگی می‌تواند متفاوت باشد. اگر مچ پا دچار آسیب بسیار شدیدی شده باشد احتیاج به عمل جراحی دارد، در این عمل استخوان شکسته به وسیله ایمپلنت‌های پزشکی به استخوان‌های سالم پیچ می‌شوند تا بهبودی به طور کامل حاصل شود. در این مقاله از بخش ارتوپدی دکتر سلام به بررسی شکستگی مچ پا می پردازیم.

علائم شکستگی مچ پا

  • درد بسیار شدید در لحظه
  • داشتن احساس درد با فعالیت و آرام شدن با استراحت کردن
  • ورم داشتن زیاد
  • دیدن آثار کبودی
  • نسبت به ضربه خوردن حساس
  • تغییر شکل دادن
  • به سختی راه رفتن

شکستگی مچ پا

زمان ملاقات با پزشک برای شکستگی مچ پا

در صورتی که درد و تورم مچ پای شما با استراحت التیام پیدا نکرد یا اگر درد و تورم در طولانی مدت بدتر شد و در راه رفتن دچار مشکل شده‌اید حتما به سراغ پزشک بروید.

علل 

شایع‌ترین علل شکستگی مچ پا:

تصادف با اتومبیل یکی از رایجترین علل شکستگی می‌باشد، در اکثر مواقع بیماران آسیب دیده به وسیله تصادف احتیاج به عمل جراحی دارند. افتادن از بلندی نیز دومین علل شایع برای شکستگی مچ پا می‌باشد. حتی ممکن است پس از افتادن از یک ارتفاع کم هم دچار آسیب شوید.

پیچیدن پا نیز یکی دیگر از دلایل می‌باشد. پیچیدن پا به هنگام راه رفتن نیز می‌تواند یکی دیگر از علل باشد. پیچش مفصل پا می‌تواند باعث انقباض استخوان و شکستن آن شود.

عوامل بالا بردن احتمال شکستگی مچ پا

شما ممکن است در معرض خطر بالای شکستگی مچ پا باشید اگر:

اگر در تمرینات سخت ورزشی شرکت می‌کنید و یا به عبارت دیگر ورزش را به طور حرفه‌ای دنبال می‌کنید.ورزش‌هایی مانند بسکتبال، ژیمناستیک، تنیس، فوتبال و … می‌تواند ریسک شکستگی مچ پای شما را بالا ببرد.

باید دقت داشته باشید که اگر به عنوان یک ورشکار حرفه‌ای مشغول به تمرین کردن هستید اصلی ترین نکته انتخاب کفشی مناسب می‌باشد تا از پاهای به خوبی مراقبت کند و از پیچ خوردن پاهای شما در حین تمرین جلوگیری کند. همچنین رعایت کردن اصول ورشی در تمرینات اولیه و گرم کردن‌ها برای کم کردن ریسک شکستگی مچ پا بسیار حائز اهمیت هستند.

اگر به طور ناگهانی زمان تمرینات خود را افزایش داده‌اید و بدن شما خستگی زیادی را متحمل می‌شود ریسک شکستگی را به یکباره برای خود بالا برده‌اید.

بعضی از مشاغل و فعالیت داشتن در آن‌ها شانس شکستگی را بالا می‌برد. راه رفتن در خانه تاریک با نورهای ضعیف نیز یکی دیگر از عوامل شکستگی می‌تواند باشد.

این نکته را فراموش نکنید که اگر در شرایط خاص یا سنین بالایی هستید و دچار پوکی استخوان هستید شما را در معرض شکستگی بیشتری قرار می‌دهد.

شکستگی مچ پا

عوارض جانبی

داشتن عوارض جدی بعد از شکستگی مچ پا بسیار نادر است اما ممکن است رخ دهد، با یکدیگر به بررسی عوارض احتمالی می‌پردازیم:

آرتروز: شکستگی‌هایی که در مفاصل گشترش می‌یابند ممکن است سالیان بعد شما را دچار آرتروز کند. اگر پس از زمانی بسیار طولانی باز هم در مچ پای خود احساس درد داشتید با پزشک خود موضوع را در میان بگذارید.

عفونت استخوانی: اگر شکستگی باز دارید، به این معنی که یک سر استخوان از پوست خارج شده باشد استخوان شما ممکن است در معرض باکتری‌هایی قرار گرفته باشد که باعث عفونت شوند.

سندرم مفاصل: این وضعیت به ندرت بر اثر شکستگی مچ پا رخ می‌دهد. این بیماری باعث درد، تورم و گاهی ناتوانی در به حرکت درآوردن عضلات پاها می‌شود.

آسیب‌های عروقی: گاهی اوقات شکستگی ها می‌توانند با اعصاب و رگ‌های خونی اطراف خود آسیب وارد کنندو اگر دچار بی حسی یا مشکلاتی در گردش خون شدید سریعا به پزشک خود اطلاع دهید. فقدان جریان خون مناسب می‌تواند باعث از دست دادن یک استخوان شما شود.

راه‌های جلوگیری از شکستن مچ پا

نکات اساسی ورزشی و ایمنی برای جلوگیری از شکستگی مچ پا:

برای زمان‌های پیاده روی از کفش مناسب استفاده کنید.

کفش‌های ورزشی خود را به طور مرتب تویض کنید. به محض اینکه پاشنه کفش شما از بین رفت کفش خود را تعویض کنید. اگر دونده‌ای حرفه‌ای هستید هر 300-400 مایل کفش خود را تعویض کنید.

ورزش‌هایی مانند شنا و دوچرخه سواری استخوان‌های شما را قوی و محکم می‌کند.

مواد غذایی غنی از کلسیم مانند شیر، ماست و پنیر استخوان‌های بدن شما را کاملا قوی و محکم نگه می‌دارد.

مصرف مکمل‌های ویتامین D نیز می‌تواند به هرچه قوی‌تر شدن استخوان‌های شما کمک کند.

اگر احساس ضعف در مچ پاهای خود دارید از پزشک خود بخواهید تا با دادن ورزش‌های مناسب به شما کمک کند تا مچ پاهایتان را قوی کنید.


شانه مفصلی بسیار پیچیده می باشد، شانه ساختمانی ترکیبی از ماهیچه ها، تاندون ها ( تاندون ها ماهیچه ها را به استخوان متصل می کنند) دارد. شانه ها اجازه می دهند که پشت خود را بخارانید، رانندگی کنید یا شی را از قفسه بردارید. اما انجام این حرکات به این معنی نیست که همه چیز درست است و به همین دلیل است که عده ای از درد شانه گله دارند. در این مقاله از بخش ارتوپدی دکتر سلام به بررسی شانه درد و راه های درمان ان می پردازیم.

قسمت های مختلف شانه و نقش آن در شانه درد

شانه دارای 3 استخوان است: یکی در قسمت بالایی بازو (استخوان بازو) که در حفره ای به نام استخوان کتف قرار می گیرد و سومین استخوان ترکیب ماهیچه و تاندون ها می باشد که به آن ها استخوان گردشی می گویند.

شانه درد

مشکلات شانه و تاثیر آن بر شانه درد

اگر شانه شما آسیب دیده است و دچار تنگی نفس و درد در ناحیه قفسه سینه هستید، این علائم حملات قلبی می باشد. باید از کسی بخواهید که شما را به اورژانس ببرد اگر توانایی حرکت شانه و بازو را ندارید یا دچار تورم ناگهانی و درد شدید هستید.

اگر درد زیاد شدید نیست اما هنوز از بین نرفته است یا شانه متورم، قرمز و گرم است به پزشک مراجعه کنید. او در مورد نشانه ها از شما خواهد پرسید و به حرکت دادن شانه کمک خواهد کرد.

آزمایش

پزشک ممکن است که بخواهد دقیق تر درون شانه را مورد بررسی قرار دهد. اشعه ایکس به وضوح جراحت استخوان ها را نشان خواهد داد و سی تی اسکن جزئیات دقیق تری را نشان خواهد داد. ام آر آی یا الترا سوند بافت های اطراف شانه اگر آسیب دیده باشند را نشان خواهد داد.

آرتروسکوپی 

اگر پزشک هنوز در مورد آسیب دیدگی مطمئن نباشد از این روش استفاده خواهد کرد. او سوراخی بر روی پوست ایجاد می کند و لوله ای به همراه دوربین به درون شانه می فرستند. این روش تنها راه تشخیص نیست اما در بعضی موارد، ابزار خاص می توانند به تشخیص صحیح کمک کنند.

آماس کیسه های مفصلی

این بیماری زمانی ایجاد می شود که کیسه های کوچک پر از مایع اتصال بین استخوان ها را کاهش می دهند. اگر حرکاتی انجام دهید که زیاد شانه ها را درگیر کند مثل پرتاب دیسک، بیس بال یا بالا بردن چیزی بالای سر، این کیسه ها ملتهب خواهند شد. اگر این بیماری داشته باشید حتی راحت ترین کارها مثل لباس پوشیدن نیز سخت خواهد بود.

تاندونیتیس

این بیماری به آهستگی و به مرور زمان اتفاق خواهد افتاد. شرایطی که التهاب مفاصل را بدتر خواهد، مثل آرتروز می تواند باعث تاندونیتیس گردد. تاندون های شانه بیشتر دچار آسیب خواهند شد.

تاندونیتیس مزمن

فعالیت هایی که باید در آن دست ها را بالا برد مثل بیس بال، شنا می توانند باعث این بیماری شوند بخصوص اگر این فعالیت ها را به طور مداوم، اشتباه و بدن استراحت انجام دهید.

شانه درد

 پارگی تاندون

این اتفاق به آهستگی و مرور زمان یا ناگهانی خواهد افتاد.  معمولا با پیچ خوردن تاندون استخوان گردشی شانه. این آسیب مانع از حرکت دادن شانه خواهد شد. اگر تاندون به طور کامل پاره شود، ماهیچه از استخوان جدا خواهد شد و زمان زیادی برای درمان آن لازم است. اگر تنها بخشی پاره شده باشد سریعتر درمان خواهد شد.

عدم تعادل

حرکت ناگهانی شانه یا گاهی لباس پوشیدن می تواند باعث آسیب تاندون شانه شود. شاید شما آن را یک شانه درد ساده تلقی کنید اما اتفاق می تواند رباط، تاندون و ماهیچه را پاره کند و دوباره این درد حس شود. با بالا بردن دست دوباره درد به سراغتان خواهد آمد و ممکن است که در آینده آرتروز بگیرید.

آرتروز

این بیماری زمانی به سراغ فرد می آید که غضروف پوشاننده استخوان ساییده و از بین رفته باشد. این بیماری باعث درد و تورم خواهد شد و حرکت استخوان را سخت می کند. بیماری آرتروز در سنین میانی ایجاد می شود و با گذر زمان بدتر خواهد شد.

درمان درد شانه

این درمان ها برای اکثر ناراحتی های شانه مناسب است. استراحت و فیزیوتراپی (ترکیبی از ماساژ)، تمرینات کششی می توانند به درمان درد و حرکت شانه ها کمک کند. داروها به تسکین درد و تورم کمک خواهند کرد.

جراحی

معمولا نیازی به جراحی نخواهد بود استراحت و فیزیو تراپی جوابگو خواهد بود. اما بعضی از مشکلات مثل مفصل چرخشی شانه ممکن است که نیاز به جراحی داشته باشد. جراح با تعویض استخوان شانه می تواند آن را درمان کند.

درمانی برای مشکلات نادر

درمان مشکلاتی مثل عفونت، تومور و بیماری های عصبی متفاوت تر خواهد بود. پزشک می تواند عفونت های میکروبی را توسط آنتی بیوتیک ها درمان کند. تومور با جراحی برداشته خواهد شد. مشکلات عصبی ممکن است بر روی اعصاب و سلول های مغزی تاثیر بگذارند. در این حالت نیاز به درمان ویژه خواهد بود.


انواع صدمات و آسیب های احتمالی مچ پا چیست؟ چگونه میتوان ان را درمان کرد؟ یکی از مهمترین قسمت های بدن، پا است که بیشترین احتمال آسیب را نیز دارد. مچ پا به دلیل نزدیکی با زمین و همچنین بیماری های مختلف ممکن است بیشترین احتمال آسیب را داشته باشد. عوامل مختلفی وجود دارند که سبب بیماری و صدمه مچ پا می شود که در ادامه به آنها اشاره شده است. در این مقاله از بخش ارتوپدی دکتر سلام به بررسی انواع صدمات مچ پا و راه های درمان آنها می پردازیم.

پیچ خوردگی مچ پا

پیچ خوردن مچ پا باعث آسیب دیدن لایه ای در بافت ها می شود که استخوان های مچ پای شما را کنار هم نگه می دارد و به آن رباط گفته می شود. این اتفاق اغلب زمانی می افتد که پای شما شدیدا به یک سمت چرخیده می شود و در این حالت مچ پای شما ممکن است کبود و یا متورم شود و نتوانید وزن خود را بر روی آن بگذارید و بلند شوید.

مچ پا

در این شرایط روش RICE  می تواند بهترین راه درمان باشد:

  • استراحت کردن
  • کمپرس یخ به مدت 20 دقیقه
  • بستن و محکم نگه داشتن آن با یک باند
  • بالا نگه داشتن مچ پا (بالاتر از قلب)

پیچ خوردگی خفیف در کمتر از چند روز بهتر خواهد شد اما اگر بدتر شود، پزشک ممکن است آن را آتل بندی کند و یا برای شما فیزیوتراپی تجویز کند.

آرتریت روماتوئید مچ پا

سیستم ایمنی بدن شما در حالت عادی با میکروب ها مبارزه می کند، اما گاهی اوقات به مفاصل شما حمله می کند که پزشکان این مشکل را به عنوان آرتریت روماتوئید تشخیص می دهند که معمولا این بیماری مفاصل شما را در هر دوطرف بدن تحت تاثیر قرار می دهند. اگر شما به این بیماری مبتلا باشید، هردو مچ پای شما احتمال آسیب دیدن را دارند. درد، تورم و احساس سفتی و کرختی در انگشتان پا و قسمت جلوی پا شروع می شود و به آرامی به سمت مچ پا حرکت می کند. تمرین کردن از جمله فیزیوتراپی، می تواند به شما کمک کند. همچنین ممکن است پزشک شما استفاده از کفش های خاص را به شما پیشنهاد دهد و یا برای تسکین درد و تورم، دارو تجویز کند.

مچ پا

بیماری لوپوس

این بیماری خود ایمنی سبب می شود که بدن شما به بافت های سالم حمله کند. این بیماری می تواند به طور مستقیم مچ پای شما را تحت تاثیر قرار دهد و یا سبب ایجاد مشکلات کلیوی شود که در این صورت باعت تجمع مایع در مفصل های شما می شود. هیچ درمانی برای لوپوس وجود ندارد اما پزشم می تواند داروهایی برای کنترل آن به شما بدهد. همچنین رژیم غذایی سالم و ورزش منظم می تواند به شما کمک کنند.

آرتروز مچ پا

مفصل جایی است که دو استخوان به همدیگر می رسند و غضروف ها قسمت انتهایی هر استخوان را برای ایجاد یک لایه نرم، پوشش می دهند. با گذشت زمان این پوشش از بین می رود و در این صورت استخوان ها بر روی یکدیگر ساییده می شوند که این می تواند به درد، سفتی و از دست دادن حرکت منجر شود. پزشک شما ممکن است داروهای ضد التهابی و استروئیدی را برای کاهش تورم، براکت هایی برای ثابت نگه داشتن مچ پا و فیزیوتراپی را به عنوان تمرینات تقویتی به شما توصیه کند و یا ممکن است نیاز به جراحی وجود داشته باشد.

بیماری نقرس

انگشت بزرگ پای شما رایجترین محل برای حمله بیماری نقرس است اما می تواند روی مچ پای شما نیز تاثیر بگذارد. این اتفاق هنگامی می افتد که زائداتی به نام اسید اوریک به بلورهای سوزنی شکل تغییر شکل می دهند و در مفاصل شما تجمع می کنند و سبب ایجاد درد شدید و تورم می شود. پزشک شما می تواند برای درمان این حمله ها دارو تجویز کند. علاوه بر این شما نیاز به استراحت دارید. رژیم غذایی مخصوص بیماران نقرسی و عادت های ورزشی خوب می توانند حملات و مشکلات دیگر را کمتر کنند.

مچ پا

صافی کف پا

قوس پا فضای بین پاشنه پا و قسمت توپ مانند پای شما است. در حالت ایستاده باید یک قسمت توخالی در این ناحیه ایجاد شود اما اگر کف پای شما صاف باشد، می تواند منجر به آسیب و سایش شود. این بیماری که ممکن است مسری باشد، معمولا بدون درد است اما مچ پای شما می تواند آسیب ببیند و یا تحریک شود. کفی های کمکی و کفش های مجهز می تواند به شما کمک کنند و به عنوان فیزیوتراپی عمل کنند.

شکستگی مچ پا

سه استخوان تیبیا (شینبون)، فیبولا و تالوس مچ پای شما را تشکیل می دهند. ترک و شکستگی در یکی از این استخوان ها سبب درد، کبودی و ورم می شود. شما ممکن است با مچ پای شکسته قادر به راه رفتن باشید اما قطعا آسان نخواهد بود. در این حالت پای خود را با یخ بپوشانید و محکم نگه دارید تا زمانیکه پزشک آن را معاینه کند زیرا پزشک بهترین نوع درمان را انتخاب خواهد کرد. او ممکن است که یک اسپلینت و یا آتل به شما بدهد تا استخوان ها را ثابت نگه دارد. در برخی از موارد نیز ممکن است به عمل جراحی نیاز باشد.

آشیل تندینیس

یک کشش سخت و ناگهانی می تواند سبب ایجاد پارگی کوچک در تاندون آشیل که عضلات ماهیچه ی پا را به پاشنه متصل می کند، شود. در این حالت مچ پای شما ممکن است ورم کند و یا احساس گرما و تحریک پذیری درست در بالای پاشنه ایجاد شود. داروهای ضد التهاب می تواند درد را تسکین درد اما استراحت درمان مهم و کلیدی است. کشش و بلند کردن پاشنه به شما کمک می کند اما لازم است در گام اول به پزشک یا ارتوپد مراجعه کنید.


به نظر شما چقدر زمان و پول نیاز است که پوست شما سالم بماند؟ خبر خوب این است که این کار به راحتی و با اضافه کردن یک غذای بخصوص به برنامه غذایی تان انجام می شود و آن غذا سوپ قلم است. هنگامی که به شما گفته می شود غذاهایی وجود دارند که تاثیر زیادی روی زیبایی می گذارند احتمالا استخوان های حیوانات، زردپی ها و بافت های پیوندی اولین چیزهایی نیستند که به ذهنتان می رسند. با این وجود شما احتمالا در تمام این مدت بعد از درست کردن غذا، این قسمت ها را به عنوان آشغال دور می انداختید اما چیزی که شبیه آشغال به نظر می رسد در حقیقت شامل یکی از قدرتمند ترین مواد برای جوان سازی پوست، سالم تر شدن ناخن ها و پرپشتی و درخشانی موها است. حتی در از بین بردن سلولیت های اضافی هم موثر است. این پروتئین مفید همان کلاژن است. در این مقاله از بخش تغذیه و زیبایی دکتر سلام به بررسی فواید سوپ قلم برای زیبایی پوست می پردازیم.

کلاژن موجود در سوپ قلم

کلاژن و دیگر پروتئین های خارج سلولی نزدیک ۸۰ درصد از پوست شما را تشکیل می دهند. کلاژن نقشی حیاتی در حفظ کشسانی پوست و جلوگیری از چین و چروک و شل شدن پوست دارد. افرادی که برنامه غذایی که در آن سوپ قلم وجود دارد را امتحان کرده اند، فقط در ۷ روز بهبود چشمگیری در سلولیت های بدنشان مشاهده شد. سوپ قلم شامل یک ترکیب بنام اسید هیالورونیک است که ضد پیری است و همچنین یک ماده مغذی کلیدی برای حفظ رطوبت و انعطاف پذیری پوست است. کلاژن موجود در سوپ قلم به رشد سریع تر موها و استحکام ناخن ها کمک می کند اما زیبایی فقط مربوط به پوست نیست: سوپ قلم زیبایی طبیعی تان را در زمینه های دیگر مثل سلامتی روده و سلامتی لثه و دندان هم بهبود می بخشد.

سوپ قلم

فواید سوپ قلم برای بدن

۱- سوپ قلم پوست را شفاف می کند و به کاهش جوش، روزاسه، اگزما و پسوریازیس کمک می کند:

صدها سال است که پزشکان چینی به روشنی توضیح داده اند که پوست شما بازتاب مستقیمی از دستگاه گوارش شماست و پیری زودرس، جوش، روزاسه، اگزما و دیگر شرایط تحریک کننده پوست، همه ناشی از مشکلاتی در دستگاه گوارش هستند مثل سندروم روده یا کاندیدا.

کلاژن موجود در سوپ قلم سلامتی روده را بهبود می بخشد و به التیام سندروم روده کمک می کند. کلاژن با استحکام پوشش روده به بهبود علائم دردناک بیماری های گوارشی مثل گاز معده و نفخ کمک میکند، همچنین پف و سرخی پوست را کاهش می دهد. کلاژن شامل یک آمینواسید به نام پرولین است که خاصیت ضد التهابی دارد.

۲- سوپ قلم به شما کمک می کند که خوب بخوابید:

وقتی شما در خواب هستید بیشتر سلول های بدنتان بازسازی می شوند. مطالعات نشان می دهند که بی خوابی باعث می شود که پوست شما سریع تر پیر شود و وقتی که پوستتان آسیب دیده است (مثل آسیب از اشعه فرابنفش) روند بهبود زخم را آهسته می کند.

سوپ قلم به خواب آرام و چرخه خواب منظم و بهبود کیفیت خوابتان کمک می کند. بنابر این صبح ها که از خواب بیدار می شوید، احساس شادابی و طراوت می کنید.

سوپ قلم باعث راحت خوابیدن می شود. استخوان ها منبع مواد معدنی مثل منیزیم هستند که به عنوان “ماده معدنی آرامش بخش” شناخته شده است، به این دلیل که استرس را کاهش می دهد و به راحتی خواب کمک می کند. تخمین زده اند که بیشتر از ۵۰ درصد از آمریکایی ها کمبود منیزیم دارند، در بعضی منابع بیشتر از ۸۰ درصد ادعا شده است.

سوپ قلم آمینواسید گلیسین زیادی دارد که به عنوان یک انتقال دهنده عصبی عمل می کند و نقشی حیاتی در چرخه خواب منظم دارد. وقتی قبل از زمان خواب سوپ قلم مصرف کنید، گلیسین موجود در آن می تواند کیفیت خوابتان را بهبود بخشد و کم شدن انرژی در طول روز را کاهش می دهد، به خصوص برای کسانی موثر است که به بی خوابی دچار هستند.

سوپ قلم

۳- سوپ قلم سلامتی دندان ها را افزایش می دهد:

چه چیزی از لبخند شما زیباتر است؟ کلسیم ماده مغذی ایست که لثه  و مینای دندان را سالم نگه می دارد.از آن جایی که بیشتر از ۹۹ درصد کلسیم های بدن در استخوان ها ذخیره می شوند، سوپ قلم یکی از بهترین راه ها برای گرفتن کلسیم قابل جذب در برنامه غذاییتان است.

۴- سوپ قلم زخم و جای زخم را سریع تر التیام می بخشد:

خوردن سوپ قلم به شما کمک می کند که سریع تر به خواب روید تا بدن شما فرآیند بازسازی را شروع کند. سوپ قلم غنی از آمینواسید آرژنین است که نقشی حیاتی در التیام زخم ایفا میکند. چه شما از یک آفتاب سوختگی جدی رنج ببرید چه یک آسیب پوستی، مطالعات نشان می دهند که آرژنین به تسریع التیام زخم و بازسازی کلاژن کمک شایانی می کند.

۵- سوپ قلم به جلوگیری از ایجاد ترک های پوستی در هنگام افزایش وزن یا بارداری کمک می کند:

از آنجایی که کلاژن به حفظ صافی و کشسانی پوست کمک می کند پس قدرتمند ترین ماده مغذی برای مبارزه با ترک های پوستی است که در اثر بارداری یا افزایش وزن بوجود می آیند. مصرف سوپ قلم در دوران بارداری به رشد جنین کمک می کند. کلاژن در سوپ قلم یافت می شود: استخوان ها و زردپی ها تنها رژیم غذایی واقعی سرشار از کلاژن هستند، چون ما این ها را به شکل طبیعیشان مصرف نمی کنیم، آهسته جوشاندن آنها برای ۱۰ ساعت و یا حتی بیشتر از ۲۰ ساعت اجازه می دهد کلاژن از استخوان ها رها شود، بنابراین وقتی آن را می خورید یا با آن چیزی می پزید کلاژن به راحتی در بدنتان جذب می شود و می تواند به هرجای بدن که بیشترین نیاز را به آن دارد برود.

بیشتر غذاهای گیاهی حاوی مواد مغذی هستند که به تحریک تولید کلاژن کمک می کنند مثل ویتامین C و روی، اما در حقیقت خودشان حاوی مواد مغذی نیستند.

اگر شما می خواهید کلاژن بیشتری به برنامه غذایی تان وارد کنید علاوه بر سوپ قلم، می توانید مکمل های کلاژن را بصورت پلیمر کلاژن یا پپتید های کلاژن مصرف کنید، فقط مطمئن باشید که آنها شکل گیاهی یا منبع گیاهی داشته باشند.

سوپ قلم

کرم های پوست کلاژن ساز چطور هستند؟

متاسفانه بیشتر محصولات مراقبت از پوست که با کلاژن فرمول بندی شده اند، چیزی بیشتر از کرم های مرطوب کننده تقلبی نیستند. مولکول های کلاژن معمولا خیلی بزرگ هستند و از طریق لایه های خارجی پوست جذب نمی شوند، پس کلاژن به جای اینکه وارد لایه های عمیق پوستی شود فقط روی سطح پوست قرار می گیرد.

این دلیلی بود برای اینکه بدانید چرا جذب کلاژن از طریق برنامه غذایی نسبت به کرم های موضعی موثر تر است.

همانطور که می بینید، سوپ قلم مزایای بی شماری دارد و همه جنبه های سلامتی شما را بهبود می بخشد. شما می توانید هر زمان که دوست دارید سوپ قلم بخورید و آن را به هر دستور پختی اضافه کنید.


آلرژی چشمی چیست؟ آیا می دانید چه علائمی دارد؟ آیا آلرژی چشم هایتان قرمز و پف کرده می کند؟ شما تنها نیستید – میلیون ها آمریکایی با این وضعیت مقابله می کنند، همچنین این وضعیت ملکوتیتی آلرژیک نامیده می شود. کمپرس سرد می تواند به شما قبل از خراج شدن از خانه کمک کند. اما برای تسکین درازمدت، شما باید از عواملی که باعث قرمزی و ورم چشم می شود مطلع شوید و ان را توسط پزشک درمان کنید. در این مقاله از بخش چشم و چشم پزشکی دکتر سلام به بررسی آلرژی چشمی می پردازیم.

علائم آلرژی چشمی چه می تواند باشد؟

کسانی که دارای آلرژی چشمی هستند قرمزی در سفید چشم یا پلک درونی دارند. سایر نشانه های هشدار دهنده: خارش، پاره شدن، تاری دید، احساس سوزش، پلک های متورم و حساسیت به نور می باشد. آلرژی های چشم می تواند به تنهایی و یا با آلرژی بینی و پوست مانند اگزما اتفاق  افتد. تنها راه کسب اطمینان از داشتن آلرژی مشورت با پزشک متخصص است. اگر چشم هایتان در معرض منبع آلرژی باشند می توانند قرمز شوند مثلا اگر در خانه سگ یا گربه داشته باشید ممکن است قرمزی چشمتان ناشی از آلرژی به این حیوانات خانگی باشد. سلول های چشم شما هیستامین و دیگر مواد شیمیایی را ایجاد می کنند که موجب التهاب می شوند. نتیجه: خارش، قرمزی و آبریزش است.

آلرژی چشمی

آلرژی چشمی و پرهیز از مالش چشم

در مواقع خارش و یا التهاب سخت است که آنها را لمس نکنید، اما این کار فقط بدترش خواهد کرد. مالش باعث می شود سلول های مورد نظر مواد آرژیک بیشتری را آزاد کند تا بیشتر از این مواد شیمیایی باعث خارش شود. می توانید این موارد را به کار گیرید تا کمک کننده باشند: اگر لنزهای تماسی دارید، آنها را بیرون بیاورید. آرایش چشم را اپاک کنید و از کمپرس سرد برای چشمانتان استفاده کنید. دست های خود را اغلب بشویید. برای داشتن چشمانی بدون آلرژی از لوازم آرایشی برای چشم استفاده نکنید یا مارکی را انتخاب کنید که برای چشم ها مواد ضد حساسیت استفاده می کنند و برای اینکه قرمزی چشمان خود را بپوشانید سعی نکنید که از خط چشم یا ریمل و سایه چشم استفاده کنید. اتفاقا شما باید از آرایش در نقاط دیگری استفاده کنید تا قرمزی جشمتان کمتر به دیدی بیاید. مثلا از یک رژ لب پررنگ برای لب هایتان استفاده کنید. این باعث می شود التهاب چشم کمتر به چشم آید.

ترفندهایی برای بیرون از خانه

اگر در فصل بهار و تابستان بعد از خروج از خانه احساس کردید از چشمهایتان اشک جاری دشه است باید بدانید که شما حساسیت فصلی دارید. مثلا به درختف علف، چوب و گرده گل ها می توانند عاملان اصلی این حساسیت فصلی شما باشند. با یک عینک آفتابی در این فصول از چشمانتان مراقبت کنید. و همیشه جایی بنشینید که کنار پنجره باشد و هوای تازه در رفت و امد باشد.

ترفندهای داخل خانه برای آلرژی چشمی 

حشرات خانگی، گردوغبارهای داخل خانه می توانند از عاملان اصلی آلرژی جشمی شما در منزل باشند. اگر حیوان خانگی دارید حتما او را از اتاق خواب بیرون کنید و اجازه ورود به ان ندهید. به محض رفتن به خانه چشمهایتان را بشویید و لباس هایتان را عوض کنید.

با یک تی خانه را تمییز کنید

اگر به گردو خاک حساسیت دارد و باعث تحریک آلرژی شما می شود بهتر است از جارو استفاده نکنید و یک تی را در آب گرم بخیسانید و تمام سطح خانه را با آن تمییز کنید و دقت کنید که رطوبت خان هرا بین 30 تا 50 درصد نگه دارید.

آلرژی چشمی

درمان آلرژی چشمی با قطره های چشمی

اکثر قطره های ضد التهابی که برای حساسیت های چشمی استفاده می شود، داروهای مشابهی برای درمان آلرژی بینی دارند:

  • آنتی هیستامین ها و تثبیت کننده های سلول باعث آزاد شدن مواد شیمیایی ناشی از خارش بدن می شوند.
  • Decongestant قطره کوچک عروق خونی در چشم شما، که باعث کاهش قرمزی می شود.
  • قطره های اشک مصنوعی که مواد اضافی را از چشمانتان خارج می کند و چشمانتان را تر می کند.

افراد مبتلا به شرایط خاص نباید از برخی از انواع قطره چشم استفاده کنند، بنابراین از دکتر خود بپرسید. گزینه های تجویز ممکن است شامل داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی یا استروئیدها باشد.

داروهای خوراکی نیز کمک کننده هستند

آنتی هیستامین ها و ضد انعقاد کننده هایی که قرص ها، کپسول ها یا مایعات را در بر میگیرند می توانند به کنترل علائم شما کمک کنند. اما آنها می توانند چشمان شما را خشک کنند و حس خواب آلودگی به شما بدهند. برخی از decongestants OTC شما را به سرگیجه می اندازند. اگر فشار خون بالا دارید، از پزشک خوددرباره قرص ها و داروهای تجویزی حتما توضیح بخواهید که خدای نکرده باعث افزایش فشار خونتان نشوند. همچنین برای افرادی که از آلرژی شدید رنج می برند از شات های الرژی استفاده می شود. درمان از این طریق می تواند ماه ها طول بکشد و شما همچنین به استفاده از دارو نیز باید ادامه دهید. اما برای انتخاب این درمان حتما با پزشک متخصص مشورت کنید و فواید و مضرات این روش برای خودتان را کاملا بررسی کنید.


آیا استفاده از اسپری آسم تکنیک های خاصی دارد؟ با روش های مراقبت و نحوه استفاده از اسپری آسم آشنایی دارید؟ گاهی بیماران در حین استفاده از اسپری آسم اشتباهاتی را مرتکب می شوند که می تواند بهبود آنها را مورد تاثیر خود قرار دهد. در این مقاله از بخش عمومی دکتر سلام به استفاده صحیح از اسپری آسم می پردازیم و اشتباهاتی که نباید حین استفاده از اسپری مرتکب شوید را متذکر می شویم.

استفاده از اسپری آسم و عدم تکان دادن آن قبل از مصرف

اسپری به شما کمک می کند که بهتر تنفس کنید و با فشار اسپری دارو به درون ریه ها منتقل می شود.  با حرکت دادن ظرف دارو باعث می شود که مواد داخل آن به خوبی مخلوط شود و در هر بار استفاده کردن مقدار درستی از دارو به درون دهان منتقل شود. اگر ظرف دارو را تکان ندهید ممکن است که یک بار مقدار کمتر و بار دیگر مقدار بیشتری وارد دهانتان شود. قبل از هر بار اسپری کردن 10 تا 15 بار آن را تکان دهید.

استفاده از اسپری آسم

استفاده از اسپری آسم و غلط اسپری کردن

وقتی دهانه اسپری سمت سقف دهان یا زبان قرار بگیرد، دارو به میزان کافی وارد ریه نخواهد شد، جایی که به آن بیشتر نیاز دارد. بهترین حالت استفاده این است که اسپری را به سمت گلو بگیرید با این کار بیشترین مقدار دارو وارد ریه خواهد شد.

خیلی زود یا خیلی دیر نفس کشیدن

اسپری مقدار دوز مشخصی دارو را کمتر از نیمی از ثانیه آزاد می کند. اگر بعد از این زمان نفس بکشید، مقدار زیادی از دارو به جای این که وارد گلو شود در دهان باقی می ماند. اگر ریه های خود را قبل از اسپری کردن از هوا پر کنید دیگر جایی برای ورود دارو به ریه ها نخواهد ماند. بهتر است از یک رابط استفاده کنید. این رابط مقدار داروی اسپری شده را درون خود نگه می دارد و هر وقت که شما آماده بودید می توانید تنفس کنید.

استفاده از اسپری آسم و شل گرفتن لب ها

با شل گرفتن لب ها هنگام اسپری کردن مقداری از دارو به هدر می رود. اگر لب ها را شل بگیرید با کشیدن هوا به سمت داخل دارو را به سمت گلو هدایت می کنید ممکن است با برگشت بازدم مقداری از دارو بیرون بیاید. مطمئن شوید که لب ها به طور کامل اطراف اسپری را احاطه کرده است.

خمیده ایستادن

ریه های شما نمی تواند هوای زیادی به درون خود بکشد یا از خود بیرون براند اگر که خمیده باشید بخصوص در حالت نشسته. این دلیلی است که ممکن است نتوانید مقدار کافی دارو به درون ریه وارد کنید. هنگام استفاده از اسپری صاف بنشینید یا بهتر است که بایستید.

استفاده از اسپری خالی

این کار راحت تر از آن است فکرش را بکنید. از آن جایی که بعضی از محرک ها بعد از این که تمام دارو استفاده شد درون ظرف باقی می ماند، نمی توانید درست تشخیص دهید که چه چیزی را تنفس می کنید. بعضی از اسپری ها دارای علائمی هستند که نشان میدهد چه میزان از اسپری خالی شده است. می توانید از دارو ساز بپرسید که چه میزان دارو درون اسپری وجود دارد و سپس زمان و روز استفاده از آن را یادداشت کنید تا بدانید چه روزی اسپری تمام خواهد شد.

استفاده از اسپری آسم و عجله در اسپری کردن

اگر بلافاصله بعد از هر اسپری کردن بدون زمان دادن اسپری بعدی را انجام دهید مواد درون ظرف فرصت این را پیدا نخواهند کرد که با هم مخلوط شوند. همچنین بدن زمان مورد نیاز برای تاثیر پذیری از دارو را نخواهد داشت بنابراین اسپری دوم مفید واقع نمی شود. بین هر اسپری یک دقیقه زمان بدهید.

تاثیر آلرژی و آسم بر کیفیت خواب

بلافاصله اسپری کردن درون دهان وقتی مدتی از آن استفاده نشده باشد

اگر مدتی از اسپری استفاده نکرده اید، استفاده مجدد باعث می شود که مقدار دارو درون اسپری به خوبی با هم ادغام نشده نشوند. بهتر است قبل از استفاده کردن از اسپری که مدتی از آن استفاده نکرده اید، 4 مرتبه بیرون از دهان اسپری کنید و بین هر بار اسپری کردن آن را 5 مرتبه تکان دهید. سپس در دهان اسپری کنید. اگر برای مدت دو هفته یا بیشتر از اسپری استفاده نکردید باز هم همین کار را تکرار کنید.

تنفس کردن را قبل از قرار دادن اسپری در دهان شروع کنید

هوا درون ریه ها جا اشغال می کند. اگر قبل از اسپری کردن، ریه ها به مقدار کافی خالی نباشد به حد کافی و مورد نیاز دارو دریافت نخواهید کرد. بهتر از قبل از استفاده از اسپری تمام هوایی را که می توانید از ریه های خود خارج کنید تا دارو به میزان کافی به ریه ها وارد شود.

استفاده از اسپری آسم و فراموش کردن تمیز کردن آن

آشغال های ریز می توانند راه خروجی اسپری را مسدود کنند و این آشغال ها در صورتی که تمیز نشوند وارد ریه خواهند شد. قبل از استفاده از اسپری حتما آن را چک کنید. درب آن را اگر از آن استفاده نمی کنید محکم ببندید.

سریع باز دم را بیرون فرستادن

داروی درون اسپری فرصت این را نخواهد داشت که کار خود را انجام دهد اگر بلافاصله بعد از استفاده باز دم را بیرون بفرستید. برای تاثیر گذاری بیشتر نفس خود را حداقل برای 10 ثانیه حبس کنید و سپس آن را خارج سازید.

دستور استفاده را نادیده گرفتن

بعضی از اسپری ها باید روزانه استفاده شوند و فقط زمانی که نیاز به آن ها دارید. بهترین نتیجه را زمانی می گیرید که طبق دستور داده شده از آن استفاده کنید. از دکتر خود در مورد نحوه استفاده صحیح بپرسید.

سایت

آخرین دیدگاه‌ها