لوسمی (سرطان خون) سرطان سلول های خون یا مغز استخوان است. لوسمی معمولا بر افراد بالای 55 سال تاثیر می گذارد و همچنین نوع معمول سرطان برای افراد زیر 15 سال می باشد. این بیماری معمولا زمانی اتفاق می افتد که گلبول های سفید خون به سعت رشد کنند. گلبول های سفید خون سلول های ایمنی هستند که در برابر عفونت ناشی از هر گونه ارگانیزمی ایستادگی می کنند. رشد غیر طبیعی گلبول های سفید باعث تراکم آن ها می شود که توانایی مبارزه با عفونت را از آن ها خواهد گرفت. در این مقاله از بخش بیماری های دکتر سلام به بررسی لوسمی می پردازیم.

لوسمی چیست؟

لوسمی سرطان گلبول های سفید خون (سلول های خونی) است. در یک سیکل سالم سلولی، سلول ها رشد می کنند، تقسیم می شوند و در انتها می میرند، اما در لوسمی، این الگو از بین می رود. سلول ها به سمت رشد غیر طبیعی سوق داده می شوند و از بین نمی روند. لوسمی زمانی رخ می دهد که اختلالی در نظم چرخه سلولی وجود داشته باشد.

لوسمی یا سرطان خون

انواع لوسمی

بر اساس نرخ رشد و محل سرطان، لوسمی به چهار نوع زیر تقسیم می شود:

لوسمی حاد مغز استخوان (AML):

این نوع از سرطان خون اغلب بر روی سلول های مغز استخوان تاثیر می گذارد. AML از مغز استخوان (بافت اسفنجی و ژله ای موجود در استخوان) شروع شده و به سرعت در جریان خون گسترش می یابد، همچنین ممکن است به اندام های دیگر بدن هم سرایت کند.

لوسمی مزمن مغز استخوان (CML):

لوسمی مزمن مغز استخوان نوع نادری از لوسمی آهسته شکل گیرنده است که به علت تغییرات ژنتیکی در سلول های مغز استخوان (سلول هایی که سلول های خونی به جز لنفوسیت ها را می سازند) به وجود می آید. این بیماری معمولا به دلیل تجمع سلول های سرطانی در یک دوره طولانی رخ می دهد.

لوسمی حاد لنفاوی (ALL):

این نوع از سرطان خون به علت اختلال در DNA مغز استخوان شکل می گیرد. در لوسمی حاد لنفاوی، تعداد زیادی از لنفوبلاست ها (سلول های خونی نا بالغ و غیر طبیعی) تولید می شوند که بر گلبول های سفید خون تاثیر می گذارند. این نوع از سرطان خون در کودکان رایج است.

لوسمی مزمن لنفاوی (CLL):

CLL نوعی از لوسمی است که از سلول های لنفوئیدی شروع شده بر روی یک نوع از گلبول های سفید خون تاثیر می گذارد. بیمار ممکن است هیچ گونه علائمی از بیماری را تجربه نکند زیرا که CLL بسیار آهسته و در طول ماه ها یا حتی سال ها شکل می گیرد.

لوسمی یا سرطان خون

علل ابتلا به لوسمی چیست؟

علت اصلی لوسمی هنوز معلوم نیست. اما پژوهشگران بر این باورند که لوسمی معمولا بر اثر آسیب به DNA گلبول های سفید نا بالغ خون به وجود می آید. سلول های آسیب دیده خون رشد کرده و به سرعت تقسیم می شوند، که در نتیجه منجر به جایگزینی آن ها به جای سلول های سالم خون می شود.

سلول های غیرطبیعی خون در بدن تجمع می یابند و از بین نمی روند در نتیجه از رشد و عملکرد مناسب گلبول های سفید سالم خون جلوگیری می کنند و منجر به لوسمی می شوند.

علائم

فرد بیمار ممکن است که بلافاصله متوجه علائم نشود. چند ماه یا حتی چند سال زمان می برد که علائم لوسمی در فرد بیمار قابل درک باشد. این علائم بسته به نوع لوسمی تغییر می کنند. شایع ترین علائم لوسمی عبارتند از:

1) تب

2) لرز

3) ضعف

4) خستگی

5) کاهش وزن نا خواسته

6) التهاب در نقاط لنفاوی

7) خون ریزی

8) عدم توانایی انعقاد خون

9) عفونت های شدید و مکرر

10) عرق کردن بیش از حد در طول شب

11) درد استخوان

12) کم خونی

13) بی تفاوتی

14) سر درد

لوسمی یا سرطان خون

عوامل خطر ابتلا به لوسمی

عواملی که منجر به افزایش خطر ابتدا به سرطان خون می شوند عبارتند از:

سابقه فردی درمان های سرطانی:

افرادی که به منظور درمان انواع دیگر سرطان تحت شیمی درمانی یا پرتو درمانی قرار گرفته اند، در معرض خطر ابتلا به سرطان خون نیز هستند.

سابقه خانوادگی ابتلا به لوسمی:

افرادی که سابقه خانوادگی لوسمی دارند، در معرض خطر بالای ابتلا به سرطان خون می باشند.

شرایط شنتیکی:

اختلالات ژنتیکی ناشی از ناهنجاری های ژنتیکی هستند و فرد مبتلا به بیماری های ژنتیکی مانند سندرم داون در معرض خطر بالای ابتلا به سرطان خون قرار دارد.

قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی:

قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی خاص مانند بنزین، بنزن و گازهای خروجی از اگزوز خودرو در طولانی مدت سبب تغییرات خاصی در کروموزوم های موجود در سلول های مغز استخوان می شود که خطر ابتلا به سرطان خون را افزایش می دهد.

سیگار کشیدن:

دود ناشی از سیگار حاوی مواد شیمیایی خاصی از قبیل بنزن است که خطر ابتلا به لوسمی را افزایش می دهد.

لوسمی یا سرطان خون

تشخیص

دکتر تشخیص را با بررسی سابقه خانوادگی، تاریخچه پزشکی و علائم و نشانه های بیمار آغاز خواهد کرد، یک آزمایش فیزیکی برای ارزیابی سلامت عمومی بدن و بررسی نشانه های فیزیکی لوسمی مانند پوست کم رنگ ناشی از کم خونی، گره های لنفاوی التهابی و تورم طحال یا کبد انجام می شود.

آزمایش فیزیکی برای تایید تشخیص کافی نیست، بنابراین پزشک آزمایشات زیر را هم تجویز خواهد کرد.

آزمایش خون کامل:

یک آزمایش کامل خون برای ارزیابی سلامت کلی فرد انجام می شود. در این فرایند یک نمونه خون گرفته شده و برای تعیین سطوح گلبول های قرمز خون  (RBC)، گلبول های سفید خون (WBC) و پلاکت خون مورد آزمایش قرار می گیرد. هر سطح غیر طبیعی از اجزای خون نشان دهنده لوسمی است.

بیوپسی (بافت برداری):

در این آزمایش، با استفاده از یک سوزن استریلیزه نمونه ای از بافت مغز استخوان یا نقاط لنفاوی برداشت شده و به منظور تایید لوسمی در زیر میکروسکوپ بررسی می شود. این عمل تحت شرایط بی حسی موضعی، استفاده از آرامبخش ها و یا بیهوشی کامل انجام می پذیرد. بیوپسی به منظور تعیین نوع لوسمی و نرخ رشد آن انجام می شود.

آسپیراسیون مغز استخوان:

این فرایند یک روش تشخیصی به منظور ارزیابی مایع و بافت موجود در مغز استخوان است. این آزمایش با بی حسی موضعی انجام می شود. در این روش یک نمونه از بافت نرم استخوان گرفته شده و برای ارزیابی تغییرات کروموزومی مورد بررسی قرار می گیرد. هر گونه ناهنجاری در کروموزوم ها نشان دهنده لوسمی است.

سایر آزمایشات مانند اسکن اشعه ایکس از قفسه سینه، سوراخ کردن کمر، سی تی اسکن و ام آر آی نیز برای ارزیابی میزان بیماری انجام می شود.

لوسمی یا سرطان خون

درمان لوسمی

درمان بر اساس سن بیمار، نوع و مرحله لوسمی انجام می شود. هدف اصلی درمان از بین بردن سلول های سرطانی و بهبود بیماری است. گزینه های متداول درمان لوسمی عبارتند از:

شیمی درمانی:

شیمی درمانی، درمانی متداول برای لوسمی است که از دارو برای درمان استفاده می کند. داروهای درمانی بر اساس نوع لوسمی تجویز می شوند.

پرتو درمانی:

در این روش از پرتو های با انرژی بالا برای مهار رشد لوسمی استفاده می شود. پرتو درمانی با آسیب رساندن به DNA (موار ژنتیکی موجود در سلول)، منجر به کشته شدن سلول های سرطانی و جلوگیری از رشد آن ها خواهد شد. پرتو درمانی همزمان با شیمی درمانی هم می تواند مورد استفاده قرار گیرد.

بیولوژی درمانی:

این درمان به همراه درمان های دیگر برای لوسمی مورد استفاده قرار می گیرد. این درمان باعث کاهش رشد و جلوگیری از گسترش سرطان به سایر قسمت های بدن می شود.

درمان هدفمند:

درمان هدفمند شامل استفاده از داروهایی می شود که سلول های سرطانی خاص را شناسایی و مورد حمله قرار می دهد، بدون این که به سلول های عادی آسیب برسد.

پیوند سلول های بنیادی:

پیوند سلول های بنیادی برای جایگزینی مغز استخوان بیمار با مغز استخوان جدید انجام می گیرد. پیوند سلولهای بنیادی ممکن است با استفاده از مغز استخوان خود بیمار یا فرد دیگری (اهدا کننده) انجام شود.

توصیه می شود بیمار قبل از انجام پیوند سلول های بنیادی و به منظور از بین بردن مغز استخوان آسیب دیده، تحت شیمی درمانی و پرتو درمانی قرار گیرد.

نحوه مصرف دانه چیا

بدون دیدگاه


در مورد نحوه مصرف دانه چیا چه می دانید؟ آیا می دانید چگونه می توانید این دانه مغذی را به برنامه غذایی تان اضافه کنید؟ دانه چیا سرشار از مواد مغذی و معدنی بوده و برای سلامتی بدن بسیار مفید می باشد. تفاوت مصرف دانه چیا و تخم کتان را می دانید؟ در این مقاله از بخش تغذیه دکتر سلام، مطالبی در ارتباط با روش های مختلف مصرف این دانه شگفت انگیز جمع آوری شده است. ما همچنین بررسی خواهیم کرد که آیا شما می توانید از این دانه برای کاهش وزن و لاغری استفاده کنید یا نه.

مصرف دانه چیا

دانه های چیا را می‌توان به شکل خام، خیس خورده یا پودر مصرف کرد. چیا مزه ای مشابه خشکبار با طعمی ملایم دارد که به راحتی می‌توان خام آن را به عنوان چاشنی در غذا های مختلف استفاده کرد. همچنین با این دانه ها می‌توان، دسر های خوشمزه ای مانند پودینگ چیا درست کرد که بسیار برای سلامتی مفیدند.

دانه چیا

این دانه های به ظاهر کوچک، سرشار از اسیدهای چرب امگا 3 ضد التهابی می ‌باشند. برای این که از فواید دانه های چیا بهره مند شوید؛ می ‌توانید روزانه 1 اونس )حدود 2 قاشق چایی خوری( از این دانه ها را در غذاهای مختلف استفاده کنید و به مرور زمان به میزان مصرفی ‌تان بیفزایید تا آستانه تحمل ‌تان بالا رود.

روش های مصرف دانه چیا

کامل

دانه چیا را می‌توان به شکل کامل و خشک مصرف کرد. بر خلاف تخم کتان، لازم نیست که این دانه ها را به شکل پودر در بیاورید تا از مواد مغذی آن بهره‌مند شوید. این دانه به شکل خام نیز انرژی و مواد مغذی فراوانی را در اختیار انسان می ‌گذارند. اگر می‌ خواهید دانه های چیا را به شکل خام مصرف کنید؛ می‌ توانید به طور مستقیم یک قاشق کامل از این دانه ها را بخورید.

توجه داشته باشید که این دانه ها به راحتی به دندان ها می‌ چسبند و در هنگام هضم، آب زیادی را به خود جذب می ‌کنند؛ پس بهتر است که پس از مصرف، به میزان کافی آب بنوشید.

همچنین می‌توان با افزودن دانه های کامل چیا به ماست، اسموتی، شیک، وافل و مافین دسرهای بسیار خوشمزه و سالمی را تهیه کرد که سرشار از مواد مغذی می ‌باشند.

دانه چیا

خیس

بسیاری از افراد بر این باورند که بهتر است دانه های چیا را قبل از مصرف خیس کرد. این کار منجر به جوانه زنی دانه و آزاد شدن آنزیم های مهاری ای می‌ شود که از دانه محافظت می ‌کنند.

به این ترتیب دانه های چیا راحت تر هضم می‌ شوند و مواد مغذی داخل آن‌ها سریع تر جذب بدن می‌ شوند. در نتیجه بهتر است قبل از مصرف، این دانه ها را خیس کرد. برای این کار باید دانه های چیا را به نسبت 1 به 10 با آب مخلوط کرد و به مدت 30 دقیقه الی 2 ساعت مخلوط را در دمای اتاق قرار داد.

این نسبت معادل 1.5 قاشق چای خوری دانه چیا در یک لیوان آب می ‌شود. مخلوط شما نباید بیش از حد سفت یا آبکی باشد. دانه های چیا خیس خورده را می‌توان برای 5 روز در یخچال نگه داری کرد.

با ترکیب دانه های چیا با آب و میوه می‌توان مرباهای خانگی بسیار سالم و مغذی تهیه کرد. همچنین با مخلوط کردن این دانه ها با شیر بز یا شیر نارگیل می‌توان پودینگ های بسیار خوشمزه درست کرد و به عنوان میان وعده یا دسر مصرف کرد.

پودر

برخی از افراد ترجیح می‌ دهند تا دانه های چیا را به شکل پودر شده مصرف کنند. از پودر چیا می‌توان به عنوان آرد در بسیار از خوارکی های فاقد گلوتن مانند پنکیک، مافین، نان و پاستا استفاده کرد. پودر این دانه های غنی از امگا 3 را می‌توان داخل ظروف شیشه ای درب دار قرار داد و برای مدت ها در یخچال یا فریزر از آن ها نگهداری کرد.

دانه چیا

آیا مصرف دانه چیا باعث کاهش وزن می شود؟

یکی از مفیدترین مزایای مصرف دانه های چیا، کاهش وزن می ‌باشد. باید توجه داشت که این دانه ها جادویی نیستند و نمی‌ توانند در یک هفته 30 کیلو از وزن شما بکاهند؛ اما با مصرف مداوم می ‌توانند اثرات قابل توجهی بر وزن شما داشته باشند.

دانه های چیا یکی از بهترین منابع پروتئین گیاهی می‌ باشند. مطالعات نشان می‌ دهد که میزان پروتئین دریافتی در رژیم روزانه، رابطه‌ مستقیمی با کاهش وزن و تناسب اندام دارد.

صبحانه بهترین زمان برای مصرف دانه های چیا می‌ باشد. تحقیقات انجام شده نشان می ‌دهد که میزان هورمون گرلین، محرک گرسنگی، در افرادی که صبحانه های غنی از مواد پروتئینی مانند دانه چیا مصرف می ‌کنند؛ کمتر از دیگر افراد می ‌باشد.

همچنین دانه های چیا سرشار از چربی های مفید و فیبر نیز می ‌باشند. مطالعه ای در سال 2015 نشان داد که مصرف روزانه 30 گرم فیبر می‌ تواند به کاهش وزن، فشار خون و حساسیت انسولین کمک کند. 2 قاشق چای خوری چیا حدود 12 گرم فیبر دارد که می‌ تواند 34 الی 48 درصد از نیاز روزانه افراد به فیبر را برطرف کند.

ماسک های کلاژن لب چیست؟

بدون دیدگاه


ماسک های کلاژن لب ، معمولا لب های شما را تا ۵ الی ۶ ساعت مرطوب و برجسته نگه می دارند. این ماسک ها از موادی ژل مانند درست شده اند و برای ۱۵ الی ۲۰ دقیقه باید روی لب بمانند. این درمان بدون درد و موقتی است، اما برخی از افراد طرز صحیح استفاده از این ماسک ها را بلد نیستند. ماسک کلاژن دار لب باعث مرطوب شدن لب ها می شوند، اما در حقیقت باعث بزرگ تر شدن لب نمی شوند. در این مقاله از بخش زیبایی، پوست و موی دکتر سلام به بررسی ماسک های کلاژن لب می پردازیم.

ماسک های کلاژن لب چیست؟

ادعا شده است که ماسک های کلاژن لب ، لب های شما را در عرض ۱۵ الی ۲۰ دقیقه برجسته می کند و این تاثیر تا پنج الی شش ساعت بعد هم ماندگار است. این ماسک لب، غلیظ و ژله مانند است و در قوطی قرار دارد و با موادی فعال نظیر کلاژن، ویتامین، مواد مرطوب کننده و سایر ترکیبات اشباع شده است.

ماسک های کلاژن لب

مصرف کنندگان، این ماسک را روی لب چسبانده و برای مدت معینی آن را روی لب قرار می دهند، سپس آن را از روی لب برداشته و دور می اندازند. این ماسک ها نه تنها به مرطوب کردن لب ها کمک می کنند، بلکه باعث برجسته شدن موقت لب هم می شوند و همچون حجم دهنده موقت لب هستند.

این ماسک از مواد زیبایی کره ای و طبق اصول مراقبت از پوست تهیه شده است. ماسک های کلاژن لب در میان هنرمندان غربی، عروس ها و کسانی که می خواستند لب های خود را پیش از قراری مهم زیبا کنند، بسیار مشهور شدند.

ادعا می شود که ماسک های کلاژن لب ، تاثیری برابر با حجم دهندگان دائمی و درمان های بسیار گران قیمت تر دارد و از نظر زمان و هزینه از آن ها مقرون به صرفه تر است. اما آیا واقعا ماسک های لب، طوری که ادعا می کنند مفید هستند؟

ماسک های کلاژن لب

افزایش محبوبیت ماسک های کلاژن لب

ماسک های کلاژن لب در ابتدا توجه دنیای زیبایی در غرب را در اوایل ۲۰۱۷ به خود جلب کرد، این اتفاق هنگامی افتاد که آرایشگر معروف، راشل گود من (Rachel Goodman)، تصویری از هنرمند مشهور اِما استون (Emma Stone) که از ماسک لب استفاده کرده بود، را در پیج اینستاگرام خود پست کرد.

استون برای شرکت در جشنواره گلدن گلوب در حال آماده شدن بود و برای آرایش لب از ماسک های زیبایی KNC کاملا طبیعی کلاژن استفاده کرد، سایر هنرمندان نظیر کیم کارداشیان هم از این ماسک ها استفاده می کردند.

KNC مخفف (Kristen Noel Crawley) است که نام مقاله نویس موضوعات مربوط به زیبایی بود و به کمک او ماسک های لب به دنیای غرب معرفی شدند. ماسک های لب کلاژن در بین جامعه کره هم طرفداران زیادی داشت.

ایده ماسک های لب هنگامی که crawley در سفر به توکیو بود، به ذهن او خطور کرد و او سریعا به فکر تولید ماسک های اصلاحی به خصوص برای لب افتاد. در حقیقت در آن زمان، هیچ ماسک لبی که کاملا طبیعی باشد در بازار وجود نداشت. پس crawley تصمیم گرفت که خودش ماسک لبی کاملا طبیعی تولید کند.

پس از گذشت دو سال و آزمایش های فراوان، او ترکیبی از کلاژن، عصاره گیلاس تلخ، اسید هیالورونیک، روغن گل محمدی، ویتامین E، گلیسیرین، آب یونیزه تولید کرد و این گونه شد که این هنرمند، از این ماسک های زیبایی لب قبل از رفتن به جشنواره گلدن گلوب استفاده کرد.

با افزایش رقبا در بازار، ماسک های کلاژن لب به سرعت بین افراد مختلف محبوبیت زیادی پیدا کردند. نه تنها هنرمندان از این ماسک ها استفاده می کردند بلکه عروس ها هم از این ماسک ها به طور عمده استفاده می کردند.

در حقیقت با توجه به گزارشات عروسی در وبسایت پینترست در سال ۲۰۱۷، استفاده از ماسک لب کلاژن در سال گذشته تا ۳۸۸ درصد افزایش داشت و ماسک لب های زیادی تولید شدند! محبوبیت این ماسک ها بین عروس ها گسترش یافت، زیرا این ماسک ها برای کسانی که دنبال زیبا و برجسته تر کردن لب های خود قبل از قرار و روزی مهم بودند مناسب بودند، اما این ماسک ها همچون حجم دهندگان لب و پروتز لب دائمی نیستند.

ماسک های کلاژن لب

چگونه باید از ماسک لب استفاده کرد؟

اولین کاری که باید انجام دهید این است که قبل از استعمال ماسک بر روی لب، لب های خود را تمیز کنید. حتی اگر چیزی بر لب هایتان نزده اید، باز هم سریعا لب ها را شسته و مطمئن شوید که هیچ اثری از رژ لب و چیز دیگری که مانع از قرار گرفتن ماسک می شود، روی لب ها نباشد.

اگر لب هایتان خشک و پوسته پوسته شده،  قبل از استعمال ماسک کلاژن لب، پوسته ها را تمیز کنید اما به آرامی این کار را انجام دهید زیرا اگر پوست لب باز شود خطراتی را به دنبال دارد. تمیز کردن پوست قبل از استعمال ماسک، مانع از پوسته پوسته شدن لب می شود.

اگر لب های شما خشک و پوسته پوسته هستند، استعمال ماسک لب باعث سوزش لب می شود. پس قبل از استفاده از ماسک، مطمئن شوید که لب هایتان کاملا خوب شده اند. این ماسک ها معمولا در بسته بندی کوچک پلاستیکی قرار دارند.

مراقب باشید که بسته بندی را به طور عمودی باز کنید. آن را از یک طرف باز نکنید زیرا ممکن است در این صورت محتویات آن بیرون بریزند و مطمئنا شما دوست ندارید که این اتفاق بیفتد. بر خلاف سایر ماسک های زیبایی محبوب کره ای که بسیار نازک هستند، ماسک کلاژن بسیار ضخیم و غلیظ است و همچون ژله های رنگی، ژله مانند است.

با این که، این ماسک شکلی شبیه لب دارد اما سایز آن از لب های واقعی شما بزرگ تر است، اما در وسط آن شکافی وجود دارد که می توانید هنگام استفاده از آن، به کمک این ماسک به راحتی نفس بکشید. مطمئن شوید که شکاف ماسک را به اندازه کافی باز کرده اید تا بتوانید راحت ماسک را روی لب بگذارید و به راحتی برای ۱۵ الی ۲۰ نفس بکشید.

پس از باز کردن شکاف ماسک، آن را روی لب قرار دهید و به آرامی آن را روی پوست اطراف لب جای دهید. به علت ضخامت زیاد ماسک، بسیاری از افراد آن را چند بار جا به جا می کنند تا بتوانند به درستی آن را روی لب قرار دهند، پس آن را تا زمانی که به درستی روی لب قرار نگرفته و احساس راحتی با آن نکرده اید، جا به جا کنید.

برخی از افراد از این خاصیت ماسک که سایزی متفاوت ندارد و برای همه افراد یک سایز یکسان دارد، شکایت می کنند و می گویند هیچ گاه نمی توانند با این ماسک ها احساس راحتی کنند. برخی از افراد تجربه استفاده از این ماسک ها را به استفاده از “جلبک دریایی” تشبیه می کنند و می گویند گویی “لب هایشان در ژل غوطه ور شده” است.

هنگامی که این ماسک روی لب هایتان است صحبت نکنید زیرا ممکن است که مقداری از محتویات ماسک به درون دهان شما وارد شود و یا ماسکی که با زحمت روی لب قرار داده اید جا به جا شود. ممکن است حتی احساس سوزش در لب داشته باشید _ مثل زمانی که از برخی برق لب ها استفاده می کنید_ که این احساس سوزش را به کلاژن موجود در لب نسبت می دهند.

یک تایمر تنظیم کنید و ۱۵ الی ۲۰ دقیقه این ماسک را روی لب نگه دارید. بعد از این زمان ماسک را از روی لب بردارید و با بسته بندی و جلدش آن را دور بیندازید (این ماسک دیگر قابل استفاده نیست).

ماسک های کلاژن لب

آیا ماسک های کلاژن لب واقعا کاربردی هستند؟

ماسک های کلاژن لب گران قیمت نیست، به علاوه به راحتی قابل استفاده است و استفاده از آن احتیاج به زمان زیادی ندارد. البته اگر ماسک واقعا عمل نکند، هیچ یک از موارد ذکر شده اهمیتی ندارند.

اول از همه به بررسی این که هر یک از مواد تشکیل دهنده این ماسک چه نقشی دارند، می پردازیم. گلیسیرین جذب کننده رطوبت است، پس آب را به خود جذب می کند و در پروسه ای که ویتامین E و سایر روغن ها پوست را مرطوب می کنند، گلیسیرین پوست را هیدراته می کند.

هیالورونیک اسید باعث افزایش شادابی و طراوت پوست شده و کلاژن پروتئین اصلی ساختاری است. کلاژن باعث افزایش حالت کشسانی پوست می شوند و لب ها را برجسته تر نشان می دهند.

متاسفانه هنوز هیچ تحقیقات علمی رسمی روی ماسک های کلاژن لب انجام نگرفته، پس هیچ اثبات یا دلیلی مبنی بر تاثیر گذاری این ماسک ها وجود ندارد. به هر حال، بسیاری از گزارش گران حیطه زیبایی شناسی و سایر کسانی که این ماسک ها را امتحان کرده اند گفته اند که اگر این ماسک ها باعث برجستگی لب نمی شدند، تا این حد قابل توجه و محبوب نبودند.

برخی با تاثیرات این ماسک ها موافقند و برخی نیز با تاثیرگذار بودن این ماسک ها مخالفند. اگر دنبال حجم دهنده لب با ماندگاری بالا می گردید، ماسک لب نمی تواند انتخاب مناسبی باشد. اما هنگامی که صحبت از قدرت مرطوب کردن می شود این ماسک ها کمی متفاوت عمل می کنند.

محتویات این ماسک ها همچون بالم لب و استروئید هستند. این ماسک ها لب را هیدراته می کنند و رطوبت را با کمک گلیسیرین و دیگر مواد فعال، حفظ می کنند. بسیاری از افراد قبل یا بعد از استفاده از رژ لب های مات از ماسک لب استفاده می کنند، زیرا این رژ لب ها باعث خشکی لب می شوند و این ماسک ها تا حدی خاصیت درمانی دارند.

این ماسک ها با مرطوب کردن لب های خشک شده، باعث شاداب تر و برجسته شدن و درخشان شدن لب ها می شوند، حتی اگر واقعا حجم لب را افزایش ندهند. ماسک لب درمان زیبایی جالب، بدون درد و سریعی است که خشکی لب و آسیب دیدگی لب را از بین می برند و لب ها را برای استفاده از رژ لب مات مورد علاقه تان آماده می کند.

این ماسک ها لب های شما را مرطوب می کنند اما در حقیقت حجم لب را به مقدار زیادی افزایش نمی دهند. اگر واقعا به دنبال افزایش حجم و تغییر شکل لب خود هستید، راه حل های مناسب دیگری از جمله پروتز لب، لیفت لب و حجم دهنده لب هم وجود دارند. اگر حس می کنید که به راه حل های دیگری به جز ماسک لب احتیاج دارید، برای اطلاعات بیشتر با یک متخصص زیبایی مشورت کنید.

نظر شما در مورد ماسک های کلاژن لب چیست؟ آیا از این ماسک ها استفاده کرده اید؟ تجربیات و نظرات خود را با دیگر کاربران دکتر سلام به اشتراک بگذارید.


آیا اخیرا دچار آسیب دیدگی صورت، به خصوص فک خود، شده ‌اید؟ آیا به سختی می توانید دهان خود را ببندید و به طور عادی صحبت کنید؟ آیا احساس می کنید که فک تان در حالت باز، اصطلاحا قفل می شود؟ آیا در فک و دهان خود، احساس درد می کنید؟ اگر به این سوالات، جواب مثبت بدهید، ممکن است واقعا از دررفتگی فک رنج ببرید. در این مقاله از بخش دندانپزشکی و ارتوپدی دکتر سلام به بررسی دررفتگی فک می پردازیم.

جابجایی و دررفتگی فک

زمانی چیزی را می که جویم و یا شروع به صحبت کردن می کنیم، معمولا فک پایینی خود را تا حدی حرکت می دهیم. وقتی خمیازه می کشیم، فک پایینی خود را تا حد ممکن باز می کنیم.  آرواره یا استخوان فک پایینی، به استخوان ‌های گیجگاهی جمجمه و در دو طرف صورت،  متصل می شود. این مفاصل به عنوان مفاصل تمپوروماندیبولار شناخته می شوند که این دو استخوان اصلی که فک را تشکیل می دهند، بر می گردد. شما می توانید این مفصل را درست در مقابل نیمه پایینی گوش خود حس کنید. این مفصل مثل یک لولا عمل می کند و به فک پایینی شما اجازه می دهد تا به آرامی به سمت بالا و پایین حرکت کند.

مفصل فکی گیجگاهی

دررفتگی فک چیست؟

وقتی یکی از استخوان های تشکیل دهنده مفصل از موقعیت طبیعی خود خارج می شود، به عنوان درر فتگی یا جابجایی فک شناخته می شود. مفاصل تمپوروماندیبولار نیز گاهی از این جابجایی رنج می برند و ممکن است به فک آسیب برسانند. به همین ترتیب، فک یا استخوان فک پایینی ممکن است به هنگام خمیازه کشیدن، بیش از حد کشیده شود و  باعث جابجایی مفصل فک شده و در نتیجه جابجایی یکی از مفصل ها و یا هر دو را به همراه داشته باشد.

فک از جا دررفته می‌تواند کاملا دردناک و ناراحت کننده باشد. بیمار ممکن است به طور طبیعی، قادر به بستن دهان خود نباشد. همچنین ممکن است به طرز ناخوشایندی، یه یک طرف، متمایل باشد. در نتیجه، بیمار قادر به گاز گرفتن، جویدن و صحبت کردن عادی نیست. جا انداختن فک دررفته برای یک فرد حرفه ‌ای و آموزش ‌دیده، آسان است و می تواند به سرعت انجام شود. با این حال، بسته به علت واقعی بیماری، ممکن است به درمان بیشتری نیاز باشد.


بیشتر بدانید: شکستگی فک چیست؟ علائم، راه های تشخیص و درمان


چه چیزی مسئول جابجایی و دررفتگی فک است؟

آسیب رسیدن به فک یکی از شایع ‌ترین علل جابجایی و دررفتگی فک است که شامل تصادف و یا حتی ضربات ناشی از ورزش ‌های تماسی نیز می شود.

ممکن است شگفت‌ زده شوید از اینکه بفهمید چیزی به سادگی باز کردن دهان در زمان خمیازه کشیدن، می تواند باعث درر فتگی فک شما شود.

در برخی موارد، دررفتگی فک ممکن است بر اثر مشکلی با عنوان اختلال تمپورومندیبولار، به وجود بیاید. سائیدگی دندان ها بر روی یکدیگر، یک عامل خطر برای اختلال تمپورومندیبولار است. از طرف دیگر، ممکن است شما از ورم این مفصل خاص رنج ببرید.

دررفتگی فک

چطور می توانم دررفتگی و جابجایی فک را تشخیص دهم؟

چهار موقعیت اصلی وجود دارد که در این موقعیت ها، دررفتگی و جابجایی فک می تواند رخ دهد. این موقیت ها شامل موقعیت ‌های قدامی، خلفی،بالایی و جانبی هستند. دررفتگی قدامی، رایج ترین نوع دررفتگی است.

علائم دررفتگی و جابجایی فک عبارتند از:

  • عدم توانایی در تراز کردن دندان ‌ها که به طور معمول قادر به انجام آن بوده اید
  • فک به صورت باز و آویزان است
  • برآمدگی فک به سمت بیرون
  • سفت شدن و قفل شدن فک
  • دردی که با حرکت، بدتر می شود

آیا شخص، درباره این عوارض و مشکلات، باید احساس نگرانی کند؟

دررفتگی فک، می تواند درد ناک باشد. عدم توانایی در تکان دادن فک به طور طبیعی، بسیار ناراحت کننده است و به طبع آن، ناتوانی در نفس کشیدن یا جویدن و یا صحبت کردن به طور طبیعی نیز می تواند بسیار آزاردهنده باشد. یکی از خطرات اصلی دررفتگی فک این است که بیمار ممکن است برای نفس کشیدن تقلا کند. در نتیجه توصیه می شود که بیمار را هرچه زودتر به نزد پزشک ببرید.

دررفتگی فک

درمان و پیشگیری از جابجایی و دررفتگی فک

وقتی کسی آسیب می بیند و یا در حرکت دادن طبیعی فک خود، احساس ناتوانی می کند، باید فورا  به بیمارستان منتقل شود. در حالی که دررفتگی فک، به خودی خود یک وضعیت اورژانسی نیست، اما ممکن است با برخی از عوارض همراه باشد. این خطر وجود دارد که بیمار ممکن است به دلیل دررفتگی فک خود قادر به نفس کشیدن نباشد. از این رو، عاقلانه ‌ترین راه این است که بیمار را به نزد پزشک ببرید تا استخوان دررفته را به طور ماهرانه و سریع، به حالت اولیه خود برگرداند. حتی اگر یک متخصص پزشکی آموزش‌دیده در این زمینه هستید، توصیه می شود که از تلاش برای برگرداندن فک خود خودداری کنید. در عوض می توانید تا زمانی که بیمار را به نزد پزشک می برید، فک بیمار را بانداژ کنید. این کار به تثبیت فک و جلوگیری از آسیب بیشتر، کمک خواهد کرد.

ترکیبی از نشانه ‌ها و شرح رویدادهایی که به آنها دچار شده اید، به احتمال زیاد به پزشک کمک می کند تا مشکل را به درستی تشخیص دهد. یک بی‌حسی موضعی ممکن است برای بی‌حس کردن درد تجویز شود. برخی از بیماران نیز ممکن است به آرامبخش عضلانی نیز نیاز داشته باشند. سپس پزشک قادر خواهد بود استخوان آسیب ‌دیده را با یک حرکت ساده به موقعیت تعیین ‌شده خود برگرداند.

توصیه می شود پس از جا انداختن فک دررفته، بیمار از باز کردن زیاد دهان خود به مدت دو هفته اجتناب کند. در واقع، بیمار ممکن است برای تثبیت فک، برای مدتی به بانداژ فک خود نیاز داشته باشد. در صورتی که بیمار موارد مکرر دررفتگی فک را تجربه کند، ممکن است برای یکبار و برای همیشه، به عمل جراحی، برای رفع مشکل خود نیاز داشته باشد.

جابجایی مفصل به خودی خود، یک مشکل جدی نیست و معمولا برای متخصصان مجرب و آموزش ‌دیده در این زمینه، جا انداختن استخوان دررفته، یک مساله نسبتا ساده است. با این حال، در مورد فک، ناتوانی در کنترل حرکت فک، می تواند در نفس کشیدن به طور طبیعی، اختلال ایجاد کند و باعث بروز مشکلاتی شود.

فواید امگا 3 برای سگ ها

بدون دیدگاه


آیا می دانید فواید امگا 3 برای سگ ها چیست؟ چقدر لازم است که به سگ های خانگی، امگا 3 داده شود؟ شاید تاکنون درباره فوایدی که امگا 3 برای بدن دارد، شنیده باشید. جالب است بدانید که این دسته از اسید های چرب برای دوستان پشمالو 4 پای ما نیز مزایای فراوانی دارند. در این مقاله از بخش حیوانات خانگی دکتر سلام می خواهیم در مورد فواید امگا 3 برای سگ ها صحبت کنیم و در انتها نگاهی به انواع مکمل های امگا 3 موجود در بازار می ‌اندازیم.

فواید امگا 3 برای سگ

  • بهبود شرایط پوشش خارجی و پوست
  • افزایش انرژی و سلامت مفاصل
  • کاهش سطح التهاب و بیماری های التهابی مانند آرتروز و حساسیت
  • کمک به بلوغ عقلی توله سگ ها و افزایش عملکرد ذهنی سگ های مسن

مصرف امگا 3 برای سگ ها

دلیل نیاز مصرف امگا 3 برای سگ ها

سگ سانان با مصرف پروتئین، کربوهیدرات و چربی، انرژی مورد نیازشان را تامین می‌ کنند. اسید های چرب امگا 3 در دسته چربی ها قرار می ‌گیرند که بخش ضروری رژیم غذایی هر سگی می ‌باشد. چربی های شامل امگا 3 ، به بدن در جذب مواد مغذی محلول در چربی  مانند ویتامین های A، D، E و K  کمک می ‌کنند. همچنین این دسته از مواد در ساخت غشا سلولی و هورمون های استروئیدی نقش مهمی را ایفا می‌ کنند.

بسیاری از سگ ها به راحتی می‌ توانند اسید های چرب امگا 6 را برخلاف امگا 3 ها  از طریق رژیم غذایی بدست بیاورند. به همین خاطر بهتر است که در کنار رژیم غذایی، از مکمل های امگا 3 نیز استفاده شود، زیرا تعادل بین اسید های چرب امگا 3 و 6 در سگ سانان نقش کلیدی در سلامتی آن ها دارد.

اسیدهای چرب امگا 3 را می‌توان به میزان اندک در برخی از غذاهای حیوانات خانگی یافت. به همین خاطر بهتر است که از مکمل های امگا 3 در رژیم غذایی سگ استفاده شود.

موی سگ ها

فواید مصرف اسیدهای چرب امگا 3 در سگ ها

بسیاری از متخصصان بر این باورند که مصرف این دسته از اسیدهای چرب فوایدی مشابه فواید انسانی برای سگ سانان دارد که برخی از این مزایا به شرح زیر است:

کاهش التهاب

التهاب یکی از مشکلات اساسی حیوانات خانگی می‌ باشد. در برخی موارد می‌توان از اسید های چرب امگا 3 به منظور کاهش التهاب حیوانات استفاده کرد.

کمک به آرتروز و مشکلات مفاصل

بسیاری از دامپزشکان در مواجهه با مشکلات التهابی مانند آرتروز یا درد مفاصل در حیوانات خانگی، استفاده از اسیدهای چرب امگا 3 را توصیه می‌ کنند. این دسته از مواد به دلیل دارا بودن خاصیت ضد التهابی در این گونه موارد می ‌تواند به سگ شما کمک کند. مطالعه ای در سال 2014 نشان داد که اسیدهای چرب امگا 3 می ‌توانند در مقابل آرتروز استخوانی سگ ها عملکرد موثری داشته باشند. بر اساس این مطالعه به مدت 13 هفته به سگ ها رژیم غذایی غنی از امگا 3 با منبع دریایی داده شد. نتایج این آزمایش نشان داد در سگ هایی که به آرتروز استخوانی مبتلا بودند با کمک رژیم غذایی سرشار از امگا 3، دامنه حرکاتشان افزایش یافته و فعالیت های روزانه‌شان بهتر از قبل انجام می ‌شود.

بهبود سلامت پوست و پوشش خارجی

به طور معمول دامپزشکان به منظور بهبود پوشش خارجی و پوست سگ ها از اسیدهای چرب امگا 3 کمک می ‌گیرند. مطالعه دیگری در سال 2014 بر روی 48 سگ شخصی مبتلا به درماتیت آتوپیک کانینی انجام شد که بر اساس نتایج آن اثبات شد که استفاده از امگا 3 در کنار عصاره های گیاهی می ‌تواند به کاهش علائم درماتیت در سگ ها کمک کند. به طور کلی سگ هایی که در رژیم غذایی‌شان از امگا 3 بهره می‌برند دارای پوستی مرطوب و سالم تر می‌باشند.

افزایش فعالیت ذهنی و ایمنی

مطالعه انجام شده در سال 2012 بر روی 48 توله سگ نشان داد که رژیم غذایی غنی از دکازوهگزئنوئیک اسید می ‌تواند به بلوغ توله سگ ها در جوانب مختلف مانند بلوغ فکری و حافظه در کنار افزایش بینایی و عملکرد سیستم ایمنی کمک کند.

حساسیت

بسیاری از متخصصین معتقدند سگ هایی که حساسیت دارند باید از اسید های چرب امگا 3 استفاده کنند. بر اساس گفته های دکتر انجی کراسه، تمام سگ ها باید در رژیم غذایی ‌شان از مکمل های امگا 3 بهره ببرند. این ترکیبات به کاهش التهاب و افزایش عملکرد اندام ها کمک می‌ کنند. در ارتباط با سگ هایی که مشکل خارش دارند، مصرف اسید های چرب امگا 3 می ‌تواند حساسیت بدن آن ها را نسبت به استروئید ها افزایش دهد. به همین علت سگ ها در دوز کم تری به استروئید ها پاسخ می‌ دهند و علائم خارش آن ها سریع تر ناپدید می‌ شود.

آنفولانزای سگی

انواع اسیدهای چرب امگا 3 برای سگ ها

بهترین مکمل های امگا 3 در بسته بندی های تیره وارد بازار می ‌شوند، زیرا این بسته بندی ها از فاسد شدن محصول جلوگیری می‌کند. روغن ماهی یکی از بهترین منابع امگا 3 برای سگ ها می ‌باشد. طبیعی ترین و قابل جذب ترین شکل روغن ماهی، تری گلیسرید طبیعی می ‌باشد. اگر روغن ماهی خالص شده نباشد، مصرف آن می ‌تواند مشکلات ثانویه ایجاد کند، در نتیجه بهتر است که همیشه به برچسب روی مکمل دقت کنید. بهتر است که از تهیه تری گلیسرید های صنعتی خوداری کنید زیرا این دسته از چربی ها به خوبی جذب بدن سگ ها نمی ‌شوند. روغن ماهی های تازه صید شده کیفیت بسیار بالایی دارد.

برخی از مکمل های امگا 3 مورد استفاده برای سگ ها شامل موارد زیر می‌ باشد:

  • امگا 3 جویدنی: این دسته از مکمل ها بیشتر جنبه درمانی دارند.
  • روغن ماهی امگا 3: این مکمل ها را به راحتی می‌توان در رژیم غذایی سگ وارد کرد.
  • روغن های امگا 3 گیاهی: این دسته از امگا 3 ها منشا گیاهی دارند و از ماهی بدست نمی ‌آیند.
  • روغن امگا 3، 6 و 9: این دسته از مکمل ها از سایرین کامل تر است و در اغلب موارد دامپزشکان استفاده از این مکمل ها را توصیه می‌ کنند.

بسیاری از متخصصین عقیده دارند که استفاده از روغن ماهی به جای روغن های گیاهی موثر است. روغن های گیاهی دارای آلفا لینولئات می‌ باشند. این اسید چرب پیش ساز دکازوهگزئنوئیک اسید است، اما سگ سانان به خوبی نمی ‌توانند این 2 اسید چرب را به هم تبدیل کنند. به همین خاطر بهتر است که دکازوهگزئنوئیک اسید به طور مستقیم به کمک روغن ماهی یا برخی از روغن های جلبکی به بدن سگ برسد.

بیماری سگ

دوز مصرف مناسب امگا 3 برای سگ ها

میزان دز مصرفی امگا 3 برای سگ ها بر اساس سن، وزن و وضعیت سلامتی آن ها محاسبه می ‌شود، در نتیجه بهتر است که قبل از تهیه مکمل های امگا با دامپزشک سگ‌تان مشورت کنید.

هشدار

طبیعی است که روغن ماهی باید بوی ماهی بدهد، اما اگر مکمل بوی فساد بدهد باید به سرعت آن را دور بیندازید. به منظور جلوگیری از فاسد شدن روغن ماهی، بهتر است که آن را دور از نور و گرما نگه دارید.

لازم است بدانید که اگر سگ سانان بیش از حد مجاز امگا 3 مصرف کنند، می‌ توانند دچار مشکلات و عوارض جانبی مانند اسهال، مشکلات انعقادی، کمبود ویتامین E و افزایش وزن شوند. همچنین روغن ماهی می ‌تواند با برخی از دارو های ضد التهابی غیر استروئیدی تداخل داشته باشد.


ژل رادیس (Radiesse) یک ماده پرکننده پوستی آرایشی است که می تواند چین و چروک پوست را  با جایگزین کردن حجم از دست رفته و صاف کردن لایه‌های پوست، اصلاح کند. ماده فعال در ژل رادیس، کلسیم هیدروکسی لاپاتایت (CaHA) می باشد که یک ترکیب بیولوژیک است و باعث تحریک بدن برای تولید کلاژن طبیعی می شود. اداره غذا و داروی آمریکا (FDA  )، ژل رادیس را برای درمان چین و چروک ‌های خفیف تا شدید صورت، در سال ۲۰۰۶ ، مورد تایید قرار داد. در سال ۲۰۱۵، ژل رادیس  یک تائیدیه  اضافی برای اصلاح حجم از دست رفته در پشت دست را دریافت کرد. در این مقاله از بخش زیبایی، پوست و موی دکتر سلام به بررسی ژل رادیس می پردازیم.

ژل رادیس

عملکرد ژل رادیس چگونه است؟

مکانیسم عمل ژل رادیس تا حدودی منحصر به فرد است: هم اینکه اثری همانند پرکننده های سنتی دارد و هم اینکه توانایی تحریک تولید کلاژن توسط بدن را دارد. ماه ها پس از درمان، کلاژن تازه تولید شده به عنوان یک پر کننده، به سطح پوست اضافه می شود و باعث ساخت ژل رادیس که یکی از با دوام ترین پر کننده هاست، می شود.

ژل رادیس این خواص منحصر به فرد را مدیون ترکیب خود است که حاوی ۳۰ % میکروسفر CaHA (به ویژه پروتئین و پلیمر مصنوعی) و ۷۰ درصد ژل بر پایه آب است که به حالت تعلیق درآمده است.

هنگامی که ژل رادیس تزریق می شود، ژل غلیظ بلافاصله حجم مورد نیاز را به ناحیه تحت درمان اضافه می کند. طی چند هفته بعد، میکروسفرهای CaHA  شروع به تحریک فیبروبلاست ها (سلول‌ های پوست) برای تولید کلاژن جدید می کنند. میکروسفرهای CaHA به عنوان ساختار موقت کلاژن در اطراف آنها ته ‌نشین می شوند.

در طول زمان، ژل و CaHA توسط بدن جذب و متابولیز می شوند و بعد از ساخت سلول ‌های جدید کلاژن، بدن را ترک می کنند.

نواحی تحت درمان

ژل رادیس را در این نواحی از بدن میتوان استفاده کرد:

  • برای اضافه کردن حجم و پنهان کردن چین و چروک های کنار بینی یا همان خطوط لبخند که خطوطی هستند که از گوشه بینی تا گوشه ‌های دهان امتداد دارند.
  • برای اضافه کردن حجم و پنهان کردن خطوط ماریوت. خطوط ماریوت، خطوطی عمودی هستند که از گوشه‌ های دهان به پایین گسترش می ‌یابند.
  • افزودن حجم به چانه
  • افزودن حجم به لبه پائینی آرواره شخص
  • پر کردن شقیقه ها و مناطق فرو رفته
  • صاف کردن چین و چروک گونه ها و افزایش حجم آنها
  • برای پشت دست ها برای کمتر دیده شدن تاندون ها و رگ های پشت دست

لازم به ذکر است که ژل رادیس در مناطقی که در آن پوست نازک است، مثل لب ‌ها و ناحیه زیر چشم‌ ها، استفاده نمی شود زیرا باعث ظاهری ناهموار و موج دار می شود. ژل رادیس گاهی با Restylane ، نوعی پرکننده پوست که می تواند بر روی لب ها به کار رود، اشتباه گرفته می شود.

ژل رادیس

آیا شما نامزد خوبی برای ژل رادیس هستید؟

یک کاندیدای ایده ‌آل برای ژل رادیس یک فرد بالغ سالم بین سنین ۳۰ تا ۶۰ ساله است که چین و چروک‌ های شدید و یا مناطق فرو رفته پوستی زیادی دارد. شما نباید هیچ سابقه ‌ای از واکنش ‌های شدید آلرژیک یا اختلالات خونریزی داشته باشید.

افراد با پوست تیره ‌تر می توانند عوارض جانبی بیشتری را تجربه کنند، به ویژه پس از تزریق ژل رادیس برای پشت دست، زیرا به دلیل وجود درد، نمی توانند کارهای مشخصی که با دست انجام می شود، را انجام دهند.

دستور العمل

درمان ژل رادیس یک روش درمان سرپایی ساده است که معمولا در مطب دکتر انجام می شود. بیماران فورا می توانند به خانه باز گردند. این روش که شامل زمان آماده ‌سازی نیز می شود، معمولا  بین ۳۰ دقیقه تا یک ساعت طول می کشد.

تعداد تزریقاتی که شما دریافت خواهید کرد بستگی به درجه اصلاح و شرایط پوست شما دارد. برای رسیدن به نتایج مشابه، پوست شل و آویزان، به تزریق ژل رادیس بیشتری نیاز دارد.

بعد از ضد عفونی کردن منطقه، پزشک، ژل رادیس را در لایه‌ های عمیق پوست و در مناطق مورد هدف تزریق می کند.

ژل رادیس با لیدوکاین که یک بی حس کننده موضعی می باشد، ترکیب می شود، تا ناراحتی ناشی از تزریق را کاهش دهد. همچنین می توانید قبل از تزریق، از یک کرم بی حس کننده موضعی استفاده کنید تا از بروز درد و  ناراحتی های بیشتر، جلوگیری کنید.

ژل رادیس

بازیابی و بهبود پس از تزریق ژل رادیس

بعد از درمان با ژل رادیس ، هیچ گونه از کار افتادگی وجود ندارد. ممکن است قرمزی، تورم و یا کبودی را تجربه کنید اما معمولا بعد از چند روز از بین می روند ولی می توانند تا دو هفته نیز طول بکشند.

با انجام این اقدامات احتیاطی ساده، می توانید به بازیابی و بهبود کمک کنید و نتایج مطلوبی را تضمین کنید:

  • از ورزش کردن به مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت خودداری کنید.
  • از قرار گرفتن در معرض نور مستقیم خورشید به مدت 24 تا 48 ساعت اجتناب کنید.
  • از لمس کردن و یا ماساژ دادن محل تزریق به مدت شش ساعت خودداری کنید.
  • از بسته‌های یخ برای کمک به کاهش تورم می توانید استفاده کنید.
  • در صورت ادامه داشتن درد و ناراحتی، می توانید از تینلول استفاده کنید.

نتایج

ژل رادیس در دو مرحله به کار خود ادامه می دهد: فوری و با تاخیر. بعد از این که درمان را انجام دادید، باید آثار حجم اضافه‌ شده را فورا مشاهده کنید. تورم ممکن است نتایج را پنهان کند، اما با کاهش تورم، شما قادر به دیدن بهبودی خود خواهید بود. تولید کلاژن جدید از چهار هفته پس از درمان شروع می شود و  باید به بهبودی تدریجی تا شش ماه ادامه دهید.

چقدر طول می کشد تا ژل رادیس نتایج خود را نشان دهند؟

بهبودی با تزریق ژل رادیس بیش از یک سال طول کشیده ‌است. در یک مطالعه بالینی در مورد درمان لایه های خطوط خنده، ۸۲ درصد از شرکت کنندگان، شش ماه پس از درمان، از بهبود یافتن خود گزارش دادند.

یک مطالعه طولانی مدت دیگر نیز نشان داد که ۴۰ درصد از لایه ‌های خطوط خنده که تحت درمان قرار گرفتند، 30 ماه بعد از آخرین دوره درمان، بهبود یافته‌ اند. همانطور که قابل ‌پیش ‌بینی بود، میزان پیشرفت در آن زمان کمتر از آنچه که در مطالعه اولیه گزارش ‌شده بود، نشان داد که نتایج با گذشت زمان محو می شوند.

یک آزمایش بالینی دیگر درباره ژل رادیس برای تقویت پشت دست، نتایج مثبتی را نشان داد، که ۷۶ درصد بیماران از نتایج خود در شش ماه بعد از درمان رضایت داشتند. تجربه دنیای واقعی نشان می دهد که نتایج ممکن است یک سال یا بیشتر طول بکشد.

ژل رادیس اثرات دائمی تولید نمی کند. هنگامی که ژل و میکروسفرهای CaHA توسط بدن جذب می شوند، نتایج شروع به محو شدن می کنند. اگر می خواهید بهبودی را حفظ کنید، ممکن است مجبور به انجام درمان ‌های تکراری شده تا از این روش، فایده و بهره ببرید.

ژل رادیس

عوارض جانبی ژل رادیس

مانند هر روش‌ پزشکی دیگر، خطر عوارض جانبی ژل رادیس  وجود دارد. خوشبختانه، این مشکلات معمولا خفیف هستند و نیاز به درمان بیشتری ندارند.

عوارض جانبی تزریق ژل رادیس  برای صورت

مطالعه بالینی که درباره لایه های خطوط خنده، انجام گرفته، اثرات جانبی زیر را گزارش می کند:

  • قرمزی
  • تورم
  • کبودی
  • درد یا ناراحتی
  • خارش
  • بی حسی
  • وجود برآمدگی

تا ۷۴ درصد از بیماران قرمزی، تورم و یا کبودی را تجربه کرده‌اند. در عرض دو هفته تمام عوارض جانبی، خود به خود از بین رفتند.

در این مطالعه، این بیماران را برای بررسی عوارض جانبی طولانی ‌مدت، در طول سه سال مورد ارزیابی قرار دادند و هیچ نشانه ای را پیدا نکردند.

عوارض جانبی تزریق دست

عوارض جانبی مشابهی در آزمایش ‌های بالینی دست گزارش شده است. با این حال، افرادی که تزریق دست را انجام داده اند،  نسبت به افرادی که تزریق برای خطوط خنده داشتند، عوارض جانبی بیشتری را تجربه کردند. تا ۹۲ درصد، دچار درد و ناراحتی شدند و تقریبا  تمام بیماران تورم را تجربه کردند.

تقریبا  نیمی از افرادی که تزریق دست را انجام داده بودند، در انجام کارهایی که با دست صورت می گیرد دچار ناراحتی شدند و ۶ % هم شاهد بروز برآمدگی و توده در دست خود شدند. علی‌ رغم تعداد زیاد، اکثر عوارض جانبی به طور خود به خود و  در عرض دو یا سه هفته برطرف شدند.

دیگر عوارض جانبی نادر

  • تغییر رنگ پوست
  • عفونت
  • واکنش‌های آلرژیک
  • نکروسیی ( مرگ بافت )
  • آسیب عصبی

ژل رادیس

هزینه و قیمت آن

عامل اصلی در هزینه درمان، بستگی به تعداد تزریقی دارد که نیاز دارید.

ژل رادیس در دو اندازه تزریق در دسترس می باشد: ۰.۸ سی ‌سی و ۱.۵ سی ‌سی. بسیاری از پزشکان، سرنگ دوم و بیشتر را تخفیف می دهند، بنابراین شما فقط برای سرنگ اول هزینه کامل را پرداخت می کنید.

برای تزریق صورت‌، بیشتر افراد به یک یا دو سرنگ ۱.۵ سی‌سی برای درمان چین و چروک نیاز دارند. سرنگ ۰.۸ سی‌سی برای درمان چین و چروک نسبتا خفیف استفاده می شود.

برای تزریق ‌دست، حداقل ۱.۵ سی ‌سی به ازای هر دست استفاده می شود. افرادی که رگ ها و تاندون ‌های قابل توجهی در دستانشان دارند و یا فاقد چربی در پوست دستانشان هستند، ممکن است به دو سرنگ ۱.۵ سی‌سی یا بیشتر در هر دست نیاز داشته باشند.

ژل رادیس در مقایسه با Juvederm Voluma

ژل رادیس اغلب در مقایسه با دیگر پرکننده های پوستی مانند Voluma ، یک پرکننده سنتی است. هر یک از آنها دارای مزایا و معایبی هستندکه باید قبل از تصمیم‌گیری در نظر بگیرید.

 

 

                                Voluma ژل رادیس
             اثر فقط حجم مستقیم را اضافه می کند  افزایش حجم مستقیم و   تحریک تولید کلاژن
         اجزاء اصلی اسید هیالورونیک (HA)  کلسیم  هیدروکسی لاپاتیت (CaHa)
   قابل برگشت هستند؟                                           بلی                     خیر
  ظاهر شدن نتایج نهایی                                         فوری        چندین ماه پس از درمان
  دوام و پایداری نتایج                                       تا 24 ماه معمولا 12 تا 18 ماه، ممکن است تا 30 ماه نیز دوام داشته باشد

نکات کلیدی و مهم

ژل رادیس یک پرکننده منحصر به فرد برای پوست است که باعث تحریک بدن برای تولید کلاژن طبیعی می شود و نتایج طولانی مدت و با  دوام زیادی را ایجاد می کند که با دیگر پرکننده های پوست، این نتایج به دست نمی ‌آید. این یک روش موثر برای اصلاح چین و چروک و بهبود خطوط لبخند، شقیقه ها، گونه‌ها، چانه و دست‌ ها است.


بوتاکس یکی از رایج ‌ترین روش ‌های درمان چین و چروک صورت است، اما این بدان معنی نیست که این روش لزوما گزینه مناسبی برای شما است. هزینه، آلرژی‌های بالقوه، اثرات جانبی، ترس از سوزن، و این واقعیت که در هنگام بارداری یا شیردهی نمی تواند تجویز شود، تنها دلایلی هستند که چرا بوتاکس ممکن است برای برخی از بیماران خاص، توصیه نشود. خوشبختانه، تعدادی جایگزین برای بوتاکس وجود دارد که به کاهش ظاهر چین و چروک و مقابله با علائم پیری کمک می کنند. در این مقاله از بخش زیبایی، پوست و موی دکتر سلام به بررسی بهترین جایگزین های بوتاکس برای درمان خطوط اخم می پردازیم.

لایه بردارهای شیمیایی یکی از جایگزین های بوتاکس برای درمان خطوط اخم

لایه بردار شیمیایی یک درمان آرایشی می باشد که شامل استفاده از یک محلول شیمیایی است که سلول ‌های مرده پوست را از بین می برد تا پوست صاف تر و سالم ‌تری که در زیر پوست مرده قرار دارد را آشکار کند.

بهترین جایگزین های بوتاکس برای درمان خطوط اخم

سم زدایی باعث تحریک تولید کلاژن و رشد سلول‌ های جدید پوست برای بهبود بافت و رنگ پوست می شود. این کار می تواند ظاهر خطوط را صاف و خوب کند و زخم‌ های کوچک و آسیب ‌های خفیف و جزئی خورشید را نیز کاهش دهد.

با اینکه تعداد محصولاتی که خودتان می توانید از آنها استفاده کنید، در بازار وجود دارد، اما بهترین نتایج به طور معمول پس از استفاده از خدمات یک متخصص به دست می‌ آیند.

انواع لایه بردارهای شیمیایی

لایه بردار شیمیایی سطحی

  • تاثیر نسبتا کمی دارد اما باعث صافی و لطافت پوست شما می شود.
  • به طور معمول حاوی اسیدهای هیدروکسی آلفای خفیف و یا اسیدهای هیدروکسی بتا هستند.
  • برای انواع پوست می تواند مورد استفاده قرار بگیرند.
  • زمان بازیابی و بهبودی، کم است.

لایه بردار شیمیایی متوسط

  • نتایج بسیار جالبی را ارائه می کند و می تواند اخم های عمیق ‌تر پوست را درمان کند.
  • معمولا حاوی اسید تری کلرواستیک است.
  • برای انواع پوست می تواند مورد استفاده قرار بگیرند.
  • قرمزی و تورم تقریبا یک هفته قابل ‌مشاهده است.

لایه بردار شیمیایی عمیق

  • در اعماق پوست نفوذ می کند تا قوی ترین نتایج را ارائه دهد.
  • معمولا ً حاوی فنول است.
  • برای پوست تیره‌ مناسب نیست.
  • دارای عوارض جانبی شامل تورم، خارش و قرمزی است که میتواند چند هفته نیز ادامه داشته باشد.

مزایای لایه بردار شیمیایی

  • هیچ سوزنی در کار نیست و یک روش کاملا تهاجمی است.
  • لایه بردار شیمیایی، فراتر از چین و چروک را درمان می کنند. همچنین به بهبود آثار ناشی از نور خورشید، زخم‌ها، ماه گرفتگی و لکه های روی بدن و موارد دیگر کمک می کند.
  • این روش سریع است و درمان معمولا حدود ۳۰ تا ۹۰ دقیقه طول می‌ شد و بعد از آن شما می توانید به خانه بروید.
  • نتایج می توانند جالب و ماندگار باشند. طبق نظر انجمن جراحان پلاستیک آمریکا، نتایج لایه بردار شیمیایی عمیق پوست می تواند تا ۱۰ سال دوام بیاورد.

معایب لایه بردار شیمیایی

  • چین و چروک ‌های عمیق صورت را درمان نمی کند.
  • درمان نسبتا گرانی است.
  • لایه برداری عمیق، دوره بهبودی طولانی دارد و تورم پوست معمولا در عرض دو هفته از بین می رود و ممکن است پوست تا 3 ماه، قرمز باقی بماند.
  • حساسیت به نور خورشید افزایش پیدا می کند.
  • برای دوران بارداری یا شیر دهی مناسب نیست.

میکرونیدلینگ یکی از جایگزین های بوتاکس برای درمان خطوط اخم

میکرونیدلینگ یک روش کمتر تهاجمی است که شامل استفاده از چند سوزن کوچک برای سوراخ کردن لایه بیرونی پوست می شود. تحقیقات نشان می دهند که این کار تولید کلاژن را تحریک می کند و باعث می شود که چین و چروک سطحی پوست پر شده و پوست بهبود یابد و  جایگزین مناسبی برای روش‌های تهاجمی ‌تر به شمار می رود.

میکرونیدلینگ را می توانید به راحتی در خانه خود انجام دهید. با این حال، همانند هر روش زیبایی دیگر، مراجعه به یک متخصص آرایشی، نتایج بهتری را به همراه دارد.

مزایای میکرونیدلینگ

  • پوست را سفت تر و صاف تر می کند.
  • یک درمان غیر تهاجمی است که کمترین زمان‌ استراحت و بهبودی را دارد.
  • می تواند در هر جایی از بدن مورد استفاده قرار بگیرد.
  • نسبت به هایپرپیگمنتیشن، خطر کمتری دارد.
  • زمان بهبودی سریع و آنی است.

معایب میکرونیدلینگ

  • نسبت به دیگر گزینه های درمانی، از لحاظ تغییر و تمایز، بسیار حساس و دقیق است.
  • نتایج بلافاصله قابل ‌مشاهده نیستند. بسیاری از بیماران، قبل از اینکه متوجه این تفاوت شوند، به سه ‌تا شش جلسه درمان در یک ماه نیاز دارند.
  • برای دوران بارداری یا شیر دهی مناسب نیست.

کرم سفت کننده پوست صورت

کرم های صورت

بازار، لبریز از کرم‌ های صورت است که ادعا می کنند از علائم پیری جلوگیری می کنند. با این حال، تاثیر کرم ‌های ضد چروک کاملا بسته به مواد فعال آنها و نحوه واکنش بدن شما به یک محصول خاص، متفاوت است. مواد تشکیل‌ دهنده فعال رایج عبارتند از:

  • رتینول
  • ویتامین C
  • عصاره چای
  • اسیدهای هیدروکسی
  • کلاژن

مزایای کرم های صورت

  • این کرم ها در همه جا موجود هستند.
  • بسیار مقرون ‌به ‌صرفه می باشند.
  • می توانید در عرض چند دقیقه به عنوان بخشی از برنامه مراقبت روزانه پوست خود استفاده کنید.
  • برای افرادی که پوست حساسی دارند، کرم های ضد حساسیت زیادی وجود دارد.
  • برخی از این محصولات برای استفاده در زمان بارداری یا شیردهی مناسب هستند. از مصرف کرم های حاوی رتینوئید، اسید سالیسیلیک و اسید بتا هیدروکسید باید اجتناب کنید.

معایب کرم های صورت

  • همیشه راه ‌حل واحدی وجود ندارد. محصولی که ممکن است برای یک نفر کارآیی داشته باشد، ممکن است لزوما برای شما کارساز نباشد.
  • کرم‌ های صورت مانند محصولات پزشکی، توسط اداره غذا و دارو (FDA) کنترل نمی شوند و یا تحت آزمایش‌ کامل قرار نمی گیرند.
  • ممکن است هفته‌ ها طول بکشد تا بهبودی و پیشرفتی دیده شود.
  • نتایج نسبتا کمی را در اختیار می گذارد. ممکن است برای سلامت عمومی پوست خوب باشد اما واقعا نمی تواند خطوط چهره را درمان کند.

طب سوزنی یکی از جایگزین های بوتاکس برای درمان خطوط اخم

طب سوزنی عموما برای مدیریت درد به کار می رود و در حال تبدیل شدن به روش فزاینده ای برای درمان چین و چروک می باشد. طب سوزنی  با استفاده از ده ‌ها سوزن ظریف، باعث ترویج جریان خون، هیدراته کردن پوست و افزایش حالت الاستیکی پوست صورت می شود و در نتیجه باعث کاهش ظاهر چین و چروک و خطوط ظریف پوست می شود.

مزایای طب سوزنی

  • کاملا طبیعی است و در طول هر بخش از روند درمان، هیچگونه ماده شیمیایی تزریق‌ یا اعمال نمی شود.
  • طبیعت جامع طب سوزنی به این معنی است که درمان می تواند علاوه بر درمان چین و چروک پوست، باعث بهبود سلامت کلی شما نیز شود.
  • تقریبا بدون درد است.

معایب طب سوزنی

  • مطالعات محدودی در مورد اثرات زیبایی طب سوزنی وجود دارد. اثربخشی آن در درمان چین و چروک هنوز به طور کامل شناخته ‌نشده است ممکن است به ۱۰ جلسه درمان به فاصله ۴ تا ۸ هفته نیاز باشد تا نتایج دیده شوند.
  • این روش در افرادی که دچار اختلالات خونریزی یا دیابت نوع ۲ هستند، به دلیل بروز کبودی احتمالی، مناسب نیست.
  • برای دوران بارداری یا شیر دهی مناسب نیست

درمان فرا صوت ( اولتراسوند) یکی از جایگزین های بوتاکس برای درمان خطوط اخم

این روش درمانی از مدت ‌ها پیش برای درمان مشکلات اسکلتی _عضلانی مورد استفاده قرار می گرفته است، اما ممکن است از فهمیدن اینکه این روش یک روش جایگزین موثر برای تزریق بوتاکس شناخته می شود، شگفت‌زده شوید. این درمان، با تمرکز انرژی فرا صوت در زیر سطح پوست، باعث افزایش تولید کلاژن شده و در نتیجه سبب محکم کردن پوست شل می شود.

مزایای درمان فراصوت

  • یک روش غیر جراحی است و میتوان آن را در مطب پزشک نیز انجام داد.
  • سازمان غذا و دارو (FDA) این روش را برای درمان چین و چروک بالای پیشانی، گردن، زیر چانه و در ناحیه سینه، مورد تائید قرار داده است.
  • نتایج آن به مدت ۱۸ تا ۲۴ ماه دوام دارد.
  • بعد از درمان نیازی به استراحت نیست.

معایب درمان فرا صوت

  • این روش، گران و پر هزینه است‌.
  • درمان بسیار ناراحت‌ کننده است.
  • برای دوران بارداری یا شیر دهی مناسب نیست.

لیزر موهای زائد کلینیک گلدن رویال

درمان با لیزر یکی از جایگزین های بوتاکس برای درمان خطوط اخم

درمان لیزر شامل استفاده از پرتوهای شدید نور برای از بین بردن لایه پوست آسیب ‌دیده است. از این روش برای کاهش چین و چروک، زخم آکنه و بهبود وضعیت کلی پوست استفاده می شود. برای درمان چین و چروک پوست، دو نوع درمان لیزری وجود دارد:

دی‌اکسید کربن ( CO2)

نتایج  بسیار جالبی را ارائه می کند اما نیاز به زمان بازیابی طولانی ‌تری دارد. برای انواع پوست لطیف، مناسب‌تر است.

اربیوم

اغلب برای درمان لکه ‌های سطحی استفاده می شود. برای بیشتر انواع پوست کارآیی دارد و پس از درمان، به استراحت کمتری نیاز است.

مزایای درمان با  لیزر

  • نتایج طولانی‌ مدتی در حدود یک تا سه سال را در اختیار می گذارد.
  • می تواند ظاهر زخم‌ها، آسیب های ناشی از نور خورشید و تغییر رنگ را علاوه بر درمان چین و چروک بهبود ببخشد.
  • کاهش اندازه منافذ بزرگ که می تواند رنگ و بافت پوست را بهبود ببخشد.

معایب درمان با لیزر

  • بسته به منطقه درمان و حساسیت شما به درد، می تواند دردناک باشد.
  • این درمان به استراحت نیاز دارد. درمان ‌های لیزر عمیق مثل لیزر ablative ممکن است به چند هفته استراحت نیاز داشته باشند.
  • برای افرادی که پوست روشنی دارند، به دلیل خطر‌ کمرنگ شدن پوست مناسب است.
  • افزایش حساسیت به نور خورشید تا یک سال.
  • برای دوران بارداری یا شیر دهی مناسب نیست.

نکته کلیدی

بوتاکس، ممکن است برای مقابله با چین و چروک مفید باشد، اما این روش تنها گزینه شما نمی باشد. درمان ‌های ضد چین و چروک بسیار زیادی وجود دارند که به میزان قابل‌توجهی در اثربخشی، هزینه و زمان بهبودی متفاوت هستند. در نهایت، بهترین گزینه درمان به اهداف آناتومی و زیبایی آن بستگی دارد.

فواید، عوارض جانبی و کاربرد

بدون دیدگاه


در مورد دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین چه اطلاعاتی دارید؟ آیا می دانید این مولکول برای پوست چه فواید و مزایایی دارد؟ آیا میتوان از آن به عنوان ماده ضد پیری استفاده کرد؟ آیا چین و چروک پوست را درمان می کند؟ در این مقاله از بخش زیبایی، پوست و موی دکتر سلام، به بررسی مزایای دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین برای پوست می پردازیم و در ادامه در مورد چند روش درمانی به منظور پیشگیری از پیری صحبت خواهیم کرد.

 دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE) چیست؟

دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (مولکولی است که به نام  دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE) نیز شناخته می ‌شود) معمولا برای درمان بیماری های مغزی مختلف به کار می‌ رود. برای مثال، یک جز دارویی مانند دینول، برای اختلال کم ‌توجهی-بیش‌ فعالی و لوسیدریل، برای زوال عقل به کار می رود. اما بسیاری از متخصصان معتقدند که تاثیرات مثبت DMAE فراتر از سلامت روانی است. این ماده همچنین در محصولات مراقبت از پوست که خاصیت ضدپیری دارند نیز یافت می ‌شود.

دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین

 دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE)  چه کار می ‌کند؟

دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین سطح کولین را در بدن افزایش می‌ دهد. این ویتامین قابل ‌حل در آب برای تولید استیل کولین (یک انتقال ‌دهنده عصبی که با تقویت ارتباط بین سلول ‌های عصبی به تقویت حافظه کمک می ‌کند)، ضروری است. به همین دلیل، DMAE برای درمان زوال عقل و بیماری ‌های مرتبط مثل آلزایمر و هانتینگتون استفاده می ‌شود.

افزایش سطح استیل کولین هم به عنوان یک محرک خفیف عمل می ‌کند و کمکی موثر در درمان اختلال کم ‌توجهی-بیش‌ فعالی می کند. در حقیقت، محققان دریافته اند که کودکان مبتلا به اختلال کم ‌توجهی بیش‌ فعالی از کمبود استیل کولین رنج می ‌برند و به همین دلیل است که دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین، به یک درمان نسبتا شایع برای این اختلال تبدیل شده ‌است.

اثرات استیل کولین بر روی بدن فراتر از اثرگذاری بر روی عملکرد مغز است. این انتقال‌ دهنده عصبی در سراسر سیستم عصبی و حتی پوست نیز یافت می ‌شود وDMAE  سطح استیل کولین را در هر جایی که این انتقال دهنده های عصبی یافت می‌ شوند، افزایش می ‌دهد.

در نتیجه گفته می ‌شود که دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین باعث انقباض ماهیچه های صورت می شود که به نوبه خود می تواند به جوان سازی پوست کمک کند.

DMAE همچنین برای تقویت فسفاتیدیل کولین (یک اسید چرب (چربی) که از کولین سرچشمه می ‌گیرد)، نیز موثر است. متخصصان معتقدند که فسفاتیدیل کولین دارای اثر آنتی ‌اکسیدانی است که از سلول‌ های پوست دربرابر آسیب رسانی رادیکال های آزاد محافظت می‌ کند. این تاثیر ممکن است با ادعاهای مشابهی که مرتبط با تاثیر  دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE) در حفظ رطوبت پوست است، ارتباط داشته باشد. فرآیندی که به التیام سلول‌ ها کمک می ‌کند اما ممکن است منجر به سفتی پوست شود.

در نهایت گفته می ‌شود که  DMAE به کاهش لیپوفوشین ها (رنگدانه های قهوه ای که منجر به ایجاد لکه بر روی پوست می شوند) کمک می کند و همچنین آراشیدونیک ( یک ماده شیمیایی که باعث درد و التهاب می شود) را نیز کاهش می ‌دهد. تمام این اثرات دارای مزایای بالقوه ای برای پوست هستند.

دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین

ادعاهای پوستی  DMAE: حقیقت یا دروغ؟

بسیاری از مردم از  دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE)  برای بهبود سلامت پوست استفاده می ‌کنند، زیرا به نظر می ‌رسد که صرف ‌نظر از آنچه که علم در مورد آن می‌گوید نتایج مثبتی به ارمغان می آورد.

به طور معمول،  دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE) به عنوان کرم بر روی صورت اعمال می‌ شود، اما این مولکول می ‌تواند در انواع دیگری از جمله اسکراب و سرم نیز یافت شود.

دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE)  عموما برای درمان شرایط زیر استفاده می‌ شود:

  • خطوط و چین و چروک عمیق
  • افتادگی پوست صورت و گردن
  • حلقه ‌های زیر چشم
  • چین های بینی ‌لبی
  • لکه های تیره
  • التهاب

اما آیا  دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE)  واقعا همه این شرایط را بهبود می بخشد؟

در یک مقاله که در سال ۲۰۰۲ در نشریه تحقیقات و فن‌ آوری پوست منتشر شد، مشاهده شد که پس از اعمال کرم دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE) 3درصد بر روی سوژه‌ ها، کشیدگی قابل توجهی در پوست به وجود آمد. با این حال، پژوهشگران به این نکته اشاره کردند که تنوع زیادی در نتایج وجود دارد و نمی توان به جمع بندی جامعی دست یافت.

به طور مشابه، یک مطالعه منتشر شده در سال ۲۰۰۵ در ژورنال درماتولوژی آمریکا مشاهده کرد که  دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE)  می ‌تواند التهاب را کاهش داده و کشیدگی پوست را بهبود بخشد. با این وجود، شایان ‌ذکر است که این مطالعه نشان می ‌دهد که ممکن است  دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE) موثرتر از گزینه‌ های درمانی دیگر نباشد. یک مطالعه دیگر که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد، یادآور شد که به نظر می‌ رسد که  DMAE آبرسانی به پوست را بهبود می بخشد.

این مطالعات و دیگر مطالعات بالینی انجام شده، اثرات مثب  دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE)  بر روی پوست را نشان می دهند.  بر پایه همین مطالعات محصولات مراقبت از پوست مختلفی بر پایه دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE) به ثبت رسیده اند. پس به نظر می ‌رسد که ادعاهای مطرح شده در مورد فواید DMAE  برای پوست حقیقت دارد.

دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین

عوارض جانبی  DMAE برای مراقبت از پوست چیست؟

اگرچه به نظر می‌ رسد که  دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE)  ممکن است یک درمان موثر برای پوست باشد، اما این به این معنا نیست که استفاده از آن ایده خوبی است. زیرا ممکن است این مولکول با اثرات جانبی همراه باشد و تحقیقات اخیر سوالاتی را در مورد مکانیزم ‌های اساسی که ظاهرا به نفع پوست هستند، مطرح کرده‌ است.

اگر  دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE)  در دوزهای بالا و به قصد تاثیرگذاری بر روی پوست و سلامت عمومی مصرف شود، ممکن است منجر به اثرات جانبی زیر شود. با این حال، به نظر می ‌رسد که این عوارض جانبی متوجه افرادی که  دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE) را به صورت موضعی استفاده می ‌کنند، نمی شود.

استفاده موضعی از  دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE) نگرانی ایجاد عوارض متفاوتی را در پی دارد.

مطالعه ‌ای که در سال ۲۰۰۷ در ژورنال درماتولوژی بریتانیا انجام شد در مورد بحران استفاده از  دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE)  برای مراقبت از پوست بود. این مطالعه به این نکته اشاره داشت که  دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE)  موضعی، فرآیندی را تحریک می کند که تحت عنوان واکوئل سلولی شناخته می ‌شود، که در آن واکوئل ها یا بسته ‌های مایع در داخل و اطراف سلول‌ های پوست شکل می ‌گیرند.

در مواقعی که سلول ‌های پوست آسیب می ‌بینند این یک اتفاق رایج است، چون واکوئل ها به سلول‌ ها کمک می ‌کنند تا بخش‌ های سلولی آسیب ‌دیده و مواد خارجی را از بین ببرند. محققان این موضوع را به عنوان نشانه‌ ای از آسیب دیدن سلول ‌ها توسط  دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE) مطرح کرده اند.

محققان همچنین اظهار داشتند: سیتوپاتولوژی وکوئل ناشی از آمین های آلی متمرکز، ممکن است پایه سلولی اثر ضد چروک دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE) باشد. به عبارت دیگر، فرآیند ترمیمی ای که سلول ‌ها در پاسخ به  دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE) از خود نشان می دهند ممکن است مسئول یکدست سازی پوست باشد.

به طور خلاصه، ممکن است سلول ‌های پوست با همان عملکردی که باعث جوان سازی پوست می شود، آسیب ببینند.

برخی این را نشانه این می‌ دانند که  دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE)  به قدری که در ابتدا تصور می‌ شد ایمن نیست. اما همه افراد در مورد واکوئل سازی نگران نیستند و نشان داده شده است که استفاده متعادل از  دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE) نگران کننده نیست و استفاده در حجم و غلظت های بالا می تواند نگران کننده باشد.

دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین

جایگزین ‌های ضد پیری برای  دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE)

پس حقیقت چیست؟ آیا  دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE)  به سلول‌ های پوست آسیب می ‌رساند یا جزء تشکیل ‌دهنده ایمن و سالمی در محصولات ضد پیری است؟

این قضیه هنوز مورد بحث است و بسیاری از افراد به ترویج  دی ‌متیل ‌اتانول‌ آمین (DMAE)  ادامه می دهند و در مقابل، دیگران در مورد تاثیرات مخرب بالقوه آن هشدار می ‌دهند. منصفانه است که بگوییم این مولکول دارای پتانسیل درمانی خوبی برای مراقبت از پوست است، اما شاید انتظار کشیدن برای آزمایشات پزشکی جدیدتر بر روی این مولکول بهترین کار باشد.

در این میان، برخی از جایگزین ‌های ضد پیری که ممکن است علاقه داشته باشید تا آن ها را امتحان کنید، در اینجا آورده شده است:

بوتاکس

تزریق بوتاکس، فعالیت عصب ها را در ماهیچه ‌های صورت محدود می‌ کند. این امر باعث کاهش خطوط عمیق و برخی از چین و چروک ها می‌ شود و اگر تزریق به طور مرتب انجام شود، می ‌تواند یک اقدام پیشگیرانه در برابر چین و چروک ها باشد.

پرکننده ها

پرکننده ها نیز مانند بوتاکس، خطوط ظریف و چین و چروک ها را کاهش می ‌دهند. آن ‌ها همچنین به حجم دهی صورت، گونه ‌ها، لب‌ ها، و ناحیه اطراف دهان کمک می کنند.

لایه بردارهای شیمیایی

لایه بردارهای شیمیایی با جدا کردن لایه سطحی پوست و آشکار کردن لایه زیرین و تازه پوست به برطرف کردن بسیاری از نگرانی ها و مشکلات پوستی کمک می کنند. آن ها می توانند خطوط ریز یا جوش و آکنه را از بین ببرند.

لیزر درمانی

مانند لایه بردارهای شیمیایی، لیزر درمانی نیز شامل برداشتن لایه‌ های فوقانی پوست است. لیزر درمانی برای حذف این لایه ‌ها با هدف از بین بردن لکه ‌ها و ایجاد بافت یکنواخت ‌تر انجام می شود.

در پایان باید بگوییم که، بهترین درمان ضد پیری درمانیست که با آن راحت هستید و متخصص پوست تان توصیه می ‌کند و در حالی که مشغول بررسی درمان های موثر هستید، به وسیله داشتن خواب کافی، استفاده از کرم ضد آفتاب و نوشیدن آب کافی از پوست خود مراقبت کنید.

غذاهای مناسب برای دیابتی ها

بدون دیدگاه


غذاهای مناسب برای دیابتی ها کدامند؟ آیا دیابتی ها می توانند هر نوع غذایی که دوست دارند بخورند؟ چه وقت شام باشد یا ناهار و شما بیرون از منزل باشید می توانید حتی با وجود بیماری دیابت از غذای خود لذت ببرید. کلید این لذت در انتخاب غذاهای مغذی است. این کار همیشه آسان نیست اما بیشتر غذاهایی که بیرون تهیه می شوند دارای کالری، چربی و کربوهیدرات زیادی هستند. بهتر است که شما طبق برنامه غذایی خود پیش بروید و به دنبال غذاهای مناسب خود در لیست غذاها بگردید. در این مقاله از بخش تغذیه دکتر سلام به بررسی غذاهای مناسب برای دیابتی ها می پردازیم.

زمان غذا خوردن دیابتی ها بسیار مهم است

غذا خوردن در ساعات منظم به طور روزانه باعث ثابت نگه داشتن قند خون خواهد شد. بخصوص اگر از انسولین یا دارو برای دیابت خود استفاده می کنید. سعی کنید در زمان منظمی غذا سفارش بدهید. اگر می دانید که ممکن است وقت ناهار یا شام تان دیر شود از میان وعده هایی مثل اسنک، قسمتی از میوه یا نان حتما استفاده کنید.

دیابتی ها

دیابتی ها باید یک سری کارهای اولیه را انجام دهند

وسوسه شدن در انتخاب غذا بخصوص وقتی که با دوست تان برای صرف غذا بیرون می روید شاید امری عادی باشد و نتوانید از آن خودداری کنید. پس بهتر است قبل از رفتن به منوی رستوران به صورت اینترنتی نگاه بیندازید و غذای مخصوص افراد دیابتی را سفارش دهید. همچنین می توانید با سر آشپز در این باره صحبت کنید و مشاوره بگیرید. زیرا بعضی از رستوران ها برای افراد دیابتی غذاهای مخصوص تهیه می کنند.

مراقب کربوهیدرات ها باشید

بدن به کربوهیدرات برای انرژی نیاز دارد اما مقدار زیاد آن باعث افزایش فشار خون خواهد شد. برای ثابت ماندن میزان قند خون بین 45 تا 60 گرم کربوهیدارت مصرف کنید. بعضی از رستوران ها غذاهایی با بیش از این مقدار کربوهیدرات تهیه می کنند. در حقیقت یک سیب زمینی پخته شده یا یک عدد متوسط سرخ شده آن حاوی 60 گرم کربوهیدرات می باشد. دقت کنید و غذاهای کم کربوهیدرات را انتخاب کنید مثل سالاد اسفناج به همراه مرغ کباب شده.

دیابتی ها در لیست غذا به دنبال لغات مناسب باشید

کباب پز، بخار پز، آب پز، طبخ ملایم، این ها روش هایی هستند که در آن ها چربی و کالری زیادی وجود ندارد. از غذاهای خامه ای، سرخ شده، تند بپرهیزید. می توانید از سرویس دهنده در مورد غذایی که می خواهید بپرسید.

در مورد اندازه غذا بپرسید

بیشتر رستوران ها به اندازه دو وعده غذا را در یک وعده سرو می کنند. پس می توانید نیم پرس غذا را سفارش دهید یا یک ظرف برای بردن مابقی غذا از آن ها درخواست کنید.

دیابتی ها ، سس ها را در ظروف جداگانه سفارش دهید

بعضی از رستوران ها سس های غذا یا سلاد را بر روی آن می ریزند که این کار باعث می شود مقدار کالری، سدیم و چربی بیش از حد نیاز به بدنتان برسد. برای جلوگیری از این کار آن ها را به صورت جداگانه سفارش دهید. برای این که مقدار کمتری از این خوراکی های بخورید به جای ریختن سس بر روی هر لقمه یا لقمه را درون سس کردن چنگال خود را قدری سسی کنید. بهتر است برای طعم دادن به غذای تان از آب لیمو یا روغن زیتون استفاده کنید.

دیابتی ها

انتخاب های هوشمندانه ای از میز سالاد داشته باشید

میز سالاد بهترین مکان برای انتخاب سبزیجات مغذی است. بشقاب خود را از سبزی جات کم کربوهیدرات و برگ دار مثل بروکلی و کلم پر کنید. سپس پروتئین های کم چرب مثل مرغ کباب شده انتخاب کنید. پنیرها، کاروتن ها و میوه های خشک شده مقدار زیادی کالری دارند بنابراین، تنها مقداری کمی از آن ها را بردارید. از ماکارونی های خامه ای و سالاد سیب زمینی دوری کنید.

در مورد انتخاب نوشیدنی بیشتر فکر کنید

نوشیدنی های شیرین مقدار زیادی کالری و کربوهیدرات به بدن وارد می کنند. اگر شما علاقه ای به نوشیدنی های شیرین مثل قهوه و چای ندارید می توانید از یک لیوان آب جوش به همراه مقداری لیمو استفاده کنید. برای نوشیدن الکل بهتر است که با پزشک خود مشورت کنید.

دسر غذایی مناسب برای دیابتی ها

مصرف هر چند گاهی دسر اگر طبق برنامه غذایی باشد مشکلی ایجاد نخواهد کرد. اگر می خواهید خوردنی شیرینی مصرف کنید از کربو هیدرات ها در وعده غذایی خود صرف نظر کنید و قدری نان و سیب زمینی استفاده کنید. برای کمتر خوردن دسر بهتر است با شخص دیگری آن را شریک شوید. چند تکه کوچک می تواند برای شما کافی باشد.

ساندویچ های بهتری درست کنید

درست کردن آن را سخت فرض نکنید. بیسکویت ها بیشتر از حد نرمال دارای کالری هستند. نان ساندویچ را با پروتئین های کم چرب مثل مرغ کباب شده، گوشت بوقلمون پر کنید. از پنیر بپرهیزید. مقداری سرکه یا روغن زیتون روی آن بریزید و همراه با سبزیجات تازه، لیمو و گوجه فرنگی میل کنید.


دالوکستین برای درمان افسردگی و اضطراب تجویز می شود. علاوه بر این برای بیماری ناراحتی اعصاب که در افراد دیابتی به وجود می آید مورد استفاده قرار می گیرد. این دارو برای درمان بیماری های آرتروز، کمر درد نیز توصیه شده است. دولوکستین ممکن است روحیه، اشتها، سطح انرژی و بیماری اعصاب را بهبود ببخشد. همچنین می تواند درد های ناشی از شرایط پزشکی را از بین ببرد. دولوکستین به عنوان یک داروی محدود کننده سرتونین- نورپینفرین شناخته می شود. این دارو به ایجاد تعادل بین مواد طبیعی درون مغز ( سرتونین و نورپینفرین ) کمک می کند. در این مقاله از بخش داروهای دکتر سلام، به بررسی دولوکستین می پردازیم.

 دولوکستین

دستور استفاده از دولوکستین

دستور چگونگی مصرف دارو را مطالعه کنید. می توانید  اطلاعات و سوالات مورد نیاز و بیشتر را از پزشک دارو ساز بپرسید. این دارو باید به صورت خوراکی طبق دستور پزشک مصرف شود، معمولا 1 یا 2 بار در روز، همراه یا بدون غذا. اگر تهوع دارید شاید اگر دارو را با غذا میل کنید، از بین برود. تمام کپسول را یکجا قورت بدهید. هرگز کپسول را باز نکنید تا محتوای آن را با غذا یا آب مخلوط کنید. این کار باعث آزاد شدن مقدار زیادی از دارو در یک لحظه می شود که می تواند عوارض جانبی زیادی به همراه داشته باشد.

دوز مصرف آن متناسب با سن افراد، شرایط پزشکی و نحوه پاسخگویی بدن به درمان می باشد. برای کاهش عوارض جانبی ممکن است که پزشک ابتدا با دوز کم شروع کند و کم کم آن را بالا ببرد. از دستور دکتر کاملا پیروی کنید. دارو را به طور منظم مصرف کنید تا بهترین نتیجه را بگیرید. برای این که فراموش نکنید دارو را بخورید هر روز در زمان مشخصی آن را مصرف کنید.

حتی اگر باز هم احساس بهبود می کنید دارو را متوقف نکنید و طبق دستور پزشک عمل کنید. ممکن است بعد از توقف ناگهانی دارو حال بیمار بدتر شود. نشانه های بدتر شدن شرایط بیمار خود را با سرگیجه، سردرد، خستگی، استفراغ و خواب آلودگی خود را نشان می دهد. باید میزان دوز مصرفی کاهش بیابد تا این عوارض جانبی کاهش بیابد. در صورت مشاهده هر نوع علائمی با پزشک خود مشورت کنید.

عوارض جانبی دولوکستین

تهوع، خشکی دهان، یبوست، بی اشتهایی، خستگی، یبوست و عرق کردن از عوارض این دارو می باشند. اگر هر کدام از این علائم را در خود احساس کردید به پزشک معالج خود مراجعه کنید.

سرگیجه و توهم ممکن است اتفاق بیفتد بخصوص زمانی که برای بار اول دوز دارو را افزایش می دهید. اگر احساس سرگیجه دارید برای بلند شدن از جا زیاد عجله نکنید و به آهستگی برخیزید.

به این نکته توجه کنید که پزشک این دارو برای شما تجویز کرده است زیرا بر این عقیده بوده است که مزایای آن بیشتر از عوارض جانبی و ضرر بوده است.

دولوکستین ممکن است باعث افزایش فشار خون شود. فشار خون خود را به طور مرتب چک کنید و اگر فشار خون بالا است حتما پزشک را در جریان بگذارید.

دولوکستین

اگر این علائم را در خود احساس کردید حتما به پزشک مراجعه کنید:

سرگیجه، کبودی یا خونریزی، کاهش میل جنسی، تغییر در میل جنسی، گرفتگی عضلات، ضعف، لرزش، دفع ادرار به سختی، مشکلات کبدی، تهوع، استفراغ، زردی پوست یا چشم، ادرار تیره.

این دارو باعث افزایش استروئین می شود که این باعث ایجاد سندروم استروئین می گردد. این مشکل زمانی به وجود می آید که دولوکستین به همراه دیگر دارو های استروئینی مصرف شود. اگر این علائم را مشاهده کردید حتما با پزشک خود مشورت کنید: افزایش ضربان قلب، توهم، سرگیجه شدید، تهوع و استفراغ، اسهال، گرفتگی عضلانی، تب بدون دلیل، لرزش.

حساسیت دارویی به ندرت با این دارو ایجاد می شود. با این وجود به کمک دارو می توان حساسیت را از بین برد. از علائم حساسیت دارویی به دولوکستین خارش، تورم بخصوص در صورت، زبان و گلو، سرگیجه شدید، تنگی نفس، کهیر.

تمام عوارض جانبی دولوکستین در این جا ذکر نشده است در صورت مشاهده هر علائم دیگری حتما به پزشک مراجعه کنید.

هشدار

قبل از مصرف دولوکستین اگر به آن یا هر داروی دیگری حساسیت دارید حتما به پزشک و یا دکتر دارو ساز اطلاع دهید و هر گونه سابقه دارویی را به اشتراک بگذارید.

قبل از هر جراحی حتما پزشک خود را در جریان داروهای مصرفی بگذارید. بچه ها بیشتر از هر گروهی سنی دیگر عوارض جانبی این دارو در آن ها آشکار خواهد شد.

خانم های باردار در صورت نیاز شدی می توانند از این دارو استفاده کنند زیرا به جنین بسیار آسیب وارد می کند. اما قبل از مصرف حتما با متخصص مشورت کنند. خانم ها اگر قصد باردار شدن دارند باید حتما قبل از آن با پزشک مشورت کنند.  این دارو می تواند وارد شیر مادر شود پس قبل از شیردهی با صحبت کنید.

سایت

آخرین دیدگاه‌ها