نرم افزار های مورد نیاز

تبلیغات متنی


درد پایین کمر (LBP) دومین مشکلی است که بیشتر از هر بیماریِ دیگری در مراکز درمانی آمریکا به چشم می خورد. تقریباً 85% جمعیت تجربه درد پایین کمر را یک بار در طول عمرشان تجربه کرده اند. بیشتر جریان های درد پایین کمر یا LBP در ناحیه کمر یا میانه پشت رخ می دهند یعنی دقیقا بخش مربوط به ستون فقرات که بیشتر وزن قسمت بالایی بدن را تحمل می کند. بخش پایینی کمر تشکیل شده از 5 مهره می باشد که بخشی از ستون فقرات است. در این مقاله از بخش بیماری های دکتر سلام به بررسی درد پایین کمر می پردازیم.

علائم خطرناک تر درد پایین کمر

علائمی که نشان از احتیاج به ارزیابی دقیق تر LBP دارند شامل عدم عملکرد مطلوب روده و مثانه، ضعف در پاها و تب می باشد. خوشبختانه بیشتر موارد LBP بی تفاوت به دلیل آن، پس از دو الی چهار هفته بهبود می یابند.

درد پایین کمر

علت درد پایین کمر

1- پیچ خوردگی و کشش عضلانی

پیچ خوردگی و کشش عضلانی دلیل اکثر (حدود 70%) موارد درد پایین کمر شدید (به مدت 2 الی 4 هفته) است. پیچ خوردگی به معنای کشیدگی یا پارگی رباط ها است. در حالی که کشش عضله به دلیل کشش یا پارگی عضله یا تاندون می باشد. هر دو می توانند در نتیجه برداشتن یک شی سنگین به صورتی ناصحیح باشند.

درمان پیچ خوردگی و کشش عضلانی استراحت و مراقبت است (نیاز به جراحی ندارد) و ممکن است در حین این درمان از مسکن های رایج در بازار (مانند استامنیفن، ایبوپروفن یا ناپروکسن)، شل کننده های عضلات، استراحت مطلق، استفاده کوتاه مدت از مسکن های ناکروتیک یا آپیودیک استفاده می شود. استراحت مطلق برای حل این درد قابل بحث است، چرا که تحقیقات نشان داده اند بیش از یک یا دو روز استراحت مطلق می تواند درد را بدتر کند.

2- بیماری خوردگی دیسک (DDD) یکی از دلایل درد پایین کمر

بیماری خوردگی دیسک (DDD) یکی از دیگر علل شایع (10 درصد)  از موارد درد پایین کمر شدید است. (کمر دردی که برای 2 الی 4 هفته به طول می انجامد). این نوع از کمردرد می تواند ناشی از افزایش سن طبیعی یا در موارد کمتر به علت آسیب باشد. در DDD دیسک به طور معمول قابل انعطاف بین مهره ها (ستون فقرات) قابلیت ارتجاعی خود را از دست می دهد. دیسک توانایی تحمل نیروهای روی ستون فقرات را از دست می دهد و در افراد ایجاد خشکی و چوب شدگی کمر و درد می شود. افرادی که خوردگی دیسک کمر دارند، معمولاً به صورت دوره ای دچار این درد می شوند و در طول زمان وضعیت بدتر نمی شود.

در بیشتر موارد DDD با روش های غیر از جراحی به بهترین نحو درمان می شود. درد ممکن است با استفاده از قرص های مسکن معمولی (استامنیفن، ایبروپروفن یا تاپروکسن)، شل کننده عضلات و تجویز دوره کوتاه مدت مصرف داروهای ناکروتیک (داروهای دارای مخدر برای کمتر از دو هفته)، آرام تر شود. ماساژ ستون فقرات توسط متخصص نیز می تواند برای درمان DDD کمک کننده باشد. در نهایت تزریق استروئید اپیدورال (ESI) و تحریک الکتریکی عصب (TENS) نیز می توانند برای درمان درد و التهاب ناشی از DDD مفید باشند.

درد پایین کمر

3- فتق دیسک بین مهره‌ای

یک دیسک دارای فتق یا بیرون زده دلیل چهار درصد از همه موارد درد پایین کمر است. دیسک منعطف بین مهره ها یا ستون فقرات، تحت فشار قرار گرفته و گاهاً آسیب می بیند. در نتیجه ممکن است فشار بیشتری بر نخاع وارد شده (که در پشت دیسک قرار دارند) و به درد در ناحیه پایین کمر بیانجامد. افراد ممکن است بی حسی در اندام پایینی و یا ضعف نیز تجربه کنند.

بیشتر موارد فتق دیسک به درمان های عادی و استراحت مطلق جواب مثبت می دهند. داروهای مسکن معمولی (استامنیفن، ایبروپروفن و یا ناپروکسن)، شکل کننده عضلات و مصرف دوران کوتاه مسکن های ناکروتیک (یا حاوی مخدر) (برای کمتر از دو هفته) و فیزیوتراپی دیگر مواردی هستند که به بهبود درد بسیار کمک می کنند. تزریق استروئید اپیدورال نیز ممکن است برای کنترل التهاب و کاهش دردهای طولانی مدت (برای 4 تا 12 هفته) یا مزمن (بیش از 12 هفته) مفید باشند. در این حالت ممکن است عمل جراحی مورد نیاز باشد تا تمام یا بخش آسیب دیده دیسک برداشته شود.

4- درد پایین کمر و شکستگی مهره در ستون فقرات

شکستگی مهره در ستون فقرات عامل 4 درصد از تمامی موارد درد پایین کمر است. پوکی استخوان که بیماری ضعف و نازک شدن استخوان ها است، رایج ترین دلیل این نوع از شکستگی ها است. درمان شکستگی مهره در ستون فقرات ممکن است به خمیدگی کمر یا انحنای بیش از حد ستون فقرات بیانجامد و در نتیجه کوتاهی قد (تا 6 اینچ یا بیشتر) نیز از دیگر نتایج درمان کلینیکی این نوع کمردرد است.

بیشتر دردهای کمری ناشی از شکستگی مهره، به درمان های عادی پاسخ می دهند. این درمان ها عبارتند از: استراحت مطلق، استفاده از مسکن های OTC (استامنیفن، ایبروپروفن یا ناپروکسن)، استفاده کوتاه مدن از داروهای نارکوتیک و فیزیوتراپی.

عمل جراحی نیز ممکن است برای وضعیت های وخیم شکستگی مهره مورد احتیاج باشد. کایفوپلاستی با بالون (تزریق ماده درون شکستگی ها برای ترمیم و تنظیم ارتفاع با بالون) و همجوشی ستون فقرات (چسباندن دائمی تعداد 2 یا بیشتری از مهره ها) نیز دیگر درمان های کمک کننده هستند.

درد پایین کمر

5- تنگی مجرای نخاعی

تنگی مجاری نخاعی به علت باریک شدن ستون استخوانی فقرات است که باعث می شود به مرکز ستون فقرات و نخاع و اعصاب فشار وارد شود و سپس درد پایین کمر احساس می شود. علائم مرتبط ممکن است شامل ضعف پا ها و از دست دادن خلق و خو باشد. تنگی مجرای نخاعی 3 درصد از تمام علل درد پایین کمر را شامل می شود. در بیشتر موارد، علّت آرتروز ستون فقرات است که به رشد بیش از حد استخوان های خاصی می انجامد. رشد این استخوان ها عامل نازک شدن ستون فقرات است.

درمان تنگی مجرای نخاعی در ابتدا با روش های سنتی (بدون نیاز به جراحی) است. درد ناشی از تنگی نخاعی می تواند با تنظیم فعالیت ها، مسکن های عادی، شل کننده ها عضلات و استفاده کوتاه مدت از مسکن ها نارکوتیک، فیزیوتراپی، گاباپنتین (حساسیت زدایی از اعصاب) و مصرف داروهای آرام بخش بهبود یابد. در موارد کمی برداشتن فشار از اعصاب فقرات نیز ممکن است برای بهبود درد مورد نیاز باشد.

6- سیاتیک

عامل درد سیاتیک تحت فشار قرار گرفتن رگ عصبی سیاتیک است. این رگ بزرگ دقیقاً زیر باسن و در امتداد پاها قرار گرفته است. عصب سیاتیک بزرگ ترین عصب در بدن انسان است. بیماری سیاتیک کمتر از 1 درصد عوامل درد در کمر را شامل می شود. این نوع آسیب بیشتر به صورت سوزش و لحظه ای در کمر بروز می کند. این درد ممکن است تا پایین و پشت پا کشیده شود. علائم آن شامل بی حسی و ضعف در بخش هایی از پا است.

درمان سیاتیک معمولاً نیازی به جراحی ندارد. افراد احتمالاً با استفاده از یخ یا حرارت دادن، مسکن های معمولی (استامنیفن، ایبروپروفن و ناپروکسن)، شل کننده های عضلات (در صورت نیاز) و مصرف کوتاه مدت مسکن ها نارکوتیک، بهبود می یابند. در موارد جدی تر تزریق استروئید اپیدورال ممکن است برای بهبود التهاب کمک کننده باشد. طب سوزنی نیز می تواند درمانی جایگزین برای سیاتیک باشد. ماساژ تخصصی و درمان های رفتار شناختی و عصبی نیز بسیار کمک کننده هستند. بیشتر موارد سیاتیک بین 6 الی 12 هفته بهبود می یابند. ورزش ساده در خانه و فیزیوتراپی می توانند کمک کنند تا این درد دوباره بازگشت نداشته باشد.

درد پایین کمر

7- لغزش مهره و ایجاد درد پایین کمر

لغزش مهره کمتر یک درصد از عوامل دردهای کمری را شامل می شود. لغزش مهره به شرایطی گفته می شود که در آن مهره ها در جای خود می لغزند و اعصاب نخاعی نزدیک به آن را تحریک می کنند. لغزش مهره کمر معمولاً در اثر افزایش سن طبیعی و در موارد نادرتر در اثر تروما است. تحریک اعصاب نخاعی باعث درد کمر می شود. از علائم مرتبط با آن می توانند شامل بی حسی یا ضعف در یک یا هر دو پا باشد.

در بیشتر مواردی که درد کمر ناشی از لغزش مهره بوده است، درمان غیر جراحی جوابگو بوده است. تنظیم نوع فعالیت، استفاده از مسکن های عمومی استامنیفن، ایبروپروفن و ناپروکسن)، فیزیوتراپی و ورزش های کششی و البته کاهش وزن کمک کننده هستند. در موارد نادر ممکن است برای برداشتن فشار از روی اعصاب نخاعی نیاز به عمل جراحی باشد. روش های جایگزین دیگر شامل جوشش چند مهره نیز ممکن است تحت عمل جراحی برای شما در نظر گرفته شوند.

8- کژ پشتی (اسکولیوز)

کمتر از یک درصد از موارد درد پایین کمر ناشی از کژ پشتی است. کژ پشتی به معنای انحنای جانبی (انحنا به طرفین) ستون فقرات است. به طور عادی به صورت عمودی صاف در یک خط صاف قرار دارد. بیماری های ناشناخته (با علائم نامشخص) دلیل کژ پشتی هستند و بیشتر در کودکان نابالغ در سن 10 الی 16 سالگی این اتفاق می افتد. این بیماری در دخترها شایع تر از پسرها است.

درمان کژپشتی معمولاً وابسته به درجه انحنا در بیمار است. توانبخشی یکی از درمان های رایج برای افرادی است که بین 25 تا 40 درجه انحنای جانبی در ستون فقرات دارند توانبخشی از طرفی می تواند جلوی پیشرفت قابل مشاهده شدن کژپشتی را بگیرد.

عمل جراعی باید برای افراد دارای بیش از 40 درجه انحنای جانبی در صورت فقرات مورد بررسی قرار بگیرد. جوشش مهره ها (اتصال دائمی دو یا چند مهره به هم) نیز در بسیاری از موارد جلوی بدتر شدن را می گرد اما به صورت کامل باعث صافی ستون فقرات نخواهد شد.

درد پایین کمر

9- آنوریسم آئورت شکمی

تصلب شریاتی (سخت شدن شریان ها با پلاک های کلسترول مانند) می تواند باعث ضعف دیوار آئورت شده (که بزرگ ترین شریان بدن است) و به تورم شکمی یا آنوریسم شود. آنوریسم بیشتر در بخش نزدیک به شکم آئورت رخ می دهد و به آن آنوریسم آئورت شکمی (AAA) می گویند. این اختلال بیشتر در مردهای بالای 60 سال دارای عامل هایی مانند مصرف دخانیات و فشار خون بالا رخ می دهد.

بیشتر افراد دارای آنوریسم آئورت شکمی علائمی ندارند، اما زمانی که رگ نشت می کند می تواند به درد کمر بیانجامد. آن افرادی که این شانس را می آورند و AAA را پیش از اینکه باعث پارگی شود تشخیص می دهند، می توانند برای درمان زیر نظر گرفته شوند. درمان با جراحی معمولاً زمانی توصیه می شود که عمق آنوریسم بیشتر از 5.5 سانت شده باشد.

اگر احتیاج باشد، درمان از طریق جراحی با پیوند مواد جایگزین دست ساز (مثلاً Gore-TexTM) انجام می شود. پارگی در بیماری آنوریسم آئورت شکملی می تواند کشنده باشد. به طوری که درصد مرگ و میر حدود 80% می باشد. به عبارت دیگر، تنها 20 درصد از افراد می توانند از این حالت بیماری نجات پیدا کنند.

10- سنگ کلیه و ایجاد درد پایین کمر

سنگ کلیه می تواند عامل درد کمری باشد. این درد معمولاً شدید بوده و در یک طرف احساس می شوند. نپرولیتیازیس نام علمی سنگ کلیه است. تقریباً یک نفر از 20 نفر در بخشی از زندگی خود سنگ کلیه را تجربه می کنند.

درد کمر ناشی از سنگ کلیه معمولاً با مشاهده خون در ادرار همراه می شود. کم آب شدن بدن یکی از عامل های اصلی تشکیل سنگ کلیه است. انواع سنگ های کلیه عبارتند از: کلسیم اگزالات (80 درصد موارد)، کلسیم فسفات (5 الی 10 درصد)، اوریک اسید (5 الی 10 درصد)، استرویت (10 الی 15 درصد) و سیستئین (1 الی 2 درصد).

اکثر افراد با سنگ کلیه می توانند از طریق ادرار آن را دفع کنند، هر چند که بسیار دردناک است. در نتیجه، درمان سنگ کلیه بدون نیاز به عمل ممکن است شامل نارکوتیک ها (مخدر) برای تسکین درد و افزایش نوشیدن مایعات برای دفع سنگ باشد. سنگ هایی که قادر به دفع از طریق ادرار نیستند، ممکن است نیاز به خورد شدن داشته باشند. خورد کردن از طریق امواج صوتی و تبدیل آن به ابعاد کوچکتر نیز یکی از راه های درمان است.

کمر درد

11- عفونت استخوان

عفونت استخوان ناشی از عفونت در قسمت مهره ها یا ستون فقرات می تواند عامل درد پایین کمر باشد. بیشتر موارد عفونت مهره های ستون فقرات شامل نواحی کمر و منطقه اطراف ستون فقرات، می شوند. عفونتی که معمولاً توسط خون منتقل می شوند و می توانند ناشی از باکتری، ویروس یا انگل باشد، می تواند عامل عفونت استخوان باشد.

رایج ترین نوع عفونت استخوان ناشی از باکتری استافیلوکوک اورئوس است. علائم دیگری که درد کمر را همراهی می کنند شامل تب، لرز، تورم، کاهش وزن و درد در زمان شب شدیدتر از روز می باشد. درمان عفونت استخوان معمولاً نیاز به عمل ندارد و شامل چهار الی شش هفته دوره تزریق وریدی آنتی بیوتیک می شود.

استفاده از داروهای تقویتی نیز دیگر عنصر لازم برای درمان عفونت استخوان است. تقویت و تحرک باعث تثبیت ستون فقرات پس از پایان درمان عفونت می شود. استفاده از داروهای تقویتی می تواند تا 12 هفته به طول بیانجامد. در موارد نادر ممکن است نیاز باشد برای برداشتن فشار از روی نخاع عمل جراحی انجام گیرد. هم جوشی مهره ها معمولاً هم زمان با دیگر درمان ها برای تثبیت ستون فقران انجام می گیرد.

12- زونا و بروز درد پایین کمر

زونا یا واریسلا زوستر، یکی از عوامل نادر درد های کمر است. زونا یک بیماری ویروسی است که باعث درد و التهاب می شود. می تواند در هر جای بدن اتفاق بیافتد اما بیشتر به صورت نوار یکنواخت یا تاول ها فراوان در یک طرف بدن و بدون عبور از میانه بدن بروز می نمایند.

همین ویروس (واریسلا زوستر) عامل آبله مرغان است. پس از مبتلا شدن هر فرد به آبله مرغان ویروس آن وارد مسیر عصبی شده و سال ها بعد به فرم زونا نمایان شده و مجدداً فعال می شود.

هر کسی که تا به حال آبله مرغان گرفته باشد می تواند زونا بگیرد. این بیماری می تواند بسیار دردناک باشد. واکسیناسیون می تواند ریسک ابتلا به زونا را کاهش دهد. واکسن زونا (زوستاواکس تی ام) توسط مزکز کنترل بیماری ها برای بزرگسالان بالای 60 سال توصیه شده است.

درمان بی درنگ زونا با داروهای ضد ویروسی (اسیکلویر، والاسیکلویر، یا فامسیکلوویر) می تواند درمان را سرعت بخسیده و تغییرات ناشی از عوارض جانبی مانند پسترپتیک نورالژی، کاهش بینایی، فلج صورتی و عفونت های صورت را درمان می کند.


داروسازی دکتر عبیدی که در عرضه داروهای نوین قلبی و دیابت در کشور پیشرو است، به تازگی داروی جدید امپاگلیفلوزین را با نام تجاری گلوریپا (Gloripa) برای اولین بار در ایران برای درمان دیابت تولید کرده است.

امپاگلیفلوزین متعلق به دسته دارویی جدیدSGLT2(Sodium Glucose co-Transporter 2  بوده و مکانیسم اثر آن کاملا متفاوت از داروهای ضد دیابت موجود در بازار ایران می‌باشد. امپاگلیفلوزین اولین و تنها داروی خوراکی ضد دیابت است که مرگ و میر ناشی از عوارض قلبی عروقی در افراد مبتلا به دیابت را به طور چشمگیری کاهش می‌دهد. افراد مبتلا به بیماری دیابت 2 تا 4 برابر سایرین دچار انواع بیماری‌های قلبی عروقی می‌شوند و با وجود داروهای متنوع ضد دیابت در بازارهای جهانی، بیماری‌های قلبی عروقی همچنان عامل بیش از نیمی از موارد مرگ و میر در این افراد است.

به گفته سید امیر رضویان مدیرعامل داروسازی دکتر عبیدی، گلوریپا در مرداد ماه 1397 با حضور وزیر محترم بهداشت قاضی زاده هاشمی رونمایی شد و هم اکنون در داروخانه های سراسر کشور در دسترس است. داروسازی دکتر عبیدی این دارو را تنها پس از مدت کوتاهی از عرضه امپاگلیفلوزین در اروپا و امریکا، در ایران تولید و عرضه کرده و امیدوار است این داروی دیابت نیز بتواند موفقیت سایر محصولات این شرکت را در جلب اعتماد پزشکان و بیماران نسبت به کیفیت محصولات داروسازی دکتر عبیدی برای درمان دیابت تکرار کند.

عادل جاهد فوق تخصص بیماری‌های غدد درون‌ریز و متابولیسم می‌گوید بیماری دیابت تنها به اختلال در ترشح انسولین محدود نمی‌شود، بلکه احتمال اختلال در سایر اعضای بدن نیز در این بیماری مطرح است؛ مانند اختلال در بازجذب گلوکز از طریق کلیه‌ها و مجاری ادراری که منجر به افزایش قند خون بیمار می‌شود. امپاگلیفلوزین با دفع گلوکز از طریق ادرار به کنترل قند خون بیمار کمک می‌کند.

به گفته “بابک شریف کاشانی فوق‌تخصص نارسایی قلب و رئیس منتخب انجمن جهانی نارسایی قلب”، تمایز اصلی این داروی دیابت از سایر درمان‌های خوراکی دیابت این است که میزان مرگ و میر افرادی که به طور همزمان به دیابت و مشکلات قلبی عروقی مبتلا هستند را تا 38 درصد کاهش می‌دهد و نیز باعث کاهش 35 درصدی میزان بستری شدن ناشی از نارسایی قلبی در مبتلایان به دیابت می‌شود.

علیرضا استقامتی فوق تخصص غدد درون‌ریز و متابولیسم و استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران می‌گوید: “امپاگلیفلوزین همچنین نقش موثری در کاهش وزن، کاهش فشار خون و جلوگیری از پیشرفت بیماری کلیوی ناشی از دیابت دارد. از آنجا که افراد مبتلا به دیابت اغلب دچار چاقی و یا اضافه وزن می‌شوند و این موضوع روند درمان دیابت را با چالش‌هایی روبرو می‌کند، کاهش وزن از مزایای مهم این دارو به شمار می‌رود.”

طبق اظهارات الهام عندلیب مدیر ارشد گروه مدیکال عبیدی، مطالعات بالینی این دارو بر روی هزاران بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 در بیش از 42 کشور دنیا انجام شده و نتایج آن نشان می‌دهد طول عمر افراد مبتلا به دیابت که همزمان دچار بیماری‌های قلبی عروقی هستند، به طور متوسط 1 تا 4 سال و نیم افزایش یافته است. همچنین به دلیل مصرف داروهای متعدد دیابت توسط بیماران مبتلا، مصرف تنها یک قرص گلوریپا در روز منجر به سهولت مصرف و نتایج بهتر در درمان دیابت می‌گردد. افراد مبتلا به دیابت که تاکنون عوارض قلبی عروقی مانند فشار خون و چربی خون بالا و یا سابقه سکته قلبی داشته‌اند، از این پس می‌توانند با پزشک خود در مورد مصرف داروی جدید گلوریپا مشورت کنند.

ترکیب امپاگلیفلوزین با متفورمین نیز با هدف سهولت استفاده در بیمارانی که باید هر دو دارو را دریافت کنند در یک قرص با نام تجاری سینوریپا (Synoripa) توسط داروسازی دکتر عبیدی تولید شده و به زودی در سراسر کشور توزیع خواهد شد.


در مورد ضخامت دیواره رحم چه می دانید؟ برای باردار شدن، مجموعه ای از عوامل باید در زمان و شرایط مناسب قرار بگیرند تا یک زایمان موفقیت آمیز داشته باشید. بارور شدن را می توان تنها نوک کوه یخ دانست اما باید بدانید بسیاری از فرآیندهای دیگر مثل رحم و چرخه قاعدگی وجود دارند که باعث می شوند تخمک در حالت امن قرار بگیرند. یکی از جنبه های مهم در این زمینه، ضخامت دیواره رحم و شرایط رحم است. در این مقاله از بخش سلامت زنان دکتر سلام به بررسی این موضوع می پردازیم.

ضخامت دیواره رحم چیست؟

رحم در سمت داخلی دیواره، غشاهای مخاطی مختلفی را دارد. این عوامل در مجموع دیواره رحم را تشکیل می دهند. دو لایه وجود دارد که آن را قوی تر می سازند. یک لایه، لایه کاربردی است که در طول هر دوره قاعدگی خود را می اندازد ( از بین می رود). لایه دیگر، لایه پایه است و برای همیشه در رحم باقی می ماند. ضخامت دیواره رحم بسته به چرخه عادت ماهانه تغییر می کند.

ضخامت دیواره رحم

ضخامت دیواره رحم طبیعی برای بارداری چیست؟

به عنوان یک مقایسه کلی، خود لایه دیواره رحم بسیار نازک است. در انتهای چرخه عادت ماهانه، هنگامی که لایه بالایی به طور کامل ریخته می شود، لایه ای که باقی مانده است، به اندازه 1 میلی متر ضخامت دارد. با شروع چرخه تخمک گذاری بعدی، سلول ها شروع به ایجاد لایه کاربردی جدید می کنند.

این لایه معمولا از فردی به فرد دیگــر متفاوت است، اما ضخامت طبیعی دیواره رحم معمولا حدود 8 میلی متر متصور است که برای ایمن نگه داشته شدن تخمک بارور شده، باید حدود 15 میلی متر باشد.

علت نازکی دیواره رحم چیست؟

به علت چندین دلیل ممکن است دیواره رحم نازک شود:

1.  جریان خون ضعیف

اگر رحم به میزان کافی خون دریافت نکند، ممکن است نتواند دیواره ای به ضخامت لازم برای انعقاد نطفه تشکیل دهد. عدم جریان خون مناسب ممکن است به دلیل رحم کج، فیبروئید رحم و یا حتی یک سبک زندگی بی تحرک باشد.

2.  سرعت نادرست رشد دیواره رحم

به طور کلی، مشاهده شده است که هر ضخامت کمتر از 6 میلی متر می تواند مانع از انعقاد نطفه شود. با این حال، حتی با وجود ضخامت 8 میلیمتری، اگر لایه دیواره رحم آن گونه که باید، رشد نکند، این نیز می تواند منجر به شکست در انعقاد نطفه شود.

ضخامت دیواره رحم

3. مسائل مرتبط با استروژن و ضخامت دیواره رحم

گاهی سطح پایین استروژن ممکن است از رشد سلولی و نیز سرعت رشد ضخامت دیواره رحم جلوگیری کند.

4. عملکرد نامناسب پروژسترون

هورمون های پروژسترون نیز ممکن است آنگونه که مورد نیاز است عمل نکنند و در نتیجه ضخامت دیواره رحم نازک شود.

5. اثر جانبی داروهای باروری

در یک اثرگذاری بی رحمانه، ممکن است داروهای خاصی که برای افزایش باروری و مهار تخمک گذاری استفاده می شوند، عارضه جانبی را به همراه داشته باشند و آن نازک شدن لایه دیواره رحم باشد.

6. سبک زندگی استرس زا و ضخامت دیواره رحم

نبود استراحت و خواب کافی می تواند منجر به ایجــاد استرس شود که از رشد مطلوب لایه دیواره رحم جلوگیری می کند.

راه هایی جهت افزایش ضخامت دیواره رحم برای بارداری

شما می توانید در روند بهبود ضخامت دیواره رحم به منظور کمک به تخمک گذاری تاثیرگذار باشید.

1. رژیم غذایی خوب

داشتن یک رژیم غذایی متعادل و مغذی بر سطوح استروژن اثر گذاشته، تعادل را در هورمون ها برقرار می کند و باعث افزایش جریان خون می شود. همه این عوامل در کمک به رشد ضخامت دیواره رحم برای رسیدن به حد ایده آل بارداری کمک می کنند.

در مصرف روزانه خود وعده های غذایی مناسب برای حفظ سطح انسولین و کورتیزول بگنجانید. همچنین از فیبر و مواد غذایی که دارای کوآنزیم Q10 هستند نیز در رژیم غذایی فراموش نکنید. این ماده یک آنتی اکسیدان قوی است که باعث کاهش استرس های مرتبط با بافت هایی می شود که در ضخیم تر شدن دیواره رحم تاثیر دارند.

مواردی مانند سبزیجات برگ سبز، گوجه فرنگی، تخم مرغ، هویج، ماهی و غیره حاوی تمام ویتامین های مهم مانند ویتامین C و ویتامین E همراه با گروه پیچیده B هستند که برای گردش خون سالم ضروری اند.

مصرف مواد غذایی ترش و همچنین کافئین را برای بهبود سلامتی خود کاهش دهید.

ضخامت دیواره رحم

2. استراحت کافی و تاثیر آن بر ضخامت دیواره رحم

داشتن استراحت و خواب عمیق و کافی توازن مناسبی از هورمون ها را فراهم می آورد که بر روند نازک شدن دیواره رحم تاثیر مناسب می گذارد. حداقل 7-8 ساعت خواب عمیق برای بدن ضروری است که فعالیت های بازیابی خود را انجام داده و رشد بافت ها نیز به شکل مطلوب انجام گیرد. برنامه روزانه خوب برای بیدار شدن و خوابیدن در زمان مناسب داشته باشید و از بیدار ماندن به مدت طولانی و نیز اواخر شب خودداری کنید.

3. ورزش منظم

راه طبیعی برای افزایش گردش خون انجام ورزش منظم است. افزایش جریان خون به رحم در رشد سلول های دیواره کمک می کند که در نتیجه ضخامت این سلول ها نیز افزایش می یابد.

لازم به ذکر است تمرینات فشرده ای نیاز ندارید. فعالیت به مدت نیم ساعت در روز می تواند کافی باشد. تنوع را در ورزش هایی که انجام می دهید رعایت کنید تا مانع از تکراری شدن تمرین شود و نیز تعادل را در فعالیت ها مدنظر داشته باشید. انجام تمرینات ورزشی همچنین در داشتن یک خواب عمیق در شب، کمک شایانی به شما می کند.

4. ماساژ شریان های ران

یک روش اثبات شده برای افزایش جریان خون به سمت رحم و ناحیه لگن بدن ماساژ شریان های ران است که در واقع تحریک سرخرگ ران است. برای این منظور کافیست با استفاده از انگشتان دست خود برای چند ثانیه این رگ ها را به آرامی فشار دهید.

بهتر است این امر پس از پایان دوره قاعدگی تا زمان تخمک گذاری انجام شود. تکرار این کار چندبار در روز بر روی هر پا، برای کمک به رشد دیواره رحم بسیار مفید می باشد.

در مواردی IVF یا اگر نشانه های فشار خون بالا وجود دارد، بایستی از ماساژ این شریان ها اجتناب کنید.

5. طب سوزنی و تاثیر آن بر ضخامت دیواره رحم

طب سوزنی به عنوان درمان جایگزین برای کمک به زنان باردار در زایمان به موقع بسیار مفــید است. به همین صورت، طب سوزنی در بازسازی جریان خون درون بدن نیز تاثیر دارد و به بهبود باروری کمک می کند.

6. روغن کرچک

اسید ریسیولینیک یک ماده شیمیایی است که به خاطر تاثیرش در افزایش جریان خون و افزایش بهبودی و همچنین تشکیل بافت جدید، مشهور است. این امر به ویژه بر تخمدان ها و رحم نیز تاثیر می گذارد. این اسید در روغن کرچک یافت می شود و استفاده از آن می تواند بسیار مفید باشد.

ضخامت دیواره رحم

سوالات متداول

در چه صورت ضخامت دیواره رحم زیاد است؟

همانطور که اندومتری نازک را می توان به عنوان یک مشکل دانست، لایه اندومتر خیلی ضخیم نیز نوعی مشکل است. هیپرپلازی آندومتر، اصطلاح پزشکی برای تعریف این بیماری است که معمولا به علت سطح استروژن بیش از حــد رخ می دهد. لایه ضخیم تر از 10-15 میلی متر را می توان به عنوان مشکل درنظر گرفت.

آیا ممکن است با ضخامت اندومتری 5 میلی متر نیز باردار شد؟

5 میلی متر برای بارداری و یا حاملگی، بسیار نازک است. ممکن است همراه با مکمل پروژسترون القاء تخمک نیز مورد نیاز باشد.

ضخامت آندومتر مناسب را می توان به عنوان موضوعی ضروری در فرایند باردار شدن و ماندن دانست. اتخاذ شیوه زندگی سالم و شیوه های مناسب برای پیشگیری از بیماری و نیز مراقبت های لازم، می تواند بدن شما را به یک محافظ عالی برای کودک اینده تان تبدیل کند.


میلیون ها کودک دارای بیش فعالی یا اختلال کم توجهی می باشند. با این حال، زنان باردار و بزرگسالان نیز می توانند بیش فعالی یا ADHD داشته باشند. این یک اختلال مغزی است که بر توانایی فرد تمرکز می کند. بعضی از افراد فعالیت بیش از حد و علائم دیگری را تجربه می کنند. هنگامی که این بیماری را تشخیص دادید می توانید به دنبال درمان پزشکی باشید. با این حال، می توانید علائم خود را با کمک روش های متعدد و درمان های طبیعی کاهش دهید. در این مقاله از بخش بیماری های دکتر سلام، شما 23 روش ارزشمند را در مورد چگونگی درمان بیش فعالی به طور طبیعی در کودکان، بزرگسالان و یا در دوران بارداری کشف خواهید کرد.

رژیم غذایی و تغذیه برای بیش فعالی یا ADHD

رژیم غذایی غنی از ویتامین ها و پروتئین می تواند در کنترل علائم بیش فعالی مفید باشد. علاوه بر این، شما نیز باید از مصرف شکر، آلرژن های شایع و طعم های مصنوعی اجتناب کنید.

بیش فعالی

مصرف مواد غنی از پروتئین– زیرا آنها باعث افزایش تولید دوپامین می شوند که به نوبه خود به تمرکز فرد کمک می کند. شما می توانید پروتئین ها را در تخم مرغ، ماهی، آجیل، سویا، لوبیا و محصولات لبنی پیدا کنید.

خوردن غذاهایی دارای ویتامین B6 بالا– زیرا آنها به مبارزه با عوامل تحریک پذیر کمک می کنند. آووکادو، موز، دانه های آفتابگردان، اسفناج، آلو، و آجیل بعضی از منابع غنی از ویتامین B6 هستند.

غذاهایی با کربوهیدرات بالا – این غذاها شامل دانه های جامد کم قند و دارای فیبر زیاد می شوند. آنها به تثبیت سطح قند خون کمک می کنند و بنابراین علائم بیش فعالی (ADHD) را کنترل می کنند.

غذاهای غنی از روی را به رژیم غذایی خود اضافه کنید زیرا سطح روی کمتر، تاثیر مستقیمی بر بیش فعالی دارد. غذاهای غنی از روی شامل اسکواش، بادام زمینی، دانه کنجد، پنیر، کبد و صدف است.

خوردن غذاهای غنی از منیزیم به دلیل اینکه این ماده معدنی برای کاهش تحریک پذیری، به حداقل رساندن سردرگمی روانی توجه می کند. اسفناج، دانه کدو تنبل، کیک سویا، دانه های آفتابگردان، بادام زمینی، لوبیای سیاه و سویا بعضی از بهترین منابع منیزیم هستند.

اجتناب از غذاهایی که باعث آلرژی می شوند. مطالعات بسیاری نشان می دهد که سویا، ذرت، گندم و گلوتن می تواند باعث کاهش تمرکز در کودکان شود. این غذاها ممکن است بر روی علائم بیش فعالی نیز تاثیر بگذارد.

حذف مواد غذایی دارای شیرین کننده های مصنوعی، رنگ های مصنوعی، نگهدارنده ها و طعم دهنده ها از رژیم غذایی خود – به دلیل این که این غذاها می تواند ناتوانی در یادگیری و رفتارهای پرخطر را به دنبال داشته باشد.

عدم استفاده ار چربی های بد مانند چربی های ترانس – روغنی که در پیتزا، غذاهای سرخ شده و همبرگر یافت می شوند.

اجتناب از مصرف نیتریت – معمولا در غذاهای کنسرو شده و بسیاری از غذاهای فرآوری شده، نیتریت وجود دارد که با افزایش IBS، همراه است و همچنین باعث بروز دیابت و انواع خاصی از سرطان می شوند. همچنین می تواند باعث افزایش ضربان قلب، بی قراری و مشکل در تنفس شوند که نشانه های بیش فعالی را بدتر می کند.

بیش فعالی

چگونگی درمان بیش فعالی (ADHD) به طور طبیعی

با توجه به راهنمایی های بالا  چگونه میتوان با روش های خانگی و به طور طبیعی با بیش فعالی در بزرگسالان، کودکان و در دوران بارداری مقابله کنید.

ورزش

یک مطالعه در سال 2012   نشان داد که ورزش منظم می تواند برای مبارزه با اضطراب مفید باشد.  استرس، تاثیر منفی در رفتار، کنترل ضعیف و افسردگی دارد. علاوه بر این، انجام تمرینات در فضاهای سبز و فضای باز برای ارتقای عملکرد مغز در افراد مبتلا به بیش فعالی عالی است. اطمینان حاصل کنید که فرزند شما حداقل سی دقیقه در روز تمرین بدنی بسیار فعال انجام دهد. چرخش، شنا و دوچرخه سواری برخی از تمریناتی است که بیشتر بچه ها از آن لذت می برند. ژیمناستیک، هنرهای رزمی، اسکیت روی یخ و رقص، گزینه های خوبی هستند. همچنین می توانید فرزند خود را وادار کنید تمرینات تقویتی، پیاده روی یا دویدن انجام دهند.

یوگا و تای چی

یوگا و تای چی برای افراد مبتلا به بیش فعالی مفید هستند. تکنیک های آرام سازی عمیق، تمرینات تنفسی (pranayama) و موقعیت های جسمی مورد استفاده در یوگا برای آرام کردن و تقویت سیستم عصبی مرکزی ایده آل هستند. تای چی به بهبود علائم بیش فعالی کمک می کند در حالی که یوگا به کودکان کمک می کند تا انضباط و آرام بودن را یاد بگیرند. بنابراین علائم بیش فعالی را کنترل می کنند. شما می توانید بچه خود را در کلاس تای چی یا یوگا ثبت نام کنید یا به دنبال یک متخصص باشید.

ماساژ

مطابق با  یک مطالعه در سال 2003 ، بیست دقیقه ماساژ دو بار در هفته تاثیر مثبتی روی رفتار و خلق و خو دارد. به غیر از این، ماساژ منظم برای افزایش سطح سروتونین موثر است، که به نوبه خود کمک می کند تا تنظیم سطح بالا دوپامین در کودکان مبتلا به بیش فعالی انجام شود. برای این منظور، کمی روغن کنجد، بادام یا  زیتون  را شروع به مالیدن با دست های خود کنید تا زمانی که روغن گرم شود. سپس آن را روی پوست کودک خود ماساژ دهید. برای چند دقیقه این ماساژ را ادامه داده و 2 تا 3 بار در هفته دنبال کنید.

روغن ماهی

روغن ماهی برای کمک به درمان علائم بیش فعالی در بزرگسالان و کودکان بسیار موثر است. کمبود اسید چرب غیر اشباع می تواند منجر به توسعه عصبی همراه با اختلالات روانپزشکی نظیر نارساخوانی و بیش فعالی شود.   بنابراین، بهتر است یک مکمل دارای میزان بالای روغن ماهی EPA (اسیدهای چرب امگا 3) به نسبت DHA (اسید چرب امگا 6) را انتخاب کنید. علاوه بر این، مکمل های روغن ماهی برای بهبود تمرکز و حافظه عالی هستند. اطمینان حاصل کنید که قبل از مصرف مکمل های روغن ماهی، با دکتر درباره دوز مناسب مصرف مشورت کنید. در عوض، ماهی های قزل آلا، ساردین، بذر کدو تنبل، دانه های کتان و دانه های دیگر را به کودک بدهید، زیرا آنها دارای اسیدهای چرب امگا 3 فراوان هستند.

بیش فعالی

از گیاه کهن دار استفاده کنید

گینکو بلوبیا  (کهن دار) برای بهبود تمرکز، دقت، حافظه، حفظ دانش و ادراک مفید است. به علاوه، این گیاه به محافظت از مغز در برابر سموم کمک می کند.  یک مطالعه در سال 2001 نشان داد که بیماران مبتلا به بیش فعالی یا اختلال کمبود توجه که ترکیبی از کهن دار، جینسنگ آسیایی و جین اسکن آمریکایی را دریافت کردند، به طور موثری در افزایش فعالیت و رفتار اجتماعی بهبود نشان دادند. قبل از مصرف عصاره های کهن دار، با پزشک خود مشورت کنید.

جینسنگ قرمز کره ای

جینسنگ قرمز کره ای در طب سنتی به عنوان یک تقویت کننده حافظه استفاده می شود. پتانسیل تقویت حافظه جینسنگ قرمز کره ای در افراد مبتلا به بیش فعالی می تواند مفید باشد. همانطور که در تحقیقات سال 2011 مشاهده شد، استفاده از جینسنگ قرمز کره ای در افراد مبتلا به بیش فعالی، بسیار مفید بوده است. دوز توصیه شده از این گیاه 1،000 میلی گرم است. توصیه می شود برای دوز مناسب با پزشک خود مشورت کنید.

گندم سبز

گندم سبز نیز به نام وحشی یا Avena sativa نامیده می شود که یکی دیگر از درمان های شگفت انگیز گیاهی برای مشکل بیش فعالی است. آنها دارای اثر آرام بخش روی سیستم اعصاب شما هستند و به عنوان یک تونیک مغذی عمل می کنند. علاوه بر این، آنها همچنین به افزایش توجه و تمرکز کمک می کنند. شما می توانید از عصاره جو دوسر استفاده کنید اما قبل از مصرف آن با پزشک خود مشورت کنید.

استفاده از تقویم برنامه ریزی

داشتن تقویم یا برنامه ریز می تواند برای افرادی که این اختلال دارند مفید باشد. این مکان برای ضبط کارهای خاص مانند تکالیف و یا جلسات کار و روزمره است. اگر شما اغلب برنامه ریزی هایتان را بررسی و به روزرسانی کنید، مفیدتر است. شما می توانید از برنامه ریزان آنلاین یا برنامه هایی با یادآوری های قابل شنیدن یا قابل مشاهده استفاده کنید تا اطمینان حاصل شود که وظایف برنامه ریزی شده یا قرار ملاقات ها را از دست ندهید.

بیرون بروید

بسیاری از مطالعات نشان می دهد که فعالیت های در فضای باز برای بزرگسالان و بازی در فضای باز برای کودکان می تواند نشانه های این اختلال را بهبود بخشد. زمان صرف کردن در خارج از خانه می تواند به کودکان مبتلا به این اختلال کمک کند. مطابق با یک مطالعه در سال 2011 ، قرار گرفتن روزانه در معرض فضای سبز و خارج از منزل یک درمان طبیعی و ایمن است که می تواند برای افراد مبتلا به این اختلال مفید باشد. توصیه می شود 20 دقیقه صرف چند فعالیت در خارج از خانه کنید. به علاوه، یک عادت برای رفتن به خارج از خانه دو بار یا سه بار در روز ایجاد کنید. برای بهترین اثر به طبیعت بروید.

خوردن صبحانه

خوردن صبحانه برای تثبیت نوسانات هورمون و تنظیم میزان قند خون مفید است. این مزایا تأثیر قابل توجهی بر علائم این اختلال دارند. توصیه می شود که صبحانه را به صورت منظم مصرف کنید. همچنین شامل حداقل 20 گرم پروتئین به وعده غذایی است.

بیش فعالی

از کونکارکالیفرنیا استفاده کنید

کوکنار کالیفرنیا برای آرامش، تسکین و متعادل کردن سیستم عصبی و کاهش سطح بالای فعالیت بیش از حد عالی است. همچنین به کاهش اختلالات و فشار در کودکان کمک می کند، زیرا این یک آرام بخش است. این ماده در فروشگاه در دسترس است. اطمینان حاصل کنید که روزانه صبح زود کمی به اعصاب کمک کنید. شما می توانید مخلوط کونکار کالیفرنیا و آب را تهیه کنید یا آن را به عنوان یک دوز منظم در چای مصرف کنید. همچنین، آن را در پودر ها و کپسول بریزید، اما فقط پس از مشاوره با یک درمانگر طبیعی این کار را بکنید.

از Nepetacataria یا Catnip استفاده کنید

Catnip کمک می کند تا علائم بیش فعالی مرتبط با بی قراری، تنش، بیش فعالی و استرس کاهش یابد. علاوه بر این، این داروی گیاهی، راه رهایی از درد معده، اسهال ، سردرد و مشکلات کولیک ناشی از این اختلال را تضمین می کند و خواب آرام را حاصل می شود. علاوه بر این، برای درمان تغییرات خلقی و هیستری ایده آل است.

از Skullcap یا Scutellarialaterifolia استفاده کنید

هنگامی که نام بیش فعالی می آید، skullcap برای درمان بی حسی، تحریک و گریه بسیار مفید است. این ماده علاوه بر کمک به آرام کردن مغز و ایجاد خواب بدون ایجاد هر گونه عارضه جانبی مفید است. ساقه، گل و برگ این گیاه می تواند برای درمان این اختلال استفاده شود. شما می توانید آن را به چای اضافه کنید و یا دمنوش آن را میل کنید. همچنین به عنوان تنتور موجود است و ممکن است برای درمان بسیاری از بیماری ها استفاده شود.

از عصاره دانه انگور استفاده کنید

بیو فلاونوئیدها که قوی ترین آنتی اکسیدان ها است در دانه انگور فراوان است. مهمتر از همه، آنتی اکسیدان ها به حذف رادیکال های آزاد از بدن کمک می کنند که باعث کاهش اختلال عملکرد طبیعی بدن و به تعویق افتادن پیری زودرس می شود.  همچنین مغز را در برابر اثرات مضر سموم محافظت می کند و سیستم جریان خون مغز را تقویت می کند. شما می توانید عصاره دانه انگور را به غذای روزانه خود اضافه کنید یا انگورهای پالپ را در شکل خشک تهیه کرده و یا آنها را در فرم طبیعی خود بخورید.

درمان رفتاری والدین

درمان رفتاری می تواند برای کودکان مبتلا به موارد شدید این اختلال مفید باشد. طبق آکادمی اطفال آمریکا، درمان رفتاری باید گام اولیه در مقابله با مشکل بیش فعالی در کودکان کوچک باشد. این درمان، رفتارهای مشکوک خاص را حل می کند و راه حل هایی برای کمک به آنها را پیشنهاد می کند. همچنین می تواند شامل ایجاد قوانین و اهداف برای کودک باشد. درمان رفتاری می تواند به والدین کمک کند تا کودکانشان از این اختلال رهایی یابند.

بیش فعالی

چگونگی درمان طبیعی این اختلال در زنان باردار

تمرین مدیتیشن ذهنی

مثبت بودن و آرامش هنگام بارداری حیاتی تر از همیشه است و همچنین اگر این اختلال را دارید، اهمیت آن افزایش می یابد. تمرین مدیتیشن ذهنی برای اطمینان از مثبت بودن و آرامش بسیار مفید خواهد بود. این عمل به شما در برخورد با خواسته های ذهن و بدن کمک می کند. علاوه بر این، مدیتیشن به رفع استرس حاملگی کمک می کند که در غیر این صورت می تواند پاسخ التهابی ایجاد کند که باعث زایمان زودرس یا کاهش وزن نوزاد شود. استرس همچنین می تواند اثرات درازمدتی بر روی کودک شما داشته باشد، که باعث بروز این اختلال و مشکلات پیشرفته می شود.

خواب مناسب داشته باشید

زنان باردار به علت افزایش وزن نوزاد و تغییرات هورمونی در بدن خود، اغلب خواب کافی ندارند. زنان باردار ممکن است به مدت چند ساعت خواب در شب و یا روز دراز بکشند، همانطور که در موسسه ملی بهداشت گفته شده است. در دوران بارداری، محرومیت از خواب و کار بیشتر به سزارین، درک بالای ناراحتی، درد در هنگام زایمان و زایمان زودرس مربوط می شود. خوابیدن به اندازه کافی در بهبود علائم این اختلال ، مانند عدم توجه و تحریک پذیری مفید است. از سوی دیگر، اختلالات خواب می تواند علائم این اختلال را بدتر کند.

یوگا انجام دهید

انجام یوگا در طول بارداری برای حفظ تعادل ذهن و بدن موثر است. همراه با آن، کمک می کند تا علائم این اختلال را تحت کنترل داشته باشید. با این حال، بعد از سه ماهه ی اول، یوگا نکنید، که باعث ایجاد فشار در پشت می شود. چنین مواردی می تواند جریان خون را به رحم کاهش دهد. به علاوه، انجام یوگا باعث ایجاد انقباض بیش از حد عضلات، به خصوص عضلات شکمی می شود.

توجه به تغذیه و رژیم غذایی

توجه به تغذیه مناسب و رژیم غذایی سالم در حاملگی در کنترل این اختلال بسیار مهم است. زنان باردار باید رژیم سالم و متعادل را داشته باشند تا اطمینان حاصل شود که میزان مواد معدنی بدنشان برای سلامتی کودک مناسب است. مصرف غذاهای غنی از پروتئین باعث افزایش تولید دوپامین می شود که به شما کمک می کند تا تمرکز کنید. مصرف غذاهای غنی از منیزیم برای افزایش حس توجه، کاهش تحریک پذیری و به حداقل رساندن سردرگمی روانی مفید است. علاوه بر این، غذاهای مغز، ویتامین ها پیش از قاعدگی و اسیدهای چرب را که برای از بین بردن علائم نامطلوب کمک می کنند، مصرف کنید. غذاهایی با ویتامین B6 بالا، کلسیم و روی نیز در دوران بارداری مفید است.

احتیاط : در طول بارداری، ازمصرف مکمل های تغذیه ای بدون مشورت با پزشک خود اجتناب کنید.

بیش فعالی

بهترین درمان های خانگی موثر برای بیش فعالی (ADHD)

1- بابونه

بابونه یک درمان مؤثر برای این اختلال است. این گیاه دارای خواص آرام بخش است که در تنظیم توجه و خلق و خو شگفت انگیز است. در نتیجه، این کمک می کند تا این اختلال کاهش یابد. همچنین برای بی خوابی و اضطراب عالی است .

آنچه شما نیاز دارید

  • یک قاشق چای خوری گل های بابونه
  • 1 فنجان آب گرم

نحوه تهیه

گل های بابونه خشک را به آب گرم اضافه کنید. روی آن قرار دهید و آنرا حدود 5 دقیقه بگذارید بماند. بعد از آن، هر روز از این چای گیاهی قبل از خواب لذت ببرید.

اثرات جانبی

غلظت بالایی از بابونه می تواند منجر به  حالت تهوع و استفراغ شود. قبل از نوشیدن چای بابونه، با پزشک خود مشورت کنید. همچنین در صورت مصرف داروهای ضدبارداری از مصرف این چای اجتناب کنید.

2- برهمی

Brahmi در آیورودا به عنوان درمان جایگزین مناسب برای این اختلال استفاده می شود. این یک تونیک برای مغز است و به کاهش افسردگی و اضطراب کمک می کند و حافظه یادآوری کلمه را بهبود می بخشد. جدا از آن، می تواند مغز را در مقابل آسیب های رادیکال آزاد محافظت کند و عملکرد شناختی را تشویق کند.

آنچه شما نیاز دارید

  • پودر برهمی – یک قاشق چای خوری
  • عسل طبیعی – یک قاشق چای خوری

طرز تهیه

فقط عناصر بالا را خوب ترکیب کنید سپس این مخلوط را هر روز مصرف کنید. شما همچنین می توانید Brahmi را در مکمل های غذایی پیدا کنید. برای دوز مناسب، با پزشک خود مشورت کنید.

اثرات جانبی از برهمی

برای یک بعضی از افراد، مصرف برهمی در دوزهای بالا ممکن است منجر به سردرد و از دست رفتن آگاهی شود.

بیش فعالی

3- جوانه گندم

جوانه گندم غنی از مواد معدنی مختلف است. همچنین با آهن، منیزیم، کلسیم، ویتامین A، C و E و اسیدهای آمینه جذب می شود. همه این مواد مغذی برای حمایت از عملکرد مغز مناسب و تعادل هورمون مفید هستند.

طرز تهیه

  • جوانه گندم و آب را مخلوط کنید.
  • یک قاشق غذاخوری از آن را با گوشت و بلغور مخلوط کنید.
  • با این مخلوط، سوپ سبزیجات تهیه کرده و میل کنید.

اثر عوارض جانبی گندم

جوانه گندم می تواند به یک ارگانیسم Listeria monocytogenes آلوده شود که می تواند عوارض جانبی جدی مانند سردرد شدید ایجاد کند. علاوه بر این، مقدار زیادی از جوانه گندم نارس ممکن است منجر به خستگی و سرگیجه شود.

4- سیب سرکه

افراد مبتلا به این اختلال معمولا مشکل در هضم دارند. سرکه سیب با اثرات پروبیوتیک همراه است که به کاهش این مسائل و کمک به بدن شما در جذب مواد مغذی مفید برای افزایش عملکرد شناختی و تعادل هورمون کمک می کند.

آنچه شما نیاز دارید

  • سرکه سیب طبیعی ، یک تا دو قاشق غذاخوری
  • آب – 1 لیوان

چگونه می توانم

سرکه سیب را به یک لیوان آب اضافه کنید. 20 دقیقه قبل از هر وعده غذایی مصرف کنید.

عوارض جانبی مصرف سرکه

مصرف بیش از حد سرکه سیب ممکن است سبب پوکی استخوان همراه با کمبود پتاسیم شود. این ماده دارای اسید استیک است که ممکن است باعث سوختگی گلو کودکان شود.

بیش فعالی

 نکات لازم برای درمان این اختلال

  • سازماندهی وسایل شخصی – تمام وسایل شخصی تان را در مکان های مشخص نگه دارید.
  • به نوشتن یادداشت های مهم در یک دفترچه یادداشت بصورت روزانه عادت کنید.
  • فرزندتان را با مهربانی و عشق آشنا کنید.
  • اطمینان حاصل کنید که فرزند شما زمان زیادی را صرف تماشای تلویزیون، بازی کردن با کامپیوتر و ارسال پیامک روی تلفن های همراه نمی کند.
  • وقتی با بچه خود برخورد می کنید، آرام و صبور باشید، حتی زمانی که از کنترل خارج شده اید.
  • هنگام صحبت کردن با فرزندتان، با دستان خود نشان دهید و از کلمات ساده استفاده کنید.
  • به کودک خود کمک کن تا محیط و محیط زیست خود را سازماندهی شده و منظم نگه دارد.
  • راه های جدیدی را برای بهبود عزت نفس و شناخت استعدادهای فرزندتان دنبال کنید.
  • اطمینان حاصل کنید که فرزند شما خواب و استراحت مناسب دارد زیرا ممکن است کم خوابی، علائم این اختلال را بدتر کند.

 هشدارها

درمان این مشکل معمولا ترکیبی از درمان های روانشناختی و دارویی است. برخی از شیوه های زندگی و درمان های طبیعی می تواند کمک کند، اما کسانی که با این اختلال تشخیص داده شدند، باید دستورالعمل دکتر خود را دنبال کنند. داروها و مکمل های طبیعی ممکن است بر بدن تاثیر بگذارد. علاوه بر این، این درمان های جایگزین ممکن است حاوی عوارض جانبی و تداخلات دارویی با سایر داروهای مصرفی باشد.   قبل از پایان دادن به هر دارویی که مصرف می کنید یا تلاش برای هر گونه درمان جدید از جمله مکمل ها، باید با دکتر خود مشورت کنید.

بیش فعالی

سوالات متداول درباره بیش فعالی

آیا بیش فعالی میتواند منجر به آسیب های کبدی شود؟

آتوموکستین ممکن است منجر به آسیب زردی یا کبد در موارد بسیار نادر شود. فورا فرزند خود را به پزشک ببرید اگر پوست کودک شما زرد یا دارای علائم آنفلوانزا، ادرار تیره یا درد شکم باشد.

چه داروهایی بیشتر برای درمان بیش فعالی استفاده می شود؟

محرک ها و غیر محرک ها داروهای اصلی برای مبارزه با بیش فعالی هستند. همچنین پزشکان ممکن است داروهای ضد افسردگی تجویز کنند.

آیا اثرات جانبی جدی مرتبط با داروهای بیش فعالی وجود دارد؟

عوارض جانبی جدی می تواند رخ دهد، هر چند آنها نادر هستند. بلافاصله با دکتر خود تماس بگیرید اگر چیزی  شما را نگران می کند. این داروها را بدون تجویز پزشک، به کودک خود ندهید.

تلقیح داخل رحمی (IUI) چیست؟

بدون دیدگاه


تحقیقات نشان می دهد که زوج های ناباروری که هیچ نوع از درمان های باروری را انجام نداده اند، شانس بارداری شان در هر دوره قاعدگی حدود یک تا پنج درصد است. اما کسانی که درمان IUI را انجام داده اند، احتمال بارداری شان در هر یک از دوره های قاعدگی حدود 10 تا 20 درصد است. تلقیح داخل رحمی (IUI) که به عنوان تلقیح مصنوعی (AI) نیز شناخته می شود، یک روش باروری موثر است که شانس بارداری یک زن نابارور را دو برابر می کند. این مقاله از بخش زنان و زایمان دکتر سلام را مطالعه کنید  اگر قبل از برنامه ریزی برای انجام این کار می خواهید تا در مورد ميزان موفقيت آن بدانيد.

تلقیح داخل رحمی (IUI) چیست؟

تلقیح داخل رحمی (IUI) یک روش کمکی برای بارداری است که شامل قرار دادن مستقیم اسپرم در رحم زن در طی تخمک گذاری است و گاهی اوقات با داروهای باروری ترکیب می شود تا شانس لقاح را افزایش دهد. در طول بارداری طبیعی، اسپرم باید از طریق مهبل (واژن)، داخل دهانه رحم، رحم و سپس لوله ی فالوپی که در آن به تخمک می رسد، عبور کند. در IUI، اسپرم فرآوری شده و متمرکز مستقيما در رحم قرار مي گيرد و به سرعت و به راحتي به تخمک مي رسد. IUI گزینه ای ارزان تر و کم خطر تر در مقایسه با درمان های مشابه مانند لقاح آزمایشگاهی است.

تلقیح داخل رحمی (IUI)

چه زمانی تلقیح داخل رحمی (IUI) انجام می شود؟

تلقیح داخل رحمی (IUI) معمولا زمانی انجام می شود که مرد دارای تعداد کم اسپرم و یا تحرک اسپرم کم باشد. این امر به ویژه در موارد زیر مورد توجه قرار می گیرد:

  • ناباروری غیر قابل توضیح
  • مشکلات مربوط به رحم و دهانه رحم
  • اندومتریوز خفیف
  • مشکلات انزال یا نعوظ
  • درد جنسی که مقاربت را غیر ممکن می سازد
  • بافت زخمی دهانه رحم که از جراحی های قبلی به جا مانده است و از رسیدن اسپرم به رحم جلوگیری می کند
  • آلرژی به اسپرم که در آن زن ممکن است علائم آلرژیک به پروتئین مایع منی را از خود بروز دهد
  • یک زن تنها در حال برنامه ریزی برای باردار شدن است
  • برای جلوگیری از ورود نقص ژنتیکی از مرد به کودک

IUI در موارد زیر موثر نیست:

  • بیماری های شدید لوله فالوپی
  • پیشینه عفونت های لگن
  • آندومتریوز متوسط ​​و شدید

در شرایطی مانند شرایط بالا، پزشک شما ممکن است جایگزین هایی مانند IVF را پیشنهاد کند.

تلقیح داخل رحمی (IUI)

روش تلقیح داخل رحمی (IUI) چگونه انجام می شود؟

زمان درست و اسپرم سالم شانس موفقیت روش IUI را بیشتر می کند. پزشک تان به شما کمک می کند تا زمان درستی را پیدا کنید که درست قبل از تخمک گذاری است.

آماده سازی IUI با استفاده از چرخه قاعدگی یا داروها:

روش IUI معمولا در طول دوره تخمک گذاری تان بدون استفاده از داروهای باروری (چرخه غیر طبیعی) انجام می شود. اما در برخی موارد ، پزشک شما داروهای خاصی را برای تحریک تخمک گذاری در طی چرخه قاعدگی (چرخه تحریک شده) توصیه می کند.

پزشک شما موارد زیر را توصیه می کند:

  • داروهای خوراکی (مانند Clomid) برای سه تا هفت روز از چرخه
  • شروع تزریق از روز سوم تا روز تخمک گذاری

برای تنظیم دوز مناسب برای آزاد سازی تعداد تخمک ایده آل، سونوگرافی استفاده می شود. ممکن است قبل از تعیین دوز مناسب، پزشک چندین بار دوره های قاعدگی شما را تحت نظر بگیرد.

نظارت بر تخمک گذاری با سونوگرافی

سونوگرافی واژن برای بررسی اینکه آیا تخمدان به درستی به دارو پاسخ می دهد یا خیر، انجام می شود. این دارو باید بیش از یک تخمک را آزاد کند، اما نباید این تعداد از سه عدد بیشتر شود. اگر تخمدان ها بیش از سه تخمک را آزاد کنند، ممکن است دوقلو یا چند قلو ایجاد شود. حاملگی چندگانه به روش IUI ممکن است برای مادر و نوزادان خطرناک باشد.

تلقیح داخل رحمی (IUI)

تعیین زمان بهینه تلقیح داخل رحمی (IUI)

روش تلقیح، زمانی اتفاق می افتد که تخمک گذاری می کنید. پزشک شما با کمک یک کیت پیش بینی تخمک گذاری، زمان مناسب برای این کار را تعیین می کند یا به شما HCG تزریق می شود تا تخمک گذاری انجام شود.

تزريق HCG براي زناني که نمي توانند علامت هاي مناسب را در کيت پیش بینی تخمک گذاري بدست آورند، مفيد است. گاهی اوقات کیت ها ممکن است نتایج مثبت اشتباهی را نشان دهند که ممکن است دکتر را برای انجام این روش دچار اشتباه کند. در چنین مواردی، تزریق HCG کمک خواهد کرد.

روش تلقیح داخل رحمی (IUI)

در روز انجام روش IUI، همسرتان نمونه ای از مایع منی را برای آماده سازی در آزمایشگاه فراهم می کند. نمونه بررسی می شود و آماده جدا سازی اسپرم سالم و فعال از اسپرم کم کیفیت و دیگر عناصر غیر اسپرمی می شود.

هنگامی که یک نمونه بسیار متمرکز و کوچک از اسپرم سالم استفاده می شود، شانس تخمک گذاری افزایش می یابد. هنگامی که نمونه اسپرم آماده می شود، شما را برای درمان به اتاق عمل منتقل می کند. این روش بدون درد است و نیازی به بیهوشی ندارد.

  • شما بر روی تخت عمل به پشت دراز می کشید و پزشک تان برای باز کردن واژن و بررسی دهانه رحم، از یک اسپکولوم استفاده می کند.
  • سپس با استفاده از یک کاتتر (لوله طولانی و انعطاف پذیر) اسپرم از طریق دهانه رحم به داخل رحم وارد می شود.
  • پس از تلقیح، کاتتر برداشته می شود و پس از آن اسپکولوم برداشته می شود.

تلقیح داخل رحمی (IUI)

پس از روش  IUI

  • شما در حدود 10 تا 15 دقیقه در همان موقعیت قرار خواهید گرفت. پس از آن، می توانید فعالیت های روزمره خود را به طور معمول انجام دهید.
  • بعضی از زنان ممکن است یک یا دو روز بعد از این عمل، علائم خفیفی را تجربه کنند.
  • پس از گذشت دو هفته از انجام این روش، برای آزمایش بارداری به پزشک مراجعه کنید.

برای فهمیدن این که برای موفقیت آمیز بودن این روش چه کارهایی را باید انجام دهید و چه کارهایی را نباید انجام دهید ادامه متن را بخوانید.

مراقبت های لازم پس از انجام  تلقیح داخل رحمی (IUI)

نتیجه تلقیح داخل رحمی (IUI) بستگی به عوامل فیزیکی، فیزیولوژیکی و سبک زندگی و سطح باروری شما دارد. در اینجا بعضی از باید ها و نبایدهایی که باید دنبال کنید تا روند بارداری موفقیت آمیز باشد، آورده شده است .

  • دراز کشیدن پس از این روش برای موفقیت ضروری است. دهانه رحم بلافاصله پس از عمل بسته می شود، اما ممکن است این کار 10 تا 15 دقیقه طول بکشد.
  • شما می توانید فعالیت های عادی را در همان روز از سر بگیرید. با توجه به راحتی تان می توانید فعالیت های بدنی و تمریناتی را نیز شروع کنید.
  • اگرچه هیچ محدودیتی در رژیم غذایی و مسافرت وجود ندارد، اما بهتر است که استراحت کنید تا به راحتی قبل برگردید.
  • شما بعد از این عمل می توانید رابطه جنسی تان را از سر بگیرید. این تنها نتیجه مثبت خواهد بود.
  • اگر بعد از این عمل درد یا گرفتگی را تجربه کردید، با پزشک خود مشورت کنید. قبل از صحبت کردن با پزشک، از هیچ مسکنی استفاده نکنید.
  • پس از چند روز از تخمک گذاری، کاشت تخمک اتفاق می افتد. بنابراین در مورد بارداری نگران نباشید و حداقل دو هفته برای انجام آزمایش منتظر بمانید. میزان هورمون روز به روز افزایش می یابد و منجر به نتایج مثبت می شود.
  • اگر داروی خوراکی یا شیاف واژینالی تجویز می شود، حتما آن را طبق دستورالعمل پزشک خود مصرف کنید.
  • حداقل 48 ساعت پس از درمان از شنا کردن اجتناب کنید. اگر در حال مصرف داروهای شیمایی هورمونی هستید، با پزشک خود درباره شنا کردن مشورت کنید.

چند دوره چرخه IUI برای بارداری ضروری است؟

تحقیقات نشان می دهد که حدود 50 درصد از زنان زیر 40 سال احتمالا طی شش دوره IUI باردار می شوند. با این حال، در اکثر موارد، بیش از سه دوره از آزمایش برای بهبود شانس تخمک گذاری لازم نیست و پس از آن شانس بارداری کاهش می یابد.

آیا تلقیح داخل رحمی (IUI) با خطراتی همراه است؟

اگر چه این یک روش بی خطر و ساده است، اما IUI  دارای عوارض جدی است و برای همه مناسب نیست.

  • خطر پایین ابتلا به عفونت بعد از تلقیح داخل رحمی (IUI) وجود دارد. این عفونت ها همچنین می توانند آسیب های طولانی مدت را به لوله های فالوپی وارد کنند.
  • مقداری لکه واژنی همراه با گرفتگی عضلات هنگام قرار دادن کاتتر در رحم اتفاق می افتد.
  • اگر داروهای القاء تخمک همراه با تلقیح داخل رحمی مصرف شود، خطر ابتلا به حاملگی های متعدد نیز وجود دارد.
  • بعد از تخمک گذاری ممکن است در بعضی از زنان، کیست هایی به وجود آید، که خودشان از بین می روند. تخمک گذاری معمولا مایعی را درون تخمدان ها باقی می گذارد که به کیست تبدیل می شود.
  • داروهای باروری ممکن است تغییرات خاصی در خلق و خو به وجود آورند و ممکن است که کج خلقی و غم را تجربه کنید.

به رغم خطرات موجود، این روش برای اکثر زنان موفقیت آمیز است.

میزان موفقیت IUI چه میزان است؟

میزان موفقیت تلقیح داخل رحمی حدود 10٪ در هر چرخه است که شامل تحریک خفیف تخمدان یا چرخه طبیعی قاعدگی و تلقیح طبیعی اسپرم می شود. میزان بارداری پس از تلقیح بستگی به سن مادر، علت ناباروری، داروهای باروری و اسپرم پردازش شده دارد.

تلقیح داخل رحمی (IUI)

تفاوت بین تلقیح داخل رحمی طبیعی و IUI همراه با داروی باروری چیست؟

IUI  طبیعی تا زمان تلقیح بر روی چرخه قاعدگی تمرکز دارد. سطح هورمون LH برای پیدا کردن زمان تخمک گذاری کنترل می شود. این عمل معمولا 24 تا 36 ساعت پس از افزایش LH رخ می دهد، که نشان دهنده تخمک گذاری در آینده است. سطح LH با استفاده از سونوگرافی داخلی و آزمایش خون مشخص می شود.

هنگامی که تخمک گذاری به طور طبیعی اتفاق نمی افتد، زن برای تزریق تخمک گذاری برای شروع این روش دارو مصرف می کند. در این مورد، زمان دقیق تخمک گذاری برای آماده شدن برای انجام این روش بررسی می شود.

تخمک گذاری معمولا 36 ساعت پس از تزریق HCG انجام می شود.

نتایج درمان بارداری به روش IUI

تست بارداری خانگی بعد از دو هفته می تواند نتایج درستی را به شما بدهد. اگر شما آزمایش را زودتر از موعد انجام دهید، می تواند به یکی از نتایج زیر منجر شود:

  • نتیجه منفی کاذب: اگر هورمون ها به سطوح قابل اندازه گیری نرسند، حتی اگر شما حامله هم باشید آزمایش، نتایج منفی نشان می دهد.
  • نتیجه مثبت کاذب: اگر داروهای القاء تخمک گذاری مانند HCGرا مصرف کرده باشید، حتی اگر باردار هم نباشید، هورمون های باقی مانده در بدن شما ممکن است نتیجه مثبتی را نشان دهند.

پزشک شما نیز پس از دو هفته، یک آزمایش خون را تجویز می کند که می تواند هورمون های بارداری را با دقت تشخیص دهد. اگر باردار نشده اید، باید برای چرخه دیگری از IUI اقدام کنید.

احتمال سقط جنین در دوران بارداری ناشی  از تلقیح داخل رحمی چه میزان است؟

بر اساس یک مطالعه که بر روی 260 زوج که حداکثر سه دوره تلقیح را داشته اند انجام شد، میزان سقط جنین به طور کلی 15.6٪  بود.

هزینه IUI چقدر است؟

هزینه روش IUI بسته به نیازهای خاص شما، محل سکونت، دستمزد پزشک تان و نوع پوشش بیمه ای تان متفاوت است. با این حال، IUI  در مقایسه با سایر روش های باروری مانند IVF ارزان تر است.

بعضی از ایالت ها قوانینی را در اختیار شرکت های بیمه می گذارند تا اگر برخی از الزامات را رعایت کنند، برخی از هزینه های درمان را پوشش دهند. برای دانستن روش های پرداخت هزینه بهتر است تا با نماینده بیمه در دفتر پزشک خود صحبت کنید.

تلقیح داخل رحمی (IUI)

آیا تلقیح داخل رحمی یک روش دردناک است؟

خیر. IUI یک روش دردناک نیست. فقط هنگامی که دکتر اسپگزولوم را وارد می کند و یا زمانی که سوند از ناحیه دهانه رحم عبور می کند ناراحتی کمی را ایجاد می کند. این ناراحتی بسیار موقت است و در پایان روند درمان تمام می شود.

داستانی موفقیت آمیز درباره بارداری به روش  IUI

جاستین (35 ساله) و میشل (33 ساله) از ملبورن به مدت دو سال سعی در باردار شدن داشتند. آنها به طور کلی سلامت و شیوه زندگی خود را تغییر دادند تا شانس بارداری شان را افزایش دهند. اما هیچ چیزی به آن ها کمک نکرد.

در دیدار با متخصص باروری ملبورن و انجام آزمایشات و تحقیقات بیشتر مشخص شد که هیچ مدرکی مبنی بر ناباروری شان وجود ندارد. ناباروری آن ها غیرقابل توضیح تشخیص داده شد و روش IUI  به آن ها توصیه شد. با انجام چرخه دوم  IUI، میشل باردار شد، و آنها یک پسر بچه سالم را به دنیا آوردند.

در ادامه، ما به برخی از سوالات متداول درباره بارداری به روش IUI پاسخ می دهیم.

سوالات متداول در مورد تلقیح داخل رحمی

1. چه مدت بعد از IUI می توانید علائم بارداری را تجربه کنیم؟

به احتمال زیاد علائم حاملگی را دو هفته پس از درمان تجربه خواهید کرد. ممکن است علائم اولیه نیز به دلیل مصرف داروهای حاوی پروژسترون قابل مشاهده باشند. علائم ممکن است شامل سوزش در سینه، خستگی، التهاب و افزایش دمای بدن باشد.

2. در IUI چه مدت طول می کشد تا اسپرم به تخمک برسد؟

همه این ها به تخمک گذاری بستگی دارد. اگر تخمک گذاری انجام شود، اسپرم تخمک را در عرض 24 ساعت بارور می کند، چه لقاح طبیعی انجام شود و چه مصنوعی.

3. درمان IUI چه مدت طول می کشد ؟

کل فرایند فقط دو دقیقه طول می کشد.

تلقیح داخل رحمی یک درمان مناسب برای باروری است که می توانید قبل از انجام یک روش گران قیمت مثل IVF  تست کنید. همچنین مزایایی که در این روش وجود دارد عالی است، از جمله بازدهی در زمان کوتاه، هزینه های پایین تر و استرس کمتر، که این امر برای بسیاری از زوج ها ایده آل است.

اگر هنوز هم به دنبال اطلاعات بیشتر درباره تلقیح داخل رحمی هستید، با یک متخصص باروری صحبت کنید زیرا می تواند به شما برآوردی دقیق تر از میزان موفقیت در لقاح بدهد. اگر تجربه ای در این زمینه دارید، با ما به اشتراک بگذارید.


حمام کردن نوزاد چگونه باید انجام شود؟ نوزاد نیاز به حمام کردن روزانه ندارد. اگر بعد از هر تغذیه صورت کودک را تمیز کنید و بعد از هر تعویض پوشک، پایش را با آب بشویید، او فقط هر یک روز در میان نیاز به حمام با صابون دارد. حمام کردن زیاد اغلب می تواند پوست کودک تان را خشک کند. نوزاد تان اغلب دست خود را در دهانش می کند، بنابراین دست های او را چند بار در روز با یک پارچه مرطوب تمیز کنید یا با آب گرم بشویید. در این مقاله از بخش سلامت کودک دکتر سلام، به بررسی حمام کردن نوزاد می پردازیم.

حمام کردن نوزاد قبل از افتادن بند ناف

تا زمانی که بند ناف به طور کامل می افتد و ناحیه اطراف ناف به طور کامل بهبود می یابد، به جای حمام با صابون، کودکتان را با حمام اسفنجی حمام کنید. قرار گرفتن در وان حمام با آب کثیف می تواند او را دچار عفونت کند. او را در یک اتاق گرم حمام کنید. هنگامی که استحمام تمام می شود، او را در یک حوله نرم قرار داده و حوله را دورش بپیچید. زمان حمام کردن زمان خوبی برای وقت گذراندن با نوزادتان است. البته میتوان کودک را با آب و صابون هم شست و حمام برد ولی بهتر است سریع او را شسته و بیرون بیاورید.

حمام کردن نوزاد

حمام کردن نوزاد با حمام اسفنجی

هنگام حمام کردن اسفنجی، او را از تمیزترین مناطق مانند دستان، سینه و چهره اش، به مناطق کثیف تر بشوید، آخرین منطقه شستشو باید منطقه پوشکش باشد. در هنگام حمام اسفنجی نوزاد خود را گرم نگه دارید و فقط قسمتی از بدن را که در حال شستن هستید بدون لباس نگه دارید و یا حوله ای دور او بپیچید. برای جلوگیری از از دست دادن حرارت بدن، هر منطقه را کاملا خشک کنید.

حمام در طشت یا وان

همیشه در طول حمام کردن در طشت یک دست را روی نوزاد خود نگه دارید. حدود 3 اینچ آب گرم را در یک وان پلاستیکی کوچک یا طشت تمیز بریزید. قبل از قرار دادن کودک در آب، دمای آب را امتحان کنید. به جای دستانتان آب را با آرنج خود امتحان کنید. آب باید گرم باشد، اما نباید داغ باشد. برای جلوگیری از لیز خوردن، او را در یک حوله کوچک بپوشانید و در کف سینک و یا وان قرار دهید. در هنگامی که او را در آب فرو می برید با او صحبت کنید؛ همه نوزادان در ابتدا وان حمام را دوست ندارند.

حمام کردن نوزاد پس از افتادن بند ناف

  • یک کاسه یا طشت آب گرم که به اندازه کافی برای حمام اسفنجی بزرگ باشد را اماده کنید و یا او را در وان حمام قرار دهید.
  • صابون نوزاد و یک شامپو کودک دارای PH مناسب (از پزشک متخصص اطفال برای تهیه این محصولات کمک بگیرید)
  • یک پارچه و یک لباس شست و شوی پنبه ای نرم، اگر کلاه دار باشد بهتر است
  • توپ های پنبه، اسفنج پنبه ای و لیف نرم
  • مجموعه ای از لباس ها و پوشک تمیز
  • صندلی حمام نوزاد

استفاده از صندلی حمام نوزاد در طی ماه های اول توصیه می شود زیرا آنها برای اطمینان از نگه داشتن کامل بدن کودک و نگه داشتن سر در موقعیت صحیح در آب طراحی شده اند. به این ترتیب، می توانید دستتان برای شست وشو و بازی با نوزاد آزادتر است و از ایمنی کودک اطمینان حاصل کنید.

مدت زمان حمام کردن ایمن

حمام کردن نوزاد می تواند در هر زمانی از روز انجام گیرد. بنابراین، زمانی را انتخاب کنید که وقتتان خالی تر است و روز شلوغی نیست. زمان حمام می تواند سرگرم کننده باشد. همچنین می تواند زمانی حادثه انگیز باشد. پس حتما زمان مناسبی را برگزینید. بسیاری از والدین ترجیح می دهند که حمام کردن نوزاد را در شب انجام دهند، زیرا این کار کودک تان را آرام می کند و به او کمک می کند تا بهتر بخوابد. اگر کودک شما دوست دارد که در حمام بازی کند بهتر است که این کار را در روز انجام دهید که کودک شاداب تر است و رفتار بهتری دارد.

  • هرگز، کودک خود را به تنهایی در حمام رها نکنید. اگر باید مکان حمام کردن نوزاد را ترک کنید او را با خود ببرید یا از حمام خارج کنید.
  • سطح آب را کم عمق نگه دارید.
  • تلفن را خاموش کنید یا بر روی حالت منشی خودکار قرار دهید.
  • در حالی که ماشین ظرفشویی در حال کار است، کودک خود را در سینک آشپزخانه استحمام نکنید. آب گرم می تواند به سینک بازگردد و کودک را بسوزاند.
  • برای جلوگیری از سوزاندن اتفاقی، ترموستات را در دمای آب زیر 120 درجه فارنهایت قرار دهید.
  • دمای آب ایده آل باید بین 35 تا 38 درجه سانتیگراد باشد یا تقریبا معادل دمای بدن باشد.

حمام کردن نوزاد و مراقبت از مو و پوست سر

موهای نوزاد خود را در ابتدای استحمام، شستشو دهید. قبل از این که حمام کردن نوزاد را ادامه دهید موهایش را خشک کنید. با استفاده از ریختن مقدار کمی شامپو بچه بر روی حوله ای نرم، دو بار در هفته مو و پوست سر او را بشویید. پارچه را خیلی مرطوب نکنید زیرا آب صابون می تواند به چشم او وارد شود. حتی شامپو های بدون سوزش نیز می توانند خارش ایجاد کنند. برای جلوگیری از کاهش دمای بدن، موهای او را با حوله خشک کنید.

ممکن است لکه هایی زرد و چرب بر روی پوست سر، ابروها و پشت گوش نوزادتان وجود داشته باشد که معمولا cradle cap نامیده می شود. این لکه ها را می توان با مالیدن کمی روغن بچه بر روی پوست سر از بین برد. پوست سر را تا زمانی که این لکه ها از بین می روند ماساژ دهید و سپس پوست سر را با شامپو بچه بشویید. بعد از مالیدن شامپو، پوست سرش را خوب بشویید؛ صابون مانده بر روی پوست سر می تواند پوست سرش را تحریک کند. شما همچنین می توانید روزانه با یک برس نرم سر نوزاد را شانه کنید. cradle cap زیبا نیست، اما کودک شما را ناراحت نمی کند. مسری نیست و عوارض جانبی نیز ندارد.

تمیز کردن صورت، گوش ها، بینی و چشم ها

صورت کودک خود را با آب خالی و بدون صابون بشویید. جوش های قرمز در صورت نوزاد که در چند هفته اول ممکن است وجود داشته باشد، درمان خاصی لازم نیست. شستن روزانه صورت کودک، ممکن است که جوش ها را بهبود بخشد. لازم نیست که داخل دهان یا گوش های نوزاد خود را تمیز کنید. پشت گوش را که ممکن است قطرات شیر بر روی آن ها جاری شود، بشویید. پلک ها را به آرامی شستشو دهید.

ریختن آب در داخل گوش کودک ایرادی ندارد. اما سعی نکنید که داخل گوش های کودک خود را با دستمال پنبه ای خشک کنید. این کار ممکن است به پرده گوش کودک آسیب برساند. برای خروج آب، کافیست تا به آرامی سر او را به سمتی بچرخانید تا آب داخل گوش خارج شود و سپس بیرون گوش را با یک حوله، خشک کنید.

نوزادان به طور عمده از طریق بینی تنفس می کنند، مخصوصا هنگام غذا خوردن. بنابراین، مهم است که این راه هوایی را از مخاط تخلیه کنید تا کم کم به مرور زمان، یاد بگیرد که از طریق دهان نیز نفس بکشد. عطسه کردن راهی برای پاکسازی بینی است. برخی مخاط طبیعی هستند. با این حال، مخاط بیش از حد می تواند باعث گرفتگی بینی شود و سبب تنفس دشوار برای کودک شود. با استفاده از یک سرنگ، مخاط را از بینی نوزاد بیرون بکشید. برای انجام این کار ابتدا سرنگ را فشار داده و سپس نوک سرنگ را در بینی نوزاد قرار دهید.

حمام کردن نوزاد

سرنگ را برای خارج کردن مخاط آزاد کنید. مخاط را در یک دستمال تخلیه کنید. این مراحل را تا زمانی که بینی کودک شما کاملا تخلیه نشده است، تکرار کنید. اگر مخاط در خارج از بینی خشک شده باشد، آن را با یک پارچه مرطوب، نم دار کنید، تا زمانی که نرم شود؛ سپس آن را بشویید. از گوش پاک کن برای تمیز کردن بینی نوزاد استفاده نکنید زیرا حرکت ناگهانی کودک می تواند باعث آسیب شود. سرنگ را قبل از استفاده مجدد، تمیز کنید.

ممکن است که ترشح مخاطی سفید یا سفید شیری از یک یا هر دو چشم کودک شما بیرون بیاید. این قضیه معمول است و معمولا به سبب مسدود شدن مجرای اشک اتفاق می افتد. برای پاک کردن مخاط چشم، کودک تان را به پشت قرار دهید. سرش را به سمت چشمی که می خواهید تمیز کنید خم کنید.

گوشه چشم را به وسیله یک پنبه کوچک تمیز کنید. مخاط را از یک چشم به چشم دیگر منتقل نکنید. برای هر چشم از یک پنبه تمیز استفاده کنید. اگر پس از خروج از بیمارستان چشم شروع به ترشح کرد، با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید. متخصص اطفال به شما می گوید که چگونه چشم را برای رفع گرفتگی مجرای اشک ماساژ دهید. اگر مخاط زرد یا سبز باشد، می تواند نشانه ای از عفونت باشد، پس حتما با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید.

حمام کردن نوزاد و مراقبت از پوست

پوست ما از بدن مان در برابر عفونت محافظت می کند. عفونت به راحتی در پوست آسیب دیده مانند جوش یا زخم ایجاد می شود. بنابراین، مراقبت از پوست کودک تان در برابر جوش ها بسیار مهم است. جوش ها اغلب به عنوان یک التهاب پوستی شروع می شوند. بنابراین، از استفاده از صابون ها و لوسیون هایی که مواد شیمیایی و معطر زیادی دارند، اجتناب کنید زیرا می توانند پوست کودک تان را تحریک کنند.

اگر از صابون استفاده می کنید، پس از استفاده از صابون، پوست او را به خوبی بشویید تا تمام بقایای صابون پاک شود. مالیدن پوست کودک می تواند آن را تحریک کند و منجر به ایجاد جوش شود. شستشوی ملایم، تمام آن چیزیست که مورد نیاز است.

مهم است که بدانید که جوش هایی که خود به خود به وجود می آیند و از بین می روند، جایی برای نگرانی ندارند. با این حال، جوش هایی که برآمدگی یا چرک دارند، می تواند باعث ایجاد عفونت شود. اگر این جوش ها به خصوص در ناحیه بستن پوشک کودکتان وجود داشت، با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید.

اطمینان حاصل کنید که تمام چین های روی پوست مانند زیر گردن که در آن شیر جمع می شود و یا بین باسن را شسته اید. برای تمیز کردن زیر گردن، کودک تان را به پشت بخوابانید و دستتان را پشت شانه او قرار دهید و شانه های او را به آرامی به بالا حرکت دهید. این کار باعث می شود تا سرش به اندازه کافی به عقب کشیده شود تا بتوانید به راحتی گردن او را تمیز کنید.

خشکی یا پوسته پوسته شدن پوست در چند هفته اول طبیعی است زیرا پوست سالم و جدید، درست زیر لایه بیرونی ایجاد می شود. پس از حمام کردن نوزاد ، مقداری لوسیون مرطوب کننده یا کرم ضدآفتاب به بدن کودک بمالید. از مالیدن روغن کودک بر روی پوست او اجتناب کنید؛ زیرا روغن می تواند منافذ پوست را مسدود کند. نباید هیچ پودر، لوسیون یا روغنی روی پوست کودکتان بماند. قبل از استفاده از هر یک از این محصولات با پزشک متخصص اطفال صحبت کنید.

شستشوی اندام تناسلی

اطمینان حاصل کنید که اندام تناسلی نوزاد خود را می شوئید. در دختران تازه متولد شده، ممکن است در چند روز اول ترشحات کمی از واژن خارج شود. گاهی اوقات، مقداری خون نیز وجود دارد. این ترشحات طبیعی است و نباید باعث نگرانی شود. هورمون های شما به جریان خون کودک تان وارد شده اند و سبب این ترشحات می شوند. این هورمون ها باید ظرف چند روز از جریان خون خارج شوند. اگر ترشحات بیش از یک هفته طول کشید، با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید. برای تمیز کردن ناحیه تناسلی او، ناحیه تناسلی را از جلو به عقب با آب معمولی شستشو دهید. همچنین فراموش نکنید که پوست او را به خوبی خشک کنید.

اگر پسر شما ختنه نشده است، نیازی نیست که در هنگام تمیز کردن آلت تناسلی، پوست دور نوک آلت را عقب بدهید. ممکن است متوجه شوید که یک ماده مومی که اسمگما نامیده می شود، بر روی سر آلت تناسلی وجود دارد. این امر طبیعی است اما باید تمیز شود.

اگر فرزند شما ختنه شده باشد، هنگام حمام کردن نوزاد و خشک کردن آلت تناسلی او، تا زمانی که زخم های او بهبود می یابد، باید با آرامش زیادی حمام کردن نوزاد را انجام دهید. برای شستن ناحیه تناسلی یک پارچه نم دار را بر روی آلت کودک فشار دهید. سپس اجازه دهید تا با جریان هوا خشک شود. هنگامی که آلت تناسلی بهبود می یابد، می توانید آن را مانند بقیه نواحی شست و شو دهید.

فیلم آموزشی حمام کردن نوزاد


یکی از ارگان های مهم بدن، دندان ها هستند که لازم است ما هر روز آنها را تمیز کنیم و مسواک بزنیم. اما چطوری؟ دندان ها یکی از آسیب پذیرترین بخش های بدن هستند که تحت تاثیر باکتری های زیادی قرار می گیرند. آنها در دوران بارداری آسیب پذیرتر می شوند. استفراغ به دلیل حالت تهوع صبحگاهی، گرایش به غذاهای شیرین و اسید استفراغ، همه می تواند منجر به افزایش خراب شدن دندان ها شده و در نهایت کشیدن دندان ها در دوران بارداری ممکن است لازم گردد. در این مقاله از بخش زنان و زایمان و دندانپزشکی به شما درباره مشکلات دهانی در دوران بارداری و کشیدن دندان ها صحبت می کنیم.

انواع مشکلات دهانی در دوران بارداری

تغییرات هورمونی در دوران حاملگی می تواند مشکلات دهانی را افزایش داده یا باعث بدتر شدن مشکلات دندانی شود. علاوه بر پوسیدگی دندان، بیماری های پریدونتال (واقع در اطراف دندان ها) نیز به علت عفونت باکتریایی لثه ها و استخوان های اطراف دندان ایجاد می شود.

دوران بارداری

مشکلات دندانی و پریدونتال که می توانند در دوران بارداری بوجود می آیند، عبارتند از:

عفونت لثه در دوران بارداری

این عفونت منجر به عفونت، حساسیت و تورم لثه می شود. همچنین ممکن است لثه های شما موقع مسواک زدن یا نخ دندان کشیدن، خونریزی کند. شما باید برای اجتناب از بیماری های شدید لثه، به دندانپزشک مراجعه کنید. ممکن است دندانپزشک برای پیشگیری از عفونت، مسواک زدن و تمیز کردن مکرر دندان ها را توصیه کند.

پوسیدگی دندان

ایجاد حفره های دندانی یکی از شایع ترین مشکلات دندان در دوران بارداری هستند. یکی از دلایل پوسیدگی دندان افزایش مصرف کربوهیدرات ها است.

ثانیاً، تهوع صبحگاهی می تواند منجر به افزایش سطح اسید در دهان شده، در نتیجه مینای دندان از بین رفته و به همین ترتیب منجر به پوسیدگی دندان می شود.

دوران بارداری

تومورهای بارداری

تومورهای بارداری اغلب طی سه ماهه دوم بهبود می یابند. تومورهای قرمز تمشک مانند، تورم ناشی از رشد بیش از حد بافت بین دندان ها است که باعث خونریزی می شوند.

یکی از دلایل تومورها، پلاک اضافی است. آنها می توانند پس از زایمان شما از بین بروند. با این حال، در موارد خاص از مشکلات دندانی، ممکن است دندانپزشک شما بخواهد برای جلوگیری از آسیب بیشتر، دندان شما را بکشد.

کشیدن دندان در دوران بارداری امکان پذیر است؟

اگر شما دندان عفونی با درد شدید دارید، لازم است آنرا بکشید. همچنین مشکلات پریدونتال باعث ضعیف شدن لثه و در نتیجه عدم پشتیبانی استخوان فک و دندان می شود که باعث لق شدن دندان های بیشتر گردد. چنین مواردی ممکن است منجر به کشیدن دندان ها شود.

آگاهانه تصمیم بگیرید که آیا واقعا نیاز است که دندانتان کشیده شود یا خیر.

علائم ضروری برای کشیدن دندان:

اگر شما این مشکلات را دارید، این می تواند زمان مناسب و درستی برای کشیدن دندان باشد:

  • درد در لثه ها و دندان ها
  • ایجاد عفونت به همراه پوسیدگی زیاد دندان
  • دشواری در خوردن غذا
  • ایجاد تورم در لثه ها
  • دشواری در سخن گفتن
  • خونریزی کردن لثه

مشکلات دندانی می تواند هر زمانی از دوران بارداری شما بوجود بیاید، شما باید تا رسیدن زمان مناسب برای کشیدن دندانتان صبر کنید.

زمان مناسب برای کشیدن دندان در دوران حاملگی

بهترین زمان برای کشیدن دندان سه ماهه دوم بارداری است. به این دلیل که:

سه ماهه اول:

روش های دندانپزشکی در سه ماهه اول انجام نمی شود. از هفته سوم تا هشتم زمانی است که اندام های حیاتی در کودک رشد می کنند. هر گونه دارو یا استرس ناشی از کشیدن دندان می تواند در رشد جنین تاثیر بگذارد.

دوران بارداری

سه ماهه دوم:

سه ماهه دوم بارداری امن ترین دوره برای کشیدن دندان است. در این زمان جنین باید رشد چشم گیری داشته باشد.  با این حال، دندانپزشک اقدامات متعددی انجام می دهد تا احساس راحتی کنید و از هرگونه مشکل اجتناب گردد.

در حین انجام این روش، اگر بی هوش شدید (از دست دادن هوشیاری جزئی یا موقت به علت افت فشار خون) بعد به سمت چپ خود برگشته تا فشار را کاهش دهید.

این موقعیت نشسته یا خوابیده می تواند باعث سندروم افت فشارخون سوپاین (کاهش فشار خون) شود که به دلیل فشار اعمال شده توسط جنین در ورید اجوف تحتانی کاوا (سیاهرگ بزرگ بالایی) رخ می دهد. بنابراین، دندانپزشک سمت راست بدن شما را 10 تا 12 سانتی متر روی صندلی بالاتر قرار می دهد.

سه ماهه سوم:

نشستن برای مدت طولانی در همان حالت برای شما دشوار می باشد. این به نوبه خود باعث ناراحتی شما می شود.

اگر درد شدیدی دارید و کشیدن دندان اجتناب ناپذیر است، پس بهترین زمان برای انجام این کار اولین ماه از سه ماهه سوم است.

درمان های اولیه، مثل کشیدن دندان، می تواند در دوران بارداری انجام شود ولی از درمان های پیشرفته بطوری کلی اجتناب می شود.

دوران بارداری

آیا استفاده روش های دندانپزشکی در دوره بارداری ایمن است؟

کشیدن دندان:

کشیدن دندان نیاز به استفاده از اشعه ایکس و بی هوشی دارد. ببینیم که چقدر ایمن هستند!!!

1– اشعه ایکس:

کشیدن دندان به عکس با اشعه ایکس برای پیدا کردن دندان آسیب دیده و تشخیص میزان پوسیدگی، نیاز دارد. در طی این مرحله، یک ورقه سرب برای پوشش قسمت بالایی بدن بیمار برای جلوگیری از عوارض جانبی تابش بر جنین استفاده می شود.

2-بی هوشی:

قبل از کشیدن دندان، به بیمار بی هوشی موضعی داده می شود که معمولاً لیدوکائین یا نووکائین است. این یک دارو از گروه B است و به این معنی است که در دوران بارداری ایمن است. مواد بی هوشی وارد جفت می شود اما قبل از رسیدن به جنین فیلتر می شود. ممکن است دندانپزشک شما دارویی با دوز کمتر از حد نرمال به شما بدهد. شما می توانید با آرامش و بدون استرس با او همکاری کنید.

دوران بارداری

مطالعاتی بر روی ایمنی روش های دندانپزشکی در بارداری انجام شده است. اهارون هاگای محقق ارشد یکی از این تحقیقات می گوید: «در مطالعه ما هیچ شواهدی نیست که نشان دهد درمان دندانپزشکی با بی هوشی در دوران بارداری مضر است ولی با این حال بسیاری از زنان باردار از مراجعه به دندانپزشکی اجتناب می کنند. هدف ما تعیین این است که آیا خطر بالقوه مرتبط با درمان دندان با بی هوشی و حاملگی وجود دارد؟ که ما چنین خطری پیدا نکردیم.»

در هر صورت، روش های معمول سلامت دندان باید قبل از حاملگی برنامه ریزی شده انجام گردد. در بارداری های غیر منتظره، شما می توانید این خدمات را در طی سه ماهه سوم دریافت کنید.

از آنجایی که هم شما و هم کودکتان این درمان را دریافت می کنید، باید قبل از شروع هر روش درمانی یا مصرف دارو با پزشک متخصص خود مشورت کنید.

پزشک به احتمال زیاد از هر روش درمانی یا داروهایی که می تواند جنین را در معرض خطر قرار دهد، اجتناب می کند، به ویژه در زنانی که در سنین پایین باردار شده اند.

جراحان فک، دهان و صورت ممکن است به جراحی برای بیماران باردار نیاز داشته باشند.

با این حال ممکن است در درمان موارد اضطراری که شامل عفونت، تروما یا زخم و آسیب شناسی هستند، پیش روند.

هرگونه درمان فعال در هر شرایطی باید به منظور بهینه سازی سلامت مادران، بدون در معرض خطر قرار گرفتن جنین انجام شود.

دوران بارداری

ایمنی دارو ها:

آنتی بیوتیک ها:

دندانپزشک شما ممکن است پنی سیلین، آموکسی سیلین و کلیندامایسین تجویز کند که در دوران بارداری ایمن هستند. اریترومایسین هم ایمن است اما دکتر به شرطی تجویز می کند که معده بیمار بتواند آنرا تحمل کند.

اگر به هر یک از این دارو ها حساسیت دارید، با پزشک خود صحبت کنید تا یک دارو جایگزین، تجویز کند.

-مسکن ها:

قسمت دندان کشیده شده در دهان شما چند روز دردناک خواهد بود. ممکن است داروهای مسکن (کدوئین، بروفن و…) در نسخه دندانپزشک استفاده شود.

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مثل ایبوپروفن، آسپرین و ناپروکسن ممکن است برای مدت کوتاهی تا 72 ساعت استفاده شوند اما در طی سه ماهه اول و سوم باید اجتناب شود.

اجتناب از مصرف این داروها در دوران بارداری:

  • تتراسایکلین (تتراسایکلین، مینوسایکلین، داکسی سایکلین) را به عنوان قرص یا ترکیب موضعی مصرف نکنید، زیرا این دارو می تواند بر جنین اثر بد بگذارد.
  • شما همچنین باید از مصرف فلورکینولون ها (سیپروفلوکساسین، لووفلوکساسین، موکسی فلوکساسین) اجتناب کنید.
  • در دوران بارداری، داروهای تراتوژنیک مانند تالیدومید و بعضی از رتینوئیدها استفاده نمی شوند، چون ممکن است باعث ایجاد اختلالاتی در جنین، مثل شکاف کام و شکاف لب شود.

از درمان های انتخابی مثل سفید کردن دندان ها و یا هر روش زیبایی دیگر در دوران بارداری اجتناب کنید. در عین حال کارهای دندانپزشکی مثل پر کردن دندان، جرم گیری یا تاج گذاری را متوقف نکنید. اما اگر زمان کشیدن دندان عقل شماست چه باید بکنید؟

دوران بارداری

کشیدن دندان عقل در دوران حاملگی

در دوران بارداری، شما ممکن است درد غیر قابل تحمل دندان عقل و مشکلات لثه را تجربه کنید. عواملی مثل ایجاد پلاک، رشد غیر طبیعی دندان یا عفونت منجر به درد دندان عقل شود. در صورت درد شدید و پوسیدگی دندان عقل، آن را مانند هر دندان دیگری می کشند.

چگونه می توان از بروز مشکلات دندانی در دوران بارداری جلوگیری کرد؟

برخی از اقدامات حیاتی می تواند به شما در جلوگیری از مشکلات دندانی در دوران حاملگی کمک کند. اینجا به شما می گوئیم که چگونه دندان های خود را سالم نگه دارید:

  • مرتباً برای چکاب و جرم گیری، برای جلوگیری از هرگونه رسوب در دندان به دندانپزشکی مراجعه کنید.
  • مصرف غذاهای شیرین را کم کنید، چون ممکن است باعث التهاب یا تورم لثه ها در دوران حاملگی شود.
  • از استفاده از دهانشویه حاوی الکل جلوگیری کنید. خمیر دندان، فلوراید یا نخ دندان تائید شده توسط ADA هر روز استفاده کنید.
  • دندان هایتان را حداقل روزی دو مرتبه مسواک کنید و روزی یکبار از نخ دندان استفاده کنید. از مسواک نرم برای کاهش سوزش لثه و تحریک پوشش اطراف دندان استفاده کنید.
  • اجتناب از پیوند لثه و جرم گیری در دوران حاملگی، زیرا پیوند می تواند منجر به خونریزی بیش از حد شود و جرم گیری باعث تحریک و بروز علائم آلرژیک می شود.
  • علاوه بر سایر مسائل مربوط به سلامت دندان، سیگار کشیدن نیز منجر به مشکلات پریدونتال می شود. بنابراین، در هنگام بارداری سیگار نکشید.

مراقبت های دندانی چیزی است که نباید در حین بارداری آنرا نادیده بگیرید، بنابراین برای سلامت کلی شما ضروری است که به دندان پزشک مراجعه کنید و دندان هایتان را جرم گیری و تمیز کنید تا دهانی سالم و لبخندی زیبا در دوران حاملگی داشته باشید.


در مورد اعتیاد به استامینوفن چه می دانید؟ امروزه داروهای زیادی وجود دارند که افراد برای موضوعات خیلی کوچک، به طور مرتب از آنها استفاده می کنند. بسیاری از این داروها، داروهای بدون نسخه ای هستند که نیازی به نسخه پزشک ندارند. بیشتر مردم بر این باورند که این داروها هیچ گونه  ضرری ندارند و اثر سوء در رابطه با مصرف آنها وجود ندارد. متأسفانه بسیاری از این داروها اعتیاد آور هستند و در صورت استفاده نادرست، اثرات خطرناکی را به همراه دارند. در این مقاله از بخش داروهای دکتر سلام می خواهیم در مورد یکی از داروهای اعتیاد آور صحبت کنیم. بله در مورد استامینوفن که بیشتر افراد از خطرات مصرف طولانی مدت یا نادرست آن آگاهی ندارند. شناخت استامینوفن، استفاده از آن و اعتیاد آور بودن این دارو، از اهمیت زیادی برخوردار است.

اعتیاد به استامینوفن

استامینوفن نوعی داروی بدون نسخه می باشد که  به تنهایی یا به صورت جزئی از داروهای دیگر، میتوان خریداری کرد. این دارو برای درمان انواع مختلف درد، سرما خوردگی و داروهای مرتبط با قاعدگی کاربرد دارد. این دارو، اکثرا برای درمان درد های خفیف و جزئی استفاده می شود. استامینوفن، برای کاهش تب و درد خفیف آرتریت  نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

اعتیاد به استامینوفن

برای بیشتر افراد، استامینوفن، دارویی است که برای درمان انواع درد ها استفاده می شود. به راحتی قابل دسترس است و در بسیاری از فروشگاه ها و مراکز خرید کوچک نیز پیدا می شود. متأسفانه بیشتر مردم، از میزان مصرف درست و محدودیت هایی که این دارو دارد، آگاهی ندارند. همچنین از این موضوع که بیشتر داروهای دیگر نیز شامل استامینوفن هستند، نیز اطلاعی ندارند که همین باعث می شود مقدار مصرف این دارو، هر روزه افزایش پیدا کند و حتی گاهی باعث بروز اعتیاد به استامینوفن در خود می شوند.

دوز مصرفی مناسب برای جلوگیری از اعتیاد به استامینوفن

در مورد بزرگسالان و نوجوانان، مقدار دوز مصرفی، هر 4 تا 6 ساعت، 650 تا 1000 میلی گرم در صورت نیاز می باشد. این مقدار برای کودکان خیلی کمتر است و اغلب بر پایه وزن و سن آنها، تعیین می شود.

با این حال، اگر داروهای تجویزی یا بدون نسخه دیگری مورد استفاده قرار می گیرد، باید از نظر دارا بودن استامینوفن، مورد بررسی قرار بگیرند. مصرف بیش از اندازه و یا مصرف طولانی مدت استامینوفن، سلامتی را به خطر می اندازد، به عنوان مثال ممکن است باعث آسیب کبدی شود. بررسی تمام برچسب های دارویی یا مشورت با پزشک، درباره تمام داروهایی که ممکن است استامینوفن داشته باشند، مهم است، مخصوصا اگر  به مصرف طولانی مدت آن نیاز داشته باشید.

استامينوفن چه عوارض جانبی دارد؟

مصرف گهگاه استامینوفن، عوارض جانبی متعددی دارد که در بیشتر افراد رایج و متداول نمی باشد. این عوارض شامل تهوع، استفراغ و درد معده هستند. همچنین می تواند باعث بروز جوش یا سردرد شود. استفاده مرتب از استامینوفن، باعث بروز عوارض جانبی جدی تری نیز می شود که شامل مشکل دفع ادرار و آسیب به کلیه می باشد. همچنین باعث کاهش تعداد پلاکت های خون شده که منجر به کبودی یا خونریزی غیر عادی می شود.

خطرات دیگری که در رابطه با مصرف استامینوفن وجود دارد، مشکلات یا آسیب کبدی می باشد. واکنش های آلرژیک، مانند خارش یا کهیر، متورم شدن صورت یا دست ها یا مشکل تنفسی نیز در افرادی که استامینوفن مصرف می کنند، دیده می شود. اگر متوجه هر یک از این عوارض جانبی شدید، بلافاصله با پزشک خود مشورت کنید. در مورد بروز علامت های واکنش آلرژیک، مخصوصا مشکل تنفسی، باید به اورژانس مراجعه کنید.

اعتیاد به استامینوفن

علائم مصرف بیش از اندازه استامینوفن چیست؟

یک فرد بزرگسال سالم، بیش از 4000 میلی گرم استامینوفن را نباید در یک روز مصرف کند. اگر فردی بیشتر از 65 سال سن دارد، یا داروهای دیگری را مصرف می کند یا بیماری کبدی یا کلیه دارد، این مقدار مصرف باید خیلی پایین تر باشد. در مورد مصرف استامینوفن برای افرادی که در این گروه ها قرار دارند و برای کودکان، باید با یک پزشک مشورت شود. مصرف بیشتر از 7000 میلی گرم استامینوفن در یک روز برای یک فرد بزرگسال سالم، مشکلات شدیدی را بر اثر مصرف بیش از اندازه ، به همراه دارد.

مصرف بیش از اندازه استامینوفن، برای هر کسی می تواند به سادگی اتفاق بیفتد. این حالت با مصرف بیش از مقدار توصیه شده به صورت عمدی یا تصادفی و به علت درد بیش از حد ممکن است رخ دهد. مصرف تصادفی این دارو اغلب به علت بروز درد یا فراموشی است و یا آگاهی نداشتن از نوع انتشار این دارو در بدن است که این نیز دلیلی دیگر بر مصرف زیاد آن می باشد. با این حال، یکی دیگر از موضوعات خیلی رایج، آگاهی نداشتن فرد از وجود استامینوفن در دیگر داروهای مصرفی می باشد و همین باعث مصرف بیش از حد استامینوفن می شود.

مصرف بیش از اندازه استامینوفن شامل علائمی مانند تهوع، استفراغ، و درد معده می باشد، همچنین در طی 24 ساعت اول مصرف بیش از حد این دارو، علائمی مانند عرق کردن و خستگی نیز بروز می کند. بعد از 24 تا 72 ساعت پس از مصرف زیاد استامینوفن، مشکلات ادراری مانند ادرار کم و تیره نیز ممکن است دیده شود.

از دیگر علائم مصرف زیاد این دارو، بروز درد در قسمت سمت راست بالا و همچنین زرد شدن پوست و چشم است. بعد از 72 ساعت، ممکن است ادرار حاوی خون باشد. تب به همراه خستگی و ضعف نیز ممکن است وجود داشته باشد. همچنین احساس غش، ناتوانی در بیدار ماندن و  احساس گرسنگی یا لرز نیز ممکن است مشاهده شود. تاری دید، مشکل تنفسی، سردرد، گیجی و حتی کما، ممکن است پس از مصرف بیش از اندازه این دارو، رخ دهد.

اگر استامینوفن را بیش از حد مصرف کردید یا به مصرف زیاد از حد آن مشکوک شدید، باید از یک متخصص بهداشت، کمک بگیرید. آنها با انجام آزمایشات خون و همچنین عملکرد کبد و آزمایشات مربوط به لخته شدن خون، مشکل را تشخیص می دهند. آنها همچنین در صورت بروز هر علائمی در به شما کمک می کنند.

مصرف طولانی مدت استامینوفن، حتی در صورت محدود کردن دوز مصرفی،  باعث بروز خطر مرتبط با مصرف بیش از اندازه این دارو می شود. به طور خیلی جدی توصیه می شود که استامینوفن را برای درمان درد، بيشتر از 10 روز و برای درمان تب ، بیشتر از 3 روز مصرف نکنید. اگر درد یا تب بیشتر از این مدت طول کشید ، باید از متخصصان بهداشتی کمک بخواهید و از بروز پیامدهای مصرف بیش از حد استامینوفن پیشگیری کنید.

آیا امکان اعتیاد به استامینوفن وجود دارد؟

واقعیت این است که، استامینوفن بر خلاف سایر داروها و داروهای مسکن، خواص اعتیادآور ندارد. آنگونه که بدن به سایر مواد اعتیادآور وابسته می شود، به استامینوفن چنین واکنشی بروز نمی دهد. با این حال، درباره استفاده طولانی مدت این دارو و عوامل اعتیاد آور آن که منجر به سوء مصرف و مصرف بیش از اندازه می شود، هنوز مسائلی وجود دارد.

غالبا، یک نوع وضعیت پزشکی که ممکن است به درستی نیز معرفی نشده باشد، باعث اعتیاد افراد به استامینوفن می شود. اعتیاد به استامینوفن ، اغلب مورد توجه قرار نمی گیرد، زیرا بسیاری از افراد بر این باورند که استامینوفن، داروی بدون ضرری است که به طور مرتب میتوان از آن استفاده کرد. متأسفانه، مصرف بیش از حد این دارو در دنیا، باعث می شود تا بیشتر افراد، جان خود را بر اثر نارسایی کبد از دست بدهند.

علایم اعتیاد به استامینوفن چه هستند؟

اعتیاد به استامینوفن می تواند دارای نشانه هایی باشد. قطع ناگهانی استامينوفن در افرادی كه به این دارو اعتياد دارند، باعث بروز برخی از علائم می شود. بیقراری، استفراغ و اسهال از علائم رایج ترک اعتیاد هستند. بسیاری از افراد پس از قطع مصرف استامینوفن، دچار سردرد می شوند. همچنین درد ممکن است در ابتدا درمان شود اما ممکن است از حالت عادی نیز بدتر شود. این مشکلات معمولا چند روز طول می کشد اما ممکن است تحمل این شرایط برای فرد، دشوار باشد و باعث شود که مصرف دارو را دوباره از سر بگیرد. نظارت پزشکی ممکن است در کمک به کاهش علائم ترک، مفید باشد.

 چه نوع درمانی برای این نوع اعتیاد وجود دارد؟

یک فرد متخصص در ترک اعتیاد ممکن است بتواند به بیمار کمک کند تا اعتیاد به استامینوفن خود را ترک کرده و آن را پشت سر بگذارد. آنها قادر به شناخت علائم ترک هستند و در کشف علت اصلی اعتیاد می توانند کمک کنند. همچنین مشورت با یک پزشک در زمینه بررسی مسائل مربوط به مصرف طولانی مدت استامینوفن، بسیار اهمیت دارد.

این نکته نیز از اهمیت خاصی برخوردار می باشد که افراد باید از خطراتی که داروهای بدون نسخه نیز می توانند ایجاد کنند، آگاهی داشته باشند. با رعایت نکردن نسخه تجویزی یا مقدار دوز مصرفی، عوارض، به راحتی می توانند بروز کنند. همچنین باید از عوارض جانبی و عوارض طولانی مدتی که ممکن است بر اثر استفاده از این داروها، به وجود بیاید اطلاع داشته باشید، به خصوص آن دسته از داروهایی که گمان می کنید بدون خطر هستند. این آگاهی ها، از بروز اعتیاد، آسیب کبدی و حتی مرگ می توانند پیشگیری کنند.


آقطی سیاه چیست؟ گیاه آقطی یکی از رایج ترین گیاهان دارویی است که در دنیا از آن استفاده می شود. به طور سنتی، آمریکایی های بومی از این دارو برای درمان عفونت ها استفاده می کردند. مصریان باستان از آن برای بهبود رنگ چهره و درمان جای سوختگی استفاده می کرده اند. البته این گیاه هنوز هم در بسیاری از قسمت های اروپا جمع آوری شده و به عنوان طب سنتی جهت درمان مورد استفاده قرار می گیرد. این مقاله از بخش طب سنتی و گیاهان دارویی دکتر سلام، نگاه دقیق تری به گیاه آقطی می اندازد و مدارک مرتبط با خواص درمانی و خطرات خوردن آن را عنوان می کند.

آقطی سیاه چیست؟

به تعدادی از انواع درخت سرده آقطی گفته می شود، که گیاهی گل ده از خانوده هفت کولان است. رایج ترین نوع آن آقطی سیاه است که به آن آقطی اروپایی نیز گفته می شود. این درخت به صورت طبیعی در اروپا رشد یافته و در بسیاری از بخش های دیگر جهان نیز قابل رویش است. درخت آقطی سیاه تا 30 فوت ارتفاع می گیرد. (معادل 9 متر) و دارای خوشه های سفید کوچک و یا شکوفه های کرم رنگی دارد که به آن ها گل آقطی گفته می شود. میوه های توت مانند این گیاه کوچک و به رنگ سیاه یا ترکیبی از آبی و سیاه هستند.

آقطی سیاه

مزه میوه این گیاه ترش بوده و پیش از استفاده حتماً باید پخته شوند. گل های این گیاه بوی مطبوع و لطیفی دارند و می توانند به صورت خام یا پخته مصرف گردند. دیگر گونه ها شامل آقطی آمریکایی، آقطی کوتاه، آقطی آبی، آقطی دارای میوه قرمز می‌ شوند.

بسیاری از بخش های درخت آقطی در طول تاریخ برای اهداف درمانی و آشپزی مورد استفاده قرار می گرفته اند. در طول تاریخ، گل ها و برگ ها برای کاهش میزان درد، ورم، التهاب و برای سرعت بخشیدن به تولید ادرار و افزیش تعریق استفاده می شده اند. پوست این درخت به عنوان ماده ادرار آور، ملین و برای وادار کردن به استفراغ مورد استفاده قرار می گرفته است.

در طب سنتی، میوه خشک شده این درخت یا آب این میوه برای درمان آنفلوآنزا، عفونت ها، سیاتیک، سردرد، درد دندان، درد قلب و دردهای عصبی و به عنوان ملین و ماده ادرار آور مورد استفاده قرار می گرفته اند.

به علاوه، میوه ها می توانند پخته شده و برای تولید آب میوه، مربا، چاشنی غذا، کیک ها مورد استفاده قرار گیرند. گل های این درخت نیز معمولاً جوشیده شده و با شکر ترکیب شده و شربت ایجاد می کنند و یا به همراه چای مورد استفاده قرار می گیرند. گل ها می توانند به صورت تازه و خام نیز در سالادها مصرف شوند.

امروزه، آقطی که نوعی از خانواده گیاه سرده است، در مکمل های غذایی جهت درمان سرما خوردگی و علائم آنفولانزا استفاده می گردد. علاوه بر این، گفته می شود توت های خام، پوست و برگ های این گیاه سمی بوده و مشکلات شکمی ایجاد می کنند.

آقطی سیاه

مزایای آقطی سیاه برای سلامتی

گزارش های فراوانی مبنی بر مزایای استفاده از آقطی و آقطی سیاه وجود دارد. نه تنها این گیاه دارای خواص غذایی فراوانی است، بلکه می تواند با سرما خوردگی و آنفوآنزا مبارزه کرده و سلامتی قلب را تضمین نمایند. به علاوه مبارزه با التهاب و عفونت ها نیز جزو دیگر مزایای این گیاه است.

غنی از مواد مغذی

میوه و گل آقطی ماده، غذایی کم کالری است و دارای آنتی اکسیدان های فراوان نیز می باشد. 100 گرم از میوه تازه این گیاه دارای 73 کالری، 18.4 گرم کربوهیدرات و کمتر از 1 گرم چربی و پروتئین است.

به علاوه این گیاه دارای مواد مغذی فراوان دیگری است که عبارتند از:

  • میزان زیاد ویتامین C: تقریبا 6 الی 35 میلی گرم ویتامین C در هر صد گرم از میوه این گیاه وجود دارد. این میزان معادل 60% ویتامین C مورد نیاز روزانه بدن است.
  • غنی از فیبر خوراکی: گیاه آقطی دارای 7 میلی گرم فیبر خوراکی در 100 گرم از میوه تازه آن است. این میزان بیش از یک چهارم مورد نیاز روزانه است.
  • منبع مناسبی برای اسید فنولیک: این اسید منبع غنی از آنتی اکسیدان است که می تواند باعث کاهش تخریب استرس اکسیداتیو در بدن بشود.
  • منبع مناسبی از فلاونول: گیاه آقطی و آقطی سیاه ، شامل آنتی اکسیدان از نوع فلوئنول کورستین، کامپرلو و ایزورامنتین است. این نوع آنتی اکسیدان ده برابر بیشتر از میوه در گل های آقطی و آقطی سیاه وجود دارد.
  • غنی از آنتوسیانین: آنتوسیانین باعث سیاه و بنفش شدن میوه آقطی شده و آنتی اکسیدانی قوی با خواص ضد التهاب است.

ترکیب غذایی دقیق گیاه آقطی بسته به انواع مختلف این گیاه، میزان رسیده بودن میوه آن و شرایط آب و هوایی است. بنابراین، نوع استفاده آن به توجه به مواده غذایی درون آن می تواند متفاوت باشد.

آقطی سیاه

آقطی به بهبود سرماخوردگی و کاهش علائم آنفلوآنزا کمک می کند

عصاره های میوه و گل آقطی سیاه به نظر برای کاهش شدت و مدت آنفلوآنزا بسیار مفید هستند. نوع تجاری از این گیاه برای درمان سرماخوردگی در شکل های مختلفی یافت می شود که شامل شربت، کپسول، قرص و آدامس می شود.

تحقیقات بر روی 60 نفر مبتلا به بیماری آنفلوآنزا نشان داد که آن‌هایی که 15 میلی لیتر از شربت این گیاه را روزانه 4 مرتبه مصرف کرده اند، پس از 2 الی 4 روز علائم بهبود را مشاهده کردند. در حالی که بقیه افراد به 7 الی 8 روز برای بهبودی احتیاج داشتند.

تحقیقات دیگری که بر روی 64 نفر صورت گرفت که استفاده از قرص های 175 میلی گرمی عصاره آقطی و آقطی سیاه به مدت دو روز، علائم بهبودی خارق العاده ای در درمان آنفوآنزا را نشان داد. این قرص ها تب را رفع کرده، سردردها، درد عضلات و گرفتگی بینی را پس از تنها 24 ساعت بهبود دادند.

علاوه بر دو مورد فوق، تحقیق دیگری که بر روی 312 مسافران پرواز هوایی صورت گرفت نشان داد که مصرف کپسول 300 میلی گرمی از عصاره آقطی، علائم بیماری را در آن هایی که مبتلا شدند بسیار کاهش داد.

نیاز است تحقیقات بیشتری در این حوزه صورت پذیرد تا نتایج را تائید کرده و نقش آقطی و آقطی سیاه در جلوگیری از بروز آنفلوآنزا را اثبات نماید. این را نیز در نظر داشته باشید که بسیاری از تحقیقات بر روی محصولات تولید شده از این گیاه انجام گرفته است و تحقیقات در خصوص مصرف آن به صورت درمان خانگی بسیار محدود است.

آقطی سیاه

سرشار از آنتی اکسیدان

در متابولیسم طبیعی بدن، مولکول های راکتیو ممکن است آزاد شده و می توانند در بدن انباشته شوند. این امر می تواند باعث ایجاد تجمع اکسیداتیو شده و به بیماری هایی چون دیابت نوع 2 و سرطان بیانجامند.

آنتی اکسیدان ها ترکیب های طبیعی از مواد غذایی هستند که شامل ویتامین ها، فنولیک اسید ها و فلاونوئید ها شده و می توانند مواد مولکول های راکتیو را از بدن حذف کنند. تحقیقات نشان داده اند که رژیم غذایی حاوی مقادیر بالای آنتی اکسیدان می توانند باعث جلوگیری از بروز بیماری های مزمن شوند.

گل ها، میوه و برگ های درخت آقطی سیاه منابعی غنی برای آنتی اکسیدان ها هستند. به عنوان مثال، آنتی اکسیدان «آنتوسیانین» که در میوه های این گیاه فراوان است و 3.5 برابر خاصیت آنتی اکسیدانی بیشتری به نسبت ویتامین E دارد.

یکی از تحقیقات صورت گرفته 15 نوع مختلف میوه این گیاه را مقایسه می کند و در تحقیقات صورت گرفته در زمینه انواع نوشیدنی ها، نشان می دهد نوشیدنی  گرفته شده از میوه این گیاه حاوی آنتی اکسیدان های فراوان تری است.

در تحقیقاتی دیگر، اثبات شده که خاصیت آنتی اکسیدانی در افرادی که در یک ساعت گذشته 400 میلی گرم از شربت آقطی را نوشیده اند، بیشتر از دیگر افراد است. تحقیقی دیگر که بر روی موش ها صورت گرفت که نشان داد عصاره آقطی و آقطی سیاه باعث کاهش التهاب و تخریب بافت اکسیداتیو می شود.

با اینکه تحقیقات آزمایشگاهی بر روی قسمت های مختلف این گیاه انجام شده است، امّا تحقیقات بر روی حیوانات و انسان بسیار محدود بوده است. روند پخت و پز آقطی مانند عصاره گیری، گرما دادن و آب گیری می توانند در کاهش خاصیت آنتی اکسیدانی گیاه اثر بگذارند. به علاوه، محصولاتی مانند شربت، آب میوه، چای و مربای این گیاه خواص کمتری به نسبت نتایجی که در آزمایشگاه حاصل شده نشان داده است.

آقطی سیاه

ممکن است برای سلامتی قلب مفید باشد

گیاه آقطی نشان داده که می تواند تاثیرات مثبتی بر سلامتی روی قلب و عروق داشته باشد. تحقیقات نشان داده اند که آب آقطی می تواند سطوح چربی در خون را کاهش داده و کلسترول را به شدت کم کنند. به علاوه، رژیم غذایی حاوی مقادیر زیاد فلاونوئید مانند آنتوسیانین ها می تواند باعث کاهش خطر ابتلا به بیماری های قلبی باشد.

با این وجود، تحقیقی بر روی 24 نفر صورت گرفت که میزان 400 میلی گرم از عصاره این گیاه را که معادل 4 میلی لیتر از آب آن است، سه بار در روز و برای 2 هفته مصرف کردند. با این حال کاهش محسوسی در میزان کلسترول آن ها دیده نشد.

اما تحقیقاتی دیگر بر روی موش های دارای کلسترول بالا نشان داد که رژیم غذایی دارای آقطی سیاه میزان کلسترول درون کبد و آئورت را کاهش داده امّا بر روی کلسترول خون تاثیری نداشته است.

در تحقیقاتی دیگر بر روی موش ها مشاهده شد که موش هایی که از عصاره این گیاه استفاده کردند، ریسک کمتری از آسیب پذیری بافت های بدن در برابر فشار خون را بروز دادند.

علاوه بر همه این ها نشان داده شده که میوه های گیاه آقطی، باعث کاهش اوریک اسید در خون می شوند. اوریک اسید رابطه مستقیمی با افزایش فشار خون داشته و تاثیرات منفی بر سلامت قلب می گذارد.

گیاه آقطی می تواند باعث افزایش ترشح انسولین شده و سطح قند خون را ثابت نگه دارد. البته دیابت نوع 2 یکی از عوامل اصلی برای مشکلات قلبی است. کنترل قند خون برای جلوگیری از این شرایط بسیار حیاتی است.

تحقیقاتی دیگر نشان داد که گل های گیاه آقطی، آنزیم آلفا-گلوکوسیداس را مهار کرده و می تواند باعث کاهش سطح قند خون شود. به علاوه، تحقیقات صورت گرفته بر روی موش های دارای دیابت، نشان داده است که آقطی بر روی کنترل قند خون آن ها موثر بوده است.

البته با همه این موارد نیاز است تحقیقات دقیق تری در خصوص انسان ها صورت گیرد تا بتوان به صورت صد در صد گفت این گیاه در کاهش تعداد حملات قلبی مفید است.

آقطی سیاه

دیگر مزایا برای سلامتی

گزارش های فراوان دیگری از مزایای درخت آقطی برای سلامتی وجود دارد، البته بسیاری از آن ها دارای مدارک تحقیقاتی و علمی محدودی هستند:

  • کمک به مبارزه با سرطان: هر دو نوع آمریکایی و اروپایی آقطی دارای خواص مهار کننده سرطان هستند و این امر در مطالعات آزمایشگاهی اثبات شده است.
  • مبارزه با باکتری های مضر: مشاهده شده است که میوه درخت آقطی مانع رشد باکتری هایی چون هلیکوباکتر پیلوری شده و می تواند علائم تورم سینوس ها و برونشیت را کاهش دهد.
  • حمایت از سیستم ایمنی بدن: مشاهده شده که گیاه آقطی به سیستم دفاعی و ایمنی بدن کمک می کند و این عمل با افزایش تعداد گلبول های سفید ناشی از مصرف این گیاه صورت می گیرد.
  • می تواند در برابر اشعه UV محافظت ایجاد کند: محصول پوست دارای عصاره آقطی می تواند عامل خوبی برای جلوگیری از اشعه های مضر آفتاب باشد. طبق تحقیقات SPF این ماده 9.88 است.
  • ممکن است باعث افزایش ادرار شود: گل های درخت آقطی به نظر تعدد ادرار را افزایش داد و میزان دفع را بیشتر می کنند. این عمل در موش ها آزمایش شده است.
  • ممکن است خواص ضد افسردگی داشته باشد: تحقیقات صورت گرفته بر روی موش ها نشان داده است که مصرف عصاره آقطی عملکرد و خلق و خوی موش را بهبود داده است.

در حالی که این نتایج جذاب هستند، تحقیقات بیشتر بر روی انسان ها برای اثبات خواص، مورد نیاز است. به علاوه، مهم است که بدانید در محصولات تجاری از این گیاه متد استانداردی برای میزان اندازه گیری مواد محتوی وجود ندارد. به عنوان مثال در نمونه ای تجاری که مدعی بود حاوی 762 میلی گرم بر لیتر از آنتوسیانین است، پس از بررسی های بیشتر تنها میزان 4 میلی گرم/لیتر دیده شد. در نتیجه تعیین میزان اثرگذاری محصولات تجاری موجود در بازار کار دشواری است.

آقطی سیاه

خطرات و عوارض جانبی آقطی و آقطی سیاه

در حالی که درخت آقطی و بخش های مختلف آن مزایای فراوانی برای سلامتی دارند، امّا برای مصرف آن ها خطراتی نیز وجود دارد. پوسته درخت، میوه نارس و دانه های دارای موادی چون لکتین می تواند در صورت مصرف زیاد، باعث ایجاد مشکلات معدوی شوند.

به علاوه درخت آقطی دارای موادی است که به آن ها سیانوژن گلیکوسید گفته می شود. این مواد می توانند در شرایط خاص سیانید آزاد کنند. سمی که گاهاً در هسته های زردآلو یا بادام یافت می شوند.

3 میلی گرم سیانید در هر 100 گرم از میوه تازه گیاه آقطی وجود دارد و در برگ های تازه آن این میزان حدود 3 تا 17 میلی گرم است. این میزان تنها 3% از دوز کشنده این ماده برای فردی به وزن 60 کیلوگرم است.

امّا محصولات تجاری و میوه پخته شده این گیاه حتی همین میزان کم سیانید را نیز ندارد و هیچ گزارشی مبنی بر کشته شدن بر اثر مصرف این گیاه وجود ندارد. علائم مصرف خام میوه و برگ ها و پوسته یا حتی ریشه این درخت حالت تهوع، استفراغ و اسهال هستند.

تنها یک گزارش از بیماری 8 نفر پس از مصرف آب میوه و برگ های نوع مکزیکی این گیاه وجود دارد. این هشت نفر دچار حالت تهوع، استفراغ، ضعف، گیجی و بی حسی شدند.

خوشبختانه، مواد سمی یافت شده در میوه درخت آقطی به سادگی توسط پختن از بین می روند. امّا شاخه ها، پوسته و برگ ها نباید به صورت پخته با آب گیری شده استفاده شوند.

اگر خود شما می خواهید برگ و گل درخت را جمع آوری کنید، ابتدا از تشخیص صحیح نوع آمریکایی یا اروپایی درخت آقطی اطمینان حاصل نمایید. چرا که دیگر گونه ها ممکن است دارای مواد سمی بیشتری باشند. به علاوه، در زمان مصرف حتماً پوسته و برگ ها را از میوه جدا کنید.

استفاده از آقطی برای کودکان و افراد زیر 18 سال و همچنین زنان باردار یا شیرده توصیه نمی شود. البته هیچ گونه گزارشی از آسیب این دسته از افراد وجود ندارد ولی اطلاعات کافی برای سلامت این گیاه برای این دسته نیز موجود میست.

جملات پایانی

در حالی که درخت آقطی دارای مزایای فراوانی برای سلامتی است، امّا بیشتر آزمایشات بر روی این گیاه در مقیاس آزمایشگاهی صورت گرفته اند و در حجم بالا بر روی انسان مورد آزمایش قرار نگرفته است.

بنابراین، استفاده از این گیاه برای شرایط خاص سلامتی توصیه نمی شود. شواهد معقول می گویند مصرف این گیاه برای کاهش علائم و مدت زمان آنفلوآنزا مفید است. به علاوه، این گیاه ممکن است برای سلامت قلب مفید بوده، وضعیت آنتی اکسیدان ها در بدن را بهبود بخشیده و خواص ضد سرطانی، ضد دیابت و ضد التهابی دارد.

گیاه آقطی علاوه بر همه موارد فوق می تواند یک افزودنی و طعم دهنده عالی در رژیم غذایی باشد که منبعی غنی از ویتامین C، فیبر و آنتی اکسیدان ها است.


ناباروری ثانویه چیست؟ شما یک فرزند دارید و حالا فرزند دیگری می خواهید. اما به دلایلی، با مشکلی در باروری دوم مواجه شده اید. ناتوانی در بارداری دوباره پس از تولد یک یا چند کودک، ناباروری ثانویه نامیده می شود. با توجه به مرکز کنترل بیماری های ایالات متحده  (CDC)، 11 درصد از زوج هایی که حداقل یک کودک داشته اند ممکن است مشکلات ناباروری ثانویه را داشته باشند. این تقریبا چهار میلیون از خانواده ها یا تقریبا نیمی از موارد ناباروری در ایالات متحده را شامل می شود. در این مقاله از بخش زنان و زایمان دکتر سلام، ما به بررسی ناباروری ثانویه و عوامل خطر بروز آن و راه هایی برای مقابله با این مشکل می پردازیم.

علل ناباروری ثانویه چیست؟

از بین بسیاری از عواملی که منجر به ناباروری ثانویه می شود، برخی از آنها مربوط به ناباروری زنان و برخی مربوط به ناباروری مردان است. همچنین مجموعه ای دیگر از مشکلات ناشناخته نیز وجود دارد.

ناباروری ثانویه

افزایش سن و بروز ناباروری ثانویه :

سن عامل مهمی است که در ناباروری ثانویه نقش دارد. یک زن با تخمکی متولد می شود که می تواند برای یک عمر از آن استفاده کند. اما با گذشت زمان، ذخایر تخمدان کاهش می یابد. این بدان معنی است که کیفیت و کمیت تخمک کاهش می یابد. بنابراین اگر مادر قبلا حاملگی را تجربه کرده است، یک فاصله طولانی پس از تولد یک کودک می تواند بر باروری تأثیر بگذارد.

 مسائل ساختاری در سیستم تولید مثل:

اندومتریوز، چسبندگی لگن، جراحی های شکمی قبلی و اختلالات در لوله فالوپ می تواند تا حد زیادی بر سیستم تولید مثل و در نتیجه باروری مؤثر باشد.

 عامل مردانه و بروز ناباروری ثانویه :

همانند باروری زن، باروری مرد نیز با توجه به کیفیت و کمیت اسپرم، با گذشت زمان، کاهش می یابد. این امر می تواند به دلیل افزایش سن، دارو یا وضعیت سلامتی باشد.

ناباروری ثانویه

 افزایش وزن:

وزن بیش از حد تأثیر زیادی بر توانایی فرد برای بارداری دارد. اضافه وزن موجب نارسایی تخمدان در زنان می شود و اختلال عملکرد نعوظ و کاهش تولید اسپرم در مردان را افزایش می دهد. سیگار نیز اثر مشابهی بر باروری دارد.

این نوع ناباروری می تواند یک نتیجه از هر یک از علل فوق یا ترکیبی از آنها باشد. گاهی اوقات شما یا حتی پزشک تان نمی تواند دلیل را دقیقا مشخص کنید. با این حال، شما نیاز به یک پزشک دارید.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

زمان نقش مهمی در باروری دارد بنابراین شما باید در جستجوی درمان باشید. شما باید با یک متخصص مشورت کنید، اگر:

  • زیر 35 سال هستید و به مدت یک سال برای بارداری تلاش کرده اید و موفق نبوده اید.
  • بیش از 35 سال سن دارید و برای موفقیت در بارداری حداقل 6 ماه تلاش کرده اید.
  • دو سقط جنین متوالی داشته اید.
  • بیش از 30 سال دارید و سابقه دوره های ماهانه دردناک، سقط جنین، چرخه قاعدگی نامنظم یا بیماری التهابی لگنی را داشته اید. در چنین مواردی، پس از تولد یک فرزند، برای دومی باید بیش از یک سال انتظار بکشید.

ناباروری ثانویه

تاثیر عاطفی ناباروری ثانویه

هنگامی که شما با این نوع ناباروری برخورد می کنید، طبیعی است که با یک سری از عواطف مواجه شوید. ناتوانی در بارداری برای دومین بار می تواند منجر به آشفتگی های عاطفی و احساسات معمولی شود که شما آن ها را احساس خواهید کرد:

  • خشم، زیرا شما قبلا کودکی داشته اید، اما در حال حاضر فکرتان درگیر مسئله ای تازه شده است
  • ناامیدی، زیرا قبلا بارداری، خیلی راحت بوده است، اما در حال حاضر اینطور نیست
  • حسادت، چون که دوستان و بستگان شما به راحتی بیش از یک کودک دارند
  • جداسازی، با توجه به احساساتتان شما نمی توانید در هر گروهی قرار گیرید. مسائل مربوط به باروری می تواند رابطه شما را تحت فشار قرار دهد و شما احساس خستگی می کنید
  • احساس گناه می کنید زیرا شما نمی توانید برای فرزند خود یک خواهر یا برادر بیاورید
  • غم و اندوه، زیرا می فهمید که دیگر نمی توانید یک حاملگی شاد را تجربه کنید
  • درماندگی، به علت عدم موفقیت و برنامه ریزی برای دیدار با پزشک
  • غم و اندوه، برای از دست دادن فرصت داشتن یک فرزند دیگر
  • هنگامی که به دیدار کودک تازه متولد شده فردی می روید یا زمانی که فردی بارداری اش را اعلام می کند، رنج می برید

در میان تمام احساسات منفی، ممکن است احساس کمی امید نیز داشته باشید زیرا هر ماه یک شروع جدید است.

اگر فکر می کنید که با وجود تمام تلاش هایتان قادر به باردار شدن نیستید، وقت آن رسیده است تا به یک پزشک برای تشخیص دقیق تر مراجعه کنید.

ناباروری ثانویه

چگونه ناباروری ثانویه تشخیص داده می شود؟

روش های تشخیصی برای ناباروری ثانویه و ناباروری اولیه مشابه است و هر دو مورد باید مورد آزمایش قرار گیرد.

تشخیص در یک زن با انجام یک تحلیل جامع از چرخه قاعدگی انجام می شود. این امر به دنبال آزمایش های گسترده، از جمله هیستروسکوپی و یا هیستروسالپینگوگرام برای تشخیص حفره رحم و آزمونی برای بلاکیج لوله فالوپ  تشخیص داده می شود.

برای یک مرد، این امر شامل آزمایش برای اختلالات خون و تعداد اسپرم و یا تجزیه و تحلیل اسپرم است.

درمان این نوع ناباروری چیست؟

درمان این نوع ناباروری بستگی به علتی دارد که باعث آن می شود. گزینه های درمان احتمالی عبارتند از:

1. داروهای ناباروری:

داروهای خوراکی مانند لتروزول و کلومید (کلومیفن سیترات) باعث می شوند فولیکول های تخمدان را آزاد کنند تا آن ها تخمک را آزاد کنند.  داروهایی که می توانند تزریق شوند عبارتند از هورمون تحریک کننده فولیکول و هورمون لووتیونی، که باعث تولید تخمک های متعدد می شود.

2. تلقیح داخل رحمی (IUI):

تلقیح داخل رحمی (IUI) شامل جمع آوری یک نمونه مایع منی (از طرف همسر یا اهدا کننده)، متمرکز کردن و سپس قرار دادن آن در حفره رحم در زمان تخمک گذاری است. این امر به قرار دادن اسپرم نزدیک به لوله فالوپی که در آن بارور شدن اتفاق می افتد کمک می کند.

3. لقاح آزمایشگاهی (IVF):

در شرایط آزمایشگاهی ویژه برای ایجاد جنین، تخمک و اسپرم مخلوط و سپس به حفره رحم منتقل می شوند. گاهی اوقات، جراحی برای بهبود شانس باروری ضروری است. به جای اینکه تنها بر روش های درمانی بالا تکیه کنید، شما و همسرتان می توانید درمان های طبیعی برای درمان ناباروری را نیز امتحان کنید.

ناباروری ثانویه

اقدامات طبیعی علیه ناباروری ثانویه چیست؟

در زیر برخی از راه های طبیعی برای بهبود شانس باروری دوباره آورده شده است.

1. رابطه جنسی منظم:

رابطه جنسی منظم را حفظ کنید تا شانس باروری را افزایش دهید. آیا میل به داشتن رابطه جنسی ندارید؟ در هر زمانی که شما و همسرتان دوست دارید، این کار را انجام دهید، نه فقط 4 تا 5 روزی که شانس باروری وجود دارد.

2.  بهبود رژیم غذایی و شیوه زندگی:

شما و همسرتان باید یک رژیم سالم را دنبال کنید و سعی کنید وزن ایده آل خود را حفظ کنید. BMI  ایده آل شما باید در حدود 19 تا 25 باشد، یا برای بهبود شانس تخمک گذاری در برخی مواقع باید 20 تا 25 باشد.

از نوشیدن الکل و کشیدن سیگار خودداری کنید زیرا ممکن است اثرات منفی بر باروری داشته باشد. در صورت نیاز، ممکن است پزشک تان شما را به مرکز توانبخشی ارجاع دهد.

3.  احساسات خود را بپذیرید:

شما طیف وسیعی از احساسات را تجربه خواهید کرد، اما به یاد داشته باشید که شما تنها نیستید. پذیرش احساسات تان بخشی از مبارزه است. سعی کنید با پیوستن به یک گروه پشتیبانی، یا با صحبت با پزشک خود درباره گزینه های بهتر صحبت کنید.

ناباروری ثانویه

4.  داروهای گیاهی را مد نظر بگیرید:

اعتقاد داشته باشید که گیاهان آیورودیک باروری را بهبود می بخشند و احتمال ناباروری ثانویه را پایین می آورند. با این حال، آنها فاقد حمایت علمی هستند.

شاتاوری: این گیاه غنی از فیتواستروژن هایی است که شبیه به استروژن هایی هستند که به تنظیم قاعدگی و سیستم تولید مثل کمک می کنند. این گیاه برای درمان مسائل مربوط به استرس، یائسگی، باروری و شیردهی شناخته شده است.

کوهوش سیاه: درمانی برای ناباروری زنان است و اعتقاد بر این است که تخمک گذاری را بهبود می بخشد و تخمدان ها را تحریک می کند.

اشواگاندا: درمان ناباروری مردان، تاخیر در پیری، بهبود مقاومت در برابر عفونت و افزایش تحمل به استرس از مزایای آن است.

کاستبری: درمان ناباروری زنان است و برای تنظیم قاعدگی و تعادل هورمون های تولید مثل شناخته شده است.

ناباروری ثانویه

اگر چشم انداز مثبت داشته باشید داروها یا درمان های جایگزین بهتر است. امیدتان را از دست ندهید زیرا شما هنوز هم می توانید شانس داشته باشید، درست مانند جنیفر لوپز.

بسیاری مانند جنیفر هستند که از ناباروری ثانویه رنج می برند. اما با تشخیص دقیق و درمان مناسب، دوباره می توانند باردار شوند. پس بنابراین شما هم می توانید.

ناباروری می تواند ناراحت کننده باشد. سعی کنید باروری خود را قبل از مصرف داروهای گران قیمت یا جراحی هایی که می تواند یک مشکل فیزیکی برای شما، همسرتان و فرزند تان ایجاد کند، از طریق روش های طبیعی بازگردانید. با تغییر در رژیم غذایی، ورزش و سبک زندگی سالم زندگیتان را به سبک سالم برگردانید و کم تر خود را در معرض سموم قرار دهید. هنگامی که از لحاظ جسمی و ذهنی مناسب باشید، بقیه چیز ها نیز به آرامی به ثمر می رسند.

آیا تجربه ای برای به اشتراک گذاشتن و یا راهنمایی برای مادران در تلاش برای بارداری دوباره دارید؟ لطفا آنها را در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید.

آخرین دیدگاه‌ها