در مورد تلوژن افلوویوم چه می دانید؟ به دلیل هزاران موردی که بعدا در مورد آن بحث خواهیم کرد، یک حجم غیر عادی از موهای شما می‌تواند به یکباره وارد مرحله تلوژن شود. زمانی که آن موها می ریزند، کاهش قابل‌ توجهی از حجم موهای خود را تجربه می ‌کنید. به طور معمول، ریزش مو در کل پوست سر شما گسترش می ‌یابد، اما ممکن است در برخی از مناطق بیشتر باشد. در این مقاله از بخش زیبایی دکتر سلام به بررسی تلوژن افلوویوم و عووامل موثر آن خواهیم پرداخت.

تلوژن افلوویوم چیست؟

تلوژن افلوویوم نوعی از ریزش مو موقتی است که با کم پشت شدن پراکنده مو مشخص می ‌شود. به عبارت دیگر، برخلاف شرایطی که باعث ریزش مو به سبک طاسی منطقه ای می‌ شود، تلوژن افلوویوم به طور مساوی روی پوست سر رخ می ‌دهد. ریزش مو به دلیل تلوژن افلوویوم طبیعی است اما در یک میزان غیر طبیعی به دلیل اختلال در مراحل رشد موی شما رخ می دهد.

تلوژن افلوویوم

علائم تلوژن افلوویوم چیست؟

  • کم پشت شدن قابل توجه موی سر
  • افزایش میزان ریزش مو در هنگام شستن و یا برس کشیدن مو
  • ریزش مو بر روی بالش پس از خواب

علل این نوع ریزش مو چیست؟

با توجه به این نکته که کلید درمان تلوژن افلوویوم مستقیما با علت آن مرتبط است، مهم است که ابتدا علت پایه ای وضعیت خود را شناسایی کنید تا بتوانید به طور موثر آن را درمان کنید. تلوژن افلوویوم با عوامل متعددی تکثیر می شود که تعداد زیادی از آن‌ ها به اشکال حاد و یا مزمن این بیماری گره خورده ‌است.

علل تلوژن افلوویوم حاد

  • تغییرات هورمونی ناگهانی. تلوژن افلوویوم در میان زنانی شایع است که اخیرا زایمان داشته اند.
  • دوره ‌های ناگهانی استرس. این امر به استرس ناشی از حوادث آسیب ‌زا مانند تصادف خودرو یا جراحی بزرگ اشاره می‌ کند.
  • تب بالا. این امر ممکن است با استرس ناگهانی مرتبط باشد.
  • داروها. این امر به ویژه در مورد داروهای ضد سرطان صدق می‌ کند.
  • واکسن.
  • تغییرات ناگهانی در وزن بدن، ناشی از بیماری یا الگوهای رژیم غذایی شدید.
  • کمبود آهن یا کم خونی.
  • ضربه روحی.

تلوژن افلوویوم

علل تلوژن افلوویوم مزمن

  • تغییرات تدریجی هورمونی. این نوع تغییرات ممکن است به یک بیماری طولانی ‌مدت مربوط باشد.
  • دوره‌های طولانی مدت استرس. استرس مداوم ممکن است نتیجه کار شدید، طلاق طولانی، اختلال اضطراب و غیره باشد.
  • تغییرات در رژیم غذایی که منجر به کاهش تدریجی اما شدید وزن می شود.
  • بیماری مزمن یا طولانی مدت. این می ‌تواند مربوط به استرس، تغییرات هورمونی، تغییرات رژیم غذایی، دارو و یا هر ترکیبی از این عوامل باشد. برخی بیماری ‌ها مانند کم کاری تروئید به احتمال زیاد موجب آن می‌ شوند.
  • ضربه فیزیکی با اثرات طولانی ‌مدت یا عمل بزرگ با دوره بهبودی طولانی.

همانطور که  می بینید، تلوژن افلوویوم ممکن است با عوامل متعددی در زندگی شما مرتبط باشد، که این امر باعث می ‌شود که مشخص کردن دقیق چیزی که دقیقا ریشه آن است، مشکل باشد.

تلوژن افلوویوم

چه درمان هایی برای تلوژن افلوویوم وجود دارد؟

خبر خوب این است که تلوژن افلوویوم به طور دائمی به فولیکول های مو آسیب نمی ‌رساند و کاملا برگشت ‌پذیر است. خبر بد این است که هنوز هیچ گونه درمان قطعی وجود ندارد. تنها راه برای حل تلوژن افلوویوم پی بردن به این است که چه چیزی موجب آن شده است و سپس رسیدگی به آن شرایط در دستور کار قرار می گیرد. به عبارت دیگر، اگر استرس دارید، باید یاد بگیرید که استرس را مدیریت کنید. اگر دارو باعث آن می ‌شود، باید دارو های متفاوتی را امتحان کنید. اگر از سطوح هورمونی که خارج از تعادل هستند رنج می ‌برید، باید درباره گزینه ‌های پزشکی با پزشک خود صحبت کنید.

اگر هنوز نمی‌توانید بفهمید چه چیزی ریشه تلوژن افلوویوم است، دو چیز دیگر وجود دارد که می ‌توانید امتحان کنید. اول این است که به سادگی اجازه دهید تا خود به خود درمان شده و از بین برود. در بسیاری از موارد، عامل تشدید با گذشت زمان از بین خواهد رفت. این امر به خصوص اگر شرایط شما نتیجه یک حادثه استرس زا یا تغییرات هورمونی باشد، صادق است. دومین گزینه یک داروی رشد مو مانند ماینوکسیدیل است. با دکتر خود صحبت کنید که کدام روش برای شما مناسب است.

 با این حال، باید بدانید که تا زمانی که نتوانید علت اصلی وضعیت خود را پیدا و حل کنید، ممکن است نیاز باشد که به طور نامحدود از داروهای رشد مو استفاده کنید.

چه مدت طول می کشد تا مو مجددا رشد کند؟

بعد از این که با مشکلات تلوژن افلوویوم مقابله شد، مو باید در عرض ۶ ماه رشد کند.

تلوژن افلوویوم

بیماری تلوژن افلوویوم چگونه تشخیص داده می ‌شود؟

بدون کم شدن قابل‌توجه موها، گاهی اوقات به سختی می توان تشخیص داد که آیا از تلوژن افلوویوم رنج می ‌برید یا نه. تشخیص آن برای افراد با سر پر از مو مشکل است.

تلوژن افلوویوم با سه کلمه ساده تشخیص داده می ‌شود: تست کشش مو.

بدین منظور، بیمار یک تکه از مو را بین شست و سبابه خود فشار می ‌دهد و آن را می ‌کشد. ایده این است که مو در مرحله تلوژن به راحتی کنده می شود در حالی که موهای دیگر باقی خواهند ماند. این تست برای تعیین درصد زبری موهای موجود در این مرحله طراحی شده ‌است. اگر تنها ۱ تا ۳ تار مو به این شکل کنده شدند، بیمار تلوژن افلوویوم ندارد، چون این میزان با ریزش طبیعی مو سازگار است. اگر از سویی دیگر، چهار یا چند تار مو کنده شدند، شما ممکن است موهای سالم کمتری نسبت به حالت طبیعی داشته باشید، که نشان دهنده این است که ممکن است شما تلوژن افلوویوم داشته باشید.

در موارد نادر، پزشکان بیوپسی پوست یا روش های تشخیصی دیگر را برای تشخیص دقیق تلوژن افلوویوم انجام می‌ دهند. نمونه ‌برداری بیوپسی برای تشخیص بیماری ‌های متعدد ریزش مو، از جمله تلوژن افلوویوم ، طاسی منطقه ‌ای و طاسی زنانه مورد استفاده قرار می ‌گیرد. با این حال، در بیشتر موارد، تست کشش مو برای تشخیص کافی است.

تلوژن افلوویوم

این عارضه تا چه مدت باقی می ماند؟

پاسخ کوتاه این است: تا زمانی که عوامل بروز بیماری هنوز پا برجا باشند. پاسخ طولانی این است که انواع مختلفی از تلوژن افلوویوم وجود دارد که هر کدام دارای ماندگاری مورد انتظار خودشان هستند.

  • تلوژن افلوویوم حاد شایع ‌ترین شکل این بیماری است. این مورد به طور ناگهانی اتفاق می‌ افتد و برای مدت ‌زمان کوتاه تری به طول می ‌انجامد. بسته به علت، می ‌تواند تا شش ماه ادامه داشته باشد. گفته می شود که زمانی که عواملی که شرایط را ایجاد کردند اصلاح ‌شوند، این دوره زمانی ممکن است بسیار کوتاه ‌تر شود.
  • تلوژن افلوویوم مزمن با زیرکی بیشتری وارد می‌شود و ممکن است برای مدت ‌زمان طولانی تری ادامه پیدا کند. اغلب از عوامل جاری (مانند بیماری) ایجاد می‌ شود و ممکن است تا زمانی که عوامل اساسی حل نشوند، از بین نرود.
  • یک سوم از اشکال تلوژن افلوویوم با چرخه ‌های نامنظم ریزش مو مشخص می‌ شوند. وقتی موهای تلوژن می ریزد، مو جدید ممکن است جای آن را بگیرد و کمی بعد در حالی که کاملا کوتاه است، بریزد.

در پایان باید بگوییم که، پاسخ کوتاه هنوز بهترین پاسخ است. چیزی باعث تلوژن افلوویوم شما می‌ شود و تا زمانی که تشخیص داده نشود و به آن توجه نشود، ممکن است پایان روشنی در انتظار شما نباشد. با این وجود، اگر در مقابله با ریزش مو مشکل دارید، نگران نباشید. حتی تلوژن افلوویوم پایدار نیز، برگشت‌پذیر است.

تلوژن افلوویوم

تلوژن افلوویوم و رژیم غذایی

یک عامل مهم در هر دو مورد تلوژن افلوویوم یعنی حاد و مزمن، رژیم غذایی است. این شرایط در میان افراد با اختلالات خوردن شدید و یا کسانی که به رژیم غذایی غلطی وارد می شوند، رایج است.

تلوژن افلوویوم می ‌تواند ناشی از محدودیت کالری و یا ازدیاد آن باشد. به عبارت دیگر، شما حتی مجبور نیستید مقدار قابل‌ توجهی از وزن خود را از دست بدهید تا شرایط مناسب را برای خود فراهم کنید. شما به راحتی باید کم ‌تر از حد مناسب برای سن، جنسیت و وزن خود غذا بخورید. رژیم های غذایی گرسنگی دهنده و رژیم ‌های غذایی کم پروتئین باعث ریزش مو می ‌شوند. صرف ‌نظر از محدودیت روزانه کالری، تلوژن افلوویوم می‌ تواند ناشی از کاهش شدید وزن باشد، به خصوص اگر این کاهش وزن سریع یا همراه با رژیم مخرب باشد.

اگر به اندازه کافی غذا نمی خورید، خوردن غذای بیشتر (و کسب پروتئین بیشتر) باید به حل ریزش مو کمک کند. این مساله می ‌تواند برای به دست آوردن وزن و یا جلوگیری از اختلال ناگهانی کاهش وزن نیز صادق باشد. البته، اگر رژیم غذایی موفق به حل این مشکل نشود، به احتمال زیاد ریزش موهای شما دلیل ریشه ‌ای متفاوتی دارد.


آیا تاکنون درباره سایتوکاین ها شنیده ‌اید؟ در حقیقت واژه‌ سایتوکاین از ترکیب 2 کلمه یونانی سایتو به معنای سلول و کینوز به معنی حرکت، ساخته شده است. سایتوکاین ها نقش مهمی در سلامتی و بیماری ایفا می‌ کنند. این مولکول ها در واکنش های التهابی و عفونی، ترمیم آسیب های بافتی و مبارزه با برخی از سرطان ها نیز به بدن کمک می ‌کنند. در این مقاله از بخش آناتومی و فیزیولوژی انسان دکتر سلام به بررسی سایتوکاین ها خواهیم پرداخت. بر اساس یک مقاله ی علمی، درک بیشتر سایتوکاین ها در زیست شناسی منجر شد تا دانشمندان ارزش این مولکول ها را در تمامی زمینه های پزشکی درک کنند.

ماهیت سایتوکاین ها چیست؟

حال سوالی که پیش می ‌آید این است که ماهیت این مولکول ها چیست؟ سایتوکاین ها دسته ای از پروتئین های کوچکند که باعث برقراری ارتباط بین 2 سلول می‌ شوند. سایتوکاین ها در خانواده های مختلفی جای می‌ گیرند و عملکرد و ساختارهای مختلفی دارند.

سایتوکاین

سایتوکاین ها به بدن در مبارزه با عفونت ها کمک می‌ کنند و اثرات مثبتی بر سیستم ایمنی و واکنش های التهابی می ‌گذارند. با این وجود اگر بعضی از این مولکول ها به خوبی عمل نکنند یا بیش از حد تولید شوند؛ می ‌توانند در افراد ایجاد بیماری بکنند.

توضیح ماهیت سایتوکاین ها بدون ورود به حیطه علم کار دشواری است؛ اما ما می ‌توانیم با شناخت بیشتر این مولکول های قدرتمند از ابتلا به برخی از بیماری های رایج و خطرناک مثل آرتروز یا سرطان جلوگیری کنیم.

سایتوکاین ها چه مولکول هایی هستند؟

اگر بخواهیم یک تعریف ساده از آنها ارائه دهیم باید بگوییم که سایتوکاین ها دسته ای از پروتئین ها می ‌باشند که توسط سیستم ایمنی ساخته شده و به عنوان یک پیک شیمیایی عمل می‌ کنند. سایتوکاین ها پروتئین، پپتید یا گلیکوپروتئین هایی هستند که توسط لنفوسیت یا مونوسیت ها ترشح شده و پاسخ های ایمنی، هماتوپویزیس و بلوغ لنفوسیت ها را تنطیم می‌ کنند.

این پروتئین های کوچک به عنوان پیام رسان بین سلولی عمل می‌ کنند. این نقش بسیار مهمی است که بر دوش این مولکول ها قرار گرفته است. سایتوکاین ها حامل پیام های حیاتی ‌ای هستند که بر روی بسیاری از واکنش های بدن مثل تکامل رویانی یا تنظیم هماتوپویزیس اثر می‌ گذارند. آنها بیشتر به خاطر نقش اصلی ای که به عنوان واسط و تنظیم کننده پاسخ های التهابی دارند شناخته می ‌شوند. این مولکول ها قادرند که حرکت سلول ها به سمت محل عفونت، آسیب یا التهاب را افزایش دهند.

سایتوکاین ها با غلظت بالا توسط سلول ترشح شده و می ‌توانند اثرشان را بر روی خود سلول ترشح کننده (اتوکرین)، سلول های مجاور (پاراکرین) یا سلول های دور (اندوکرین) بگذارند. به طور کلی آنها می‌ توانند با هم یا در مقابل هم عمل کنند. سایتوکاین ها خانواده های مختلفی دارند که اعضای هر خانواده ساختار یکسان ولی کاربرد های متفاوتی دارند.

سایتوکاین

انواع  این پروتئین های کوچک

سایتوکاین ها زیرشاخه های زیادی دارند که شامل هر 2 نوع سایتوکاین های التهابی و ضد التهابی می ‌شوند. نوع التهابی بیشتر توسط ماکروفاژ های فعال ساخته شده و باعث افزایش واکنش های التهابی می ‌شوند.

شواهد علمی نشان می ‌دهد که این پروتئین های التهابی با بیماری های مختلف و فرآیند درد پاتولوژیک ارتباط دارد. در حالی که سایتوکاین های ضد التهابی، مولکول هایی هستند که به تنظیم سیستم ایمنی کمک کرده و پاسخ سایتوکاین های التهابی را کنترل می ‌کنند.

خانواده های اصلی سایتوکاین ها در کنار ویژگی اصلی هر خانواده به شرح زیر است:

  • کموکاین‌ها: مهاجرت سلولی مستقیم، چسبندگی و فعال سازی
  • اینترفرون‌ها: پروتئین های ضد ویروسی
  • اینترلوکین‌ها: فعالیت های متفاوت بسته به سلول ترشح کننده
  • مونوکاین‌ها: مولکول های قدرتمندی که توسط مونوسیت ها و ماکروفاژها ترشح شده و به طور مستقیم به تنظیم پاسخ های ایمنی کمک می ‌کنند.
  • لنفوکاین‌ها: واسط های پروتئینی که به طور معمول توسط لنفوسیت ها ترشح شده و با ارسال پیام بین سلول ها، پاسخ ایمنی را جهت دهی می ‌کنند.
  • فاکتور های نکروز کننده تومور (TNF): تنظیم التهاب و پاسخ های ایمنی

علاوه بر این ها، اریتروپویتین (هماتوپویتین) نیز سایتوکاین هورمونی است که تولید گلبول های قرمز خون (اریتروسیت) را تنظیم می ‌کند.

سایتوکاین

فواید سایتوکاین ها

تنظیم سیستم ایمنی

سایتوکاین ها نقش بسیار مهمی در پاسخ های ایمنی دارند. ماکروفاژ ها و لنفوسیت های T کمکی، تولید کننده های اصلی این مولکول ها می ‌باشند. سلول های T کمکی با شناسایی آنتی ژن های بیگانه و ترشح سایتوکاین ها که در نهایت منجر به فعال سازی سلول های B و T می ‌شوند؛ می‌ توانند به دیگر سلول ها در یک پاسخ ایمنی کمک کنند. ماکروفاژ ها نیز میکروارگانیسم ها را احاطه کرده و می ‌کشند، اجسام بیگانه را می ‌بلعند و سلول های مرده را حذف می ‌کنند.

سایتوکاین ها با برقراری ارتباط بین سلول های سیستم ایمنی می ‌تواند پاسخ های بدن به عفونت والتهاب را تنظیم کنند. سایتوکاین ها هر دو سیستم ایمنی ذاتی و اکتسابی را تحت تاثیر قرار می ‌دهند.

تولید به اندازه ی سایتوکاین هایی که عملکرد صحیح دارند ، یکی از مهم ترین شروط داشتن یک سیستم ایمنی سالم می باشد.

یک مقاله علمی منتشر شده در سال 2014 نگاهی به اثر سایتوکاین هایی مثل اینترفرون و اینترلوکین بر عفونت های مایکوباکتریایی به خصوص سل انداخته است. نتایج این مطالعه نشان می ‌دهد که به طور کلی خانواده اینترفرون ها نقش مهمی در سرانجام عفونت های مایکوباکتریایی و کنترل رشد باکتری ها دارند.

کمک به کاهش درد آرتروز

سایتوکاین ها می ‌توانند بسیاری از فعالیت های التهابی را تنظیم کنند. آرتروز نوعی بیماری التهابی در مفاصل می ‌باشد؛ در نتیجه آنها نقش کلیدی در این بیماری ایفا می‌کنند. همان طور که پیش تر گفته شد؛ تولید بیش از حد برخی از آنها می ‌تواند منجر به بیماری شود.

بر اساس مقاله ای به نام ” نقش سایتوکاین های التهابی و ضد التهابی در آرتروز استخوانی”، اینترلوکین 1 بتا و فاکتور نکروز کننده تومور آلفا از سایتوکاین های اصلی فعال در آرتروز استخوانی می ‌باشد. این در حالی است که اینترلوکین 15 ارتباط مستقیمی با آرتریت روماتوئید دارد.

مشخص است که سطح سایتوکاین های التهابی در افراد مبتلا به آرتروز بیشتر می ‌باشد؛ با این وجود مطالعات نشان می‌ دهد که در مایع میان مفصلی افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید، سایتوکاین های ضد التهابی نیز یافت می ‌شود.

تا به امروز تحقیقات انجام شده بر روی مدل های حیوانی نشان داده است که سایتوکاین های ضد التهابی می ‌توانند درد ناشی از آرتروز را کاهش دهند. آزمایشات کلینیکی بر روی نمونه های انسانی در حال انجام است و محققین امیدوارند که به زودی بتوانند راه کاری برای کاهش درد افراد مبتلا آرتروز بیابند.

سایتوکاین

کاهش التهاب و درد

همان طور که می ‌دانید سایتوکاین های ضد التهابی نقش موثری در کاهش سطح التهاب دارند. این ویژگی بسیار مهمی است؛ زیرا منشا بیشتر بیماری ها، یک واکنش التهابی می ‌باشد.

بر اساس مقاله ای به نام ” سایتوکاین ها، التهاب و درد”، در بین تمامی سایتوکاین های ضد التهابی، اینترلوکین 10 قوی ترین خاصیت ضد التهابی را دارد به طوری که این مولکول می ‌تواند سطح بیان برخی سایتوکاین های التهابی مانند اینترلوکین 6، اینترلوکین 1 و فاکتور نکروز کننده تومور آلفا را محدود کند.

همچنین اینترلوکین 10 می ‌تواند سطح بیان گیرنده های سایتوکاین التهابی را کاهش دهد؛ در نتیجه میزان عملکرد سایتوکاین های التهابی کاهش می‌یابد. نتایج این مقاله نشان می‌ دهد که تزریق میزان بالای اینترلوکین 10، در مدل های حیوانی می‌ تواند درد های نخاعی مثل التهاب یا آسیب اعصاب مرکزی را تسکین بخشد.

علاوه بر این، مطالعات بالینی اخیر نشان می‌دهد که سطح پائین اینترلوکین 10 و اینترلوکین 4 در خون می‌توان با درد های مزمن رابطه مستقیمی داشته باشد.

کمک به مبارزه با سرطان

امروزه از برخی سایتوکاین ها در ایمنی درمانی سرطان هایی مثل لوکیمیا، لنفوم، ملانوما و سرطان کلیه استفاده می‌شود. بدن ما به طور طبیعی توانایی تولید این مولکول ها را دارد؛ اما اگر بخواهیم که از این مولکول ها به عنوان درمان طبیعی سرطان استفاده کنیم باید آن ها در آزمایشگاه ها ساخته و در دوز بالاتر از سطح تولید بدن به فرد تزریق کنیم.

بر اساس بنیاد بین المللی سرطان، اینترلوکین 2 نخستین سایتوکاینی بود که خواص درمانی ضد سرطانی داشت. در سال 1976 رابرت گالو و فرانسیس روزتی نشان دادند که اینترلوکین 2 می‌تواند محرک رشد خوبی برای لنفوسیت های T و سلول های NK باشند. این سلول ها نقش مهمی را در پاسخ های ایمنی انسان ایفا می ‌کنند.

حدود 10 سال پس از مطالعات گالو و روزتی، روزنبرگ و همکارانش مدعی شدند که توانسته اند با استفاده از اینترلوکین 2 تعدادی از بیماران مبتلا به سرطان کلیه متاستاتیک پیشرفته و ملانوما را درمان کنند. اینترلوکین 2 نخستین داروی استفاده شده در ایمنی درمانی سرطان ها بود که توسط سازمان دارو و غذا آمریکا تائید شد. تا به امروز نیز از این سایتوکاین برای درمان های سرطان های کلیه و ملانوما ها استفاده می‌ شود.

از عوارض جانبی مصرف اینترلوکین 2 می‌توان به تب، لرز، خستگی، افزایش وزن، حالت تهوع، اسهال، استفراغ و افت فشار خون اشاره کرد. مصرف این سایتوکاین می ‌تواند عوارض جدی اما نادری مانند ضربان نامنظم قلب و درد قفسه سینه نیز به همراه داشته باشد.

سایتوکاین

چگونه می‌توان تعادل سالمی میان سایتوکاین ها در بدن ایجاد کرد؟

بر اساس مطالعات انجام شده یک رژیم سالم غنی از مواد مغذی در کنار ورزش می ‌تواند به ایجاد یک تعادل سالم بین آنها کمک کند.

بر اساس فرضیات، سایتوکاین ها تحت تاثیر وضعیت تغذیه فرد می ‌باشند. فقر غذایی مزمن می ‌تواند اثر منفی بر روی پاسخ های ایمنی و میزان تولید و فعالیت سایتوکاین ها داشته باشد. در نتیجه پیروی از یک رژیم سالم و استفاده از مواد خوراکی ضد التهابی می ‌تواند وضعیت سایتوکاین های بدن را پایدار کند.

تحقیقات آزمایشگاهی نشان می ‌دهند که عصاره دارچین می ‌تواند سطح اینترلوکین 10 را در مدل های آزمایشی مبتلا به بیماری های گوارشی التهابی افزایش دهد.

بنیاد آرتروز بیان می ‌دارد که مصرف شکر فرآوری شده می‌ تواند منجر به آزادسازی سایتوکاین های التهابی در داخل بدن بشود؛ در نتیجه بهتر است که از مصرف هرگونه شکر فرآوری شده در رژیمتان خودداری کنید.

بر اساس مطالعاتی که بر روی استرس و رابطه آن با سطح سایتوکاین ها انجام شده است؛ در ابتدای استرس، سطح سایتوکاین های التهابی کاهش و سطح سایتوکاین های ضد التهابی افزایش می‌ یابد اما با گذر زمان در استرس های مزمن میزان سایتوکاین های التهابی بیشتر شده و این افزایش می ‌تواند منجر به بیماری های متعددی شود. در نتیجه بهتر است که روزانه مدتی را به انجام کارهای دلخواه بگذارنید تا میزان استرستان کاهش یابد.


یک بیماری مادرزادی و یا اختلال ژنتیکی یک وضعیت سلامتی است که کودک با آن به دنیا می ‌آید. این می ‌تواند نتیجه یک مساله کروموزومی، ارثی یا محیطی باشد. بیماری مادرزادی می ‌توانند ژنتیکی یا محیطی باشند، اما گاهی علت اختلال، مشخص نمی ‌شود. طبق آمار مرکز کنترل بیماری ‌ها، تقریبا ۳ درصد از کودکان با ابتلا به بیماری مادرزادی متولد می ‌شوند. در این مقاله از بخش زنان و زایمان دکتر سلام اطلاعاتی در مورد برخی از اختلالات ژنتیکی که مادران باردار را نگران می‌ کند، همراه با دلایل، عوامل خطر و تست‌ های پیش از تولد که برای تشخیص مشکلات ژنتیکی انجام می شوند را مطالعه خواهید کرد.

عوامل خطرزای بیماری مادرزادی

کودکان با بیماری مادرزادی اغلب در مادرانی متولد می ‌شوند که هیچ گونه عامل خطرزایی ندارند. با این حال، وجود خطر مشکل در یک کودک مربوط می شود به:

  • بارداری در سن بالای ۳۵ سال
  • سابقه خانوادگی داشتن اختلال ژنتیکی
  • داشتن بارداری در گذشته که منجر به بیماری مادرزادی شده است
  • قرار گرفتن در معرض چیزی که باعث بروز مشکلات می شوند. چیزهایی نظیر مواد مخدر و یا عفونت ‌های خاص
  • استفاده از لقاح مصنوعی و روش ‌های دیگر که تخم و اسپرم را دستکاری می ‌کنند
  • حامله بودن بیش از یک بچه
  • شرایط سلامتی پیش از بارداری مثل دیابت

بیماری مادرزادی

اختلالات کروموزومی و بروز بیماری مادرزادی

اختلالات کروموزومی به دلیل وجود کروموزوم اضافی یا کمبود کوروموزوم ایجاد می ‌شوند. اغلب اوقات یک کروموزوم کم یا اضافی نمی‌تواند باعث ایجاد جنین سالم شود، بنابراین این بارداری به سقط‌جنین ختم می ‌شود. اما چند مورد کروموزومی وجود دارند که یک کودک می تواند با آن ها هم متولد شود.

سندرم داون:

سندرم داون رایج‌ ترین ناهنجاری کروموزومی است که یک کودک با داشتنن آن هم می ‌تواند زنده بماند. این بیماری تقریبا در 1 مورد از هر ۶۰۰ تولد رخ می ‌دهد. احتمال این خطر با رسیدن به سن ۴۵ سالگی بالا می ‌رود، بنابراین در ۴۵ سالگی یک مادر با احتمال 1 به 45 در مورد داشتن کودکی مبتلا به سندروم داون رو به روست. خدمات بسیاری برای کودکانی وجود دارند که مبتلا به سندروم داون هستند تا به بهبود کیفیت زندگی آن ‌ها کمک کنند. ممکن است چالش‌ هایی وجود داشته باشد، اما با حمایت، افرادی که مبتلا به سندرم داون هستند می ‌توانند به شادی زندگی کنند.

سندروم پاتو یا سندروم ادوارد:

این سندروم ها کم ‌تر از سندرم داون رخ می دهند و در حدود ۱ مورد در هر ۴۰۰۰ تولد اتفاق می ‌افتند، اما آن‌ ها شرایط سخت تری دارند. نوزادانی که با این اختلالات کروموزومی به دنیا می‌ آیند مشکلات سلامتی متعددی از جمله مشکلات قلبی دارند. آن‌ ها اغلب کم تر از یک سال عمر می کنند.

سندرم ترنر:

سندرم ترنر، یک اختلال نادر است که تنها در زنان دیده می ‌شود و در حدود 1 مورد از هر ۴۰۰۰ نوزاد را تحت‌ تاثیر قرار می ‌دهد. یک نوزاد با سندروم تورنر به جای دریافت دو کروموزوم‌ جنسی، تنها یک کروموزوم ایکس را دریافت می ‌کند. سندرم ترنر بر هوش تاثیر نمی ‌گذارد، اما بر قد و باروری تاثیر می ‌گذارد. ممکن است برخی مشکلات سلامتی وجود داشته باشد، اما با نظارت و درمان، زنان با سندروم تورنر می ‌توانند زندگی طولانی و سالمی داشته باشند.

سندرم کلاین ‌فلتر:

اختلال کروموزوم جنسی دیگر؛ این یکی مردان را تحت ‌تاثیر قرار می ‌دهد. این یک کروموزوم ایکس اضافی است و تقریبا در حدود ۱ مورد از هر ۱۰۰۰ مرد را نشانه می گیرد. پسران مبتلا به سندرم کلاین‌ فلتر هورمون تستوسترون کمتری تولید می ‌کنند. آن‌ ها اغلب بلند قامت هستند و دارای ناتوانی ‌های یادگیری هستند. بسیاری از پسران و مردان مبتلا به سندرم کلاین‌ فلتر مشکلات کمی داشته و زندگی طولانی و سالمی دارند.

بیماری مادرزادی

اختلالات ارثی

اختلالات ارثی از والدین به فرزندان منتقل می‌ شوند. اغلب اوقات، شرایط ارثی بازگشتی است، که به این معنی است که دو ژن (یکی از هر والد) برای این اختلال لازم است تا در کودک ظاهر شود. اگر فقط یک ژن وجود داشته باشد، فرد، یک حامل است و این بیماری را ندارد. اما اگر هر دو والدین حامل باشند، خطر ابتلا به این اختلال بسیار بیشتر است.

گروه ‌های مختلف نژادی در سراسر جهان به احتمال زیاد ژن ‌ها را همراه با اختلالات ژنتیکی خاص حمل می ‌کنند. هنگامی که والدین دارای سابقه اجدادی یک‌ سان هستند، شانس داشتن کودک با شرایط ژنتیکی خاص بالا می ‌رود. با این حال، با وجود این که این اختلالات در میان گروه های خاص شایع است، اما هنوز هم نادر هستند.

فیبروز سیستیک

فیبروز سیستیک یک اختلال ژنتیکی نادر است که بیشتر در میان مردم اروپایی یافت می ‌شود. فیبروز سیستیک بر ریه‌ ها و دیگر اعضای بدن تاثیر می‌ گذارد. این بیماری در حدود ۱ مورد در هر ۳۵۰۰ نوزاد سفید پوست رخ می دهد و کم ‌تر در دیگر گروه ‌های قومی دیده می ‌شود.

کم‌ خونی داسی ‌شکل

کم‌ خونی داسی ‌شکل سلولی شایع ‌ترین اختلال ارثی در مردم آفریقایی تبار است. این بیماری بر روی سلول ‌های قرمز خون تاثیر می‌ گذارد و در حدود ۱ مورد از هر ۷۰ هزار آمریکایی را تحت تاثیر قرار می دهد. با این حال، این نرخ در میان ۵۰۰ آمریکایی آفریقایی ‌تبار فقط ۱ نفر است.

بیماری تی-سکس

بیماری تی-سکس یک بیماری ارثی است که بر نژاد یهودی تاثیر می ‌گذارد. تی-سکس باعث آسیب به اعصاب مغز و نخاع می ‌شود. حدود ۱ مورد در هر ۳۲۰۰۰۰ کودک با بیماری تی-سکس متولد می‌ شوند.

تالاسمی بتا

تالاسمی بتا یک اختلال ژنتیکی است که بیشتر در مردم مدیترانه یافت می ‌شود. تالاسمی بتا یک اختلال خون است که منجر به کم ‌خونی می ‌شود زیرا بر نحوه تولید سلول ‌های قرمز خون تاثیر می‌ گذارد. این بیماری در حدود ۱ مورد در ۱۰۰۰۰ تولد در اتحادیه اروپا رخ می ‌دهد، اما در عموم مردم بسیار نادر است و در هر ۱۰۰۰۰۰ تولد به تعداد ۱ نفر رخ می دهد.

بیماری مادرزادی

ناهنجاری های محیطی و بروز بیماری مادرزادی

تراتوژن چیزی است که بر رشد کودک در دوران بارداری تاثیر می‌ گذارد. قرار گرفتن در معرض تراتوژن در دوران بارداری می‌ تواند منجر به بیماری مادرزادی شود. موادی مثل الکل، مواد مخدر، داروهای خاص، ابله مرغان، سرخک و یا سیفیلیس می ‌توانند بسته به موارد زیر بر رشد کودک تاثیر بگذارند:

  • مرحله بارداری که در آن به سر می برید (سه‌ ماهه اول معمولا بیش ‌ترین آسیب را دارد)
  • مقدار سمی که در معرض آن هستید
  • مدت زمانی که در معرض عوارض هستید

قرار گرفتن در معرض سموم وارده از محیط می ‌تواند بر هرکدام از اعضای بدن کودک از جمله سر، ویژگی ‌های چهره، عملکرد مغز، سیستم عصبی، قلب، بینایی، شنوایی و استخوان تاثیر بگذارد. حتی می‌ تواند منجر به مرگ شود.

تشخیص ناهنجاری

در دوران بارداری آزمایش‌ های بسیاری برای تشخیص اختلالات مادرزادی انجام می شود. اگر بیش از ۳۵ سال داشته باشید یا در معرض عوامل خطرساز دیگری باشید، پزشک شما درباره انجام آزمایش های اضافی با شما صحبت خواهد کرد. برخی از آزمایش ‌های غربالگری که ممکن است در دوران بارداری داشته باشید عبارتند از:

  • نوکال ترانس لوسنسی
  • آزمایش‌ های خون سه ماهه اول
  • آزمایش های خون سه ماهه دوم
  • فراصوت سطح دوم
  • آمنیوسنتز

بیماری مادرزادی

پیشگیری از بیماری مادرزادی و مشاوره ژنتیکی

مشاور ژنتیک یک پزشک متخصص است که به شما اطلاعاتی در مورد خطر داشتن یک کودک با اختلال مادرزادی را می ‌دهد. آن ‌ها می ‌توانند قبل و حین حاملگی مشاوره هایی را به شما ارائه کنند و یا در دوران بارداری شما را راهنمایی کنند.

مشاوران ژنتیکی اطلاعات مربوط به سابقه خانوادگی، سلامتی و تاریخچه پزشکی تان را می گیرند. در حالی که شما باردار هستید، آن‌ ها اطلاعات آزمایش‌ های غربالگری را مشاهده کرده و رشد کودک شما را دنبال می‌ کنند. آن‌ ها می ‌توانند به شناسایی یک مساله ژنتیکی کمک کنند و اطلاعاتی در مورد هرگونه اختلال ایجاد شده و نحوه مدیریت آن به شما بدهند.

قبل از باردار شدن به دلیلی برای ملاقات یک مشاوره ژنتیکی نیاز ندارید، اما توصیه می‌ شود که اگر دارای موارد زیر هستید، مشاور ژنتیکی را ملاقات کنید:

  • سن تان بالاست
  • تاریخچه خانوادگی اختلالات کروموزومی دارید
  • تاریخچه خانوادگی اختلال ژنتیکی خاص دارید
  • حامل اختلال ژنتیکی یا کروموزومی هستید
  • چندین بار سقط ‌جنین داشته اید
  • کودک تازه متولد شده دارید
  • در معرض بیماری، عفونت یا سمیت محیطی قرار گرفته ‌اید که ممکن است بر کودک شما تاثیر بگذارد
  • شما و همسرتان وابستگی خانوادگی دارید
  • نتیجه آزمایش غربالگری قبل از تولد یا آزمایش فراصوت، نیاز به مشاوره را نشان می‌ دهد

بیماری مادرزادی

چه باید کرد

فهمیدن اینکه کودکی که در شکم شماست دارای بیماری مادرزادی است، می ‌تواند سخت باشد. بسته به نوع اختلال، ممکن است اختلال تنها به معنی مشکلات جزئی در یک کودک باشد، یا می‌ تواند موردی باشد که تاثیر طولانی‌ مدت بر روی شما، کودک و خانواده تان داشته باشد. تصمیم‌ گیری مشکل خواهد بود، و قطعا می‌ تواند ترسناک باشد.

با این حال گام ‌های مناسب بسیاری برای برداشتن و در یاد نگه داشتن پس از فهمیدن این که کودک در معرض خطر یا اختلال ژنتیکی است، وجود دارد:

  • با پزشک و مشاور ژنتیک حرف بزنید. سوالات خود را بپرسید و تمام اطلاعاتی که درباره تشخیص و نحوه تاثیر اختلال بر کودک تان دارد را به دست آورید. گزینه‌ های خود را مرور کنید و زمانی را صرف فکر کردن و پردازش تمام اطلاعات کنید.
  • اندوه و عصبانیت طبیعی هستند، چه مجبور باشید با کودک تان خداحافظی کنید و چه بابت نداشتن یک کودک ناسالم ناراحت باشید. زمانی را صرف کنید تا با احساساتتان کنار بیایید و در مورد احساساتتان با همسر، خانواده، دوستان و یا افراد با تجربه صحبت کنید. اگر مجبور به از دست دادن فرزند خود هستید، این کار به شما کمک می‌ کند تا از آن عبور کنید و اگر قادر به به دنیا آوردن فرزندتان هستید، به شما کمک می ‌کند تا برای پذیرش و انجام نیازهای ویژه کودک خود پس از زایمان، آماده شوید.

بیماری مادرزادی

  • با همسر خود در مورد این که چه احساسی دارید صحبت کنید و به همسر تان نیز اجازه دهید تا احساسات خود را نسبت به شما ابراز کند. به یکدیگر تکیه کنید و از هم پشتیبانی کنید.
  • همه چیز را در مورد شرایط کودک خود یاد بگیرید. هرچه بیشتر بدانید، بیشتر می‌ توانید برای پرورش یک کودک خاص، خود را آماده کنید و به کودک خود کمک کنید تا بهترین تجربه را در زندگی به دست آورد.
  • در یک گروه پشتیبانی عضو شوید و به دنبال دوستان و اعضای خانواده باشید تا به شما کمک ‌کنند تا با شرایط کودک خود ارتباط برقرار کنید و برای کودک خود تمام خدمات و پشتیبانی های لازم را انجام دهید.
  • تمام کاری را که می ‌توانید در مورد خدمات موجود در اختیار خود و کودک تان قرار دهید قبل از تولد فرزندتان پیدا کنید. زمانی که کودک خود را به دنیا آوردید، با مددکار اجتماعی و مدیر پرونده بیمارستان برای مراجعات بعدی صحبت کنید. زایمان زودرس می‌ تواند به کیفیت زندگی کودک شما کمک کند.

کلام پایانی

وقتی که باردار هستید، طبیعی است که نگران سلامت نوزادتان باشید، به خصوص زمانی که یک مادر مسن تر هستید و یا عضوی از خانواده تان شرایط سلامتی خاصی دارد. اما به خاطر داشته باشید که ۹۷ درصد از کودکان سالم هستند، و اگر کودک شما در ۳ درصد متولد شده با یک مساله مادرزادی قرار دارد، گزینه ‌های درمانی و خدماتی در دسترس هستند. شما می‌ توانید همراه با پزشک کودک تان، تصمیم درستی برای خانواده خود و مدیریت مسائل سلامتی نوزادتان بگیرید و برای ایجاد بهترین زندگی ممکن برای فرزند و خانواده تان برنامه‌ ریزی کنید.


در مورد بلفاریت یا التهاب پلک چه اطلاعاتی دارید؟ آیا می دانید که افرادی که به بلفاریت دچار هستند چه عوارضی آنها را تهدید می کند و با چه خطراتی روبرو هستند؟ می خواهیم در این مقاله از بخش چشم و چشم پزشکی دکتر سلام در مورد علل، عوامل بروز این عارضه با شما صحبت کنیم و در مورد پیشگیری و درمان آن، توضیحاتی را ارائه دهیم با ما همراه باشید تا در این مورد بیشتر بدانید.

بلفاریت یا التهاب پلک چیست؟

بلفاریت شرایطی است که به التهاب پلک و لبه پلک مربوط می شود. معمولا از گرفتگی غدد ایجاد می‌ شود و هر بار که پلک می ‌زنید اشک می ‌ریزد. انسداد این غدد معمولا منجر به التهاب لبه پلک می ‌شود. این ناحیه در لبه پلک و مژه ‌ها قرار گرفته ‌است.

بلفاریت

این بیماری به طور یکسان بر جوانان و افراد مسن تاثیر می ‌گذارد و عموما در افراد با پوست چرب، دارای شوره سر و یا چشمان خشک ظاهر می ‌شود. وقتی که پلک ‌ها و مژه ‌ها به چربی و باکتری آغشته می ‌شوند باعث این موارد می شود:

  • التهاب
  • خارش
  • قرمزی
  • سوزش چشم ‌ها

این بیماری یکی از شایع ‌ترین بیماری ‌های چشمی است که پزشکان با آن مواجه می‌ شوند. در حقیقت، نظرسنجی سال ۲۰۰۹ نشان می ‌دهد که بین ۳۷ تا ۴۷ درصد از بیماران نشانه‌ هایی از بلفاریت یا التهاب پلک را از خود نشان می ‌دهند.

انواع بلفاریت یا التهاب پلک

دو نوع بلفاریت یا التهاب پلک وجود دارد:

  • بلفاریت یا التهاب پلک قدامی

التهاب عمدتا در اطراف پوست، مژه‌ ها و فولیکول های مو ایجاد می شود.

  • بلفاریت یا التهاب پلک خلفی

این نوع، نتیجه بیماری غدد چربی پلک است. غدد چربی پلک اطراف چشم ‌ها قرار گرفته ‌اند و مسئول تولید ماده ‌ای چرب هستند که باعث می شود چشم ‌ها مرطوب باقی بمانند.

بلفاریت

چه چیزی موجب این عارضه چشمی می‌ شود؟

به طور کلی بلفاریت یا التهاب پلک به یک یا چند مورد از شرایط زیر مرتبط است:

آکنه روزاسه

بین ۲۰ تا ۴۲ درصد از تمام بیماران مبتلا به بلفاریت یا التهاب پلک به وسیله این جوش های بزرگ تشخیص داده می شوند.

درماتیت سبوره ‌ای

درماتیت سبوره ‌ای یک وضعیت عادی پوست است که منجر به وصله ‌های فلس دار، قرمزی پوست، شوره سر و چربی پوست می‌ شود. گزارش‌ ها حاکی از آن است که این وضعیت در حدود ۳۳ تا ۴۶ درصد از همه پرونده ‌های بلفاریت یا التهاب پلک وجود دارد.

دمودکس

دمودکس نوع کوچکی از مایت ها است که در فولیکول های مو پستانداران زندگی می‌ کنند. دو نوع از ۶۵ گونه شناخته ‌شده قادر به زندگی در اطراف مژه ‌های انسان هستند. هجوم این انگل‌ ها با ایجاد شوره در اطراف مژه ‌ها مشخص می شود.

ضایعات ایجاد شده توسط این انگل ها، منجر به مسدود شدن فولیکول ها و غدد چشمی می ‌شوند و اعتقاد بر این است که این مورد، علت ۳۰ درصد از همه موارد بلفاریت یا التهاب پلک مزمن است.

بلفاریت

علائم بلفاریت یا التهاب پلک چیست؟

در طول شب که چشم ها بسته است، مژه ها که در هنگام خواب در تماس طولانی ‌مدت با سطح چشم ‌ها باقی مانده ‌اند، با ترشحات، اشباع می‌ شوند که این امر منجر به التهاب پلک ها می شود.

بنابراین این نشانه‌ ها معمولا در صبح‌ بیشتر دیده می ‌شوند:

  • پوسته نازک در اطراف مژه ‌ها که ممکن است باعث خونریزی شود
  • ریزش یا تغییر حالت مژه ها
  • پارگی مزمن
  • دانه‌ های درشت برفکی چرب در پایه مژه ‌ها شکل می‌گیرند
  • قرمزی شدید پلک ها
  • مشکلات بینایی مانند تاری دید و حساسیت به نور
  • احساس وجود شن در زیر پلک ها در هنگام پلک زدن
  • چشمان خشک و دردمند

بلفاریت

چگونه تشخیص داده می ‌شود؟

اگر چه هیچ درمان قطعی برای بلفاریت یا التهاب پلک وجود ندارد، اما می ‌تواند به طور مقطعی مداوا و کنترل شود.

این به آن معنی است که مراقبت صحیح از پلک ‌های شما از اهمیت اولیه برخوردار است. اگر شرایط را درمان نکنید، می‌ تواند منجر به زخم و یا جراحت در چشمانتان شود.

معاینه جامع چشم که بر روی پلک‌ ها و سطح جلو چشم تاکید دارد، ضروری است. براساس ظاهر پلک، چشم پزشک نوع بلفاریت یا التهاب پلک را تشخیص می دهد و بهترین درمان را تعیین کند.

چگونه می توان از آن جلوگیری کرد؟

پیشنهاد دکتر تیلور بلاد شامل یک رژیم بهداشتی است که کرم مالیدنی پلک را شامل می شود. برای داشتن بهترین نتیجه، او پیشنهاد می‌کند که هر شب کمپرس آب‌ گرم روی چشم ‌ها قرار داده شود.

دکتر بلاد همچنین اشاره می ‌کند که یک رژیم غذایی غنی از امگا ۳ که شامل ماهی و آجیل ‌ها است می ‌تواند تولید غدد چربی را بهبود بخشد و از چشمان شما در برابر خشک و زبر شدن محافظت کند.

منابع غذایی امگا ۳:

  • ماهی خال‌خالی
  • روغن ماهی قزل ‌آلا
  • روغن جگر ماهی
  • گردو
  • دانه‌ های کتان
  • شاه ‌ماهی
  • زرده تخم مرغ
  • بذر شاه دانه
  • موتوماهیان

در آزمایش‌ های بالینی مشخص شده است که امگا ۳ باعث بهبود تولید اشک می‌ شود. اما به خاطر داشته باشید که مصرف کافی امگا ۳ برای حفاظت از چشم ‌ها تنها از طریق غذا دشوار است، به همین دلیل مصرف مکمل های امگا 3 توصیه می شود.

با این حال، در رابطه با مکمل ها، آن‌ ها را بدون مشورت با پزشک خود به رژیم غذایی تان اضافه نکنید.

بلفاریت

 چگونه می ‌توانم بلفاریت یا التهاب پلک را درمان کنم؟

درمان خانگی

وقتی نوبت به درمان موثر التهاب و ناراحتی مربوط به بلفاریت یا التهاب پلک می رسد، دکتر ازرو، متخصص چشم پزشکی، اصرار دارد که کرم های استریل چشمی برای درمان موارد خفیف موثر هستند.

توصیه قدیمی دیگر استفاده از شامپو بچه برای شست و شوی چشم است.

اما دکتر ازرو به افرادی که پس از بهبودی نسبی فکر می کنند که خوب شده اند هشدار می دهد که درمان را تا انتها ادامه دهند زیرا امکان بازگشت وجود دارد و در صورت بازگشت، درمان باید دوباره از سر گرفته شود.

پزشکان چشم همچنین توصیه می ‌کنند که از استفاده از آرایش چشم اجتناب کنید چون می ‌تواند به مسدود شدن غدد اشکی کمک کند. اما اگر شما حتما باید آرایش کنید، حتما قبل از خواب آرایش خود را کاملا پاک کنید تا از ایجاد بلفاریت یا التهاب پلک در صبح جلوگیری کنید.

درمان پزشکی

زمانی که کرم های استریل نمی توانند از بلفاریت یا التهاب پلک جلوگیری کنند، مراجعه به چشم پزشک ضروری است. یک پزشک متخصص می‌ تواند شرایط شما را بررسی کند و داروهایی تجویز کند که شامل قطره‌ های چشمی، کرم تستسترون و آنتی‌ بیوتیک است و به درمان علائم کمک می کند.

گزینه دیگر شامل یک روش ۱۲ دقیقه ‌ای است که به آرامی غدد پلک را گرم و تمیز می کند. انسداد غدد که توسط اختلال عملکرد غده  چربی چشمی ایجاد می شود با استفاده از گرما و ماساژ پلک ها رفع می شود.

بلفاریت

اگر درمان نشود چه مشکلاتی ایجاد می کند؟

مشکلاتی که می ‌توانند باعث ایجاد شرایطی در پلک ها و چشم های شما شوند، باعث ناراحتی شما می شوند و به طور بالقوه بینایی شما را ضعیف می کنند. چنین شرایطی شامل سندروم خشکی چشم است.

زمانی که به غده ‌های اشک بی‌ توجهی ‌شود و ملتهب ‌شوند، کیست های چربی می‌ توانند درون پلک‌ های شما رشد کنند. آن ‌ها معمولا خود به خود از بین می ‌روند، اما در موارد پایدار از بین بردن کیست ممکن است نیاز به جراحی کوچکی داشته باشد.

در موارد بلفاریت حاد، التهاب می ‌تواند به سطح قرنیه آسیب برساند. هنگامی که قرنیه در معرض خطر آلودگی و عفونت قرار دارد، می ‌تواند به وضعیت تهدید آمیزی تبدیل شود.

 این بسیار مهم است که اگر هر یک از علائم زیر را تجربه کردید، به دنبال کمک پزشکی فوری باشید:

  • حساسیت به نور
  • درد ناگهانی چشم
  • بدتر شدن بینایی


چگونه میتوان چربی های زیر پوست که سلولیت را به وجود می آودند را درمان کرد و از بین برد؟ می دانید سلولیز چیست و چه کمکی در این راستا می کند؟ سلولیز یعنی استفاده از لیزر برای آب کردن چربی ها و آزاد شدن رشته های فیبری که سبب به وجود آمدن سلولیت می شوند. فقط یک جلسه لازم است و در مدت  3تا 12 ماه، به نتایج مطلوب می رسید. طبق گزارش بیماران و پزشکان، چند سال پس از درمان، بهبودی حاصل می شود. در این مقاله از بخش پزشکی دکتر سلام به بررسی سلولیز می پردازیم.

سلولیز چیست؟

سلولیز در سال 2012 مورد تائید اداره غذا و داروی آمریکا (FDA) قرار گرفته است. در سلولیز، با وارد کردن یک رشته نازک لیزر در زیر پوست بیمار، توده های چربی را گرما داده و آب می کنند و همزمان، بافت هایی که این توده های چربی را یه یکدیگر پیوند داده است و باعث سلولیت می شوند را از بین می برد.

سلولیز

در سلولیز از فیبر لیزری سه بعدی استفاده می کنند تا انرژی را به بافت های همبند، پوست و چربی انتقال دهند. دکتر جاناتان هاستین، جراح پلاستیک در فورت ورث، این طور توضیح می دهد که سلولیز، ضخامت و کیفیت پوست را افزایش می دهد، نوارهای فیبری که باعث کشیده شدن پوست می شوند را  آزاد می کند و باعث آب شدن چربی های آن ناحیه می شود.

آیا سلولیز موثر است؟

سلولیز، درمان سلولیت نیست اما می تواند فرو رفتگی های ناحیه ران را که اغلب به عنوان “پنیر محلی “یا “پوست پرتقالی ” نامیده می شود، را کاهش دهد. دکتر هاستین می گوید: نتیجه این روش، داشتن پوستی نرم تر و صاف تر است.

این روش، میزان بالایی از موفقیت و رضایت بیمار را در پی دارد. با اینکه اطلاعات زیادی در حال حاضر در دسترس نیست، اما مطالعه ای که اخیرا توسط انجمن جراحی پلاستیک و زیبایی آمریکا منتشر شده، بیان می کند که این روش ، حداقل به مدت 1 سال، بهبودی پایداری را در ظاهر سلولیت فراهم می کند و مطالعات دیگر نشان داده اند که نتایج این روش، حداقل تا 3 سال حفظ می شود.

از این مطالعه، این گونه نتیجه گیری می شود که آمارهای ارائه شده از این روش تا به امروز، ایمنی و رضایت بالای پزشکان و افراد را فراهم کرده است.

سلولیز

چه تعداد درمان، مورد نیاز است؟

به گفته دکتر هاستین، سلولیز فقط به یک درمان نیاز دارد. با این حال، سلولیت ممکن است برگشت پذیر باشد، بنابراین اگر بیمار دچار اضافه وزن شود، درمان های اضافی مورد نیاز خواهد بود.

چقدر زمان برای کسب نتیجه، لازم است؟

دکتر هاستین می گوید: رسیدن به نتیجه نهایی و بیشترین فایده ممکن، 3 تا 12 ماه طول می کشد به عبارت دیگر، انتظار می رود که شما در طول چند ماه بهبود بیابید.

آیا در این روش، از بی حسی موضعی استفاده می شود؟

بسته به اندازه ناحیه ای که تحت درمان قرار می گیرد و میزان سلولیت، می توان از بی حس کننده موضعی، بیهوشی موضعی یا بیهوشی عمومی استفاده کرد.

اگر چه سلولیز یک روش حداقل تهاجمی است، اما به اندازه ای تهاجمی است که باید در یک مرکز جراحی و با حضور یک پرستار و دیگر پرسنل که به جراح کمک کنند، انجام شود. اگر این روش تحت بیهوشی عمومی انجام شود، به متخصص بیهوشی و پرسنل پرستاری نیاز می باشد.

سلولیز

روند بهبودی چگونه است؟

سلولیز، تقریبا یک هفته به استراحت نیاز دارد.

دکتر هاستین می گوید: “پس از عمل، درد خفیف، تورم و کبودی وجود خواهد داشت.”اکثر این موارد در 2-3 هفته اول از بین می رود. بیماران، پس از جراحی باید از لباس های فشرده سازی استفاده کنند، اما می توانند انتظار داشته باشند که در عرض 1-2 روز بتوانند فعالیت های خود را از سر بگیرند.

اکثر بیماران ناراحتی جزئی و درد کمی دارند. در این حالت، داروهای ضد التهاب یا داروهای ضد درد دیگری در صورت لزوم تجویز می شود.

آیا در این روش، عوارض جانبی یا عوارض احتمالی وجود دارد؟

مانند هر درمان زیبایی، سلولیز نیز  با برخی از عوارض جانبی همراه است، از جمله:

  • سوزش پوست
  • ناهنجاری های کانتور
  • سروم (ایجاد مایع)
  • کبودی
  • ورم

شایع ترین عارضه جانبی، تورم در ناحیه درمان است که معمولا بعد از گذشت یک ماه، برطرف می شود. اگر تورم همچنان ادامه داشته باشد یا درد شدید باشد، بیماران باید با جراح خود تماس بگیرند. با توجه به فقدان آمار و اطلاعات، اثرات جانبی درازمدت آن، در صورت اینکه وجود داشته باشد، مشخص نیست.

سلولیز

داوطلب خوب و مناسب برای انجام این عمل، چه کسی است؟

همه کاندیدای خوبی برای انجام سلولیز نیستند. بیماران جوان معمولا نسبت به بیماران مسن، نتایج بهتری را کسب می کنند، زیرا سلولیز تاثیر بهتری بر روی پوست ضخیم دارد تا پوست نازک. افرادی که سلولیت بسیار ظریف یا تقریبا غیر قابل تشخیصی دارند، نسبت به افرادی که پوست شل و سلولیت شدیدی دارند، از نتایج راضی نیستند. لازم به ذکر است که سلولیز،راه حل مناسبی برای بیمارانی که به دنبال کاهش وزن خود هستند، نمی باشد.

با اینکه درمان ممکن است تمام سلولیت را از بین نبرد ، اما خبر خوب این است که بیشتر بیماران از نتایج به دست آمده، خوشحال و راضی هستند.

مانند هر جراحی زیبایی دیگری، بیماران می توانند با انتخاب یک پزشک واجد شرایط که آشنایی کاملی با تکنولوژی داشته باشد مانند پزشک جراح پلاستیک یا متخصص پوست، نتایجی را که به دنبال آن هستند، به دست بیاورند.

هزینه سلولیز چقدر است؟

هزینه سلولیز، می تواند با توجه به ناحیه مورد عمل، تجربه و اعتبار پزشک، تعداد مناطق تحت درمان و سایر عوامل دیگر، متفاوت باشد.

چه نوع درمان های دیگری، در دسترس می باشد؟

درمان های سلولیتی زیادی وجود دارند که هیچ گونه پایه علمی ندارند. خوشبختانه، تکنولوژی های مختلفی مورد آزمایش قرار گرفته اندکه  بسته به نوع بیمار ممکن است موثر باشد.

مطالعات نشان داده اند که انتخاب یک روش، نمی تواند به طور کامل سلولیت را از بین ببرد و بهبودی با روش های درمانی سلولیز، سلفینا و ولاشیپ ( Cellulaze، Cellfina و VelaShape) به دست می آید.

در حالی که این سه نوع درمان نقاط مشترکی با هم دارند، اما هر کدام دارای جنبه های مثبت و منفی هستند که ممکن است برای شما مناسب تر از روش های دیگر باشد. به عنوان مثال، درمان سلولیز،احتمالا باعث سوختگی می شود، در حالی که درمان سلفینا (Cellfina)، بیشتر با کبودی همراه می باشد.

سلولیز

ولاشیپ 3 (VelaShape III)

این درمان بافت پوست و اندازه آن را از طریق ترکیب چهار تکنولوژی مجزا بهبود می بخشد: رادیوفرکانس، غلطک ماساژ، نور مادون قرمز و فن آوری خلاء پالس. نتایج نسخه های قبلی ولاشیپ ( VelaShape) با یکدیگر مخلوط شده اند، اما ولاشیپ 3 ( VelaShape III ) به نظر می رسد که نتایج بهتری داشته باشد.

سلفینا (Cellfina )

یکی دیگر از تکنولوژی نسبتا جدید که انتخاب بسیاری از پزشکان می باشد، سلفینا ( Cellfina ) است. در حالی که در روش سلولیز از لیزر برای برش نوارهای فیبری و  محدود کردن پوست و عضلات اطراف آن که منجر به تولید سلولیت شده اند، استفاده می شود، اما در روش سلفینا (Cellfina)، همان نوارهای فیبری را به وسیله تیغ، برش می دهند.

تعیین اینکه چه نوع درمانی برای نیازهای شما مناسب خواهد بود، به چندین عامل بستگی دارد. بهتر است که یک قرار ملاقات را با یک جراح پلاستیک یا متخصص پوست ترتیب دهید. در طول مشاوره می توانید هر گونه سوال و هر نگرانی که دارید، همچنین مقدار پولی را که قصد دارید هزینه کنید و تمام عوامل مهم در تعیین روش جراحی، را با پزشک خود در میان بگذارید.


چگونه میتوان با کمک کیبلا به از بین بردن غبغب پرداخت؟ آیا می دانید کیبلا چیست؟ کیبلا یک روش درمانی غیر جراحی برای از بین بردن غبغب است. کیبلا برای استفاده در چانه در سال ۲۰۱۵ توسط FDA مورد تایید قرار گرفت. این درمان از یک شکل مصنوعی اسید دئوکسی کولیک برای کمک به جذب چربی استفاده می ‌کند. اسید دئوکسی کولیک به طور طبیعی توسط بدن تولید می ‌شود. در این مقاله از بخش زیبایی دکتر سلام به بررسی از بین بردن غبغب با استفاده از این روش خواهیم پرداخت.

عملکرد کیبلا برای از بین بردن غبغب

این درمان به گونه ‌ای طراحی شده ‌است که به کاهش میزان چربی غبغب فرد کمک می کند و در نتیجه باعث از بین بردن غبغب می شود. برای کشتن سلول‌ های چربی زیر چانه تا ۵۰ تزریق انجام می‌ شود. در هفته‌ های بعد از درمان بدن سلول ‌های مرده را متابولیزه می ‌کند و آن ‌ها را به عنوان ضایعات از بدن خارج می کند.

از بین بردن غبغب

بحث های پیرامون کیبلا برای از بین بردن غبغب

به عنوان یک روش غیر جراحی، کیبلا نیازمند استراحت پس از درمان است. این به خاطر تعداد تزریقاتی است که در منطقه مورد نظر انجام می شود. به طور متوسط، بیماران بین ۲۰ تا ۵۰ آمپول برای هر درمان نیاز دارند. در نتیجه، ممکن است که تورم و کبودی رخ دهد و تا یک هفته طول بکشد. این به عنوان اثر گاوغوک آمریکایی (نام یک تیره از غورباقه می باشد) شناخته می ‌شود. در یک مطالعه انجام شده توسط  FDA،

  • ۸۷ درصد بیماران کیبلا دچار تورم شده‌ اند؛
  • ۷۲ درصد هماتوم یا کبودی را تجربه کرده اند؛
  • ۷۰ درصد درد را تجربه کرده اند؛
  • ۶۶ درصد بعد از درمان دچار بی‌ حسی شده اند

به علاوه، کیبلا یک درمان یک باره و فوری برای غبغب نیست. اکثر بیماران برای رسیدن به اصلاح کامل بین 3 تا ۵ مرحله درمانی نیاز دارند. بدون دوز مناسب یا درمان ‌های کافی، بیماران به احتمال زیاد نتایج زیر را تجربه می‌ کنند.

اگرچه برخی از بیماران بعد از مصرف کیبلا احساس می ‌کنند که پوست شان سفت شده ‌است، اما این مورد برای همه بیماران صادق نیست. شل شدن پوست و یا نوارهای برجسته ماهیچه دور گردن نیز ممکن است بعد از کیبلا دیده شود. این مسئله نیاز به درمان‌ های مکمل برای بهبود ظاهر پوست دارد.

از بین بردن غبغب

عوارض جانبی مشترک

بیمارانی که تزریق کیبلا را انجام می ‌دهند ممکن است واکنش محل تزریق را تجربه کنند. این عوارض شامل تورم، کبودی و ناراحتی می ‌شوند.

هم چنین بیماران ممکن است این موارد را تجربه کنند:

  • بی‌ حسی پس از تزریق
  • خارش
  • سردرد
  • تهوع
  • تشکیل گره
  • فشار خون
  • اریتما (قرمزی)
  • دیسفاژی (مشکل بلعیدن)
  • طاسی منطقه ای در محل درمان (که برای بیماران مرد مشکل ‌ساز است)

اغلب عوارض جانبی  بعد از چند روز از بین می رود. با این حال، تورم، مشکل در بلعیدن و بی ‌حسی ممکن است به مدت چند هفته باقی بماند.

از بین بردن غبغب

خطرات از بین بردن غبغب با کیبلا

چندین خطر مشخص در ارتباط با درمان کیبلا وجود دارد.

آسیب عصبی

برای جلوگیری از این خطر، کیبلا باید به مناطق ویژه ای از چانه تزریق شود. اگر چه آسیب عصبی نادر است اما اگر رخ دهد، عوارض ممکن است جدی باشد. آسیب به عصب مندیبل مرزی که کنار دهان را کنترل می ‌کند ممکن است منجر به یک لبخند نابرابر شود.

اثرات ممکن است موقتی یا در برخی موارد دائمی باشند. بیمارانی که تحت درمان کیبلا قرار گرفته ‌اند، باید با مشاهده اولین نشانه ضعف عضلات صورت خود با ارایه‌ دهنده خدمات درمانی تماس بگیرند. با این حال، درمان توسط یک پزشک باتجربه، خطر آسیب عصب را کاهش می دهد.

کاربردهای خارج از قاعده

برخی پزشکان و جراحان از کیبلا برای کاربردهای خارج از قاعده استفاده می‌ کنند. کاربردهای خارج از قاعده  دارو به این معنی است که دارو به شیوه‌ای مورد استفاده قرار می‌ گیرد که توسط FDA یا تولید کننده توصیه نشده است.

برخی از کاربردهای برجسته خارج از قاعده شامل کاهش موارد زیر هستند:

  • لیپوم ها و غده ها
  • چربی مرکزی شکم
  • چربی بالای بازو
  • چربی سینه
  • چربی گونه

در حالی که استفاده از تزریق در مناطق خارج از قاعده در میان افراد حرفه ‌ای رایج است اما این مسئله هنوز تایید نشده است.

تحقیقات بیشتری برای درک چگونگی تاثیر کیبلا بر روی چربی در مناطق خارج از قاعده، مقدار مناسب و اثرات جانبی بالقوه ای که ممکن است ناشی از استفاده از کیبلا در این بخش ها باشد، مورد نیاز است.

کیبلا برای چه افرادی مناسب است؟

افرادی که می توانند از کیبلا استفاده کنند ویژگی های زیر را دارند.

  • خواهان از بین بردن غبغب ایجاد شده در اثر استعداد ژنتیکی، پیری، یا رژیم غذایی.
  • عدم سابقه قبلی جراحی چهره و یا گردن و یا لیپوساکشن. بافت زخم مانده از درمان ‌های قبلی ممکن است بر نتایج کیبلا اثر بگذارد.
  • وضعیت سلامتی خوبی داشته باشید.
  • درک این که کیبلا با انجام مراحل درمانی متعدد، غبغب را به تدریج کاهش می ‌دهد.
  • وجود پوست محکم بدون عفونت در منطقه درمان.

در طی فرآیند از بین بردن غبغب با کیبلا چه اتفاقی می ‌افتد؟

کیبلا یک روش سریع و ساده است.

  1. قبل از درمان، دکتر برای سی دقیقه منطقه غبغب را با یخ بی حس می کند. کرم بی‌ حسی موضعی نیز ممکن است مورد استفاده قرار گیرد.
  2. پزشک محل تزریق را در زیر چانه نشانه گذاری می‌ کند و سپس آمپول را تزریق می کند.
  3. تزریق تقریبا بیست دقیقه طول می ‌کشد. اغلب بیماران، بسته به مقدار چربی که باید از بین برود، بین بیست تا ۵۰ تزریق نیاز دارند.
  4. پس از تزریق، مجددا یخ استفاده می شود.
  5. نشانه‌ گذاری ها از روی پوست پاک می شوند.

از بین بردن غبغب

چند درمان کیبلا مورد نیاز است؟

اکثر بیماران بعد از ۱ تا ۳ مرحله درمانی نتایج قابل ‌مشاهده را می ‌بینند. برخی از بیماران ممکن است نیاز به شش مرحله درمان داشته باشند. درمان ‌ها معمولا بین شش تا هشت هفته فاصله دارند تا امکان بازیابی وجود داشته باشد.

برای نتایج بهتر، بیماران باید تحت درمان‌ های توصیه ‌شده توسط پزشک قرار گیرند.

از درمان کیبلا برای از بین بردن غبغب، انتظار چه نتایجی را می توانم داشته باشم؟

کیبلا غبغب را در طول یک دوره چند ماهه کاهش می‌ دهد. درمان نهایی می ‌تواند بین ۱۲ تا ۱۸ هفته پس از اینکه نتایج به طور کامل آشکار شوند، طول بکشد. برخی افراد کشیدگی پوست زیر چانه را همراه با کاهش چربی تجربه می‌ کنند.

بسته به موارد زیر نتایج بین افراد متفاوت است:

  • تعداد مراحل درمانی که فرد تحمل می کند.
  • تعداد تزریقی که در هر مرحله از درمان استفاده می شود.
  • آناتومی منحصر به فرد صورت بیمار.

بیمارانی با چانه شل تر ممکن است از کیفیت نتایجی مشابه با افراد دارای چانه و پوست مستحکم برخوردار نباشند.

در حال حاضر، اطلاعات کمی در مورد تاثیرات دراز مدت درمان وجود دارد. در حالی که به احتمال زیاد کیبلا چندین سال طول می ‌کشد و ممکن است ثابت شود که بیمار دوباره به وزن قبلی خود باز نمی گردد، اما این موارد هنوز به طور قطعی ثابت نشده است.

از بین بردن غبغب

بررسی کیبلا

در یک آزمایش بالینی، ۶۶.۱ درصد از بیمارانی که ۲ میلی‌گرم از کیبلا را دریافت کرده بودند، گزارش داده اند که بعد از چهار مرحله درمانی از ظاهر خود راضی بوده اند. آن ‌ها همچنین مزایای روانشناسی را نیز ثبت کردند: آن‌ ها شادتر بودند، کم ‌تر خود را اذیت کرده اند و در مقایسه با قبل از عمل، احساس بهتری داشتند و احساس می‌ کردند که جوان ‌تر شده اند و کم‌ تر اضافه ‌وزن دارند.

بررسی انجام ‌شده توسط کالیپر نشان داد که پس از تکمیل درمان، کاهش قابل ‌توجهی در غبغب مشاهده شده است.

از بین بردن غبغب با کیبلا چقدر هزینه دارد؟

عوامل متعددی وجود دارند که بر هزینه درمان تاثیر می‌ گذارند، از جمله:

  • تخصص تزریق کننده ای که درمان را انجام می دهد.
  • موقعیت جغرافیایی کلینیک
  • تعداد جلسات درمانی مورد نیاز که به ابعاد بخش چربی غبغب و واکنش بدن به کیبلا بستگی دارد.
  • تعداد سرنگ استفاده ‌شده برای هر درمان که به میزان چربی زیر چانه بستگی دارد.

از بین بردن غبغب

گزینه‌ های جانشین برای کیبلا

علاوه بر کیبلا، دو گزینه درمانی جایگزین مناسب برای از بین بردن غبغب وجود دارد:

کول مینی

کول مینی یک روش غیر تهاجمی FDA برای رفع غبغب است. این روش از همان تکنولوژی منجمد کننده چربی استفاده می‌ کند، اما روشی خاص دارد که چربی زیر چانه را هدف قرار می ‌دهد. برای تاثیر بیشتر، چربی زیر چانه باید قابل انعطاف باشد. این امر به غبغب اجازه می ‌دهد که به راحتی به دستگاه وصل شود.

تعداد مراحل درمانی: اغلب بیماران برای نتایج بهینه به ۱ تا ۲ مرحله درمانی نیاز دارند.

از بین بردن غبغب با لیپوساکشن

 لیپوساکشن چانه باعث از بین رفتن غبغب و افزایش سایز فک می ‌شود.کانولا ها از طریق یک پزشک متخصص پوست و یا جراح از طریق شکاف هایی به پوست وارد می ‌شوند و بافت چربی زیر چانه، فک و قسمت بالایی گردن را از بین می ‌برند. لیپوساکشن غبغب به بیهوشی موضعی نیاز دارد.

تعداد مراحل درمان‌: یک

از بین بردن غبغب

نتیجه گیری

کیبلا یک روش درمانی پیشرو با کم‌ ترین میزان تهاجم است که هدف از آن از بین بردن غبغب ، می‌ باشد. کیبلا خطرات و عوارض جانبی ای را به همراه دارد. با این حال، نشان داده شده است که کیبلا یک گزینه موثر برای افرادی است که مایل به از بین بردن غبغب بدون عمل جراحی هستند.

کجا می‌ توانم نزدیک ‌ترین ارائه ‌دهنده کیبلا را پیدا کنم؟

اگر فکر می ‌کنید کیبلا ممکن است برای شما مناسب باشد، مشورت با یک پزشک متخصص می ‌تواند به شما کمک کند تا تصمیم بگیرید و به هر سوالی که ممکن است داشته باشید پاسخ دهد.


در مورد بالون معده چه می دانید؟ آیا با عوارض و فواید این روش آشنایی دارید؟ تا به حال برای بدست آوردن تناسب اندام و یا کاهش وزن، به بالون معده فکر کرده اید؟ در این مقاله از بخش پزشکی دکتر سلام به بررسی بالون معده، عوارض و فواید آن و هزینه های انجام آن می پردازیم. بالون معده در اصل باعث پر شدن فضای معده شما شده و اشتهایتان را تا اندازه نصف، کاهش می دهد.

بالون معده چیست؟

بالون معده یک روش بسیار ساده است. بیمار یک کپسول بزرگ متصل به یک لوله انعطاف ‌پذیر را قورت می ‌دهد. داخل کپسول یک بالون است که از پلاستیک نازک ساخته شده‌ است. دکتر مطمئن می ‌شود که بالن به درستی در موقعیت قرار گرفته است و سپس گاز نیتروژن را از طریق لوله پمپ می‌ کند و بالون را به اندازه یک پرتقال بزرگ می‌ کند. این کار مقدار مصرف مواد غذایی را محدود می ‌کند، چون بالون فضایی را در شکم اشغال می کند. برای اطمینان از تحمل بیمار، تا سه بالون در عرض سه ماه و به ندرت قرار داده می شود. بالون به مدت ۶ ماه باقی می ‌ماند و بعد از آن با یک سوزن، سوراخ شده و با استفاده از یک آندوسکوپ خارج می ‌شود.

بالون معده

بررسی بالون معده و مطالعات بالینی

در طی آزمایش ‌های بالینی، شرکت کنندگان میانگین ۱۴.۴ پوند وزن از دست دادند. تقریبا ۸۹ درصد از کل وزن از دست رفته در شش ماه هنوز بعد از گذشت یک سال هم بر نگشته است. با این حال، نتایج متفاوت هستند و عمدتا به رژیم غذایی و ورزش وابسته اند.

اداره غذا و دارو، بالون معده را برای شش ماه مصرف تایید کرده‌ است، بنابراین این یک راه کار موقتی است. دکتر شی می ‌گوید: بالون پر از گاز نیتروژن است و در بالای معده شناور است، جایی که ما بسیاری از پیام‌ های گرسنگی را دریافت می کنیم. بنابراین گیرنده ها تحریک می شوند و به مغز می گویند: من راضی هستم. پس با بالون معده، ما حس سیری را سریع تر دریافت می کنیم.

بالون معده

دکتر شی توضیح می ‌دهد: اگر شما گرسنه هستید و می خواهید در یک جلسه شرکت ‌کنید، می‌ توانید یک لیوان آب بنوشید و احساس سیری کنید.

دکتر شی از تجربیات خود سخن می‌ گوید. او در واقع خودش بالون معده را امتحان کرده است و گفته است: من تحقیقات زیادی در این زمینه انجام داده ام. فن‌آوری را پیدا کردم، یک کپسول را بلعیدم، جالب بود. درست مانند بسیاری از افراد، برای از دست دادن وزن به آن نیاز داشتم. کلسترول بالایی داشتم. چیزی که من فهمیدم این است که اگر در گذشته شما می توانستید یک همبرگر کامل را بخورید، با بالون معده فقط می توانید نیمی از آن را بخورید.

بالون معده

این روش برای چه کسانی مناسب است؟

بالون معده برای افراد بسیار چاق مناسب نیست. فرد ایده آل توده حجمی بدنی بین 30 تا 40 دارد. دکتر شی می ‌گوید: بیماران در هفته اول 5 تا 10 پوند از دست می دهند و هنگامی که آن ‌ها این موضوع را می بینند، می‌ گویند بسیار خوب، من حاضرم که فعالیت بیشتری انجام دهم و اگر آن ‌ها بخواهند ۳۰ تا ۵۰ پوند را از دست بدهند، این امر به عنوان جرقه اولیه به آن ها کمک می کند.

هیچ گونه تداخل دارویی وجود ندارد، اما شرایط خاصی وجود دارد که مانع برخی از بیماران برای استفاده از بالون معده می ‌شود. به عنوان مثال، اگر دچار مشکل معده و زخم معده هستید نمی توانید از بالون معده استفاده کنید.

دکتر شی همچنین هشدار می ‌دهد که بالون معده نمی ‌تواند دلایل اصلی چاقی را رفع کند. خوردن احساسی، به دلیل خستگی یا افسردگی شایع است. بالون جنبه احساسی را تحریک نمی کند. این بدین معنی نیست که نمی توانید از بالون معده استفاده کنید، اما به منظور موفقیت در این روش باید مسائل دیگر را نیز برطرف کنید.

دکتر شی می‌گوید: ما بالون معده را به عنوان بخشی از یک بسته جامع، ارائه می ‌کنیم. وقتی که بالون خارج می شود، ما تا یک سال بیمار را تحت نظر می گیریم. ما در این مدت وزن و عوامل دیگر را نیز تحت نظر قرار می دهیم.

بالون معده

عوارض جانبی بالون معده

دکتر شی می‌ گوید: از آنجا که بالون معده اولین بالون پر از گاز است، این فن‌آوری، بهبودیافته ی بالون های معده موجود است که پر از آب ‌نمک بوده و در طی هفته اول باعث تهوع و استفراغ می ‌شوند.

با این حال، هنوز امکان برخی از واکنش ‌های معکوس وجود دارد. اثرات جانبی بالقوه شامل پروتئین‌کافت معده است، که در طی آن معده شما بالون را به عنوان یک جسم خارجی تشخیص می ‌دهد و سعی می‌ کند آن را از بین ببرد. دکتر شی می‌ گوید: این مسئله آسیب چندانی به همراه ندارد، اما حس می ‌کنید که معده تان به هم ریخته است. شما می ‌توانید یک لیوان آب بنوشید و اجازه دهید معده روی آن کار کند. یا نفس عمیق بکشید و تا جایی که می ‌توانید شکم خود را محکم فشار دهید.

بالون معده

دیگر واکنش‌ های معکوس عبارتند از:

هزینه این روش چه قدر است؟

قیمت متوسط بالون معده بسته به منطقه زندگی تان از ۶۰۰۰ دلار تا ۹۰۰۰ دلار متغیر است و تحت پوشش بیمه نیست.


آدنوئید ها بخش های کوچکی از بافت در پشت گلو هستند که به بالای لوزه ها چسبیده اند و در نزدیک بینی قرار دارند. شما می توانید لوزه های خود را در پشت گلو  ببینید. شما قادر به دیدن آدنوئید ها نیستید. وظیفه آدنوئید ها، مبارزه با عفونت های بدن می باشد که در  بین زمان تولد و 5 سالگی، بسیار کارآمد و مفید هستند.  در این مقاله از بخش بیماری های دکتر سلام به بررسی آدنوئید و راه های درمان آن می پردازیم.

آدنوئید بزرگ چیست؟

آدنوئید ها شبیه یک اسفنج هستند که میتوانند میکروب هایی را که باعث بیماری می شوند، شکار کنند و این همان چیزی است که باعث بزرگ شدن اندازه آنها می شود. زمانی که سالم هستید، آدنوئید ها به اندازه طبیعی خود بر می گردند و اینکه بخواهند بزرگ باقی بمانند و یا متورم باشند، طبیعی نیست. بعد از سن 5 سالگی، آنها کوچک می شوند و دیگر در سلامتی بدن، نقش مهمی را ایفا نمی کنند مگر اینکه بزرگ شوند و آدنوئید ها، ندرتا در افراد بزرگسال، بزرگ می شوند.

آدنوئید

علائم آدنوئید های بزرگ

علائم رایج و  معمول آن عبارتند از:

  • گلو درد
  • گرفتگی بینی
  • احساسی شبیه به گرفتگی گوش ها
  • مشکل خوابیدن
  • مشکل بلعیدن
  • تورم غدد گردن
  • آپنه خواب (وضعیتی که باعث توقف کوتاه مدت تنفس در خواب میشود)
  • خشکی لب ها یا بدبو شدن نفس (به علت نفس کشیدن از راه دهان)
  • نفس کشیدن همراه با صدا
  • تنفس از راه دهان
  • خروپف
  • تودماغی حرف زدن

چه چیزی سبب بزرگ شدن آن ها می شود؟

عفونت، باعث می شود که آدنوئید ها، موقتا بزرگ شوند.

بزرگ بودن آدنوئید ها را چگونه میتوان تشخیص داد؟

پزشک، با انجام دادن یک معاینه فیزیکی، پشت گلوی شما را مورد بررسی قرار می دهد. پزشک از لوله ای مجهز به یک آینه می باشد، جهت مشاهده آدنوئید ها استفاده خواهد کرد. این لوله، از مواد نازک و انعطاف پذیری ساخته شده است. پزشک، لوله را از طریق بینی، پائین فرستاده و وارد پشت گلو می کند که ممکن است ناراحت کننده باشد اما دردی ندارد. اگر گرفتگی بینی، گلو درد یا عفونت گوش دارید، پزشک خود را در جریان بگذارید.

پزشک برای تشخیص وجود عفونت، ممکن است دستور آزمایش خون بدهد. پزشک همچنین برای تشخیص آپنه خواب، خواب شما را مورد بررسی قرار دهد. با بررسی روند خواب، مشخص می شود که آیا آدنوئید های بزرگ، دلیلی بر مشکلات خواب شما هستند یا خیر.

آدنوئید

آیا میتوان مانع بزرگ شدن آنها شد؟

بزرگ شدن آدنوئیدها، یک بیماری رایج در میان کودکان است و کمتر به سن افراد، بستگی دارد و چیزی نیست که بتوان از بروز آن، جلوگیری کرد. رسیدگی و توجه فوری به بروز یک گلودرد یا عفونت گوش، می تواند به پزشک در بررسی اندازه آدنوئید ها، کمک کند که باعث می شود درد و ناراحتی شما، کاهش پیدا کند.

درمان آدنوئید های بزرگ

درمان، به سن و به مدت زمانی که آدنوئید ها بزرگ شده اند، بستگی دارد. پزشک ممکن است اندازه آدنوئید ها را در هر زمانی، مورد بررسی قرار دهد. پزشک برای کاهش تورم، ممکن است اسپری بینی را تجویز کند. اگر شما، زود به زود دچار عفونت گوش و گلو می شوید و یا مشکل خواب یا آپنه خواب دارید، جراحی و برداشتن همزمان آدنوئید ها و لوزه ها، رایج و معمول است.

عمل لوزه و آدنوئیدکتومی

عمل لوزه، نوعی عمل جراحی برای برداشتن لوزه ها می باشد. لوزه ها، غدد کوچک و گردی هستند که در پشت دهان و در طرفین گلو قرار دارند.

در خیلی موارد، آدنوئید ها را نیز همزمان با لوزه ها، بر می دارند که به این روش آدنوئیدکتومی، می گویند. آدنوئید ها، غددی شبیه به لوزه ها هستند، با این تفاوت که در بالای سقف نرم دهان قرار دارند.

لوزه ها و آدنوئید ها بر علیه عفونت ها، مبارزه می کنند. اما در بسیاری از کودکان، این غدد، خودشان می توانند بزرگ و ملتهب شوند که در این حالت، منشاء بسیاری از عفونت ها و بیماری ها هستند. در این زمان، پزشک تشخیص می دهد که خارج کردن آنها، خیلی بهتر از مقابله با بیماری هایی است که باعث عفونت لوزه ها و آدنوئید ها می شود.

آدنوئید

دلایل انجام عمل جراحی

شرایط پزشکی وابسته به ورم لوزه ها و آدنوئیت ها، دلایل اصلی برای خارج کردن لوزه ها و آدنوئید ها می باشد. علائم معمول و رایج ورم لوزه عبارتست از:

  • گلودرد
  • تب
  • سردرد
  • کاهش اشتها
  • درد در هنگام خوردن
  • قرمزی و تورم گلو

تصمیم گرفتن در مورد عمل جراحی، به تکرار، سختی و شدت علائم در کودک شما دارد. پزشک، عمل لوزه و آدنوئیدکتومی را در صورت تورم لوزه ها و آدنوئید ها و بروز شرایط زیر، مطرح می کند:

  • کودک شما ممکن است حداقل 7 مرتبه در یک سال و یا حداقل 5 مرتبه در هر دو سال و یا حداقل 3 مرتبه در هر 3 سال، به عفونت مبتلا شود.
  • ابتلا به این عفونت ها باعث می شود که کودک، چند روزی به مدرسه، نرود.
  • کودک ممکن است چه در زمان بیداری و چه در زمان خواب، مشکل تنفسی داشته باشد.
  • کودک، با مشکل بلعیدن روبرو می شود.

خطرات عمل جراحی آدنوئید

کودکان معمولا پس از عمل جراحی لوزه و آدنوئیدکتومی، با عوارض جانبی کمتری روبرو می شوند، اما هر روش جراحی، با خطراتی همراه است، مانند مشکلات تنفسی و عکس العمل های مربوط به داروهای بیهوشی، هر چند که بروز این واکنش ها، بسیار نادر است.

سایر خطرات عمل لوزه و آدنوئیدکتومی عبارتند از:

  • خونریزی در طول عمل جراحی، چه بلافاصله پس از عمل جراحی و چه در منزل
  • کم شدن آب بدن بعلت ننوشیدن مایعات به مقدار کافی
  • دشواری تنفس بعلت وجود تورم پس از عمل جراحی

بروز عفونت در محل جراحی

بسته به شرایط پزشکی خاصی که ممکن است کودک شما داشته باشد، خطرات دیگری نیز وجود دارند. قبل از انجام هرگونه روشی، نگرانی ها و مسائل مهم را با پزشک فرزندتان، درمیان بگذارید.

آدنوئید

مراحل قبل از عمل جراحی آدنوئید و لوزه

پزشک اطفال، احتمالا تعدادی آزمایش خون و معاینه فیزیکی را در مورد کودک شما انجام خواهد داد و همچنین سابقه پزشکی فرزندتان را نیز مورد بررسی قرار می دهد تا مطمئن شود که برای انجام عمل جراحی، می تواند کاندید مناسبی باشد یا خیر.

پزشک را در جریان داروهایی که کودک شما مصرف می کند، قرار دهید از جمله داروهای بدون نسخه و ویتامین ها. از نوع داروهایی که فرزندتان قبل از عمل جراحی، مجاز به مصرف آنها می باشد و یا داروهای که نباید مصرف کند، سوالاتی را از پزشک بپرسید.

حدود 10 روز قبل از عمل جراحی،  فرزندتان باید از مصرف داروهایی مانند آسپرین، ایبوپروفن، ناپروکسن یا داروهای دیگری که خطر خونریزی را افزایش می دهند، اجتناب کند. کودکان یا نوجوانان به علت بروز خطر ابتلا به سندرم ری، نباید از آسپرین استفاده کنند. سندرم ری، یک بیماری نادر اما مهلک و کشنده می باشد.

چند ساعت قبل از عمل جراحی، کودک نباید چیزی بخورد و یا بیاشامد.

مراحلی که در طول عمل جراحی انجام می شود

عمل لوزه ها و آدنوئیدکتومی، روش های جراحی نسبتا شایعی هستند. این نوع عمل جراحی معمولا به صورت سرپایی و در بیمارستان انجام می شود یعنی کودک در همان روزی که تحت عمل جراحی قرار می گیرد، می تواند مرخص شده و به منزل برگردد. بعضی از بچه های کوچک، بجه هایی که سایر مشکلات پزشکی دارند و یا بچه هایی که با عوارض جانبی پس از عمل جراحی روبرو هستند، ممکن است لازم باشد یک شب در بیمارستان تحت نظر باشند.

به طور کلی، کار هایی که در طول عمل  لوزه و آدنوئیدکتومی انجام می شود، به شرح زیر است:

کودک، به اتاق عمل برده خواهد شد.

سپس، داروی بیهوشی به او داده می شود تا در طول عمل بیهوش بماند که معمولا 30 تا 45 دقیقه طول می کشد.

پزشک جراح از یک ابزار جراحی برای بیرون آوردن لوزه ها و آدنوئید ها استفاده خواهد کرد. تقریبا در تمام عمل های جراحی لوزه و آدنوئیدکتومی، غدد از دهان کودک خارج می شوند. در این عمل، هیچ گونه برشی بر روی پوست ایجاد نمی شود و هیچ گونه زخم قابل مشاهده ای نیز دیده نمی شود.

زمانی که عمل جراحی تمام شود، کودک به مدت چند ساعت تحت نظر قرار می گیرد تا به هوش بیاید.

آدنوئید

مراحل بعد از عمل جراحی آدنوئید

در اتاقی که کودک برای به هوش آمدن نگهداری می شود، پرستار از نزدیک، کودک را تحت کنترل خواهد داشت. در بیشتر موارد، و پس از چند ساعت بعد از عمل جراحی، می توانید کودک را به منزل ببرید. چنانچه کودک خونریزی و یا عوارض دیگری داشته باشد یا به آرامی به هوش بیاید، ممکن است نیاز باشد که یک شب در بیمارستان بستری شود.

بهبودی کامل از عمل لوزه و آدنوئیدکتومی، معمولا یک تا دو هفته طول می کشد. در طول دوران بهبودی، کودک باید مایعات زیاد، غذاهای تسکین دهنده و  نرم مانند بستنی و پودینگ بخورد و از خوردن هر گونه غذای جامد و سفت، پرهیز کند. پزشک، احتمالا داروهای ضد درد را برای چند روز اول بعد از عمل جراحی، به منظور تسکین درد، تجویز می کند. کودک همچنین باید کاملا از تماس با افراد بیمار دوری کند به خصوص در هفته اول بعد از عمل جراحی زیرا در طول این زمان، توسعه و سرایت عفونت، خیلی به راحتی صورت می گیرد.

زندگی با وجود آدنوئیدهای بزرگ

آدنوئیدهای بزرگ در کودکان با مصرف آنتی بیوتیک درمان می شوند. آنتی بیوتیک می تواند عفونتی را که باعث برگ شدن آدنوئید ها شده است را از بین ببرد. از اینکه فرزند شما، دوز کاملی از آنتی بیوتیک ها را مورد مصرف قرار می دهد، مطمئن شوید. تمام نکردن دوره مصرف آنتی بیوتیک، باعث برگشت پذیری عفونت می شود. چنانچه با تکرار بیماری، مصرف دارو تاثیری نداشته باشد، پزشک احتمالا گزینه جراحی را پیشنهاد خواهد داد.


 برند الارو با مشارکت سفارت فرانسه روز زبان فرانسوی را جشن می‌گیرد

ادامه حضور برندهای فرانسوی در ایران پس از تحریم

صنعت آرایشی و بهداشتی روزهای جدیدی را پیش رو خواهد داشت. اکثر برندهای بزرگ در حال مذاکره برای ادامه حضور یا ترک ایران هستند. برند الارو فرانسوی یکی از بزرگترین برندهای فعال در این صنعت، برای ادامه حضور خود توافقات مثبتی انجام داده است.

پیش از این برند الارو در 14 ژوئیه در مهمانی جشن ملی فرانسه با حضور ایران برند در سفارت این کشور حضور یافت و برای بزرگداشت جشن زبان فرانسوی در 20 مارچ نیز در حال برنامه‌ریزی است.

برند الارو با مشارکت سفارت فرانسه روز زبان فرانسوی را جشن می‌گیرد

برند الارو با همکاری سفارت فرانسه، روز زبان فرانسه در تاریخ 20 March را گرامی می‌دارد.

به این مناسبت جشنی در تاریخ 8 اسفند برگزار خواهد شد. کلیه علاقه مندان به حضور در این جشن بزرگ می‌توانند برای حضور در این جشن در سایت الارو ثبت نام کنند.

 برند الارو با مشارکت سفارت فرانسه روز زبان فرانسوی را جشن می‌گیرد

پیش از این نیز برند الارو  اقدامات مشترکی با سفارت فرانسه داشته است که جدیدترین آن مشارکت در برگزاری جشن روز ملی فرانسه و نشست خبری همزمان مدیران فرانسوی بود. در این نشست به معرفی جشن روز ملی فرانسه و حمایت برندهای فرانسوی از این جشن اشاره شد. سپس ضدآفتاب‌های جدید فرانسوی الارومعرفی شدند و در ادامه شرحی از فعالیت‌های الارو در سراسر جهان تشریح شد.

مهمانان سوالاتی پرسیدند و به سوالات مدعوین که از پزشکان، داروخانه‌داران و مشتریان این برند بودند پاسخ داده شد. یکی از سوالات مهم الارو فرانسه یا کانادا بود. در انتهای جلسه به مناسبت این جشن  یک قرعه‌کشی بین مدعوین برگزار شد و یکی از مهمانان برنده بازدید از کارخانه الارو در فرانسه شد.

14 ژوئیه جشن روز ملی فرانسه هر سال به پاس گرامیداشت یورش به باستیل و آغاز جنبشی که منجر به انقلاب کبیر فرانسه شد، برگزار می‌شود. قلعه باستیل، زندان مخوفی در پاریس و مظهر قدرت مطلق لوئی شانزدهم بود که در ۱۴ ژوئیه ۱۷۸۹ میلادی، به دست انقلابیون پاریسی فتح شد. این روز برای فرانسویان روز بزرگی است و به این مناسبت جشن باشکوهی را در داخل این کشور و سفارت خانه‌های‌شان در جای جای جهان برپا می‌کنند.

در این مراسم مسئولان و مدیران بخش خصوصی و دولتی دو کشور حضور داشتند.

الارو و دیگر برندهای فرانسوی آرایشی و بهداشتی محبوب فعال در ایران

در حاشیه این جشن مدیران فرانسوی و ایرانی برند معتبر و محبوب «الارو» برای ایجاد ارتباط نزدیک‌تر مدیران «الارو» با نمایندگان فروش و مصرف‌کنندگان محصولات این برند تصمیم گرفتند به یکی از شهرهای ایران سفر کنند.

شیراز به عنوان شهر مقصد انتخاب شد و مدیران «الارو فرانسه» در ایران فرصت را مغتنم دیدند تا همزمان با حضور مدیران فرانسوی در شیراز نشست خبری با حضور برترین‌های حوزه محصولات بهداشتی و مراقبت از پوست برگزار کنند.

در ابتدای این جلسه به معرفی ضدآفتاب‌های جدید الارو  که به تازگی وارد بازار شده‌‌اند، پرداخته شد و شرحی از فعالیت‌های «الارو» در فرانسه و سراسر جهان تشریح شد، سپس مهمانان سئوالاتی پرسیدند و مدیران این برند خانم ها «سوزان» و «ماریلوق» به سوالات مدعوین که از پزشکان و داروخانه داران و مشتریان این برند بودند پاسخ دادند. یکی از مهمترین سوالاتی که پاسخ داده شد در خصوص الارو فرانسه یا کانادا بود.

خانم ماریلوق مدیر فروش «الارو» در فرانسه ضمن ابراز خوشحالی از بازدید این شهر باستانی گفت: همواره آرزو داشتم که شیراز را ببینم و از نزدیک به حافظ که عاشقان زیادی در فرانسه دارد ادای احترام کنم.

برند «الارو» در ایران توسط نماینده رسمی‌اش شرکت ویوناسان وارد می‌شود و با توجه به استقبال چشمگیر جامعه پزشکان، داروخانه ها و مصرف کنندگان محصولات آرایشی و بهداشتی گستره فعالیت اش را روز به روز بیشتر می کند.


در مورد داروهای رقیق کننده خون چه می دانید؟ آیا دچار انعقاد خون می شوید و نیاز به مصرف داروی رقیق کننده خون دارید؟ شاید اولین دارویی که به ذهنتان برسد داروی وارفارین باشد. آیا این بهترین گزینه به عنوان رقیق کننده خون شما می باشد؟ چه نوع داروهای دیگری را میتوان به جای وارفارین مصرف کرد؟ در این مقاله از بخش داروهای دکتر سلام به بررسی داروهای رقیق کننده خون می پردازیم. با ما همراه باشید. در این مقاله تفاوت های بین داروی رقیق کننده خون وارفارین را با داروهای DOAC مورد بررسی قرار می دهیم.

داروهای رقیق کننده خون

چه فیبریلاسیون دهلیزی (Afib) و چه سابقه ایجاد لخته ‌های خونی در پاها و یا ریه‌ ها داشته باشید، باید با پزشک خود در مورد مصرف یک داروی ضد انعقاد خون دهانی صحبت کنید. در یک فرد با فیبریلاسیون دهلیزی، داروهای رقیق کننده خون می ‌توانند از تشکیل لخته خونی در قلب، انتقال آنها به مغز و ایجاد سکته جلوگیری کنند. آن ‌ها همچنین می‌ توانند از رشد لخته‌ های خونی در رگ ‌های پاها که می‌ توانند به شش ‌ها بروند جلوگیری کرده و مانع انسداد رگ های خونی ریوی شوند.

رقیق کننده خون

شما حق انتخاب بین داروی قدیمی، وارفارین، یا داروهای جدیدتر شناخته ‌شده تحت عنوان داروی ضد انعقاد دهانی مستقیم  (DOAC)را دارید. هر دارو دارای مزایا و معایبی است که باید توسط پزشک تان به دقت مورد بررسی قرار گیرد.

 هنگامی که شما این دارو را به صلاح دید پزشک انتخاب می‌ کنید، می‌ خواهید بدانید چه چیزی باعث لخته شدن خون شده است و ویژگی ‌های هر دارو چیست و پزشک می خواهد بداند که اولویت بیمار چیست و دیگر داروهایی که مصرف می‌کند چه هستند و آیا او سابقه خونریزی داشته است یا خیر. همچنین یک بیمار نیز باید بداند که آیا بیمه داروهای جدید را پوشش خواهد داد یا نه.

تفاوت ‌های وارفارین و داروی رقیق کننده خون دهانی مستقیم (DOAC)

وارفارین با مهار ویتامین K که بدن شما برای تشکیل لخته به آن نیاز دارد، کار می‌کند. در نتیجه، تغییرات رژیم غذایی حاوی ویتامین K (که در سبزیجات برگ سبز، گل‌کلم، کلم و دیگر مواد غذایی یافت می ‌شود) می ‌تواند بر فعالیت وارفارین تاثیر بگذارد. علاوه بر این، طیف وسیعی از داروها و مکمل ‌ها می ‌توانند با وارفارین تداخل داشته باشند و تاثیرات آن را تغییر دهند.

بیماران مصرف کننده وارفارین باید محاسبات دوره ‌ای نسبت نرمال شده بین المللی (INR) (معیاری از میزان سرعت لخته شدن خون) را انجام دهند. اگر  INR خیلی سریع باشد، شما با خطر بیشتر تشکیل لخته ‌های خونی مواجه خواهید شد و اگر خیلی کند است، خطر خونریزی شما افزایش می ‌یابد. برخی از بیماران مصرف کننده وارفارین نیاز به تنظیم دوز مکرر دارند تا INR خود را در یک محدوده درمانی سالم نگاه دارند.

رقیق کننده خون

DOAC ها (اپیکسابان (apixaban)، دابیگاترن (dabigatran)، ادوکسابان (edoxaban) و ریواروکسابان (rivaroxaba) تعاملات دارویی اندکی دارند، نیاز به محدودیت ‌های غذایی ندارند و در مقایسه با وارفارین، خطر خونریزی کمتری دارند.

 علاوه بر این، در مقایسه با وارفارین، متوقف‌کردن مصرف DOAC قبل از جراحی و یا دیگر روش ‌های درمان پزشکی و از سر گرفتن آن بعد از جراحی، آسان تر است.

پزشکان DOAC ها را در مقایسه با وارفارین ها بیشتر تجویز می کنند. بیماران نیز DOAC ها را بیشتر از وارفارین ها دوست دارند.

معایب DOAC ها

علی‌رغم این مزایا، DOAC  ها جنبه ‌های منفی کمی هم دارند؛ یکی از آن ها قیمت بالای آن ها است. با این حال، هزینه سفر به کلینیک ضد انعقاد خون و هر مبلغی که ممکن است برای نظارت INR همراه با مصرف وارفارین متحمل شوید ممکن است قیمت پایین تر این دارو را خنثی کند.

رقیق کننده خون

عواملی که باید حین مصرف داروهای رقیق کننده خون در نظر بگیرید

وارفارین تا چندین روز محافظت خود را ارائه می ‌دهد، در حالی که  DOAC ها دارای عمر کم تری هستند. در نتیجه، اگر دوزی از داروهای جدید خود را فراموش کنید، به خصوص آن‌ هایی که روزی یک ‌بار مصرف می ‌شوند، در اصل خودتان را بدون محافظت رها کرده اید.

دکتر بارثولومیو می‌گوید: من به همه بیمارانم می ‌گویم که اگر یک دوز از DOAC ها را از دست بدهید، به راحتی ممکن است به دردسر بیفتید. اما اگر یک روز وارفارین را مصرف نکنید، احتمالا مشکلی نخواهید داشت، اما اگر یک دوز از DOAC ها را مصرف نکنید، خیلی سریع از سیستم ایمنی شما خارج می‌ شوند.

به طور کلی، درباره نیاز خود به ضد انعقاد خون ها و انتخاب ضد انعقاد خون خود با توجه به هزینه، راحتی مصرف، ایمنی و دیگر مزایا و معایب با پزشک تان، صحبت کنید.

دکتر وازنی اضافه می‌ کند: اگر در مورد بیمه مساله ای نیست، من بیماران را تشویق می‌کنم که از DOAC  ها مصرف کنند، اما اگر بیمه مناسبی نداشته باشند و یک کلینیک بسیار خوب پیدا کنند، وارفارین داروی خوبی است، اما در این صورت بیماران باید کمی هشیارتر باشند. بسیاری از بیماران سال‌ ها است که از وارفارین مصرف می کنند و هیچ مشکلی هم ندارند.

رقیق کننده خون

 کارهایی که باید قبل و بعد از تصمیم گیری انجام دهید:

دکتر بارثولومیو و وازنی چک لیست زیر را توصیه می ‌کنند:

  • قبل از شروع درمان با هر داروی رقیق کننده خون ، به پزشک خود درباره تمام مکمل ‌ها و داروهایی که مصرف می کنید و از لخته شدن خون جلوگیری می کنند، مانند آسپرین و داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی بگویید.
  • با تامین‌ کننده بیمه خود صحبت کنید تا ببینید کدام یک از ضد انعقاد کننده های دهانی مستقیم (DOAC) را پوشش می‌ دهد. با دکتر خود و داروساز درباره تخفیف ‌های در دسترس و برنامه ‌های دستیار دارویی صحبت کنید.
  • در حالی که در درمان به وسیله ضد انعقاد کننده ها به سر می برید، از ورزش‌های برخوردی یا فعالیت ‌های دیگر که خطر خونریزی بالقوه را افزایش می ‌دهند اجتناب کنید.
  • یک کارت در کیف پول خود حمل کنید و یا یک دست ‌بند را بپوشید و مشخص کنید که کدام داروی ضد انعقاد خون را مصرف می کنید.

آخرین دیدگاه‌ها